YENİLEŞME DÖNEMİ TÜRK ŞİİRİNDE BİR MEKÂN OLARAK MEYHANE

Öz

İçkinin alınıp, satıldığı, içildiği mekân olarak meyhanenin tam olarak ne zaman ortaya çıktığı hakkında kesin bilgiler mevcut değildir. Fakat edebiyatımızdaki yeri aşağı yukarı bellidir. Özellikle klasik şiirimizde, hem mistik hem de dünyevi manasıyla yer almıştır. Tanzimat seneleri başlangıç dönemi olarak kabul edilen Yeni Türk Edebiyatı’nda ise özellikle Cumhuriyet sonrası dönemde daha baskın olarak karşımıza çıkar. Kimine göre buluşma yeri, kimine göre eğlenme kimisine göre de kederlenme mekânıdır. Zaman çizgisine baktığımızda ise önceleri somut bir kavram olarak eserlerde yer alan meyhane, ilerleyen zamanda soyut olarak daha çok ifade edilir. Fakat eli kalem tutan herkes tarafından kabul edilen bir konuma sahip olmadığı gibi bazen de pek hoş gözle görülmeyen bir konum arz eder. Her şeye rağmen, hayatın dolayısıyla edebiyatın bir parçası olmayı devam ettirir.  

Anahtar Kelimeler

• Edebiyat,meyhane,alkol,iletişim

Kaynakça

1. TANPINAR Ahmet Hamdi, Saatleri Ayarlama Enstitüsü, Dergâh Yayınları, İstanbul-2004TARANCI Cahit Sıtkı, Otuz Beş Yaş, Can Yayınları, İstanbul-2004TOKGÖZ, Ahmet İhsan, Matbuat hatıralarım, İşbankası Yayınları, İstanbul-2012