Sources of an Ethical Treatise: The Example of Âdâb-ı Menâzil

Yıl 2025, Sayı: 25, 33 - 60, 18.06.2025

Gülnur Hediye Çınar İlhami Danış

https://doi.org/10.16947/fsmia.1722224

https://izlik.org/JA95FH99MP

Öz

Âdâb-ı Menâzil, written by Abdüllatif Karamânî in the 16th century, is a work of
ethical and advisory literature grounded in a Sufi framework. It stands out as one of
the significant texts reflecting the moral understanding of Ottoman society. This work is
particularly notable for being addressed to women, positioning itself uniquely within its
time, and addressing a broad range of issues from individual ethics to social relationships.
Serving as a crucial source for understanding the moral norms of Ottoman society, it also
provides valuable insights into the social structure of the period.
This study offers a general overview of ethical treatises (ahlaknâmes) written up
to the 16th century, while examining Abdüllatif Karamânî’s life and the process behind
the writing of his work. Among the primary topics of Âdâb-ı Menâzil are family, social
relations, the rights of parents and children, the mutual rights of spouses, and neighborly
relations. The text is organized into fifteen chapters and written in plain Turkish, which
allowed it to reach a broad readership, serving as a guide particularly for Muslim women
regarding their rights.
Within the scope of this article, the sources used in the work are analyzed under
the headings of exegesis, hadith, Sufism, societal issues, and literature. The influence of these sources on the text is also explored. It is revealed that Karamânî drew upon a wide
range of classical works, including Zemahsharî’s al-Kashshâf, Ghazâlî’s Iḥyâʾ ʿUlûm al-
Dîn, and Mundhirî’s al-Targhîb wa al-Tarhîb. Additionally, the inclusion of anonymous
couplets, folk tales, and religious references demonstrates the text’s rich literary and
cultural background.
The aim of this study is to provide a perspective on the framework of the ethical
treatise genre in the Ottoman period by addressing the primary sources of a significant
work and offering insights into its content.

Anahtar Kelimeler

Abdüllatif Karamânî , Âdâb-ı Menâzil , ahlaknâme , Sufism , and Ottoman society

Bir Ahlak Risalesinin Kaynakları: Âdâb-ı Menâzil Örneği

https://izlik.org/JA95FH99MP

Öz

XVI. yüzyılda Abdüllatif Karamânî tarafından kaleme alınan Âdâb-ı Menâzil,
tasavvufi bir temel üzerine inşa edilmiş ahlak-nasihat türünde bir eserdir ve özellikle
Osmanlı toplumundaki ahlak anlayışını gösteren metinlerden biri olarak dikkat çeker.
Bu eser, kadınlara yönelik yazılmış olmasıyla kendi döneminde farklı bir yerde
konumlanmakta ve toplumsal ilişkilerden bireysel ahlaka kadar geniş bir perspektifle
çeşitli meseleleri ele almaktadır. Osmanlı toplumundaki ahlaki normların anlaşılmasına
katkı sağlayan bu eser, aynı zamanda dönemin sosyal yapısını anlamada da önemli bir
kaynak niteliğindedir.
Bu çalışmada, XVI. yüzyıla kadar yazılmış olan ahlaknâme türündeki eserlere
genel bir bakış sunulmuş, Abdüllatif Karamânî’nin hayatı ve eserinin yazılma süreci ele alınmıştır. Âdâb-ı Menâzil’in başlıca konuları arasında aile, toplumsal ilişkiler, anne-baba
ve çocuk hakları, eşlerin birbirleri üzerindeki hakları, komşuluk ilişkileri gibi meseleler
yer alırken, metin içeriği on beş fasıl şeklinde düzenlenmiştir. Eserin sade bir Türkçe
ile yazılmış olması, geniş bir okuyucu kitlesine hitap etmesini sağlamış ve özellikle
Müslüman kadınların haklarına dair bir rehber işlevi görmüştür.
Makale kapsamında, eserde kullanılan kaynaklar tefsir, hadis, tasavvuf, toplumsal
konular ve edebiyat başlıkları altında incelenmiş, bu kaynakların eser üzerindeki etkileri
analiz edilmiştir. Başta Zemahşerî’nin el-Keşşâf’ı, Gazzâlî’nin İhyâü Ulûmi’d-Dîn’i,
Münzirî’nin et-Tergīb ve’t Terhîb gibi klasik eserler olmak üzere, Karamânî’nin geniş
bir kaynak yelpazesinden faydalandığı ortaya konmuştur. Ayrıca, metin içinde yer alan
anonim beyitler, halk hikâyeleri ve dini referanslar, eserin zengin bir edebi ve kültürel
arka plana sahip olduğunu göstermektedir. Bu çalışmanın amacı Osmanlı döneminde
ahlak eserleri (ahlaknâme) türü yazılmış bir eserin ana kaynaklarına değinerek bu türün
çerçevesine bir perspektif sunmak ve muhtevasına dair bir fikir vermektir.

Anahtar Kelimeler

Abdüllatif Karamânî , Âdâb-ı Menâzil , ahlaknâme , tasavvuf , Osmanlı toplumu

Kaynakça

• Akgündüz, Ahmet, “Ahmed b. Muhammed Gaznevî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, cilt 15, İstanbul, TDV Yayınları, 1996.
• Aktan, Bilâl, “Devletoğlu Yûsuf’un Vikâye Tercümesi (İnceleme-Metin-Dizin)”, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Erzurum, 2002.
• Âşık Paşa, Garib-nâme, haz. Kemal Yavuz, Ankara, Atatürk Türk Dil Kurumu, Ankara, 2000.