PATRICK MODIANO'NUN BİR GENÇLİK, BABAM VE BEN VE YIKINTI ÇİÇEKLERİ ESERLERİNDE SÖZCÜKLEŞTİRİLMİŞ OLUMSUZLAMANIN BETİMSEL İŞLEVİ
Öz
Olumsuzlama, çeşitli bilimsel ve dilbilimsel alanlarda farklı perspektiflerden ele alınan geniş bir kavramdır. Hangi perspektiften ele alındığı belirleyici bir role sahiptir. Dilbilimde, olumsuz ifadelerin genellikle önceki bir ifadeye karşı çıkmak için üretildiğine dair genel bir kanı vardır. Birçok dilbilimciye göre olumsuzlamanın özünde karşıtlık bulunur. Fransız dilbilimci Oswald Ducrot (1984) olumsuzlamayı çok sesli bir gösterge olarak görür ve onu üç alt sınıfa ayırır: karşıtsal, betimsel ve üstdilsel. Ducrot'ya göre, betimsel ve üstdilsel olumsuzlamalar, özü karşıtlık olan karşıtsal olumsuzlamadan doğar. Betimsel olumsuzlama, adından da anlaşılacağı üzere, bir durumu betimlemek amacıyla kullanılır ve herhangi bir karşıtlık içermez. Ducrot'nun bu alandaki çalışmalarını geliştiren İskandinav dilbilimci Henning Nølke, olumsuz bir ifadenin betimsel bir şekilde okunmasını destekleyen bir dizi tetikleyici bağlamdan bahseder. Betimsel türemeyi destekleyen bu bağlamlardan biri de olumsuzlama ile kaynaşmış sözcükleştirmedir. Bu çalışma sırasında Edward Klima ve Ray Jackendoff tarafından tanımlanan “tümce olumsuzlaması” ve “öğesel olumsuzlama” fikirlerinin yanı sıra Nølke tarafından ortaya atılan “sözcükleştirilmiş olumsuzlama” yaklaşımını ve Ducrot tarafından geliştirilen “karşıtsal olumsuzlamanın sözcüksel türetimi” kavramını inceledik. Nølke'nin tetikleyici bir bağlam olarak önerdiği sözcükleştirilmiş olumsuzlamanın tanımlayıcı kapasitesini göstermek için Patrick Modiano'nun Une Jeunesse, Catherine Certitude ve Fleurs de Ruine adlı eserlerinde sunulan örneklerden yararlandık. Sonuç olarak, farklı dilsel işlevlere sahip yirmi altı örnek sözce çözümlenmiş ve sözcükleşmeye yaklaştıkça, karşıtsal olumsuzlamayı destekleyen önceki olumlu bir bakış açısının reddedilmesi durumundan uzaklaşıldığı ve bunun da bizi olumsuzlamanın betimsel işlevine yaklaştırdığı sonuçlarına varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
LA FONCTION DESCRIPTIVE DE LA NEGATION LEXICALE DANS UNE JEUNESSE, CATHERINE CERTITUDE ET FLEURS DE RUINE DE PATRICK MODIANO
Öz
La négation est un concept large qui est traité sous différentes perspectives dans divers domaines scientifiques et linguistiques. La perspective dans laquelle elle est analysée joue un rôle déterminant. En linguistique, il existe une croyance générale selon laquelle les énoncés négatifs sont généralement produits afin de s'opposer à un énoncé antérieure. Selon de nombreux linguistes, il existe l’opposition dans le noyau de la négation. Le linguiste français Oswald Ducrot (1984) considère la négation comme un signe polyphonique et la divise en trois catégories : polémique, descriptive et métalinguistique. Selon lui, les négations descriptives et métalinguistiques naissent de la négation polémique, dont le cœur est l'opposition. La négation descriptive, comme son nom l'indique, sert à décrire une situation et n'implique aucune opposition. Le linguiste scandinave Henning Nølke, qui a développé les travaux de Ducrot dans ce domaine, mentionne un certain nombre de contextes déclencheurs qui favorisent une lecture descriptive d'un énoncé négatif. L'un de ces contextes qui favorisent la dérivation descriptive est la lexicalisation fusionné avec la négation. Au cours de cette étude, nous avons exploré les idées de « négation de la phrase » et « négation de constituant » telles que décrites par Edward Klima et Ray Jackendoff, ainsi que l'approche de la « négation lexicalisée » introduite par Nølke et le concept de « dérivation délocutive de la négation polémique » développé par Ducrot. Pour illustrer la capacité descriptive de la négation lexicalisée que Nølke propose comme un contexte déclencheur, nous avons tiré les exemples présentés dans les œuvres intitulées Une Jeunesse, Catherine Certitude et Fleurs de Ruine de Patrick Modiano. Par conséquent, vingt-six exemples d'énoncés ayant des fonctions linguistiques différentes ont été analysés et il a été conclu que plus nous nous rapprochons de la lexicalisation, plus nous nous éloignons du rejet d'un point de vue positif antérieur qui soutient la négation polémique, ce qui nous rapproche de la fonction descriptive de la négation.
Anahtar Kelimeler
