Emevilerin Avrupa Yürüyüşü Karşısında Frankların Direnişi: Puvatya ve Berre Nehri Savaşları

Öz

VII. yüzyılın ikinci yarısından itibaren İslamiyet, Kuzey Afrika, Ortadoğu ve Asya’da
hızla yayılarak Avrupa sınırına kadar yayılmıştır. İspanya’nın Müslümanlar tarafından ele
geçirilmesi, Merovenj Krallığı için giderek büyüyen bir tehdit oluşturmuştur. Başlangıçta
Franklar Müslümanları hafife almış, ancak zamanla bu tehdidin farkına varmışlardır.
Karl Martel iç karışıklıkları sona erdirerek Müslümanlara karşı Frankia’yı bir araya
getirmiştir. Bu sayede 732’de gerçekleşen Puvatya Savaşı’nda Müslümanlara karşı
büyük bir zafer kazanmışlardır. Ordunun komutanı Abdurrahman el-Gafiki’nin hayatını
kaybettiği bu savaş öyle büyük bir yıkıma yol açmıştır ki, savaş sonradan “Şehitler
Yolu” olarak adlandırılmıştır. Bu yenilgi büyüyen Müslüman tehlikesinin önüne bir
set çekmiştir. Mağlubiyetin büyüklüğü Puvatya Savaşı’nın günümüz çalışmalarında
Müslümanları durduran temel faktör olarak öne çıkmasını sağlasa da Müslüman-Frank
mücadelesi Puvatya Savaşı’nın ardından devam etmiştir. İki ordu 737 yılında Berre Nehri kıyısında da karşı karşıya gelmiştir. Gerçekleşen ikinci büyük savaşta Franklar savunma
stratejisini saldırıya dönüştürmüştür. Karl, Lombard desteğiyle ordusunu güçlendirmiş
ve Müslüman kuvvetlerine ağır bir darbe indirmiştir. Franklar, Puvatya zaferini Berre
Nehri Savaşı ile taçlandırarak Müslümanların ilerleyişini kalıcı olarak durdurmuştur. Bir
daha da Müslümanlar, Avrupa içlerine ilerlemeyi denememişlerdir. Franklar açısından
Karl’ın askeri dehası hem Merovenj Krallığı’nı hem de Hristiyan Avrupa’yı korumada
belirleyici olmuştur. Karl Martel’i ve Pepin Ailesi’ni güçlendirerek Karolenj Krallığı’nın
yükselişine zemin hazırlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Puvatya
• Karl Martel
• İslamiyet
• Berre Nehri
• Karolenj

The Frankish Resistance Against the Umayyad Advance into Europe: The Battles of Poitiers and the River Berre

Öz

From the second half of the seventh century onward, Islam expanded rapidly across
North Africa, the Middle East and Asia, advancing as far as the borders of Europe. Following
the Muslim conquest of Spain, Islamic forces gradually became a significant threat
to the Merovingian Kingdom. Although the Franks initially underestimated the Muslims,
they eventually recognized the seriousness of this danger. They unified Francia against
the Muslim threat by ending internal conflicts. As a result, they achieved a major victory
over Muslim forces at the Battle of Poitiers in 732. The battle, in which the Muslim
commander ʿAbd al-Raḥmān al-Ghāfiqī lost his life, was so devastating that the site later
came to be known as the “Road of the Martyrs.” This defeat erected a barrier against the
growing Muslim advance. Although the scale of this defeat has led modern scholarship to
emphasize the Battle of Poitiers as the decisive factor that halted Muslim expansion, the
Muslim–Frankish war continued after 732. In 737, the two armies confronted each other
again on the banks of the Berre River. In this second major engagement, the Franks transformed
their defensive posture into an offensive strategy. Charles, having strengthened
his army with Lombard support, inflicted a severe blow on the Muslim forces. Through
the victory at the Berre River the Franks rendered permanent the success achieved at
Poitiers and effectively halted further Muslim advances. Thereafter, Muslims no longer
attempted to penetrate deeper into Europe. From the Frankish perspective it was clear that
Charles’s military genius proved decisive in protecting both the Merovingian Kingdom
and Christian Europe. These events laid the foundations for the rise of the Carolingian
Kingdom by strengthening Charles Martel and the Pippinid family.

Anahtar Kelimeler

• Middle Ages
• Islam
• Poitiers
• Charles Martel
• Berre River
• Carolingian

Kaynakça

1. Aaij, Michel - Godlove, Shannon, ed., A Companion to Boniface, Brill, 2020.
2. Ahmed b. Muhammed el-Makkarî, Nefhu’t-tîb min ğusni’l-Endelüsi’r-ratîb ve zikru vezîrihâ Lisânu’d-dîn İbnu’l-Hatîb, thk. Prof. Dr. İhsan Abbas, cilt 1, Beyrut, 1968.
3. Ali Hacci, Abdurrahman, İslami Fetihten Gırnata’nın Düşüşüne Kadar Endülüs Tarihi, çev. Kadir Kınar, İstanbul, İlk Harf Yayınevi, 2017.