Yabancıların Türkiye’ye Uyum Sürecinde Kültürlerarası İletişim Algıları Üzerı̇ne Nı̇tel Araştırma: Ankara/İstanbul Örneği

Öz

Ülkemiz içinde bulunduğu coğrafya gereği tarih boyunca göçe maruz kalmıştır. Pek çok ülkede ekonomik nedenler, siyasal karışıklıklar, etnik veya dini çatışmalar neticesinde büyük göç hareketleri yaşanmıştır. Kuşkusuz ki bu göçlerin Türkiye üzerinden olması sadece batı ülkelerine bir geçiş için değil, aynı zamanda tarihsel, kültürel, sosyal bağlar nedeniyle de gerçekleştiği görülmektedir. Bu araştırmanın amacı, Ankara/İstanbul ilinde bulunan ve ülkelerinden zorunlu nedenlerle ayrılmak durumunda kalan yabancılar ile eğitim, sağlık, çalışma ya da turizm gibi nedenlerle ülkemize gelen yabancıların topluma uyum sürecinde iletişimin ve algının uyuma etkilerini belirlemektir. Yabancıların kültürlerarası iletişimi, kimlik ve aidiyetlik duyguları, topluma ya da toplumun yabancıya uyumuna ilişkin bir araştırma yürütülmüştür. Yapılan araştırmada, iletişimin ve kültürel algının toplumla uyumlu ve benzer olduğu durumlarda gerek toplumun yabancıya gerekse yabancının ülkeye uyum sürecine olumlu etki ettiği, farklı olması durumunda ise karşılıklı entegrasyon ve uyumun kişiden kişiye değişkenlik gösterebileceği ya da olumsuz etkileri olacağı izlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Kültürlerarası iletişim
• Ayna teorisi
• Beklenti kuramı
• Beklenti İhlalleri Teorisi
• Kültürel Boyutlar Teorisi
• Toplumsal Uyum
• Migration
• Intercultural communication
• Mirror theory
• Expectation theory
• Expectation Violations Theory
• Cultural Dimensions Theory
• Social Cohesion

A Qualitative Research on The Perceptions of Intercultural Communication on The Harmonization Process of Foreigners to Turkey: Ankara / Istanbul Case

Öz

Our country has been exposed to immigration throughout history due to the geography it is in. Many countries have experienced great migration movements because of economic reasons, political turmoil, ethnic or religious conflicts. Undoubtedly, it is seen that these migrations through Turkey are not only for a transition to western countries, but also because of historical, cultural and social ties. The aim of this research is to determine the effects of intercultural communication and perception on the adaptation process of foreigners who are in Ankara/Istanbul and have to leave their country for compulsory reasons and foreigners who come to our country for reasons such as education, health, work or tourism. The research was conducted on the intercultural communication of foreigners, their sense of identity and belonging, and their adaptation to society or society to foreigners. In the research, it has been observed that in cases where intercultural communication and cultural perception are compatible and similar with the society, the society positively affects both the foreigner and the foreigner's adaptation to the country, and in case of differences, mutual integration and harmony may vary from person to person or have negative effects.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Intercultural communication
• Mirror theory
• Expectation theory
• Expectation Violations Theory
• Cultural Dimensions Theory
• Social Cohesion

Kaynakça

1. Wallace, H.M., & Tice, D.M. (2012). Reflected appraisal through a 21st-century looking glass.
2. In M.R. Leary & J.P. Tangney (Eds.), Handbook of self and identity (2nd ed., pp. 124-140). New York, NY, US: Guilford Press; US.
3. Mead, G. H. (1934). Mind, self, and Society. Chicago: University of Chicago Press.
4. Shah, J. (2003a). Automatic for the people: How representations of significant others implicitly affect goal pursuit. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 661–681. Shah, J. (2003b)
5. The motivational looking glass: How significant others implicitly affect goal appraisals. Journal of Personality and Social Psychology, 85(3), 424–439.
6. Sinclair, S., Huntsinger, J., Skorinko, J., & Hardin, C. D. (2005). Social tuning of the self: Consequences for the self-evaluations of stereotype targets. Journal of Personality and Social Psychology, 89(2), 160–175.
7. Gonzales, A. L., & Hancock, J. T. (2011). Mirror, Mirror on my Facebook Wall: Effects of Exposure to Facebook on Self-Esteem. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14(1-2).
8. Schmader, T., Johns, M., & Forbes, C. (2008). An integrated process model of stereotype threat effects on performance. Psychological Review, 115(2), 336–356.

