Kan Kapmaca İsimli Eğitsel Oyun Hakkında Öğretmen Görüşleri

Öz

Eğitsel oyunların ortaya çıkardığı etki içerik ve uygulama bakımından son derece önemlidir. Bu bağlamda yürütülen çalışmada 6. sınıf konuları arasında öğrenme güçlüğü yaşanıldığı düşünülen kan alışverişi konusuna yönelik bir eğitsel oyun tasarlamak ve tasarlanan bu oyun hakkında öğretmen görüşlerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu çalışmanın yöntemi nitel araştırma desenlerinden olgu bilim yöntemi olarak belirlenmiştir. Çalışma grubunu 2019 yılında çalışanın yürütüldüğü şehirde görev yapan 5 fen bilgisi öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde öğretmenlerle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler NVivo 10 programı ile içerik analizine tabi tutulmuştur. Analiz sürecinde veriler üç farklı kategori altında sınıflandırılmıştır. Bunlar; eğitsel oyuna, eğitsel oyun tasarlama ve uygulama hakkında hazır bulunuşluğa ve kan kapmaca oyununa yönelik görüşlerdir. Gerçekleştirilen mülakatlar bu üç kategori altında farklı kodlarla sunulmuştur. Elde edilen bulgular ışığında öğretmenlerin eğitsel oyunlar hakkında bilgi sahibi oldukları ancak uygulamada yetersiz kaldıkları, eğitsel oyunların fen öğretiminde kesinlikle kullanılması gerektiği ve kan kapmaca oyununun eğitsel oyun olarak yeterli olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlara göre, öğretmen ve öğretmen adaylarına eğitsel oyunlara yönelik eğitimler verilebileceği, araştırma kapsamında tasarlanan kan kapmaca oyununun bazı yönlerden geliştirilebileceği şeklinde ilgililere bazı öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kan kapmaca
• eğitsel oyun
• fen öğretimi
• öğretmen görüşleri

Teachers' View on Blood Catching Educational Game

Öz

The impact of educational games is extremely important in terms of content and application. In this context, it was aimed to design an educational game on the subject of blood exchange, which is thought to have learning difficulties among the 6th grade subjects, and to reveal teachers' views about this designed game. The method of the study is phenomenological method which is one of the qualitative methods. The working group consists of 5 science teachers working in the city where the employee was conducted in 2019. The data was obtained through quasi-structured interviews with the teachers. The obtained data was analyzed using NVivo 10 program. The data was classified under three different categories. These classifications are the views of the teachers on the educational game, designing an educational game and ready presence for the practice and the Blood Catching game. The realized interviews were presented under three categories with different codes. The obtained data proved that the teachers are aware of educational games, but they feel themselves insufficient about the practice of the games. They also expressed that educational games should be used in science education and the designed game was satisfactory as an educational game. Depending on the research results, the teachers can be given some training about educational games and it is suggested that the designed game can be developed in some aspects.

