Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

ERDEM BAYAZIT VE ATTİLA İLHAN’DA BULVAR İMGESİ

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Şiir dili, yazar ve okur arasındaki köprü, gönderen ve alıcıyı birbirine bağlayan frekans uyumudur. Bu dili kavramak, okurla şair arasındaki mesafeyi daraltmak anlamına gelir. Bunun için okurun öncelikli olarak devir-şahsiyet-eser üçgenine hâkim olması gerekir. Ayrıca şiir dilinin faydalandığı kavram ve kuramları da bilmek, bunların metnin içindeki varlığını ve rolünü tespit etmek şiiri hakkıyla yorumlamak adına gereklidir. Bu kavramlardan biri olan imge, şiir dilinin önemli zenginliklerinin başında gelir. Döneme ve şaire göre değişkenlik arz edebilen imgeler, bazen şairleri birbirinden uzaklaştırırken kimi zaman da onları birbirlerine yaklaştıran referanslar olurlar. İmgeler modern Türk şiirinin seyrine önemli bir ivme kazandırmıştır. Birçok dönemde şiire mana zenginliği katan bu kazanımın yansımalarını Türk şiirinin iki önemli kalemi Attila İlhan ve Adil Erdem Bayazıt’ta görmek mümkündür. Anadolu kültürü ile Batılı anlatım tekniklerine hâkim bir kalem olan Attilâ İlhan, şiir ve musikiyi birbirine yaklaştıran şiirler kaleme alır. Onun şiirleri dünya görüşünün kısa bir özeti mahiyetindedir. Buna karşın Adil Erdem Bayazıt, İkinci Yeni ile gelenekçi söylem unsurları ekseninde kaleme aldığı şiirleriyle tanınır. Şairin öncelikli meselesi olan kentleşme sorunu onun şiirlerinde derinden hissedilen başlıca kaygıdır. Şairin kendisi de şehir kimliği arayışındadır fakat bunun geleneği yıkan yönüne karşı temkinlidir. Yirminci yüzyılın ikinci yarısında olgunlaşmış eserleri ile okur karşısına çıkan Attila İlhan ve Erdem Bayazıt, benzer birçok yön barındırmanın yanı sıra gelenekçi ve entelektüel duruşları ile birbirinden ayrılırlar. Bununla birlikte şairlerin 20. yüzyıl modernleşme sancılarına tekabül eden şiir dünyaları, kimi imgeler yönüyle benzeşmektedir. Bilhassa modernleşmenin/ kentleşmenin sembolü olarak değerlendirebileceğimiz bulvar imgesiyle ortak bir çatı altında buluşan bu iki şiir ustası, modernleşme algısına yaptıkları göndermelerle dikkat çeker. Aynı imgeye başvurarak söylemlerini güçlendiren şairler, öznel ifadeleri ile özerkliklerini de muhafaza edebilmişlerdir. Bu çalışmada, imgebilim ışığında Adil Erdem Bayazıt ve Attila İlhan’ın “bulvar” temalı şiirleri ele alınacak ve şairlerin poetik görüşleriyle bağıntısı tespit edilecektir. Bu tespitler doğrultusunda şairlerdeki “bulvar” imgesi karşılaştırılacak ve benzerlikler/farklılıklar değerlendirmeye tabi tutulacaktır.

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.

