KONYA – KARAPINAR İLÇESİ GELENEKSEL ÇORAP ÖRÜCÜLÜĞÜ

Öz

Örücülük sanatı; kırsal alanda yaşayan bireylerin boş zamanlarını değerlendirmesi, işgücünün hareketlendirmesi, elde edinilen ürünlerle üretici ihtiyacının karşılanması ve aynı zamanda pazarlanarak gelir sağlaması yönünden bireye, aileye ve ülkeye katkıda bulunulan sanattır. Şehir, kasaba ve köylerde yapılan yöresel desenlere sahip el örgüsü çorapların en önemli özelliği, çorapların üreticinin düşüncelerini ve duygularını yansıtmasıdır. Maddi kültürümüzün en güzel örneklerinden biri olan el örgüsü çoraplar geleneksel giyimin bir parçası olmakla birlikte, yaşam biçiminin kuşaktan kuşağa aktarılmasında da rol oynamaktadır. El örgüsü çoraplar üzerindeki Türk kültürünü yansıtan ve halkın duygu, düşünce ve yaşadıkları olayları anlatan motifler gelenek, görenek ve yaşam biçiminin kuşaktan kuşağa aktarılmasında, geliştirilmesinde ve devam ettirilmesinde de en büyük rolü oynamaktadır. Çorap örücülüğü, gelenek ve göreneklere bağlı olarak günlük kullanımın yanında kız çeyizlerinde de hediyelik olarak önemli bir yer tutmaktadır. Konya ili Karapınar ilçesinde yapılan alan araştırmasında, yöreye ait 31 adet çorap örnekleri tespit edilmiştir. İç Anadolu bölgesinin geleneksel kültürümüzü yaşatan illerinden biri olan Konya Karapınar’da üretilmiş ve üretilmekte olan el örgüsü çoraplar teknik, motif ve kompozisyon özellikleri açısından incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Karapınar
• Örücülük
• Çorap
• Motif
• Gelenek

Kaynakça

1. Akpınarlı, H.F. (1995). El Örgüsü Çorapların Teknik, Desen, Renk ve Kullanım Özellikleri. Gazi Üniversitesi, Ankara.
2. Akpınarlı, H.F. (2010)”Akşehir El Örgü Çoraplarında Motif ve Kompozisyon Özelliklerinin İncelenmesi”1. Uluslar arası Selçukludan Günümüze Akşehir Kongresi ve Sanat Etkinlikleri Akşehir, 20-21 Kasım 2008.Konya Valiliği İl Kültür Turizm Müdürlüğü yayını:192,147-156
3. Akpınarlı, H.F., Baykasoğlu, N., Kurt, G., Yılmazoğlu, İ.H., Yıldız, E. (2014). Kahramanmaraş El Sanatları, Cilt I. Ankara: Hangar Marka İletişim Reklam Hizmetleri Yayıncılık Ltd. Şti.
4. Bahar, T. (2010). Göynük El Sanatları. Ankara: Sistem Ofset.
5. Diyarbekirli, N. (1972). Hun Sanatı. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Kültür Yayınları.
6. Doğruol, H. (1995) Ayaş’ta Çorapçılık ve Testicilik. Ankara: Özkan Matbaacılık.
7. Kuzucular, E. (1976) “Şarkışla’da Çorap ve Çorapçılık”, Sivas Folkloru. 12-14 Mayıs, Sivas.
8. Özbel, K. (1975) Türk Köylü Çorapları. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.

9. Özbel, K. (1981) Knitted Stockings From Turkısh Village. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.