Anahtar Kelimeler

• Blood catching
• educational game
• science teaching
• teachers' view

Kaynakça

1. Akcanca, N. & Sömen, T. (2018). Öğretmen adaylarının eğitsel oyun tasarlama ve uygulama durumları. Turkish Studies Educational Sciences 13(27), 49-71.
2. Atay, T. (2018). Eğitsel oyunlarla desteklenen öğretimin öğrencilerin akademik başarılarına, fen bilimleri dersine yönelik tutumlarına ve bilgilerin kalıcılığına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Aydın, M. (2019). Nitel veri analizi. Karamustafaoğlu O. & Özmen, H. (Ed.). Eğitimde araştırma yöntemleri İçinde (461-482). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
4. Aydın-Günbatar, S. (2019). Fenomenolojik araştırma (olgu bilim) yöntemi. H. Özmen & O. Karamustafaoğlu (Ed.). Eğitimde araştırma yöntemleri içinde (s. 293-316). Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi 9 (1), 23-28.
6. Büyüköztürk, Ş., Çakan, M., Tan, Ş., & Atar H. Y. (2014). TIMSS 2011 ulusal matematik ve fen raporu 8. sınıflar. Ankara: MEB Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü.
7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, E. Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi
8. Cansız-Aktaş, M. (2019). Nitel veri toplama teknikleri. Karamustafaoğlu O. & Özmen, H. (Ed.). Eğitimde araştırma yöntemleri İçinde (113-136). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Çakmak, M., Gürbüz, H. & Kaplan, H., (2012). Dolaşım sistemimiz konusunda uygulanan kavram haritalarının öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(10), 9-28.
10. Çeker, E., Gürbüz, F. & Töman, U. (2017). Eğitsel şarkı ve oyun tekniklerinin öğrencilerin akademik başarıları ve kalıcılığı üzerine etkileri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 593-612.0
11. Çepni, S. (2014). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. (7. Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
12. Demirel, Ö. (2012). Planlamadan değerlendirmeye öğretme sanatı (19. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
13. Dumlu-Güler, T. (2011). 6. Sınıf fen ve teknoloji dersindeki ‘hücre ve organelleri’ konusunun eğitsel oyun yöntemiyle öğretilmesinin öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
14. Eliason, C. & Jenkins, L. (2015). A practical guide to early childhood curriculum (10th. Edition), Upper Saddle River, N.J.: Pearson Merrill
15. Gençer, S. (2016). Eğitsel oyunlarla hazırlanmış ortaokul 7. sınıf "yaşamımızdaki elektrik" ünitesinin öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Amasya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
16. Gençer, S., & Karamustafaoğlu, O. (2014). ‘Durgun elektrik’ konusunun eğitsel oyunlarla öğretiminde öğrenci görüşleri. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi 4(2), 72-87.
17. Hançer, A. H., Şensoy, Ö. & Yıldırım, H. İ. (2003). İlköğretimde çağdaş fen bilgisi öğretiminin önemi ve nasıl olması gerektiği üzerine bir değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 1(13), 80-88.
18. Kapucu, M. S., & Çağlak, S. (2018). Fen bilgisi öğretmen adaylarının eğitsel oyun tasarlama ve sürece ilişkin görüşler: bir durum çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(29), 536-573.
19. Karamustafaoğlu, O., & Kaya, M. (2013). Eğitsel oyunlarla ‘yansıma ve aynalar’ konusunun öğretimi: yansımalı koşu örneği. Araştırma Temelli Etkinlik Dergisi, 3(2), 41-49.
20. Karamustafaoğlu, O., Pazar, Ş. B. & Karamustafaoğlu, S. (2018). Eğitsel oyunlarla dolaşım sistemi konusunun öğretimi: Kan yolu oyunu örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi (ESTÜDAM) Eğitim Dergisi 3(2), 1-18
21. MEB. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.
22. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Ankara: Nobel, 200-220
23. Nur, Y. G. (2019). Madde ve ısı ünitesinin öğretiminde eğitsel oyunları kullanmanın öğrencilerin akademik başarısı üzerine etkisi ve sürece yönelik öğrenci görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Özmen, H. (2004). Fen öğretiminde öğrenme teorileri ve teknoloji destekli yapılandırmacı (constructivist) öğrenme. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(1), 100-111.
25. Özmen, H. & Karamustafaoğlu, O. (Ed.) (2019). Eğitimde araştırma yöntemleri, Ankara: Pegem Akademi
26. Poyraz, H. (2012). Okul öncesinde oyun ve oyun örnekleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
27. Sevinç, M. (2004). Erken çocukluk gelişimi ve eğitiminde oyun. İstanbul: Morpa Kültür.
28. Sontay, G., Tutar, M. & Karamustafaoğlu, O. (2016). Okul dışı öğrenme ortamları ile fen öğretimi” hakkında öğrenci görüşleri: Planetaryum gezisi. İnformal Ortamlarda Araştırma Dergisi, 1(1), 1-24.
29. Suna, H. E., Şensoy, S., Parlak, B. & Özdemir, E. (2020). TIMSS 2019 Türkiye ön raporu. Ankara: MEB Eğitim ve Analiz Değerlendirme Raporları Serisi No:15.
30. Suna, H. E., Tanberkan, H., Taş, U. E., Eroğlu, E. & Altun, Ü. (2019). PISA 2018 Türkiye ön raporu. Ankara: MEB Eğitim ve Analiz Değerlendirme Raporları Serisi No:10.
31. Taş, U.E, Arıcı, Ö., Ozarkan, H.B., & Özgürlük, B. (2016). PISA 2015 ulusal raporu, Ankara: MEB Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
32. Tortop, Y. & Ocak, Y. (2010). Sınıf öğretmenlerinin eğitsel oyun uygulamalarına yönelik görüşlerinin incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 1(1), 14-22.
33. Uzun, S., Bütüner, S.Ö. & Yiğit, N. (2010). 1999-2007 Tımss fen bilimleri ve matematik sonuçlarının karşılaştırılması: sınavda en başarılı ilk beş ülke-Türkiye örneği. Elementary Education Online, 9(3),1174-1188.
34. Ün-Açıkgöz, K. (2014). Aktif öğrenme. İzmir: Biliş Özel Eğitim Danışmanlık Yayınları.
35. Yenice, N., Tunç, G. A., Yavaşoğlu, N. (2019). Eğitsel oyun uygulamasının 5. sınıf öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları üzerindeki etkisinin incelenmesi. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi 10(1), 87-100
36. Yeşilkaya, İ. (2013). 7.Sınıf sosyal bilgiler dersi “zaman içinde bilim” ünitesinin eğitsel oyun yöntemi ile öğretimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
37. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin.
38. Yıldırım, A. Özgürlük, B., Parlak, B., Gönen, E. & Polat, M. (2016). TIMSS 2015 ulusal matematik ve fen bilimleri ön raporu 4. ve 8. sınıflar. Ankara: MEB Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü Ankara.
39. Yıldırım, B. (2015). Eğitsel oyun ve dönüt-düzeltmenin öğrenme düzeyi ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.