BOULEVARD IMAGE IN ERDEM BAYAZIT AND ATTILA ILHAN

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Poetry language is a bridge between writer and reader and frequency harmony connecting addresser and receiver. Understanding this language means distance contraction between poet and reader. Therefore it is essential readers to know about period-poet-work triangle. Nevertheless, it is also necessary to know the term and theory made use of poetry language and to determine the roles and existances of these in the text in attempt to comment the poems thoroughly. One of these, image is the leading of important affluence of poetry language. Images that can vary from period and poet sometimes distract poets from each other and sometimes become references connecting poets each other. Images gained an important acceleration for the course of Turkish modern poetry. It is possible to see the reflections of these gain in two important poets of Turkish poetry, Attila Ilhan and Erdem Bayazit. Ilhan who is master in Anatolian culture and western writing techniques, writes poems that approach poetry language and music. His poems partake of his worldview. In spite of that Bayazıt is known with his poems based on traditional rhetoric factors and Ikınci Yeni. Urbanization trouble which is the basic matter of him is primary concern felt deeply in his poems. He is also in search of town identity himself but deliberates its devastating way to tradition. Attila Ilhan and Erdem Bayazıt who overfront to readers with their matured poems in second part of 20th century dissociate each other in that traditional and intellectual presence besides having a lot of similar way. However poetry world of these two poets corresponding to 20th century modernization pains resemble each other from image aspect. These two poems coming together under the same roof in particular boulevard image stand out with references to urbanization sense draw attention with sending to modernization perception. Poets who refer to same image and enforce his discourse have been able to save autonomy with their subjective expression. In this study, pursuant to poems of Erdem Bayazit and Attila Ilhan consisting boulevard image will be investigated and determined connection with each other reference to their poetic views. In accordance with these determinations, boulevard image in poets will be compared and similarity and difference will be evaluated.

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.

Yıl 2025, Cilt: 8 Sayı: 4, 1234 - 1247, 26.12.2025
https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
https://izlik.org/JA66LX85ET

Öz

Kaynakça

  • AKSAN, D. (1995). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara: Engin Yayınevi.
  • AKSAN, D. (2009). Nazım Hikmet Şiirinin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  • ANDI, M. F. (2013). “Beton Duvarlar Arasında Açan Çiçek”: Modern Kente ve Kentleşmeye Karşı Erdem Bayazıt’ın Şiiri, FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, S.1, 79-92.
  • BAYAZIT, A. E. (1968). Bir Medeniyetin Dirilişi, Çıkış Dergisi, Sayı:3 23-25.
  • BAYAZIT, E. (2001). “Şiir Soruşturması”, Hece Dergisi Türk Şiiri Özel Sayısı, Yıl:5, S.53/54/55.
  • BAYAZIT, A. E. (2014). Şiirler. İstanbul: İz Yayıncılık.
  • BERK, İ. (2001). Logos. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  • BİNGÖL, U. (2019). Modernizmden Postmodernizme Eleştiri Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  • CİHANGİR, M. (2021). “Sosyal, Kültürel ve Tarihsel Bağlamda İmgeler”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:13 S:27.
  • COŞKUN, S. (2009). “Modern Kent ve Yabancılaşma Bağlamında Erdem Bayazıt’ın Şiiri”, Turkish Studies, C.4 S.8, 917-950.
  • ÇELİK, Y. (2007). Şubat Yolcusu-Attilâ İlhan’ın Şiiri. Ankara: Akçağ Yayınları.
  • ÇELİK, Y. (2020). Attilâ İlhan. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS).
  • ELİOT, T. S. (2007). Edebiyat Üzerine Düşünceler. (Çev. Sevim Kantarcıoğlu), İstanbul: Paradigma Yayınları.
  • ERBAY, E. (2009). “Çağa Muhalif Bir Şair: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt Kitabı, Ankara: TYB Yayınları. 141-148.
  • ERİNÇ, Ö. (2010). “Çorak Toprakta Akıp Giden Ses: Erdem Bayazıt”, Erdem Bayazıt’a Armağan, Kahramanmaraş: Maraşder Kültür Yayınları, 145-151.
  • FRIEDMAN, N. (2004). İmge. (Çev. Kemal Atakay), Kitap-lık, Yıl:11 S.74. 75-90.
  • GÖZÜKARAOĞLU, D. (2011). Attilâ İlhan Şiirlerinin Dili, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.
  • İLHAN, A. (2002). Hangi Edebiyat. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • İLHAN, A. (2025). Sisler Bulvarı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  • KAPLAN, M. (2011). Şiir Tahlilleri-Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  • KARACA, A. (2013). İkinci Yeni Poetikası. Ankara: Hece Yayınları.
  • KARAKOÇ, S. (2003). Diriliş Muştusu. İstanbul: Diriliş Yayınları.
  • KÖNEÇOĞLU, M. (2023). Şiiri Geri Çağırmak. İstanbul: Şule Yayınları.
  • PEKACAR, Ç. ve ARIK, G. (2018). “Attilâ İlhan’ın Son Dönem Şiirlerinin Söz Varlığı”, Sanal Türkoloji Araştırmaları Dergisi, C.3, S.3, 181-194.
  • ROUSSEAU A.M. - PİCHOİS C. (1994). Karşılaştırmalı Edebiyat. (Çev. Mehmet Yazgan) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  • SARTRE, J.P. (2009). İmgelem. (Çev. Alp Tümertekin) İstanbul: İthaki Yayınları.
  • TURNA, M. (2012). “Erdem Bayazıt’ın Şiir Dünyası”, Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Ankara. C.7 S.4. 2993-3011.
  • Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük, “Bulvar” mad., (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • ULAĞLI, S. (2006). İmgebilim “Ötekinin” Bilimine Giriş. Ankara: Sinemis Yayınları.
  • YORULMAZ, H. (2013). Bir Neslin Ağabeyi Erdem Bayazıt. İstanbul: Hat Yayınevi.
Toplam 30 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Feyza Bulut 0000-0002-7642-610X

