Türkiye’de Oluşturulan Yeni Uyum Politikası

Öz

Geçmişten günümüze kitlesel yer değiştirme hareketleri süre gelmiş olup, içinde bulunduğumuz dönem itibariyle de özellikle Türkiye ve göç bağlamında Suriye’den kitle halinde gerçekleşen göçlerin Türkiye’de yoğunlaştığı görülmektedir. Bu sebeple son yıllarda ülkemizde hem hukuki hem siyasi hem de ekonomik ve sosyal birçok açıdan göç ile ilgili düzenlemeler ve faaliyetler yapılmaya çalışılmaktadır. Bunların en önemlilerinden olan uyum çalışmalarına da 2019 yılı itibariyle daha da ağırlık verilmiştir. 2019 yılı Türkiye’de uyum yılı olarak ilan edilmiştir. Bu bağlamda uyumun ne olup olmadığı ve Türkiye için nasıl bir politika ve söylem geliştirildiği oldukça önemli bir nokta olmaktadır. Göç ve Göçmenlere yönelik uyum politikası ekseninde vurgulanan nokta bunun bir entegrasyon ya da asimilasyon olmayıp, harmonizasyon terimiyle kavramsallaştırılmaya çalışılması olmuştur. Buradan da anlaşılacağı üzere Türkiye’nin kendi anlayış ve içinde bulunduğu durum neticesinde özgün bir uyum politikası izlemeye çalıştığı göze çarpmaktadır. Bu çalışmada uyum, Türkiye ve göç bağlamında ele alınmaya çalışılacak, asimilasyon, entegrasyon, çok kültürcülük gibi kavramlar ile Türkiye’de uyumun ne ifade ettiği ve/veya etmesi gerektiği açıklanmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Uyum,Asimilasyon,Entegrasyon,Çok Kültürcülük,Kültürlerarasılık,Göç

The New Cohesion Policy Constructed In Turkey

Öz

Mass migration and movement of people has continued from past to present and for the era which we are living in today, in context of Turkey and migration, it can be seen that the mass migration from Syria has concentrated in Turkey. Because of that, in the recent years, concerning the mass migration, some measures such as regulations, arrangements, actions and related activities on legal, political, economic and social areas has taken. One of the most important actions in this area, the cohesion policy, has given much more attention especially in 2019. 2019 has declared as harmonisation year in Turkey. In this context, it is substantial to comprehend what harmonisation is and what kind of policy and discourse has developed in this process. The point that emphasized regarding cohesion policy concerning migration and migrants is not integration and assimilation but rather the term “harmonisation” and its conceptualization.. As it is understood, it is notable that Turkey is trying to follow a policy that is genuine and in its own way concerning its particular situation. This study will focus on the term harmonisation in context of Turkey and migration while trying to explain what assimilation, integration, multiculturalism and cohesion in Turkey means and/or should mean.

