The Changing Face of Occupational Accidents with Globalisation: Work Murders

Öz

Labor relations has radically transformed with globalization process. Flexible working conditions have widespreaeded and precariousness have become a norm, gradually. The precautions of workers’ health and safety have lost its importance in daily routine according to employers, who comprehend these precautions as extra costs, as the precarious working conditions spread day by day

In 2000’s Turkey, work accidents mostly occur in mining industry, construction industry, and metal industry. In the year 2014, a coal mine accident happened in Soma and 301 miners have died. The accident caused a public indignation, and the debate on the workers’ health and safety issues still goes on, since then.

In this study, first of all we will briefly analyze the negative effects of globalization on the working life, moving from the fact that inadequate precautions on the workers’ health and safety, which are deeply related with global competition. After that, we will point out to some facts about work accidents and occupational diseases in Turkey, with help of some basic statistics. The term “work murderers” preferred to use instead of “work accidents” in this study, and the main goal of the study is aim to contribute the debate, which evaluate work murderers directly related with main principles of current socio-economic environment, due to chronic lack of adequate precautions.

Anahtar Kelimeler

• Globalization,Precarity,Workers’ Health and Safety,Work Accidents,Occupational Diseases,Work Murderers

Kaynakça

1. Akkaya, Y. (2004). “Küreselleşme” Versus Sendikasızlaştırma ve Yoksullaştırma. Çalışma ve Toplum. C.3, S.3, ss. 93-122.
2. Akkaya, Y. (04.02.2006). “İş kazası mı, cinayet mi?”, Kızıl Bayrak Gazetesi, [Erişim Tarihi: 10.12.2016].
3. Akkurt İbrahim. (28.09.2015). “Yılda En Az 20 Bin Ölümün Asıl Nedeni Meslek Hastalığı”, Evrensel Gazetesi, [Erişim Tarihi: 13.12.2016].
4. Albayrak, C. (2012). Küreselleşme ve Ekonomik Krizin İş Hukuna Etkisi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. S.98, ss. 165-202.
5. Altınel, H. (2011). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. Ankara: Detay Yayıncılık.
6. Atasü Topçuoğlu, R. (2012). Küreselleşme ve Üretimin Esnekleşmesi Sürecinde Kadın Emeği. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. C.12, S.44, ss. 3-10.
7. Aydoğanoğlu, E. (2010). Torba Yasa: Esnek, Kuralsız, Korunmasız ve Güvencesiz Çalışma. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. S.36, ss. 4-10.
8. Baloğlu, C. (2015). Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Yükümlülükleri ve Aykırılığın İş İlişkisine Etkisi. Kamu-İş. C.14, S.1, ss. 17-29).