Gönderilme Tarihi 2 Ekim 2025
Kabul Tarihi 22 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi 26 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 26 Aralık 2025
DOI https://doi.org/10.55666/folklor.1795864
IZ https://izlik.org/JA66LX85ET
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA Bulut, F. (2025). ERDEM BAYAZIT VE ATTİLA İLHAN’DA BULVAR İMGESİ. Folklor Akademi Dergisi, 8(4), 1234-1247. https://doi.org/10.55666/folklor.1795864

Amaç ve Kapsam


Folklor Akademi Dergisi, yılda üç defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. Kısaltılmış adı FAD olan derginin amacı, başta halkbilimi olmak üzere sosyal ve beşerî bilimlerin bütün bilim dallarında (edebiyat, eğitim bilimleri ve alan eğitimi, ilahiyat, iletişim, coğrafya, tarih, dilbilim, psikoloji, antropoloji, felsefe, filoloji, müzikoloji, güzel sanatlar, sosyoloji, arkeoloji vd.) yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.


Akademik ihtiyaçlara cevap vermeyi hedefleyen FAD, kullanıcı dostu genel ağ yazılımı ile açık ve çevrim içi yayın imkanıyla ulusal ve uluslararası akademik çevrelere ulaşmayı hedeflemektedir. Böylelikle daha çok veri tabanı ve indeks tarafından taranmak; bilim insanlarına ve okurlara sınırsız erişim sağlamak, alanında yaygın etki ve referans gösterilme oranını artırmak amaçlanmaktadır.


Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esastır.


Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir)


Makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.


Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemelidir.



GENEL İLKELER


1. Folklor Akademi Dergisi, hakemli bir dergi olup yılda dört sayı olarak yayımlanır.


2. Folklor Akademi Dergisi’nde, halk bilimi, Türk dili ve edebiyatı, halk edebiyatı, antropoloji, etnoloji, kültür sosyolojisi, dinler tarihi, müzikoloji, halk dansları, el sanatları, kültür tarihi ile ilgili bilimsel makaleler, çeviriler, tanıtma/eleştiri yazıları gibi çalışmalara yer verilmektedir.


3. Yazının Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilmesi, yayımı için başvuru olarak kabul edilir. Yazılar için telif ücreti ödenmez.


4. Folklor Akademi Dergisi’nde yayımlanan yazıların içerikleriyle ilgili her türlü yasal sorumluluk, yazarına aittir.


5. Folklor Akademi Dergisi, gönderilen yazılarda düzeltme yapmak, yazıları yayımlamak ya da yayımlamamak hakkına sahiptir.


6. Yayım dili Türkçe, İngilizce, Rusça, Almanca, Fransızca ve İspanyolca'dır.


7. Makalenin başında 300-500 kelime aralığında Türkçe ve İngilizce öz(10 punto ve İngilizce Öz), 5 kelimelik Türkçe ve İngilizce anahtar kelimeler bulunmalı; Türkçe ve İngilizce başlığa yer verilmelidir. Öz içinde kaynak, şekil, çizelge vb. bulunmamalıdır. 


8. Makale, giriş bölümüyle başlamalı, burada yazının hipotezi ortaya atılmalı, gelişme bölümü (ara ve alt başlıklarla desteklenebilir) veri, gözlem, görüş, yorum ve tartışmalardan oluşmalı, Sonuç bölümünde varılan sonuçlar, önerilerle desteklenerek açıklanmalıdır. Metin, Öz, Abstract, Sonnotlar ve Kaynaklar dâhil 10.000 kelimeyi geçmemelidir.