Anahtar Kelimeler

• Cohesion,Assimilation,İntegration,Multiculturalism,İnterculturality,Migration

Kaynakça

1. Adıgüzel Y. (2016). Göçmenlerin Kültürel Entegrasyonu. Türkiye’de Ge¬çici Koruma Altındaki Suriyeliler: Tespit ve Öneriler. İstanbul: WALD. Erişim adresi: https://www.academia.edu/30509638/Go_c_ menlerin_Ku_ltu_rel_Entegrasyonu.pdf
2. Ager, A. ve Strang, A. (2008), Understanding Integration: A Conceptual Framework. Journal of Refugee Studies içinde (s. 166-191). Vo¬lume 21. Issue 2. Oxford: Oxford University Press. Erişim adre¬si: https://academic.oup.com/jrs/article/21/2/166/1621262
3. Asimilasyon. (2019). Erişim adresi: http://www.tdk.gov.tr/index. php?option=com_bts&view=bts&kategori1=veritbn&keli mesec=22612
4. Baritci, F. (2017). Suriyeli Mültecilerin Türk Toplumuna Uyum Süreci Üzerine Bir Araştırma, Uluslararası Hakemli İletişim Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Erişim adresi: http://www.uhedergisi.com/ dergi/suriyeli-multecilerin-turk-toplumuna-uyum- sureci-uzerine-bir-arastirma20171217011722.pdf
5. Berry, J.W. (1980). Acculturation As Varieties Of Adaptation. Padilla, A.M. (Ed.), In Acculturation: Theory, Models and Some New Findin¬gs içinde (s.9-25). Boulder, CO: Westview Press.
6. Berry, J.W. (1997). Immigration, Acculturation And Adaptation. Applied Psychology: An International Review. Erişim adresi: http://www. ucd.ie/mcri/resources/Dermot%20Ryan%20Reading.pdf
7. Berry, J.W. (2001). A Psychology Of Immigration. Journal Of Social Issu¬es. Erişim adresi: https://utopia.duth.gr/xsakonid/index_htm_fi¬les/1_5_2015_Sapountzis_Berry_paper.p df
8. Berry, J.W. (2005). Acculturation: Living Successfully in Two Cultures. International Journal of Intercultural Relations. Erişim adresi: h t t -ps://pdfs.semanticscholar.org/e5e8/bb9c34b54f3594e32a36dd7f391985d¬d7f65.pdf

