Mekansal ve Kentsel Bağlamda ‘Ortak Çalışma Mekanı’ Kavramı: Kolektif House Üzerinden Bir İnceleme

Öz

“İş” ve “İş yeri” kavramı son yıllarda bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelere paralel olarak değişmektedir. Yeni çalışma yöntemleri; esnek, mobil ve çok konumlu olarak tanımlanmıştır. Ortak çalışma alanları (Co-working space), dünya çapında yeni bir çalışma alanı konsepti olarak ortaya çıkmıştır. Farklı kullanım biçimlerine sahip bu alanlar esnek ve uygun bir çalışma ortamı vaad etmektedir. Bu çalışmada; Ortak Çalışma Alanı kavramı tanımlanarak özellikleri ve gelişimi incelenmiş, seçilen örnek üzerinden kentsel ve mekansal bağlamda analiz edilerek, tasarım kriterleri, mekansal çözüm ve donatıları incelenmiştir. Çalışma kapsamında İstanbul’un merkezi ticaret bölgesi olarak tanımlanabilecek Levent ilçesinde yer alan “Kolektif House” mekanı incelenmiştir. Alan, orjinal işlevini yitirmiş eski bir fabrika binasının sürdürülebilir bir gelişme projesi olarak değerlendirilmesiyle dönüştürülmüştür. Çalışmada kullanılan veriler; literatür araştırması, çizimler ve görsel materyaller, görüşmeler ve gözlemlere dayanmaktadır. Değişen çalışma alışkanlıklarının ve kullanıcı ihtiyaçlarının yeni çalışma mekanları yarattığı ve seçilen örnekte yeniden işlevlendirme sonucu üretilen mekan ile kentsel ve mekansal bağlamda yaratılan değerin pozitif olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mekan,ortak çalışma mekanı,etkileşim,paylaşım,esneklik,yeniden işlevlendirme

Co-Working Space Concept in the Spatial and Urban Context: A Case Study of ‘Kolektif House’

Öz

The concept of ‘Work’ and ‘Workplace’ started to change in recent decades in parallel with developments in information and communication Technologies. New ways of working have been defined as flexible, mobile and multi-locational. Co-working spaces have emerged worldwide as a new type of workspace concept. These places offer a flexible and appropriate work environment with various usage options. The aim of the study is to define the characteristics and development of the co-working space concept and analyzing the urban and spatial context as well as design criteria, the spatial solution, material and furniture selection of the selected case. In this study the case of ‘Kolektif House’ a co-working space, in Levent district in İstanbul has been selected, as the location can be defined as the central commercial district of the city. The space is created by refunctioning a part of an old factory-building which is evaluated as a sustainable devolepment project. The data used in this study is based on architectural drawings, visual materials, interviews, observations, as well as a literature review. The study demonstrates that changing work habits and user needs created new types of working place and in the selected case the created value in urban and spatial context by re-functioning an existed building was found to be positive.

Anahtar Kelimeler

• Space,co-working space,interaction,sharing,flexibility,re-function

Kaynakça

1. Amabile, T. M., ‘‘A Model of Creativity and Innovation in Organizations’’, Reasearch in Organizational Behaviour, vol.10, 1998. Bouncken, R. B. - Reuschl, A. J., ‘‘ Coworking-spaces: how a phenomenon of the sharing economy builds a novel trend for the workplace and for entrepreneurship’’, Review of Managerial Science, vol 12, issue 1, 2016. Duffy, F., ‘‘ Lumbering to Extinction in the Digital Field: The Taylorist Office Building’’, Harvard Design Magazine, no. 29, Fall Winter, 2008. Gillen, N. M., ‘‘The future workplace, opportunities, realities and myths: A practical approach to creating meaningful environments’’. Reinventing the Workplace, ed. In J. Worthington Ed., 2nd ed., Oxford, Architectural Press, 2006. Harrison, A. - Wheeler, P. - Whitehead, C., The Distributed Workplace: Sustainable Work Environments, SponPress, 2004. Hislop, D. - Axtell, C., “To infinity and beyond: workspace and the multi-location worker”, New Technology, Work and Employment, vol. 24, no. 1, 2009. Huwart, J. Y. - Dichter, G. - Vanrie, P., ‘‘Co-working: collaborative space for micro entrepreneurs’’, Technical Note #1, Brussels, European Business and Innovation Centre Network EBN, 2012. Johns, T. - Gratton, L., ‘‘The third wave of virtual work’’, Harvard Business Review, January-February, 2013. Kojo, I. - Nenonen , S., ‘‘Typologies for co-working spaces in Finland – what and how? ’’, Facilities, vol. 34 iss 5/6, 2016. Moriset, B., “Building new places of the creative economy. The rise of coworking spaces”, Proceedings of the 2nd Geography of Innovation, Utrecht University International Conference, 2014. Parrino, L., ‘‘Coworking: Assessing the role of proximity in knowledge exchange’’, Knowledge Management Research &Practice, 13, 2013. Pohler, N., ‘‘Neue arbeitsräume für neue arbeitsformen: coworking spaces [New workspaces for new forms of work: coworking spaces] ’’, Österr.Z.Soziologie. 37, 2012, doi:10.1007/s11614-012-0021-y. Spinuzzi, C., “Working alone together: co-working as emergent collaborative activity”, Journal of Business and Technical Communication, vol. 26, no. 4, 2012. Suarez, R. - Segreti, A., The Co-working Handbook: Learn How To Create and Manage a Successful Co-working Space, Amazon, Bedfordshire, 2014. Tapan, M., “Prefabrike Elemanlarla Yapımda Esneklik ve Değişkenlik Sorunu”, İTÜ Mimarlık Fakültesi Bülteni, İstanbul, 1972. Thanem, T. - Värlander, S. - Cummings, S., “Open Space = open minds? The Ambiguities of Pro-creative Office Design”, Int. J. Work Organization and Emotion, vol 4, no 1, 2011. [URL-1] timelinehttp://wiki.coworking.org/w/page/68852527/History%20 of%20Coworking%20-%20a%20timeline& http://www.deskmag.com/en/thehistory- of-coworking-spaces-in-a- Waber, B. - Magnolfi, J. - Lindsay, G., ‘‘Workspaces that move people’’, Harvard Business Review, 29 (10), 2014. Yürekli, K. F., Mimari Tasarımda Belirsizlik; Esneklik/Uyabilirlik İhtiyacının Kaynakları ve Çözümü Üzerine bir Araştırma, İstanbul, İTÜ Mimarlık Fakültesi, 1983. 11.04.2017, Interview, Kontra Architectural Office, Istanbul 21.02.2017, Interview, Kolektif House Management, Istanbul