9. Yazının başlığının altında yazar adı, dipnotla unvanı, görev yaptığı kurum ve kendisine ulaşılabilecek e-posta adresi gibi bilgilere yer verilmemelidir. Yazıların hangi akademisyen tarafından sisteme eklendiği ya da dergiye gönderildiği, sistem yöneticisi tarafından zaten görülebildiğinden, bu bilgiler, yazılar hakem sürecinden geçtikten sonra, yazıya editör tarafından eklenecektir. Dolayısıyla yazılar sisteme girilirken, gözden geçirilip yazara ait herhangi bir bilginin yazıda yer almadığından emin olunmalıdır. Bu husus, kör hakemlik ilkesi açısından önemlidir.


10. Yazı, https://dergipark.org.tr/folklor adresindeki  Makale Gönder düğmesi aracılığıyla, e-posta adresi ve oluşturulacak parolayla girilen kişisel sayfadan gönderildikten sonra, aynı sayfadan hakem süreci takip edilebilir. Bu aşamadan sonra, düzeltmelerin yapılması için, bütün hakemlerden raporların gelmesi beklenmelidir. Çünkü yazarlar, sisteme bir kez düzeltme ekleyebilmektedirler. Zira bir hakemin istediği düzeltmeyi yapıp yazı sisteme eklendiğinde, sonraki aşamada ikinci bir hakemin de düzeltme istemesi durumunda istenen düzeltmeler yapılamayacaktır.


11. Dergiye gönderilen yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. Kitap hâlinde yayımlanmamış sempozyum bildirilerinin yayımı ise, bu durumun belirtilmesi şartıyla mümkündür.


12. Dergiye gönderilen yazılar, yazarları tarafından alınmış olan benzerlik raporları ile birlikte sisteme yüklenecektir. Ayrıca editörlük sürecinde turnitin vb. benzerlik programlarında makaleler kontrol edilecektir. Benzerlik oranı %20'nin üzerinde olan çalışmalar yayınlanamayacaktır.


13. Yazılar, mutlaka aşağıda belirtilen formatta gönderilmelidir. Sisteme bu formatta girilmeyen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.


14. Yazarlar, makale dosyası ile birlikte sisteme Telif Hakkı Devri Formu'nu imzalı bir şekilde yüklemelidir.

SAYFA DÜZENİ


1. Yazılar, Microsoft Word programında yazılmalı ve sayfa yapıları aşağıdaki gibi düzenlenmelidir:


Kâğıt Boyutu

Genişlik:16 cm    Yükseklik: 24 cm

Üst Kenar Boşluk

2 cm

Alt Kenar Boşluk

2 cm

Sol Kenar Boşluk

2,5 cm

Sağ Kenar Boşluk

2 cm

Yazı Tipi

Times New Roman

Yazı Tipi Stili

Normal

Boyutu (normal metin)

11 (Times New Roman)

Boyutu (sonnot metni)

10 (Times New Roman)

Paragraf Aralığı

Önce 6 nk, sonra 0 nk

Satır Aralığı

Paragraf Girintisi

Tek (1)

1 cm


2. Özel bir yazı tipi (font) kullanılmış yazılarda, kullanılan yazı tipi de, yazıyla birlikte gönderilmelidir.


3. Yazılarda sayfa numarası, üst bilgi ve alt bilgi gibi ayrıntılara yer verilmemelidir.


4. Makale içerisindeki başlıkların her bir kelimesinin sadece ilk harfleri büyük yazılmalı, başka hiçbir biçimlendirmeye, yer verilmemelidir.


5. İmlâ ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun zorunlu kıldığı özel durumlar dışında, Türk Dil Kurumunun İmlâ Kılavuzu esas alınmalıdır.


KAYNAKLARIN DÜZENLENMESİ


Metin içinde kaynak gösterme


Metin içinde kaynak gösterimi iki biçimde yapılabilir.


