Suluçayır Düzünde (Sivrice - Elazığ) Bulunan Bir Göletin (Tmi 12) Epifitik Algleri

Yıl 2026, Cilt: 38 Sayı: 1 , 49 - 57 , 30.03.2026

Güneş Pala

https://izlik.org/JA32ZG23LS

Öz

Bu araştırmada Nisan- Eylül 2022 tarihleri arasında Elâzığ ilinin Sivrice ilçesi Sulu Çayır Düzü’ nde yer alan TMİ 12 Göleti’ nden toplanan Phragmites australis ‘in gövde ve yaprakları üzerindeki alglerinin kompozisyonu ve göletin bazı fizikokimyasal özellikleri birlikte incelenmiştir. Epifitik alglere ait toplam 65 takson kaydedilmiştir. Bu taksonlardan 1’ i Euglenophyta; 4’ ü Cyanophyta 7’ si Chlorophyta ve 53’ ü Bacillariophyta’ ya ait olmuştur. Yazın ışık ve sıcaklığın artmaya başlamasıyla Chlorophyta (yeşil) ve Cyanophyta (mavi-yeşil) ‘ nın birey sayılarında artışlar gözlemlenirken nisan ve eylül aylarına Bacillariophyta (diyatomeler)’ nın birey sayılarında artışlar gözlenmiştir. Örneklemenin yapıldığı tüm aylarda ortaya çıkış sıklığı bakımından dominant alg grubu Bacillariophyta olmuştur. Yaz aylarında sıcaklıkların artmaya başlamasıyla çözünmüş oksijen ve pH değerlerinde azalmalar gözlemlenirken, elektriksel iletkenlik değerlerinde artışlar göze çarpmıştır.

Anahtar Kelimeler

Phragmites australis , alg , epifitik , Sivrice , fizikokimyasal özellik , Elâzığ.

Epiphytic Algae Of A Pond (Tmi 12) Located in Suluçayır Pond (Sivrice - Elazığ)

https://izlik.org/JA32ZG23LS

Öz

In this study, the composition of algae on the stems and leaves of Phragmites australis collected from the TMİ 12 Reservoir located in Sulu Çayır Düzü, Sivrice district, Elazığ province, between April and September 2022, was examined together with some physicochemical properties of the reservoir. A total of 65 taxa belonging to epiphytic algae were recorded. Of these taxa, 1 belonged to Euglenophyta, 4 to Cyanophyta, 7 to Chlorophyta, and 53 to Bacillariophyta. With the increase in light and temperature in summer, increases in the number of Chlorophyta (green) and Cyanophyta (blue-green) individuals were observed, while increases in the number of Bacillariophyta (diatoms) individuals were observed in April and September. Bacillariophyta was the dominant algal group in terms of frequency of occurrence in all months when sampling was performed. As temperatures began to rise in the summer months, decreases in dissolved oxygen and pH values were observed, while increases in electrical conductivity values were noticeable.

Anahtar Kelimeler

Phragmites australis , algae , epiphytic , Sivrice , physicochemical properties , Elazığ

