The Future Prospects of Foreigners of Afghan Nationality Who are Covered by International Protection: The Case of Nevsehir Province

Öz

There has been more than one migration movement in the history of Türkiye. However, the most comprehensive one of these movements was experienced after the events of the Arab Spring in Syria, which is border neighbor of Türkiye, in 2011. Even though Syrian migrants are more on the agenda of the country due to their numbers, immigration from Afghanistan to Türkiye, especially in recent years, is also noteworthy. In this context, it is one of the important issues that should be researched and addressed. By asking about Syrians in public, “Will they return to their country?”, this study was conducted in response to the question of whether foreigners of Afghanistan nationality will return to their countries or what their expectations are for the future. As a result of the study, it was understood that the majority of the participants left their countries for security and economic reasons. When we look at the country where the participants want to live in the future, although they are happy to live in Türkiye. It has been understood that the desire to obtain citizenship from countries in Europe, the USA, Canada, etc. and to live in these countries is higher.

Anahtar Kelimeler

• Afghanistan
• Migration
• International Protection

Uluslararası Koruma Kapsamında Bulunan Afganistan Uyruklu Yabancıların Gelecek Beklentileri: Nevşehir İli Örneği

Öz

Türkiye tarihinde birden fazla göç hareketleri yaşanmıştır. Ancak bu hareketlerin en kapsamlısını 2011 yılında sınır komşumuz olan Suriye’deki Arap Baharı olaylarından sonra yaşamıştır. Sayıları nedeniyle ülke gündeminde Suriyeli yabancılar fazla yer alsa da Afganistan’dan özellikle son yıllarda Türkiye’ye gelen göçler de dikkate değer bir durumdadır. Bu kapsamda, üzerinde araştırma yapılması ve değinilmesi gereken önemli konulardan bir tanesidir. Kamuoyunda Suriyelilere yönelik sorulan “Ülkelerine dönecekler mi?” sorusundan hareket ederek Afganistan uyruklu yabancıların ülkelerine dönüp dönmeyecekleri ya da geleceğe dair beklentilerinin ne olduğu sorularına karşılık olarak bu çalışma yapılmıştır. Yapılan çalışma neticesinde katılımcıların çoğunluğunun ülkelerini güvenlik ve ekonomik nedenlerden dolayı terk ettiği anlaşılmıştır. Katılımcıların gelecekte yaşamak istediği ülkeye baktığımızda ise Türkiye’de yaşamaktan memnun olsalar da Avrupa, ABD, Kanada vb. ülkelerden vatandaşlık alma ve söz konusu ülkelerde yaşama isteğinin daha fazla olduğu anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Afganistan
• Göç
• Uluslararası Koruma

Kaynakça

1. Ahmad, A. (2012). Irak, Afganistan ve Çağımızın Emperyalizmi. Kubilay Gedikli ve İsmail Avcu (Çev.). İstanbul: Otonom Yayıncılık.
2. Arınç, K. (2018). Doğu Sınırlarından Türkiye’ye Yaya Mülteci Akını ve Ortaya Çıkan Sorunlar. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(3), 14671485.
3. Armaoğlu, F. (2018). 20. Yüzyıl Siyasi Tarihi (1914-1995) (25. Baskı). İstanbul: Kronik Kitap.
4. Arslan, M. (2015). Abdurrahman Han Reformlarından 2015’e Afgan Modernleşmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 309-338.
5. Barfield, T. (2021). Afganistan Politik ve Kültürel Bir Tarih. Burhan Yüksektaş (Çev.). İstanbul: VakıfBank Kültür Yayınları.
6. BMMYK. (2010). Sığınma ve Mülteci Konularındaki Uluslararası Belgeler ve Hukuki Metinler. Nedim Yuca, Yeşim Boyalar, Fahrünnisa Eken, Serra Pehlivan, Emir Bengisoy, Şeyda Balcı, Ali Emin, Keith Jordan (Çev.). Ankara: Koza Matbaası.
7. Dashti, Z. (2021). Afganistan’da Taliban’ın İktidara Gelmesi ile Yaşanan İç ve Dış Göç Krizi. Avrasya Sosyal ve Ekonomik Araştırmaları Dergisi, 8(4), 381-403.
8. Doğu, E. (2021). Geçici Koruma Kapsamında Bulunan Suriye Uyruklu Yabancıların Evlilik Alışkanlıkları: Nevşehir İli Örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.

9. Durak, N. (2021). Hazaralar. İstanbul: Selenge Yayınları.
10. Erol, M.S. & Bingöl, O. (2012). Afganistan’da Geçiş Safhası ve 2014 Sonrası Öngörüler. Gazi Akademik Bakış, 5(10), 173-187.
11. Erol, M. S. & Kaya, E. (2021). Afganistan Barış Süreci: Küresel ve Bölgesel Aktörler. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, 5(2), 407-457.
12. Geyik, S. (2018). Göç ve Afganlar: İstikrarlı Mülteciler. Göç Araştırmaları Dergisi, 4(2), 128-159.
13. Karakaya, C., Karakaya, E.N. (2021). Türkiye’nin Göz Ardı Edilen Göçmenleri: Afganlar. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(1), 100-111.
14. Maslow, A. (1943). A Theory of Human Motivation. Psychological Review, 50 (4), 370-396.
15. Oğuz, E. (2001). Hedef Ülke Afganistan. İstanbul: Doğan Kitapçılık.
16. Özlü, H. (2012). Türk-Afgan Dostluk ve İşbirliği Anlaşması Kapsamında Atatürk Dönemi Türkiye-Afganistan İlişkilerine Bakış. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 3(8), 31-46.
17. Sönmez, G., Bozbaş, G. & Konuşul, S.(2020). Afgan Talibanı: Dünü, Bügünü ve Yarını. Necmettin Erbakan Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 2(2), 59-77.
18. Şeyhanlıoğlu, H. (2008). 18. Yüzyıldan Günümüze Kadar Afganistan’ın Jeostratejik Önemi. Avrasya Etüdleri, 34(2), 61-82.
19. Uluslararası Göç Örgütü (2013). Göç Terimleri Sözlüğü. Littera Çeviri ve Dil Hizmetleri (Çev.). Cenevre: Uluslararası Göç Örgütü.
20. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (2013, 11 Nisan). Resmi Gazete (Sayı: 28615).Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/04/ 20130411-2.htm
21. Yegin, A. (2015). Afganistan Siyasetini Anlama Kılavuzu. İstanbul: SETA Yayınları.
22. Yeler, A. (2021). Düzensiz Göçmenlerde Sosyo-Kültürel Entegrasyon: Ankara’da Yaşayan Afgan-Özbek Türkler. İmgelem, 5(9), 419-445.