1. Ana metindeki tüm göndermeler metin içi dipnot sistemi ile belirtilir. Sayfa altı dipnot yöntemi kesinlikle kullanılmamalıdır. Kaynak gösterme dışında kalan ve makalenin ana konusu ile dolaylı bağlantısı olan açıklamalar, birden başlayarak sonnot kullanmak suretiyle yapılabilir. Sonnotlar, makaleden sonra ve kaynakçadan önce topluca yer almalı, 1, 2, 3 şeklinde sıralanmalı ve 10 punto yazılmalıdır. 


2. Metinde uygun yerde parantez açılarak, yazar (lar) ın soyadı, yayın tarihi ve alıntılanan sayfa numarası belirtilir.


a) Aynı kaynaklara metinde tekrar gönderme yapılırsa yine aynı yöntem uygulanır; age., agm. gibi kısaltmalar kullanılmamalıdır.


Örnek: (Köprülü, 1966: 71-76)


b) Alıntılanan yazarın adı, metinde geçiyorsa, parantez içinde yazarın adını tekrar etmeye gerek yoktur.


Örnek: Boratav (1984: 11), bu rivayetlerin 34 tane olduğunu belirtir.


c) Gönderme yapılan kaynak iki yazarlı ise, her iki yazarın da soyadları kullanılmalıdır.


Örnek: (Alptekin ve Sakaoğlu, 2006: 133)


d) Yazarlar ikiden fazlaysa ilk yazarın soyadından sonra “vd.” (ve diğerleri) ibaresi kullanılmalıdır.


Örnek: (Lvova vd., 2013: 194)


e) Gönderme yapılan kaynaklar birden fazlaysa, göndermeler noktalı virgülle ayrılmalıdır.


Örnek: (Kaya, 2000: 180; Artun, 2004: 86)


f) Metinde arşiv belgelerinden yararlanılmış ise bu belgelere göndermeler Belge-1 veya Arşiv-1 şeklinde sırayla belirtilmeli ve kaynakçada ilgili ibarenin karşısına arşiv belge bilgileri yazılmalıdır.


g) Metin içinde sözlü kaynaklardan alınan bilgilere yer verilmiş ise göndermeler Kaynak Kişi anlamına gelecek şekilde KK-1 şeklinde belirtilmeli, çalışmanın kaynaklar kısmında Sözlü Kaynaklar alt başlığı altında her bir kaynak kişinin bilgisi metin içinde yapılan gönderme kodu ile uyumu şekilde belirtilmelidir.


h)Metin içi doğrudan alıntılarda 40 kelimeyi geçenler, sağdan ve soldan 1cm içeride, blok şeklinde ve ana metinden 1 punto küçük (10 punto) yazılmalıdır. 

KAYNAKÇANIN DÜZENLENMESİ


1. Kaynakçada sadece yazıda gönderme yapılan kaynaklara yer verilmeli ve yazar soyadına göre alfabetik sıralama izlenmelidir.


2. Bir yazarın birden çok çalışması kaynakçada yer alacaksa yayın tarihine göre eskiden yeniye doğru bir sıralama yapılmalıdır. Aynı yılda yapılan çalışmalar için “a, b, c...” ibareleri kullanılmalı ve bunlar metin içinde yapılan göndermelerde de aynı olmalıdır.


Kitap:


KÖPRÜLÜ, M. F. (1999). Edebiyat Araştırmaları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.


Çeviri Kitap:


ELIADE, M. (1999). Şamanizm. (Çev.: İsmet Birkan), Ankara: İmge Kitabevi.


LVOVA, E. L. vd. (2013). Güney Sibirya Türklerinin Geleneksel Dünya Görüşleri: Simge ve Ritüel. (Çev.: Metin Ergun), Konya: Kömen Yayınları.


İki Yazarlı Kitap:


ALPTEKİN, A. B. ve SAKAOĞLU, S. (2006). Türk Saz Şiiri Antolojisi. Ankara: Akçağ Yayınları.


İkiden Fazla Yazarlı Kitap:


OĞUZ, M. Öcal vd. (2010). Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.


Makale:


YAYIN, N. (2016). "Köknar Terimi Üzerine". Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi,  C. 1, S. 1, 72-75.


Yayımlanmamış Tez:


AKYÜZ, Ç. (2013). Bagış Destanı: İnceleme-Metin. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.