9. Berry, J.W. (2006) Stres Perspectives On Acculturation. Sam, D.L. ve Berry, J.W. (Ed.), In The Cambridge Handbook of Acculturation Ps¬ychology içinde (s. 43-57). Cambridge: Cambridge University Press.
10. Berry, J.W., Phinney, J.S., Sam, D.L. ve Vedder, P. (2006). Immigrant youth: acculturation, identity, and adaptation. Applied Psychol: An International Review. Erişim adresi: https://openaccess.leidenuniv. nl/bitstream/handle/1887/16610/AppPsy2006.pdf?seque nce=2
11. Bourhis, R.Y., Moise, L.C., Perreault, S. ve Senecal S. (1997). Towards An İnterractive Acculturation Model: A Social Psychological Approa¬ch. Internatıonal Journal Of Psycholog. Erişim adresi: h t t -ps://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1080/002075997400629
12. Canatan, K. (2009). Avrupa Toplumlarında Çokkültürcülük: Sosyolojik Bir Yaklaşım. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi içinde (s. 80-97). Erişim adresi: http://www.sosyalarastirmalar.com/cilt2/sayi6p-df/canatan_kadir.pdf
13. Crowne, K. A. Phatak, A. Salunkhe, U. ve Shivarajan, S. (2011). Explo¬ring intelligences, organizational skills and leadership in Mum¬bai, India. International Journal of Business, Humanities and Technology içinde (45-47). Erişim adresi: http://www.ijbhtnet.com/jour¬nals/Vol_1_No_2_September_2011/6.pdf
14. Çağlar, A. ve Onay, A. (2015). Entegrasyon/Uyum: Kavramsal ve Yapısal Bir Analiz. Şeker, B.D., Sirkeci, İ., Yüceşahin, M.M. (Der.). Göç ve Uyum içinde (s. 39-77). Londra: Transnational Press.
15. Çakırer Özservet, Y. (2015). Göçmen Çocukların Şehre Uyumu ve Eğitim Politikası. Bulut, Y. (Ed.), Uluslararası Göç ve Mülteci Uyumu Sorununda Kamu Yönetiminin Rolü. Kocaeli: Yazın Basım Yayın.
16. Çoban, S. (2005). Küreselleşme, Ulus Devlet, Azınlıklar ve Dil. İstanbul: Su Yayınları.
17. Demir, Z. (1997). Modern ve Postmodern Feminizm. İstanbul: İz Yayıncı¬lık.
18. Demirtaş, H. ve Güneş, H. (2002). Eğitim yönetimi ve denetimi sözlüğü. Ankara: Anı Yayıncılık.
19. Doytcheva, M. (2009). Çokkültürlülük. Akıncılar Onmuş, T. (Çev). İstan¬bul: İletişim.
20. Duman, B. (2011), Çokkültürlülükten Ricat mı?. Sosyoloji Dergisi içinde (s. 207-239). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/artic¬le-file/4084
21. Duman, M. Z. (2007). Modernden Post-Moderne Geçişte Kimlik Tartış¬maları ve Çokkültürlülük. Uluslararası İlişkiler Dergisi içinde (s. 3-24). Erişim adresi: http://www.uidergisi.com.tr/wp- content/uplo¬ads/2011/06/Modernden-Post-Moderne- Geciste-Kimlik-Tartismalari. pdf
22. Entegrasyon. (2019). Erişim adresi: http://www.tdk.gov.tr/in -dex.php?option=com_bts&view=bts&kategori1=veritbn&keli m e ¬sec=113713
23. Ergun, G. (2018). Mültecilerin Kente Uyumunu Ölçmeye Yönelik Karaman İlinde Bir Araştırma. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sos¬yal Bilimler Enstitüsü. Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı. Yayınlanma¬mış Yüksek Lisans Tezi. Karaman
24. Ersoy, M. (1985). Göç ve Kentsel Bütünleşme. Ankara: Türkiye Gelişme Araştırmaları Vakfı Yayını.
25. Fielden, A. (2008). Local integration:An under-reported solution to protra¬cted refugee situations. New Issues In Refugee Research. Research Paper No. 158. UNHCR. Erişim adresi:https://www.unhcr.org/486c-c99f2.pdf
26. Fitzpatrick, J. P. (1966). The Importance of Community in the Process of Immigrant Assimilation.International Migration Review. Vol 1. Is¬sue 1.
27. Flaskerud, J.H. (2007). Cultural competence column: acculturation. Issues Ment Health Nurs. Erişim adresi: https://www.tandfonline.com/ doi/pdf/10.1080/01612840701346048?needAccess=true
28. Gardner, H. (1999). Çoklu zekâ görüşmeler ve makaleler. İstanbul: Enka Okulları Vakfı.
29. Geçici Koruma. (2019). Erişim adresi: http://www.goc.gov.tr/icerik3/geci¬ci- koruma_363_378_4713
