OSET HALK AFORİZMALARININ CANLANDIRMA SİSTEMİNDE KİŞİSELLEŞTİRME VE KARŞILAŞTIRMA

Oset halk aforistiklerinin çeşitli türlerinin şiirsel ve anlamsal yapısı, aralarında metafor ve epitet ile birlikte özel bir yerin kişileştirme ve karşılaştırma ile işgal edildiği şiirsel mecazlardan oluşur. İmge yaratmanın adlandırılmış araçları sadece süsleme, dekorasyon, aynı zamanda yapılandırma, anlamsal işlevler taşımakla kalmaz: sanatsal mecazların böylesine bir kararsızlığı, özlü olarak tasarlanmış bir ifadeye derin anlam koymayı amaçlayan minimal folklor biçimlerinin sanatsal estetiği olan halk aforizmalarının şiirsel doğasının orijinalliği tarafından önceden belirlenir. Çeşitli Oset halk aforizmalarında kişileştirmenin ve karşılaştırmanın karşılaştırmalı analizi, bu şiirsel figürlerin, talimat ve uyarıları, çeşitli sosyal ve doğal olayların bir tanımını ve ayrıca nesnelerin, insanların, hayvanların nitelikleri ve özelliklerini içeren aforistik ifadenin tüm kompozisyonuna tam olarak uyduğunu ortaya koymaktadır. Farklı bir etnik kültüre sahip kişilerin algılanmasında ve başka dillere çevrilmesinde güçlük çeken bu tür ifadelerin deyimleri, Oset kültür geleneğinin anlamsal anahtarlarına ve sembolik imgelerine dayanmaktadır. İkincisi, bu etnik gruptan insanların geleneksel mirasın matrisine girişin “kilidini açmasına” izin veren bir tür kültürel koddur. Ve bu folklor katmanının özel bir dilbilimsel ve kültürel çalışması, yabancı aforistik analojilerin bir değerlendirmesiyle birleştiğinde, yalnızca ulusal olarak özel aforistik görüntülerin doğası hakkında bir fikir vermekle kalmaz, aynı zamanda Oset dili ve kültürünün diğer dil ve kültürlerin temsilcileri tarafından derin anlamlarını kavramak için metodolojik bir fırsat verir.