Bildiri:


CUNBUR, M. (2000). “Dede Korkut Oğuz-namelerinde İslamî Unsurlar”, Uluslararası Dede Korkut – Bilgi Şöleni Bildirileri. (Hzl.: A. Kahya-Birgül vd.), 77-108,  Ankara Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.


İnternet Kaynakları:


* URL-1: “Social Groups”. http://www.sociologyguide.com/basic-consepts/Social-Groups.php (Erişim: 10.06.2014)


* Hufford, M. (1991). “American Folklife: A Commonwealth of Cultures”, http://www.loc.gov/folklife/cwc/(Erişim: 17.06.2014)


Arşiv Kaynakları:


Belge-1/Arşiv-1: BOA-Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA, DH.EUM.EMN, no: 3, 19.Ş.1330); BCA: Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi  (BCA, 1927)


Sözlü Kaynaklar:


KK-1: Mustafa Mutlu, İstanbul 1935, İlkokul Mezunu, Emekli. (Görüşme: 12.06.2014)


Dergiye makale gönderecek yazarlarımızın çalışmalarını Yayın ve Yazım İlkeleri'ne göre düzenlemeleri gerekmektedir.

FOLKLOR AKADEMİ DERGİSİ ETİK İLKELER ve YAYIN POLİTİKASI
Folklor Akademi Dergisi (FAD), yılda dört defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. FAD, Türk Halk bilimi alanında yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca dergide, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.
Folklor Akademi Dergisine gönderilecek olan çalışmaların yayına kabul edilmesinde makalelerde özgünlük ve alana etki unsurları dikkate alınmaktadır. Bu nedenle, dergi sistemine yüklenmiş hatta hakem süreci olumlu olarak raporlanmış olsa dahi, çalışmanın yayımlanıp yayımlanmayacağı kararı editör kuruluna bağlıdır.

Aynı yazarın dergimize yeniden makale gönderebilmesi için, önceki makalesinin yayımlanmasının üzerinden en az bir yıl geçmiş olmalıdır.

Her sayıda araştırmacıların bağlı bulunduğu kurumlar arasında çeşitliliğin gözetilmesi esastır. Bu kapsamda, bir sayıda aynı kurum adresli en fazla iki makale yayımlanabilir. Çok yazarlı makalelerde yazar sayısı değil, yayın sayısı esas alınır. 

Folklor Akademi Dergisi, güncel TDK Yazım Kılavuzu ve Sözlüklerini esas alır.
Yayımlanan çalışmaların telif hakkı Folklor Akademi Dergisi’ne devredilmiş sayılır. Makalelerin/çevirilerin tüm bilimsel ve hukukî sorumluluğu yazarlarına/çevirmenlerine aittir. İki ve daha fazla yazarlı çalışmalarda yazının telif sorumluluğu birinci yazara aittir. Dergide yayımlanan makale ve fotoğraflar kaynak gösterilerek alıntılanabilir.
Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilen makaleler çifte körleme (peer review) süreciyle değerlendirilmekte olup ücretsiz erişimle elektronik olarak yayımlanmaktadır. Aşağıda yayıncının, editörler kurulunun, hakemlerin ve yazarların etik sorumlulukları ve görevleri yer almaktadır. Bilimsel kurallar dâhilinde hazırlanan çalışmalarda yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların etik ilkelere ve derginin yayın politikalarına uymaları gerekmektedir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
*Folklor Akademi Dergisi, kâr amacı gütmeyen bir yayın kuruluşudur.
*Folklor Akademi Dergisi, 2018 yılından bu yana evrensel kurallar çerçevesinde yayın yapmaktadır.
* Folklor Akademi Dergisi, yayınlanan makalelerin mülkiyet ve telif hakkını korur. Yayınlanan her makalenin birer kopya kaydını saklı tutma yükümlüğünü üstlenir.
* Folklor Akademi Dergisi, makalenin nihai kararının her türlü kişisel durumdan bağımsız biçimde verilmesini taahhüt eder.