9. Steele C.M., Aronson J. (1995) Stereotype threat and the intellectual test performance of African Americans. Journal of Personality and Social Psychology,69, 797–811.
10. Spencer, S. J., Steele, C. M., & Quinn, D. M. (1999). Stereotype threat and women's math performance. Journal of Experimental Psychology, 35, 4-28.
11. Aronson, E., Wilson, T. D., & Akert, R. M. (2012). Sosyal psikoloji (Gündüz, O. Çev.). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
12. McGlone, M., & Aronson, J. (2006). Social identity salience and stereotype threat. Journal of Applied Developmental Psychology, 27, 438-446.
13. Jussim, L., Harber, K. D., Crawford, J. T., Cain, T. R., & Cohen, F. (2005). Social reality makes the social mind: Self-fulfilling prophecy, stereotypes, bias, and accuracy. Interaction Studies, 6(1), 85–102
14. Rosenthal, R., & Rubin, D. B. (1978). Interpersonal expectancy effects: The first 345 studies. Behavioral and Brain Studies, 1(3), 377–415.
15. Pennington, D. C. (2000). Social Cognition. Routlegde: London. Rosenthal, R., & Jacobson, L. (1968). Pygmalion in the classroom: Teacher expectations and student intellectual development. New York: Holt, Rinehart and Winstonn. https://politikmerkez.com/konular/kultur/ayna-etkisi/
16. Oliver, R. (1974). Satıcıların Performansının Beklenti Teorisi Tahminleri. Pazarlama Araştırmaları Dergisi 11 (3), 243-253.
17. Montana, Patrick J; Charnov, Bruce H, Yönetim- 4. baskı; (2008) - Barron's Educational Series, Inc. ISBN 978-0-7641-3931-4
18. Bennett, J. M. (2015). “The SAGE Encyclopedia of Intercultural Competence”, Sage Publication, USA.
19. Bergiel, E. B.; Bergiel, B. J. ve Upson, J. W. (2012). “Revisiting Hofstede’s Dimensions: Examining the Cultural Convergence of the United States and Japan”, American Journal of Management vol. 12(1), ss:69-79.
20. Bozkaya, M. ve Aydın, İ. E. (2010). “Kültürlerarası İletişi Kaygısı: Anadolu Üniversitesi Erasmus Öğrencileri Değişim Programı Örneği”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı:39, ss: 29-42.
21. Burrell, G. ve Morgan, G. (1979). “Sociological Paradigms and Organisational Analysis: Elements of the Sociology of Corporate Life”, New Hampshire: Heinemann Portsmouth.
22. Çelik, C. ve Görpe, S. (2003). “Yerel Kültürlerde Uluslararası Halkla İlişkilerin Temel Kriterleri”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Hakemli Dergisi, Sayı 17., 379-390.
23. Ercan, M. (2015). “Kültürlerarası İletişim: Eskişehir’de Yaşayan Alt kültür Gruplarından Biri Olan Arnavutların, Hâkim Kültürle İletişimi Bağlamında İncelenmesi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir. Erdoğan, İ. (2011). İletişimi Anlamak, Pozitif Matbaacılık, Ankara.
24. Fırıncıoğulları, S. (2016). “Sosyal Bilimler ve Hermeneutik Üzerine Kısa Bir Değerlendirme”, Sosyoloji Dergisi, sayı:33, ss:37-48.
25. Flammia, M. ve Sadri, H. A. (2011). “Intercultural Communication From an Interdisciplinary Perspective”, US-China Education Review, 8(1), 103-109.
26. Hofstede, G. J and Minkov, M. (2010). “Cultures And Organizations Software Of The Mind”, McGraw-Hill, New York.
27. Hofstede, G. (1993). “Cultural Constraints in Management Theories”, Academy of Management Executive, Vol:7, ss: 81-94.
28. Güngör, N. (2018). İletişim Kuramlar Yaklaşımlar, Siyasal Kitabevi, 4.Baskı, Ankara.