9. Çakır, M. (2015). İşçi Sağlığı Mücadelesinde Nereye Odaklanmalıdır? Mesleki Sağlık ve Güvenlik. S.54-55, ss. 88-94.
10. Çelik, A. (2007). Eğreti Emek- Parçalanan Sınıf. Birikim Dergisi. S.217, ss. 1-12.
11. Çelik, A. (11.02.2016). “Kiralık İşçilik: Güvencesizliğin Dibi”, Birgün Gazetesi, [Erişim Tarihi: 07.12.2016]
12. Çınar Taka, D. (2011). İhmal Edilen Alan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. İş’te Çalışanlar Dergisi. S.5, ss. 1-4.
13. Erşin, A.T. (28.05.2016). “Prof. Fişek: Kiralık İşçilik Yasası İnsan Haklarına Aykırı”, Evrensel Gazetesi, [Erişim Tarihi: 10.12.2016].
14. Fişek, G. (2014). Çalışma Yaşamında Sağlık Güvenlik. Ankara: Fişek Enstitüsü Çalışan Çocuklar Bilim ve Eylem Merkezi Vakfı Yayınları.
15. Göker, Z. ve S. Akyol. (2013). Üretimin Mekansal Kalıplarının Değişmesi ve Emek Piyasası: Birikimin Toplumsal Yapısı Teorisi Çerçevesinden Bir Bakış. Çalışma ve Toplum. C.3, S.38, ss. 57-76.
16. Gürcanlı, E.G. (2013). Kuralsız ve Baskıcı Emek Rejimine Bakarken: İnşaat Sektöründe İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği. Eğitim Bilim Toplum. C.11, S.41, ss. 48-81.
17. Gürcanlı, E.G. (17.08.2014). “Emeğin Sağlığı ve Güvenliği”, İleri Haber, [Erişim Tarihi: 07.12.2016].
18. Gürcanlı, E.G. (21.06.2015). “İş Cinayetleri mi İşçi Cinayetleri mi?”, İleri Haber, [Erişim Tarihi: 07.12.2016].
19. Güzelsarı, S. (2007). Küresel Kapitalizm ve Devletin Dönüşümü: Türkiye’de Mali İdarede Yeniden Yapılanma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi SBE, Ankara.
20. İpek, M. (2014). Kayıtdışı İstihdamda Küresel Etkiler ve Sosyal Örüntüler. Çalışma ve Toplum. C.1, S.40, ss. 163-186.
21. İSGM, 2016 Yılı İş Cinayetleri Raporu. (http://www.guvenlicalisma.org/index.php?option=com_content&view=article&id=16851:2015-yilinda-en-az-1730-isci-yasamini-yitirdi&catid=149:is-cinayetleri-raporlari&Itemid=236). [Erişim Tarihi: 15.12.2016].
22. İSGM, 2015 Yılı İş Cinayetleri Raporları. (http://www.guvenlicalisma.org/index.php?option=com_content&view=article&id=16617:patronun-ya-da-hukumetin-kim-oldugu-farketmez-isci-sagligi-ve-is-guvenligi-mucadelesi-surecek-2015-kasim-ayinda-en-az-131-isci-yasamini-yitirdi&catid=149:is-cinayetleri-raporlari&Itemid=236). [Erişim Tarihi: 15.12.2016].
23. İSGM, 2015 Yılı İş Cinayetleri Raporları. (http://www.guvenlicalisma.org/index.php?option=com_content&view=article&id=14878:isig-meslek-hastaligi-tani-sistemi-etkinlestirilmeli&catid=128:meslek-hastaliklari&Itemid=234). Erişim Tarihi: 15.12.2016].
24. Karacan, E. ve Ö.N. Erdoğan. (2011). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliğine İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları Açısından Çözümsel Bir Yaklaşım. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. C.21, S.1, ss. 102-117.
25. Koşar, L. (2014). Editörden. L.Koşar (Ed.) Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi içinde. S.53, s.1.
26. Kutlu, D. (2010). Geçici Çalışmanın Süreklileşmesi ve Güvencesizleşme: Özel İstihdam Bürolarının Değişen Rolü. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. C.10, S.35, ss. 41-47.
27. Kuzgun, G. (2012). Güvenceli Esneklik Kavramı ve Türkiye’de Güvenceli Esnekliğin Belirleyici Değişkenleri. Sosyal Güvenlik Dergisi. C.2, S.2, ss. 35-48.
28. Mahiroğulları, A. (2005a). Küreselleşmenin Türk Çalışma Hayatına Etkileri. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi. S.49, ss. 379-403.
29. Müftüoğlu, Ö. (2008). Esnekleşmenin Uluslararası Dayanakları. Toplum ve Hekim. C.23, S.4, ss. 269-275.
30. Öğünç, P. (16.05.2014). “O zaman bunlar mevzuata uygun ölüm”, Radikal Gazetesi, [Erişim Tarihi: 05.12.2016].
31. Önal, B. (2001). Küreselleşmenin İş Sağlığına Etkisi: Uluslararası 26. İş Sağlığı Kongresinden İzlenimler. Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi. C.2, S.5, ss. 8-12.
32. Özel İstihdam Büroları Yönetmeliği. (2016). T.C. Resmi Gazete, 29854, 11 Ekim 2016.
33. Öztürk, O. (06.07.2010). “İşçi Sağlığının Ruhuna Fatiha”, Birgün Gazetesi, [Erişim Tarihi: 10.12.2016]
34. Özveri, M. (2012). Güvencesiz Çalışmanın Hukuki Dayanakları. Çalışma ve Toplum. C.2, S.33, ss. 147-172.
35. Özveri, M. (2015). İşçi Sağlığı, İş Güvenliği ve İş Cinayetleri. İstanbul: Birleşik Metal-İş Yayınları.
36. Özpınar, Ö. ve E. Şimşek. (2003). Küreselleşmenin Getirdiği Sorunlar ve Bu Sorunlara Çözüm Önerileri. Uludağ Üniversitesi İİBF Dergisi. C.22, S.2, ss. 1-11.
37. Şakar, M. (2010). Ölçüsüz Taşeronlaşmaya Karşı Önlemlerde Geri Adım: İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun Tasarısı Taslağına Sıkıştırılan Değişikliğin Değerlendirilmesi. Çalışma ve Toplum. C.4, S.27, ss.29-34.
38. Şenkal, A. (2008). Endüstri İlişkileri Üzerinde Yeni Paradigmalar: Mobilizasyon, Kollektivizm ve Esneklik Tartışmaları. Çalışma ve Toplum. C.1, S.16, ss. 119-146.
39. Temiz, E.H. (2004). Eğreti İstihdam: İşgücü Piyasasında Güvencesizliğin ve İstikrarsızlığın Yeni Yapılanması. Çalışma ve Toplum. C.2, S.2, ss. 55-80.
40. Türkmen, R. ve G. Akarca. (2015). İşin Cinayeti Olur mu? Mesleki Sağlık ve Güvenlik. S.54-55, ss. 66-76.
41. Vardar, N. (14.05.2014). “Neden İş Cinayeti, Kaza Değil?”, Bianet, [Erişim Tarihi: 11.12.2016].
42. Yalçınalp, E. (28.04.2015). “28 Nisan Neden İş Cinayetlerinde Hayatını Kaybedenleri Anma ve Yas Günü İlan Edilmeli?”, T24 Gazetesi, [Erişim Tarihi: 06.12.2016]
43. Yeldan, E. (2005). Küreselleşme Sürecinde Türkiye Ekonomisi Bölüşüm, Birikim ve Büyüme. İstanbul: İletişim Yayınları.