Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Fen’e Yönelik Girişimcilik Becerilerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı altıncı sınıf öğrencilerinin fene yönelik girişimcilik beceri düzeylerini belirlemektir. Nicel araştırmaya ait tarama deseni kullanılmıştır. Küme örnekleme ile çalışmaya 469 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Fen’e Yönelik Girişimcilik Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Kapsam, ölçüt ve yapı geçerliği çalışması yapılmıştır. “Cronbach Alpha Güvenirlik Katsayısı” 0.86 olarak bulunmuştur. Ölçeğin son hali 14 madde ve üç faktörden oluşmuştur. Analizler sonucunda, katılımcıların fene yönelik girişimcilik düzeylerinin “yüksek” düzeyde olduğu bulunmuştur. Ayrıca, deney yapılan derslerde bulunmuş öğrencilerin girişimcilik puanlarının, derslerinde deney uygulanmayan öğrencilere göre istatistiksel olarak daha anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Benzer şekilde, bilim şenliğine katılan öğrencilerin girişimcilik puanları katılmayan öğrencilere göre daha anlamlı bulunmuştur. Sonuç olarak, girişimcilik puanlarının deney yapan gruplarda fazla çıkması, deneylerin öğrencileri aktif tutması, bilimsel süreç becerilerini ve iletişimi artırmasıyla yorumlanabilir. Benzer şekilde bilim şenliğine katılan öğrencilerin girişimcilik becerilerinin fazla olması, bu şenliğin öğrencilerin iletişim becerilerini artırdığı şeklinde yorumlanabilir. Bu sonuçlardan hareketle fen bilimleri öğretmenlerinin derslerinde deney ve gözleme yer vermesi ve öğrencilerin bir ürün geliştirmesini sağlayacak projeler oluşturması önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Fen eğitimi,girişimcilik becerileri

Kaynakça

1. Achor, E. E., & Wilfred-Bonse, K. (2013). The need to integrate entrepreneurship education into science education teachers’ curriculum in Nigeria. Journal of Science and Vocational Education (JSVE), 7, 111-123.
2. Anagün, Ş. S. Kılıç, Z. Atalay, N. & Yaşar, S. (2015). Sınıf Öğretmeni Adayları Fen Bilimleri Öğretim Programını Uygulamaya Hazır mı?/Are Classroom Teacher Candidates Ready To Perform Science Curriculum? TURKISH STUDIES-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, ISSN, 1308-2140.
3. Argon, T. & Selvi, Ç. (2013). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Sahip Oldukları Girişimcilik Değerleri Ve Algıladıkları Sosyal Destek Düzeyleri Arasındaki İlişkisi. International Journal of Social Science, 6(1), 179-206.
4. Arıkan, S. (2002). Girişimcilik: Temel kavramlar ve bazı güncel konular. Ankara: Siyasal kitabevi.
5. Arslan, K. (2011). Üniversiteli Gençlerde Mesleki Tercihler ve Girişimcilik Eğilimleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 3(2), 1-11.
6. Ataseven, Ö (2016). Türkiye ve Avrupa birliği ülkelerindeki ilkokul öğrencilerinin girişimcilik yeterliliklerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Düzce Üniversitesi, Düzce.
7. Avşar, M. (2007). Yükseköğretimde öğrencilerin girişimcilik eğilimlerinin araştırılması, Çukurova Üniversitesinde bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
8. Bacanak, A. (2013). Teachers' Views about Science and Technology Lesson Effects on the Development of Students' Entrepreneurship Skills. Educational Sciences: Theory and Practice, 13(1), 622-629.