Editörler Kurulunun Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’ne başvuru yapılan her bir makale ve makalenin diğer tüm süreçlerinden Folklor Akademi dergisi Editörler Kurulu sorumludur ve Editörler Kurulu bu bağlamda sorumluluğunu bilir.
*Editörler Kurulu, dergide, kör hakemlik, değerlendirme süreci, etik ilkeler gibi dergi politikalarının belirlenmesi ve uygulanmasını gözetir, yayınlanmış makale yazarlarının telif hakkını korur.
* Editörler Kurulu, dergiyi akademik kriterlerde daha iyiye yükseltme ve bu bağlamda nitelikli yayın politikası hedefinde olup gerektiğinde “yazarlar”, “hakemler” gibi temel esaslarını günceller.
* Editörler Kurulu, Dergipark sistemi üzerinden makale takip sürecini yürütmekte olup, dergi içeriğine uygun, dil editörlerinin denetiminden geçen yazıları, çıkar çatışması taşımayan ilgili alandaki hakemlere gönderir. Dergi yazım ilkelerine uygun olmayan yazılar hakeme gönderilmez. Hakem raporlarından biri olumlu (kabul ya da minör revizyon), diğeri olumsuz olduğu takdirde, yazı üçüncü bir hakeme gönderilebilir yahut Editör Kurulu nihai kararını raporlar üzerinden verebilir (Hakemlerden major revizyon ve ret alan makaleler reddedilir. Yazıların yayımlanma ya da yayımlanmama konusundaki nihai karar Folklor Akademi Dergisi Editör Kuruluna aittir). 
* Editörler Kurulu, belirli aralıklarla dergi süreci ve nitelikli işleyişi için toplanır.
* Editörler Kurulu, tüm makalelerin kayıtlarını, dergiyle ilgili yazışmaları elektronik olarak saklar.
* Dergi sistemine makale yüklendikten sonra editör kontrolünden geçen çalışmaların yazarları tarafından sisteme yüklenen benzerlik raporu Editör Kurulunca incelenir. Benzerlik oranı makul olan (azami %20) çalışmalar için hakem değerlendirme süreci başlatılır.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’nde makale değerlendirme sürecinde yazar(lar)ın ve hakemlerin, birbirlerini tanımadıkları iki yönlü kör hakemlik (çifte körleme) ilkesi uygulanır.
* Hakemler, yalnız uzmanlık alanı ile ilgili makaleleri değerlendirmeyi kabul etmeli, herhangi bir çıkar çatışması fark edildiyse makale değerlendirme isteği ya da hakemliği ret edilmelidir.
*Hakemler dergi yayın politikası gereği, Makale Takip Sistemi üzerinden belirlenen süre içinde makaleyi, nesnel ve bilimsel kriterlere uygun değerlendirmelidirler.
Yazar(lar)ın Etik Sorumlulukları:
*Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esas olup makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.
*Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir.)
*Yazarlar aynı anda birden fazla makale göndermemelidirler.
*Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken MS Word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemeli; Telif Hakkı Devri Formu’nu makale dosyası ile birlikte imzalı bir şekilde sisteme yüklemelidir.
*Yazar(lar), makaledeki kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda atıf yapmalıdır.
*Makaleye katkı sağlamayan kişilerin adı, yazar olarak yazılmamalıdır.
* Yazar(lar), etik kurul kararı gerektiren çalışmaları için bu belgenin adı, karar tarihi ve sayısını makalede belirtmeli ve belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir. Bilimsellik ölçütleri içinde, gereken durumda, uzman görüşü, aydınlatılmış olur/onam formunun alındığına ilişkin bilgiye yine makalede yer vermelidir.

Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanması sürecinde örnek alınan, yararlanılan ve aktarılan kaynaklar:
YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi
COPE (Committee on Publication Ethics)
Budapeşte Açık Erişim Bildirgesi
ICMJE (International Committee Of Medical Journal Editors)
Creative Commons
DOAJ Principles Of Transparency And Best Practice In Scholarly Publishing

NOT: Folklor Akademi Dergisi Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanırken Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi’nin ilgili bölümlerinden içerik, şekil ve kaynakça açısından faydalanılmıştır.




https://app.trdizin.gov.tr/dergi/TWpJMk5qWT0/folklor-akademi-dergisi-online-

Folklor Akademi Dergisi'nde makale gönderme, hakem süreci veya yayımlama aşamalarının hiçbirinde herhangi bir ücretlendirme işlemi yoktur. Yazarlardan, dergiye gönderdikleri çalışmaları için ücret talep edilmemektedir.