Yabancı Diyarlarda Melez Kimlikler: Jackie Kay'in “So You Think I am a Mule?” (1984), “Black Bottom” (1991) ve “Hottentot Venus” (1998) Şiirleri Üzerine Bir Üçüncü Uzam Çalışması
Öz
Çok kültürlü bir alanda, bu ortama uyum ve oradaki kültürleşme, melez bir bireyin egemen topluma entegre olması için karmaşık fakat zorunlu süreçlerdir. Postkolonyal eleştirmen Homi Bhabha, Kültürel Konumlanış (1994) adlı eserinde bireylerin mücadelelerinin melezlik, yabancılaşma, yersiz yurtsuzluk, kararsızlık, arada kalmışlık ve taklitçilik gibi çeşitli unsurlarla açıklandığı üçüncü bir alan kavramını melez bireylerin bu deneyimlerine açıklık getirme araçlarından biri olarak ortaya atar. Bu doğrultuda, bu çalışma, Afro-İskoç bir şair olan Jackie Kay’in, Britanyalı olarak yetiştirilmesine ve bu kimliğine rağmen sıklıkla bir yabancı olarak algılandığı İskoç toplumunda kendi kişisel macerasını toplumu oluşturan safkan bireylerden farklılıkları olmasına rağmen nasıl yönlendirdiğine açıklama getirmeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, “So You Think I am a Mule?” (1984), “Black Bottom” (1991) ve “Hottentot Venus” (1998) şiirleri, melez bir şairin postkolonyal ortamlarda ne ölçüde ve neden melez kişilikler yarattığının altını çizmek için üçüncü uzam teorisi çerçevesinde analiz edilmiştir. Bu eserler arasındaki yedi yıllık aralıklar, görece siyahi bir İskoçyalı olarak Kay’in bakış açısındaki değişimlere de işaret eder. Anlatıcıları otobiyografik bağlamda oluşturulan bu şiirler, Kay’in beyaz Batı dünyasında melez bir birey olmak üzerine zamanla değişen, hatta birbiriyle çelişip yepyeni bir paydada buluşan düşüncelerini yansıtmaktadır. Hegelci bir mercekten bakıldığında, şiirler sırasıyla tez, antitez ve sentez işlevi görerek hem birbirlerinin hem de Kay’in melez bir şair olarak kendinden birer parça ile oluşturulan anlatıcılarıyla uzlaşma yolculuğundaki öneminin altını çizer. Her bir ortamın sosyokültürel dinamiğini yansıtan kültürel bileşenler içeren bu şiirler, kültürleşme süreçlerine ilişkin analizlere derin bir katman eklemektedir. Sonuç olarak bu çalışma, Kay’in seçilmiş şiirlerine kültürel bağlamda diyalektik bir yaklaşımla, çağdaş İngiliz şiirinin kültürel incelemesine yeni bir bakış açısı getirmeyi amaçlamaktadır. Her bir şiir arasındaki yedi yıllık boşluk göz önüne alındığında, çalışma Kay’in melezliğini ve evlat edinilmiş bir çocuk olarak yetiştirilmesini kurgusal kişilikleri aracılığıyla nasıl yansıttığını ve bu üç şiirin diyalektik doğasının, kişiliklerin yad topraklarda melez ve öteki bireyler olmaya karşı değişen tutumlarını nasıl içerdiğini göstermeyi amaçlamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Hybrid Identities in Adoptive Realms: A Third Space Study on Jackie Kay’s “So You Think I am a Mule?” (1984), “Black Bottom” (1991), and “Hottentot Venus” (1998)
Abstract
In a multicultural sphere, adaptation and acculturation are intricate yet inevitable processes for the integration of a hybrid individual into the dominant society. Postcolonial critic Homi Bhabha, in his Location of Culture (1994), introduces the notion of a third space, wherein individuals’ struggles are elucidated through a wide array of elements, including hybridity, alienation, unhomeliness, ambivalence, in-betweenness, and mimicry. In this respect, this study aims to elucidate how Jackie Kay, an Afro-British poet, navigates her own odyssey within the Scottish context, where she is often perceived as an outsider despite her British upbringing and identity. In this regard, her poems “So You Think I am a Mule?” (1984), “Black Bottom” (1991), and “Hottentot Venus” (1998) are analysed within the framework of third space theory to underline to what extent and why a mixed-race poet creates hybrid personae within postcolonial settings. The seven-year intervals between these works also indicate shifts in Kay’s perspective as a Scottish person of colour. These autobiographical poems, featuring autobiographical speaking personae, reflect Kay’s evolving thoughts on being a hybrid individual in the white Western world. Viewed through a Hegelian lens, the poems function respectively as thesis, antithesis, and synthesis, highlighting their significance both to one another and to Kay as a hybrid poet whose personae are on a journey to reconcile with their hybrid identities. The poems, which contain cultural components that mirror the sociocultural dynamic of each set, add a deep layer to the analyses concerning acculturation processes. In conclusion, this study aims to bring a new perspective to the cultural study of contemporary British poetry through a dialectical approach to Kay’s selected poems in a cultural context. Given the seven-year gap between each poem, the study intends to illustrate how Kay reflects on her hybridity and upbringing as an adopted child through her fictional personae and how the dialectic nature of the three poems involves the personas’ evolving attitudes toward hybridity in foreign lands.
Keywords
Bu çalışmanın her adımında beni engin bilgi ve tecrübeleriyle destekleyip yönlendiren çok değerli Prof. Dr. Güven MENGÜ'ye teşekkürü borç bilirim.
