Araştırma Makalesi

Türkiye Merkezli Akademik Dergilerde Uluslararası İlişkiler Teorilerinin Yeri

Cilt: 9 Sayı: 3 25 Ağustos 2025
PDF İndir
TR EN

Türkiye Merkezli Akademik Dergilerde Uluslararası İlişkiler Teorilerinin Yeri

Öz

Bu çalışma, Türkiye merkezli akademik dergilerde yayımlanan uluslararası ilişkiler teorisi konulu makaleleri inceleyerek Türkiye’deki teorik tartışmaların konumunu analiz etmektedir. Araştırmada, Web of Science veri tabanında taranan ve uluslararası ilişkileri doğrudan veya dolaylı çalışma alanı olarak kabul eden Türkiye menşeili 10 akademik dergide yayımlanmış 6.105 makale taranmış, bunlardan 2.363’ünün uluslararası ilişkiler alanına ait olduğu, 354’ünün ise doğrudan uluslararası ilişkiler teorileri ile ilgili olduğu tespit edilmiştir. Doküman analizi yöntemiyle gerçekleştirilen inceleme, Türkiye’de uluslararası ilişkiler çalışmalarının ağırlıklı olarak teori odaklı örnek olay analizlerine dayandığını, özgün teori üretme veya meta-teorik katkıların sınırlı düzeyde kaldığını ortaya koymaktadır. Bulgular, Türkiye akademisinin küresel teori tartışmalarına kısmen dahil olmakla birlikte hâlen Batı-merkezli teorilerden yoğun biçimde yararlandığını göstermektedir. Realizm ve liberalizm en fazla başvurulan teoriler olurken son yıllarda konstrüktivizm, Kopenhag Okulu ve Batı-dışı teori çalışmaları da dikkat çekici bir artış göstermektedir. Çalışma, Türkiye’deki akademik dergilerin uluslararası ilişkiler teorilerine yaklaşımını haritalandırarak, disiplinin merkez-çevre tartışması bağlamında Türkiye’nin teorik üretim ve tüketim konumunu değerlendirmekte ve literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Acharya, A. (2011). Dialogue and discovery: In search of international relations theories beyond the West. Millennium: Journal of International Studies, 39 (3), 619-637.
  2. Acharya, A. (2019). Towards global international relations. A. Acharya & B. Buzan (Eds.), The making of global international relations origins and evolution of IR at its centenary (285-320). Cambridge University Press
  3. Acharya, A., & Buzan, B. (2007). Why is there no non-Western international relations theory? An introduction. International Relations of the Asia-Pacific, 7(3), 287–312. https://doi.org/10.1093/irap/7.3.287.
  4. Agarwal, A. (2021). Going beyond the add-and-stir critique: Tracing the hybrid masculinist legacies of the performative state. Uluslararası İlişkiler, 18(70), 63-83.
  5. Alker, H., & Biersteker, T. (1984). The dialectics of world order: Notes for a future archeologist of international savoir faire. International Studies Quarterly, 28(2), 121–142.
  6. Andrews, N. (2020). International relations (IR) pedagogy, dialogue, and diversity: Taking the IR course syllabus seriously. All Azimuth: A Journal of Foreign Policy and Peace, 9(2), 267-282. https://doi.org/10.20991/allazimuth.716687.
  7. Aydın, M., & Yazgan, K. (2013). Türkiye’de uluslararası ilişkiler akademisyenleri eğitim, araştırma ve uluslararası politika anketi – 2011. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 9(36), 3-44.
  8. Aydın, M., & Dizdaroğlu, C. (2019). Türkiye’de uluslararası ilişkiler: TRIP 2018 sonuçları üzerine bir değerlendirme. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 16(64), 3-28. https://doi.org/10.33458/uidergisi.652877

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Uluslararası İlişkiler Kuramları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

25 Ağustos 2025

Gönderilme Tarihi

6 Aralık 2024

Kabul Tarihi

8 Nisan 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Gökcan, Ö. (2025). Türkiye Merkezli Akademik Dergilerde Uluslararası İlişkiler Teorilerinin Yeri. Fiscaoeconomia, 9(3), 1432-1457. https://doi.org/10.25295/fsecon.1597355
download?token=eyJ1aWQiOjEwMTE3NywiYXV0aF9yb2xlcyI6WyJST0xFX1VTRVIiXSwiZW5kcG9pbnQiOiJqb3VybmFsIiwib3JpZ2luYWxuYW1lIjoiMjAyNi0wMy0xNF8wMC0xOC01OC5wbmciLCJwYXRoIjoiNTVjMC82NjE0LzA5NGEvNjliNDdmNjNjMjdiMDUuMDA4NTE4OTUucG5nIiwiZXhwIjoxNzczNDQwMzcxLCJub25jZSI6IjMzYzNhMDczOTJhZDBiOWUxMjA4MTJlMzAwOTdlMDhjIn0.uxgvoBOu5rdPPckMLotZ4eBnzOQVB_StL3DcxMXqMSU


Fiscaoeconomia is licensed under a Creative Commons Attribution License (CC BY).