BİLİMSEL İLETİŞİME TEKSTİL VE MODA TASARIMI UYGULAMALARI İLE KATKI SAĞLAMAYA YÖNELİK BİR İŞLEYİŞ ÖNERİSİ

Öz

Süje ile obje arasında bir bağın sonucunda ortaya çıkan ve içinde öznellik barındıran bilgi, genel geçerlik ve kesinlik nitelikleri gösterir şekilde yöntemli ve dizgisel bir yapıya evrildiğinde bilimsel bilgi olarak adlandırılır. Toplumlar için bir ihtiyaç, gelişim ve ilerleme için yol olan bilimsel bilginin istenilen etkiyi yaratması için geniş ölçekte yayılım göstermesi önemlidir. Bilgi, bilim ve teknolojinin en büyük güç olarak görüldüğü günümüzde çok sayıda bilimsel çalışma gerçekleştirilmekte, bilişsel teknolojilerin gelişimi ile bilimsel çalışmaların sonuçları araştırmacılar tarafından hızla paydaşlar ile paylaşılmaktadır. Bilimsel bilginin geçirdiği bu yayılım süreci bilimsel iletişim olarak adlandırılmakta ve araştırmanın-araştırmacının bilinirliğine ve etkinliğine katkıda bulunmaktadır. Yapılan araştırmalar dünya üzerinde her yıl yaklaşık bir buçuk milyon makalenin hakem sürecinden geçerek yayımlandığını, bu yayınların ortalama on kişi tarafından okunduğunu göstermekte. Mevcut durumda bilimsel bilginin yayılımına katkıda bulunmak, toplumun ve bilim camiasının gelişimi için önem arz etmektedir. Bahsedilen mevcut durum ve önem dahilinde araştırmada bilimsel bilginin yayılımı için bir model önerisi geliştirilmiştir. Araştırma çerçevesinde öncelikli olarak tarama metodu ile araştırmaya temel oluşturacak bilimsel yayın H. Feriha Akpınarlı tarafından 2008 yılında yayımlanan “Akşehir El Örgü Çoraplarında Motif ve Kompozisyon Özelliklerinin İncelenmesi” başlıklı çalışması seçilmiştir. Seçilen çalışma içerik olarak incelenerek, tekstil ve moda tasarımı alanında yeniden yorumlanmasına yönelik uygulama çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Araştırmada çıkış noktası olarak belirlenen makalenin içeriği doğrultusunda geometrik, bitkisel, figürlü, nesneli ve sembolik (soyut) bezeme örneklerinden seçilenler parametrik tasarım metodu ile bilgisayar ortamında dört farklı raportlama tekniği ile yeniden yorumlanmış, toplamda yirmi desen tasarımı gerçekleştirilmiştir. Geliştirilen desen tasarımları araştırma kapsamında geliştirilen giysi tasarımlarına dijital ortamda giydirilip bulgularda sunulmuş, çalışmanın sonuçları son bölümde toparlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• tekstil tasarımı
• moda tasarımı
• parametrik tasarım

Destekleyen Kurum

Prof. Dr. H. Feriha Akpınarlı Özel Sayısı

Kaynakça

1. AÇIKGENÇ, A. (1992). Bilgi Felsefesi, İstanbul: İnsan Yayınları.
2. AKPINARLI, H.F. (2008). “Akşehir El Örgü Çoraplarında Motif ve Kompozisyon Özelliklerinin İncelenmesi”, I. Uluslararası Selçukludan Günümüze Akşehir Kongresi ve Sanat Etkinlikleri, Konya.
3. AL, U. (2008). “Türkiye’nin Bilimsel Yayın Politikası: Atıf Dizinlerine Dayalı Bibliyometrik Bir Yaklaşım”. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. BİLGE, M. (2016). “Bilgi, Bilim ve Üniversite”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, C. 12, S. 28, 15-23.
5. ÇAL, S. (2016). Bilimsel Bilgiye Erişim Sorunu Üzerine. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 65 S. 4, 1313-1352.
6. ÇÜÇEN, K. (2006). “Batı Aydınlanmasının Düşünsel Kökenleri Ve Eleştirisi”. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 28, S. 1, 25-34.
7. ENGİN, A.O. (2005). “Bilginin İnsan Hayatındaki Yeri ve Önemi”. Kazım Karabekir Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, C.11, S.1, 427-453.
8. EVELETH, R. (2014). Academics Write Papers Arguing Over How Many People Read (And Cite) Their Papers. Smithsonian Magazine. 25.03.2014 https://www.smithsonianmag.com/smart-news/half-academic-studies-are-never-read-more-three-people-180950222/

9. GÜRKAN, B. (2001). Bilgi, Bilim, Bilimsellik Kavramları. US Düşün ve Ötesi Dergisi, C. 6, S. 1, 1-5. KARASAR, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. NADASBAŞ, S.E. (2020). “Bilişsel Bilişim Teknolojilerinin Moda Endüstrisinde Kullanımı”. Journal of Social andHumanities Sciences Research, C. 7, S. 50, 195-213.
11. ONAT, H. (2016). Bilgi, Bilim ve Bilimsel Yöntem. https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/73646/mod_resource/content/0/1.%20%C3%9Cnite.pdf
12. TERZİ N. (2009). Mimarlıkta Hesaplamalı Teknolojiler ve Geometri, Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
13. UÇAK, Ö.N., AL, U (2009). “Bilimsel İletişimin Zamana Göre Değişimi: Bir Atıf Analizi Çalışması”. Bilim Dünyası, C. 10, S. 1, 1-27.
14. UNAT, Y. (2005). “Asâr-I Bâkiye ve Yazılış Yöntem”. Osmanlı Bilim Araştırmaları, C. 7, S. 1, 23-31.
15. UTMA, S. (2017). “Bilimsel Okuryazarlık: Bilim İletişimi ve Medyadaki Bilim Haberlerini Doğru Okumak”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, C. 10, S. 50, 788-799.
16. WARE, M., MABE, M. (2012). An Overview Of Scientific And Scholarly Journal Publishing, Netherlands: International Association of Scientific, Technical and Medical Publishers.