Kaynakça

• Charles vd., (1994). Appendix C:Paleolimnological Sampling (Sedimented Diatoms), Lake and Reservoir Bioassesment and Biocriteria: Technical Guidance Document,156 p.
• Şen, B. ve Pala, G., (2001a). Çemişgezek Bölgesi (Keban Baraj Gölü)’ ndeki Potamogeton perfoliatus L., üzerindeki epifitik algler, XI. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu, s:206-215, Hatay.
• Albay, M., & Aykulu, G. (2002). Invertebrate Grazer - Epiphytic Algae Interactions on Submerged Macrophytes in a Mesotrophic Turkish Lake. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 19(1).
• Pala, G., (2014). Hazar Gölü (Suluçayır Düzü) Epifitik Diyatome Florası, Fırat Üniv. Fen Bil. Der.,
• Soylu, E.N., Maraşlıoğlu, F., Gönülol, A., (2005). Epiphytic diatoms on Nuphar lutea L.’ in three shallow TurkishLakes. Journal of Freshwater Ecology 20 (44): 791-792.
• Maraşlıoğlu, F., Soylu, E.N., Gönülol, A., (2007). Seasonal variation and occurence of diatoms in matsof Cladophora glomerata (Chlorophyta) in Lake Ladik, Turkey. Cryptogamie Algologie 28 (4):373-384.
• Soylu, E.N., Maraşlıoğlu, F. and Gönülol, A., (2011). Liman Gölü (Bafra-Samsun) Epifitik diyatome florası. Ekoloji 20, 79, 57-62.
• Çetin, A.K. ve Yavuz, O.G., (2001). Cip Çayı (Elazığ/Türkiye) epipelik, epilitik ve epifitik alg florası. F.Ü. Fen ve Müh. Bil. Derg., 13, 2, 9-14.
• Akköz, C. ve Güler, S., (2004). Topçu Göleti (Yozgat) alg florası I: Epilitik ve Epifitik algler, Cilt:0, Sayı:23, 7-14.
• Gümüş, F. ve Gönülol, A., (2017). Taşmanlı Göleti (Sinop-Türkiye) epilitik ve epifitik algleri. Karadeniz Fen Bil. Derg., 7 (1), 102-116.
• Atıcı, T., Taflı, T., Solak, C., (2018). Epipelik, epifitik ve epilitik indicator alg türlerinin belirlenmesi; Sarısu çayı (Antalya ) Örnekleme alanı. Biological Diversity and Conservation Cilt:11, Sayı:3, 174-179.
• Altınayar, G., 1988. Water weirs, Ministry of public works and settlement general directorate of state and water affairs, Ankara, Turkey. 239 P.
• DSİ. 1960. Water analyses report of Elazığ Uluova, belonging to Hazar Lake, (in Turkish). Institute of soil and manure researches, 603-606, 26 (1), 45-51.
• Round, F. E., (1953). An İnvestigation of Two Benthic Algal Communities Malharn Tarn. J. Ecol. 41, 174-179.
• Bourrelly, P., (1972). Les Algues D’eau Douce, Tome I ; Les Algues Vertes. Paris: Edition N.Boubee &Cie3.
• Prescott, G. W., (1975). Algae of The Western Great Lakes Area. Michigan: W. M. C. Brown Company Publishers.
• Germain, H., 1981. Flora Des Diatomées: Diatomophcées des eaux douces et saumatres du Massif Armoricain et des contrées voisines d’Europe occidentale, Société. Nouvelle des Editions Boubée, Paris.
• Krammer, K.ve Lange–Bertalot, H., (1986). Süβwasserflora von Mitteleuropa, Bacillariophyceae Band 2/1, 1. Teil: Naviculaceae. Stuttgart: Gustav Fischer Verlag.
• Krammer, K.ve Lange–Bertalot, H., (1988). Süβwasserflora von Mitteleuropa, Bacillariophyceae Band 2/2, 2. Teil: Bacillariaceae, Epithemiaceae, Surirellaceae. Stuttgart: Gustav Fischer Verlag.
• Krammer, K. ve Lange–Bertalot, H., (1991a). Süβwassers von Mitteleuropa, Bacillariophyceae Band 2/3, 3. Teil: Centrales, Fragilariaceae. Stuttgart: Gustav Fischer Verlag.
• Krammer, K. ve Lange–Bertalot, H., (1991b). Süβwassers von Mitteleuropa, Bacillariophyceae Band 2/4, 4. Teil: Achnanthaceae, Kritische Ergönzungen zu Navicula.
• Sørensen, T., (1948). "A method of establishing groups of equal amplitude in plant sociology based on similarity of species and its application to analyses of the vegetation on Danish commons". Kongelige Danske Videnskabernes Selskab 5 (4): 1–34.
• David M.; Whitton, Brian A.; Brook, Alan J. (2021). Britanya Adaları'nın Tatlı Su Yosun Florası (2. basım). Cambridge University Press. s. 896.
• Demirkapu, S. ve Pala, G., (2016). Bir Balık üretim tesisi toprak havuzlarda yetişen Ceratophyllum demersum L.’ un epifitik algleri. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 28 (1), 47-54.
• Şen, B., Pala (Toprak), G., (2001). Çemişgezek Bölgesi (Keban Baraj Gölü)' ndeki Potamogeton perfoliatus L., Üzerindeki Epifitik Algler, XI. UlusalSu Ürünleri Sempozyumu Bildirileri, 206-215.
• Şen, B. ve Pala, G., (2001b). Dipsiz Göl ve Kırk Gözeler (Elazığ) kaynak sularında ortaya çıkan diyatomeler ve mevsimsel değişimleri, İstanbulÜniv. Su Ürünleri Dergisi,12:1-13.
• Yüce, A. ve Ertan; O.Ö., 2001.Kovada Gölü epifitik algleri(Isparta-Türkiye), XI. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu. S;216-224, 04-06 Eylül, Hatay.
• Özer, G., Pala, G., (2009). Suluçayır Düzü (Sivrice-Elazığ)‟ nde bulunan bir gölet (TMİ 12)‟ infitoplanktonik algleri ve mevsimsel değişimleri-I Bacillariophyta. XV. Ulusal Su Ürünleri Sempozyumu, 01-04 Temmuz, Rize.
• Chessman, B.C., (1986). Diatom flora of an Australian River System: Spatial patterns and Environmental relationships. Freshwater Biology, 16, 805-819.
• Round, F.E., (1981). The Ecology of Algae, Cambridge University Pres, Cambridge. London, New York, New Rochelle, Melbourne, Sydney, 1-65.
• Hutchinson, G. E., (1957). A treatise on Limnology. Vol:2, Introduction to lake biology and the limnoplankton. John Wiley Sons. Inc. New York.
• Hancock, F.D., (1973). The Ecology of Diatoms of the Klip River, Southern transvaal. Hydrobiologia, 42, 2-3.
• Palmer, C.M., (1980). Algae and Water Pollution, Castle House Pub. Ltd. New York.