9. Basu, A., & Virick, M. (2008). Assessing entrepreneurial intentions amongst students: A comparative study. In 12th Annual Meeting of the National Collegiate Inventors and Innovators Alliance, Dallas, USA.
10. Beca, J. (2007). The need for improvement in innovativeness development an entrepreneurship training in high school and university science education. T-Space at The University of Toronto Libraries, University of Toronto Mississauga. URL:http://hdl.handle.net/1807/10112, Erişim Tarihi:01.04.2018.
11. Bozkurt, Ö. (2006). Girişimcilik eğiliminde kişilik özelliklerinin önemi. http://acikerisim.lib.comu.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/COMU/982/Oznur_Bozkurt_Makale.pdf?sequence=1&isAllowed=y 06.01.2019 tarihinde erişildi.
12. Brown., M. J. M. (2012). Entrepreneur education assessment in secondary schools. Thesis of master, Gordon Institue of Business Science, University of Pretoria, Pretoria
13. Buang, N. A., & Halim, L. (2007). UK Development of entrepreneurıal science thinking model for Malaysian, science and technology education. Retrieve from http://www. ukm. my/p3k/images/sppb07/29. pdf at, 2, 2014.
14. Cannon, T. (1991). Enterprise: Creation, development and growth. London: Butterworth-Heinemann Ltd.
15. Çelik, H., Bacanak, A., & Çakir, E. (2015). Development of Science Laboratory Entrepreneurship Scale. Journal of Turkish Science Education (TUSED), 12(3), 66-78.
16. Çiftçi, S. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde proje tabanlı öğrenmenin öğrencilerin akademik risk alma düzeylerine, problem çözme becerilerine, erişilerine, kalıcılığa ve tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Selçuk Üniversitesi, Konya.
17. Deveci, İ. (2016). Fen bilimleri öğretim programıyla (5-8) bütünleştirilmiş girişimcilik eğitimi modüllerinin geliştirilmesi, uygulanması ve değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
18. Deveci, İ. & Çepni, S. (2015). Öğretmen adaylarına yönelik girişimcilik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 12(2), 92-112.
19. Deveci, İ. (2018). Science-Based Entrepreneurship Scale for Middle School Students: A Validity and Reliability Study. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 2(1), 1-15.
20. Deveci, İ. & Seikkula-Lein, J. (2016). Finnish science teacher educators' opinions about the implementation process related to entrepreneurship education. Electronic Journal of Science Education, 20(4), 1-20.
21. Erdurur, K. & Bozkurt, Ö. (2013). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimindeki etkisi: potansiyel girişimciler üzerinde bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 57-78.
22. European Commission, (2011). Entrepreneurship education: Enabling teachers as a critical success factor “A report on teacher education and training to prepare teachers for the challenge of entrepreneurship education. Final Report, Published by Entrepreneurship Unit, Directorate-General for Enterprise and Industry Bruxelles.
23. Gibb, A. (2005). The future of entrepreneurship education – Determining the basis for coherent policy and practice? In P. Kyrö, & C. Carrier (Eds.), The dynamics of learning entrepreneurship in a cross-cultural university context (44-67). Entrepreneurship Education Series 2/2005. Hämeenlinna: University of Tampere, Research Centre for Vocational and Professional Education.
24. Gibb, A. (2002). In pursuit of a new ‘enterprise’ and ‘entrepreneurship’ paradigm for learning: creative destruction, new values, new ways of doing things and new combinations of knowledge. International Journal of Management Reviews, 4(3), 233-269.
25. Grigore, A. M. (2012). The psychology of entrepreneurship. Romanian journal of Marketing, (2), 25 25-31.
26. Guirdham, M. & Tyler, K. (1992). Enterprise skills for students. London: Butterworth-Heinemann.
27. Huber, L. R., Sloof, R., & Van Praag, M. (2014). The effect of early entrepreneurship education: Evidence from a field experiment. European Economic Review, 72, 76-97.
28. Harari Y. N. (2018). (Selin Siral) 21. Yüz Yıl İçin 21 Ders. İstanbul: Kolektif Kitap.
29. İşcan, Ö. F., & Kaygın, E. (2011). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 443-462.
30. Kang, S., Scharmann, L. H., Noh, T., & Koh, H. (2005). The influence of students’ cognitive and motivational variables in respect of cognitive conflict and conceptual change, International Science of Education, 27(9), 1037-1058.
31. Kılıç, R., Keklik, B., & Çalış, N. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma: Bandırma İibf İşletme Bölümü Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 423-435.
32. Koh, H. (1996). Testing hypotheses of entrepreneurial characteristics: A study of Hong Kong MBA students. Journal of managerial Psychology, 11(3), 12-25.Korkmaz, H. (2002). Fen Eğitiminde Proje Tabanlı Öğrenmenin Yaratıcı Düşünme, Problem Çözme ve Akademik Risk Alma Düzeylerine Etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
33. Krueger, N. 1993. The impact of prior entrepreneurial exposure on perceptions of new venture feasibility and desirability. Entrepreneurship: Theory and Practice 18 (1): 5-21.
34. Larson, L. C. & Miller, T. N. (2011). 21st century skills: Prepare students for the future. Kappa Delta Pi Record, 47(3), 121-123. DOI: 10.1080/00228958.2011.10516575
35. Limon, M. (2001). On the cognitive conflict as an instructional strategy for conceptual change: a critical appraisal. Learning and instruction, 11, 357-380.
36. Löbler, H. (2006). Learning entrepreneurship from a constructivist perspective. Technology Analysis & Strategic Management, 18(1), 19-38, DOI: 10.1080/09537320500520460.
37. Maes, J., Leroy, H., & Sels, L. (2014). Gender differences in entrepreneurial intentions: A TPB multi-group analysis at factor and indicator level. European Management Journal, 32(5), 784-794.
38. MEB. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Talim Terbiye Kurulu, Ankara.
39. Nair, S.R. (2010). Organizational Behaviour. Mumbai, Himalaya Publishing House.
40. Pallant, J. (2017). SPSS kullanma kılavuzu SPSS ile adım adım veri analizi. (S. Balcı ve B. Ahi, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
41. Pepin, M. (2012). Enterprise education: a Deweyan perspective. Education+ Training, 54(8/9), 801-812.
42. Pintrich, P. R., Wolters, C. A., & Baxter, G. P. (2000). Assessing metacognition and self-regulated learning. In G. Schraw & J. C. Impara (Eds.), Issues in the measurement of metacognition (pp. 43-97). Lincoln, NE: The University of Nebraska-Lincoln.
43. Pruett, M., Shinnar, R., Toney, B., Llopis, F., & Fox, J. (2009). Explaining entrepreneurial intentions of university students: a cross-cultural study. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 15(6), 571-594.
44. Robson, C. (2017). (2. Baskı). Bilimsel araştırma yöntemleri: gerçek dünya araştırması. Anı Yayıncılık.
45. Santrock, J.W. (2018). (Çeviri Editörü: Siyez, D. M. 5. baskı). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
46. Sarıtaş, A., & Duran, G. (2017). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerinin tespitine ilişkin bir araştırma. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 147-165.
47. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi: Analiz ve raporlaştırma. Anı Yayıncılık.
48. Türkel, A. (1992), İsletme Yöneticilerinin Davranıslarına Yön Veren Hakim Kisilik Faktörleri ile Yönetsel Davranıs Arasındaki İliskiler ve Uygulama, Marmara Üniversitesi Teknik Egitim Fakültesi Döner Sermayesi. Matbaası, İstanbul.
49. Yılmaz, E. & Sünbül, A. M. (2009). Üniversite öğrencilerine yönelik girişimcilik ölçeğinin geliştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 195-203.
50. Wang, C. K., & Wong, P. K. (2004). Entrepreneurial interest of university students in Singapore. Technovation, 24(2), 163-172.