30. Genç, Y. ve Alsancak, F., (2018). Suriyeli Sığınmacıların Uyum So¬runlarının Sosyal Hizmet Perspektifinde Değerlendirilmesi. I. Uluslararası Göç Ve Mülteci Kongresi. Erişim Adresi: https://www. researchgate.net/publication/328354607_Suriyeli_Siginmacilarin_Uyum_ Sorunlarinin_Sosyal_Hizmet_Perspektifinde_Degerlendirilmesi_Evalua¬te_of_Adaptat ion_Problems_of_Syrian_Refugees_in_Social_Work_ Perspective
31. Goldberg, D. T. (1994). Introduction: Multicultural Conditions. Multicul¬turalism: A Critical Reader, içinde (s. 1-45). Blackwell, B. (Ed.). Oxford.
32. Gordon, M. (1964). Assimilation in American Life. New York: Oxford.
33. Göç Terimleri Sözlüğü. (2009). Çiçekli B. (Çev.), Cenevre: Uluslararası Göç Örgütü.
34. Gökalp, Z. (2013). Hars ve Medeniyet. 2.Baskı, İstanbul: Toker Yayınları.
35. Göktuna Yaylacı, F. (2017). Süper-Çeşitlilik Çağında Çokkültürcülük. Hi¬tit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi içinde (s. 345-364). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/articlefile/328485
36. Habertürk. (2010). Tek devlet, tek bayrak, tek vatan, tek millet... Erişim adresi: https://www.haberturk.com/gundem/haber/548770-tek-devlet-tek-bayrak-tek- vatan-tek- millet-
37. Harmonizasyon, (2019). http://www.goc.gov.tr/files/files/goc_tasar%¬C4%B1m_icler.pdf
38. Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences. USA: Sage Publications.
39. Hürriyet. (2018). Mecliste Mülteci Sempozyumu. Erişim adresi: http://www.hurriyet.com.tr/gundem/mecliste-multeci-sempozyu¬mu-2019u-uyum-yili- ilan-ettik 41050289
40. İçduygu, A. ve Karcı Korfalı, D. (2014). Türkiye’de Göçmenlerin Vatandaş Olma Eğilimleri: Deneyimler ve Algılar. Farklılıkların Birlikte¬liği: Türkiye ve Avrupa’da Bir Arada Yaşama Tartışmaları içinde (95- 120). Kaya, A. (Der.). İstanbul: Hiperlink Yayınları.
41. Karasu, M. A. (2017). Göç ve Uyum Sorunu. Yatkın, A.(Ed.), Uluslararası 11. Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildiri Kitabı: Uluslararası Göç ve Mülteci Sorununun Çözümünde Kamu Yönetiminin Rolü içinde (s.631-649). Elazığ. Erişim adresi: https://www.research-gate.net/publication/322803106_goc_ve_uyum_sorunu
42. Kartarı, A. (2014). Kültür, Farklılık ve İletişim: Kültürlerarası İletişimin Kavramsal Dayanakları. İstanbul: İletişim Yayınları.
43. Kaya, A. (2014). Giriş: Ötekini Anlamak Mümkün Mü?. Farklılıkların Birlikteliği: Türkiye ve Avrupa’da Bir Arada Yaşama Tartışmaları içinde (11-37). Kaya, A. (Der.). İstanbul: Hiperlink Yayınları.
44. Kastoryano, R. (2000). Kimlik Pazarlığı. Berktay A. (Çev.). İstanbul: İle¬tişim Yayınları.
45. Kültür. (2019). Erişim adresi: http://www.tdk.gov.tr/index.php?opti-on=com_bts&view=bts&kategori1=veritbn&keli mesec=214144
46. Kymlicka, W. (2012). Çok Kültürlülük: Başarı, Başarısızlık ve Gelecek. İÜHFM içinde (s. 297-332). Öztürk, F. (Çev.). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/article- file/97742
47. Kymlicka, W. ve Norman, W. (2008). Vatandaşın Dönüşü: Vatandaşlık Kuramındaki Yeni Çalışmalar Üzerine Bir Değerlendirme. Vatandaşlığın Dönüşümü içinde (185-217). Kadıoğlu, A. (Haz.). İstanbul: Metis Yayınları.
48. Martikainen, T. (2010). Din, Göçmenler ve Entegrasyon. Özmen, N. (Çev.). Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi içinde (s. 263-276). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/downlo ad/article- file/162771
49. Modood, T. (2014). Çokkültürcülük: Bir yurttaşlık tasarımı. Yılmaz, İ. (Çev). Ankara: Phoenix
50. Momin, A. (2010). Çoğulculuk ve Çokkültürcülük: İslami Bir Bakış Açısı. M.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi içinde (s. 203-230). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/162769
51. Murphy, J.W. (2000). Postmodern Sosyal Analiz ve Postmodern Eleştiri. Arslan, H. (Çev.). İstanbul: Paradigma Yayınları.