29. Gürbüz, S. ve Bingöl, D. (2007). “Çeşitli Örgüt Yöneticilerinin Güç Mesafesi, Belirsizlikten Kaçınma, Eril-Dişil ve Bireyci-Toplulukçu Kültür Boyutlarına Yönelik Eğilimleri Üzerine Görgül Bir Araştırma”, The Journal of Defense Sciences. 6.2, 68- 87.
30. Güven, M. S. (2015). “Kültürlerarası İletişim Engelleri: 1991’den Günümüze Türkiye-Ermenistan İlişkileri Örneği”, International Journal of Science Culture and Sport, Sayı:4, ss: 105-111.
31. Hall, B, J., Covarrubias, P. O, and Kirschbaum, K.A. (2018). “Among Cultures: The Challenge of Communication”, (3.Baskı), Routledge, New York.
32. Hall, E. T. (1976). Beyond Culture, Anchor Books, New York. Hall, E. T. (1990). The Silent Language. New York: Random House.
33. Kartarı, A. (2001). Farklılıklarla Yaşamak: Kültürlerarası İletişim, Ürün Yayınları, Ankara.
34. Kartarı, A. (2017). “Nitel Düşünce ve Etnografi: Etnografik Yönteme Düşünsel Bir Yaklaşım”, Hacettepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Kültürel Çalışmalar Dergisi, Cilt:4, Sayı:1, ss:207-220.
35. Martin, N. J. ve Nakayama, T. (2010). “Intercultural Communication In Context”, (5. Baskı). McGraw-Hill, New York.
36. Mooij, M. ve Hofstede, G. (2010). The Hofstede Model: Applications to Global Branding and Advertising Strategy and Research. International Journal of Advertising,29/1,ss:85-110.https://cpb-us w2.wpmucdn.com/sites.gsu.edu/dist/4/1635/files/2015/07/8-Hofstede-CulturalDimensions-1pur3x7.pdf 9.9.2019.
37. Özdemir, İ. (2011). “Kültürlerarası İletişimin Önemi”, Folklor/Edebiyat, Cilt:17, Sayı:66, ss: 29-38.
38. Samovar, L. A,. Porter, R.E,. Mcdaniel, E.R, & Roy, C. S. (2013). “Communication Between Cultures” Wadsworth, Boston.
39. Selçuk, A. (1999). “Kültürlerarası İletişimi Engelleyen Bazı Faktörler”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:5, ss: 319-324.
40. Sığrı, Ü. ve Tığlı, M. (2006). “Hofstede`nin ‘Belirsizlikten Kaçınma’ Kültürel Boyutunun Yönetsel-Örgütsel Süreçlere ve Pazarlama Açısından Tüketici Davranışlarına Etkisi”, Marmara Üniversitesi I.I.B.F. Dergisi. 21.1, 327-342.
41. Spitzberg, B. H. (2009). A Model of Intercultural Communication Competence. (Ed.). L. A. Samovar, R. E. Porter, R.M. Edwin Intercultural Communication- A Reader, Wadsworth Publishing, Boston, ss: 381-392.
42. Sriramesh, K. ve White, J. (2005), “Toplum Kültürü ve Halkla İlişkiler, Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik’’, 1. Baskı, Ed. James E. Grunig, v.d., çev: Elif Özsayar, Rota Yayınları, İstanbul, ss: 623-640.
43. Soydaş, A, U,. (2010). “Kültürlerarası İletişim Farklı Kültürel Ortamlarda Çalışma ve İletişim”, Parşömen Yayıncılık, İstanbul.
44. Turan, S., B. Durceylan, ve M. Şişman. (2005). “Üniversite Yöneticilerinin Benimsedikleri İdari ve Kültürel Değerler”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi. 13, 181-202.
45. Vermeulen, H. G. (1997). “What Differences in the Cultural Backgrounds of Partners Are Detrimental for International Joint Ventures?” Journal of International Business Studies, Vol. 28, No. 4 ss: 845-864.
46. Yağbasan, M. (2016). “Almanya ve Türkiye Özelinde Kültürlerarası İletişim”, Literatürk Academia, Konya.
47. Yıldırım, A, ve Şimşek, H. (2018). “Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri”, Seçkin Yayıncılık, 11.Baskı, Ankara.https://www.ataaof.edu.tr/Dosyalar/KulturlerarasiIletisim.pdf
48. https://www.researchgate.net/publication/279530961_Yabanci_Ogrencilerde_Kulturlesme_Ve_Medya_Kullanimi