52. Mercan, N. (2016). Çok kültürlü ortamlarda kültürlerarası farklılıkları yö¬netme sanatı: kültürel zekâ. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştır¬maları Dergisi içinde (32-49). Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/ download/article-file/401457
53. Özcan, M. (2007). Azınlık Terimi: Almanya ve Türkiye›de Azınlığın ve Çoğunluğun Birlikte Yaşamaları. Göç ve Entegrasyon -Almanya ve Türkiye’de Azınlık Çoğunluk İlişkileri içinde (s. 75-91). A n ¬kara: Konrad Adenauer Vakfı Yayını.
54. Penninx, R. ve Spencer, D. (2008). Migration and Integration in Europe: The State of Research, Oxford: Oxford Üniversitesi ve ESRC Yayınları.
55. Sadoğlu, H. (2017). Türkiye’de Yabancı Göçmenlerin Entegras¬yon Sorunları. 3nd International Congress on Political, Economic and Social Studies (ICPESS). Erişim adresi: https://docplayer.biz. tr/113501248- Turkiye-de-yabanci-gocmenlerin- entegrasyon-sorunlari. html
56. Sağıroğlu, A. Z. (2016). Türkiye’ de Merkezi Göç Yönetimi. Esen, A. ve Duman M. (Ed.). Türkiye’de Geçici Koruma Altındaki Suri¬yeliler: Tespitler ve Öneriler içinde ( 43-69). İstanbul: Wald Dünya Yerel Yönetim ve Demokrasi Akademisi Vakfı.
57. Sam, D.L. (2006). Acculturation: Conceptual Backround And Core Com¬ponents. Sam, D.L. ve Berry, J.W. (Ed.), In The Cambridge Hand book of Acculturation Psychology içinde ( s . 11 - 2 6 ) . C a m b r i d g e : Cambridge University Press
58. Saygın, S. ve Hasta, D. (2018). Göç, Kültürleşme ve Uyum. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar- Current Approaches in Psychiatry. Erişim adre¬si: http://www.psikguncel.org/archives/vol10/no3/cap_10_03_04. pdf
59. Schnapper, D. (2005). Sosyoloji Düşüncesinin Özünde Öteki ile İlişki. Sön¬mezay, A. (Çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Universitesi Yayınları.
60. Schnell, I., Diab, A. ve Benenson, I. (2015). A Global Index for Measu¬ring Socio-spatial Segregation Versus Ġntegration. Applied Geography. Erişim adresi: https://m.tau.ac.il/~bennya/publicati-ons/AG_A%20global%20index%20for%20measu ring%20socio- spati¬al%20segregation.pdf
61. Sirkeci, İ., Yücebaş, M. ve Şeker, D. (2015). Uyum Çalışmalarına Giriş. Şeker, D. (Ed.), Göç ve Uyum. Londra: Transnational Press.
62. Şenyapılı, Ö. (1981). Kentleşemeyen Ülke Kentlileşen Köylüler. Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını.
63. Şimşek, D. (2018). Mülteci Entegrasyonu, Göç Politikaları ve Sosyal Sı¬nıf: Türkiye’deki Suriyeli Mülteciler Örneği. Sosyal Politika Ça¬lışmaları Dergisi. Erişim adresi: http://dergipark.gov.tr/download/artic¬le-file/590105
64. Taşöz Düşündere, A. Satır Çilingir, Y. ve Özpınar, E. Türkiye’deki Suriye¬liler: İşsizlik ve Sosyal Uyum. Erişim adresi: http://www.datalink.com. tr/toprakisveren/2016-110-esra- ozpinar.pdf
65. Türker, D. ve Yıldız, A. (2015). Göçmenlerde Sosyo-Psikolojik Entegras¬yon Analizi. Şeker, B.D., Sirkeci, İ., Yüceşahin, M.M. (Der.). Göç ve Uyum içinde (s. 27-38). Londra: Transnational Press.
66. Uzunçarşılı, A. S. (2010). Kültürlerarası İletişim. İstanbul: Parşömen Ya¬yıncılık.
67. Yalçın, C. (2002). Çokkültürcülük Bağlamında Türkiye’den Batı Avru¬pa Ülkelerine Göç. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi içinde (s. 45- 60). Erişim adresi: http://eskidergi.cumhuriyet.edu.tr/makale/59.pdf
68. Yaman, F. (2017). Uyum ve Ötekileşme Ayrımında Suriyeli Sığınmacılar. Kadın Araştırmaları Dergisi. Erişim adresi: http://kadinarastirmalari. kadem.org.tr/uyum-ve- otekilesme-ayriminda-suriyeli- siginmacilar/
69. Yanık, C. (2013). Dünyada ve Türkiye’de Çokkültürlülük. Bursa: Sentez.
70. Zizek, S. (2002). Kırılgan Temas. Birkan, T. (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Ya¬yınları.