The Role of the Directorate General of Migration Management in Awareness of Citizens Regarding Human Trafficking

Öz

The human trafficking concept constitutes one of the most important international problems of the 21st century. Human trafficking dates back to ancient times. The concept of human trafficking, which was intertwined with slavery in the past, is nowadays known as human smuggling. Human trafficking is carried out for many different purposes, particularly as labor and sexual exploitation. In human trafficking, individuals can come under the control of human traffickers under threat and pressure. In this process, various activities are carried out by national and international organizations to prevent human trafficking. It was tried to reveal the role of Turkey in awareness of the masses against human trafficking. For this purpose, three public service announcements prepared by the Directorate General of Migration Management against human trafficking were analyzed in the light of the Indicators Model of the Swiss linguist Ferdinand de Saussure. The findings showed that traffickers have targeted children in general and victims of human trafficking have been exposed to labor exploitation. In this process, it was revealed that public service announcements emphasized the role of families against human trafficking.

Anahtar Kelimeler

• Human Trafficking,Labor Exploitation,Exploitation,Turkey

İnsan Ticareti İle İlgili Vatandaşların Bilinçlendirilmesinde Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün Rolü

Öz

İnsan ticareti olgusu, 21. yüzyılın çözüm bekleyen en önemli uluslararası sorunlarından birini oluşturmaktadır. Geçmişine bakıldığında, insan ticaretinin çok eski zamanlara dayandığı ortaya çıkmaktadır. Geçmişte kölelik ile iç içe geçen insan ticareti, başta emek ve cinsel sömürü olmak üzere pek çok farklı amaçla gerçekleştirilmektedir. Bireyler tehdit ve baskı altında insan tacirlerinin kontrolüne girebilmektedir. Bu süreçte insan ticaretinin önlenmesine yönelik ulusal ve uluslararası kuruluşlar tarafından çeşitli faaliyetler yürütülmektedir. Çalışma kapsamında insan ticaretine yönelik kitlelerin bilinçlendirilmesinde Türkiye'nin rolü ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla Göç İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından insan ticaretine karşı hazırlanan üç kamu spotu reklamı, İsviçreli dilbilimci Ferdinand de Saussure'ün Göstergeler Modeli ışığında analiz edilmiştir. Elde edilen bulgularda, insan tacirlerinin genel olarak çocukları hedef aldıkları ve insan ticareti mağdurlarının emek sömürüsüne maruz bırakıldıkları mesajlarının verildiği görülmüştür. Bu süreçte kamu spotu reklamlarında özellikle ailelerin insan ticaretine karşı bilinçli olmasının vurgulandığı ortaya çıkarılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İnsan Ticareti,Emek Sömürüsü,Sömürü,Türkiye

Kaynakça

1. Abas, M., Ostrovschi, N. V., Prince, M., Gorceag, V. I., Trigub, C., & Oram, S. (2013). Risk Factors for Mental Disorders in Women Survivors of Human Trafficking: a Historical Cohort Study. BMC Psychiatry, 13(1), 204, 1-11.
2. Adepoju, A. (2005). Review of Research and Data on Human Trafficking in Sub-Saharan Africa. International Migration, 43(1-2), 75-98.
3. Agbu, O. (2003). Corruption and Human Trafficking: The Nigerian Case. West Africa Review, 4(1), 1-13.
4. Akgün, E. (2016). Modern Kölelik İnsan Ticareti ve Rakamlarla Türkiye Gerçeği. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(1), 157-182.
5. Akkoca, S. (2018). İnsan Ticareti Suçu Kapsamında Mağdur Çocuk Tanımlaması, İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans, İstanbul.
6. Arpa, M., & Çakı, C. (2018). “İş Kazası Diye Bir Şey Yoktur”: Kanada İş Güvenliği Reklamları Üzerine İnceleme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 9(2), 75-87.
7. Arslan, Ç. (2004). İnsan Ticareti Suçu (TCK Md. 201/b). Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 53(4) 19-83.
8. Aydın, E. (2010). İnsan Ticareti Suçu, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya.

9. Aydın, M. (2013). Türk Ceza Kanunu'nda İnsan Ticareti Suçu, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
10. Aydoğdu, S. (2012). Türkiye'de İnsan Ticareti Suçu ve Polisin Fuhuş Amaçlı İnsan Ticareti ile Mücadelesi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trabzon.
11. Baykotan, C. (2014). Human Trafficking in Turkey: A feminist Analysis. Fe Dergi, 6(2), 14-24.
12. Bolat, G. (2005). Dünyada ve Türkiye'de İnsan Ticareti, Polis Akademisi Başkanlığı Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
13. Bolat, G. A. (2013). Berdel Töresi ve İnsan Ticareti, Polis Akademisi Başkanlığı Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
14. Budiani-Saberi, D. A., Raja, K. R., Findley, K. C., Kerketta, P., & Anand, V. (2014). Human Trafficking for Organ Removal in India: a Victim-Centered, Evidence-Based Report. Transplantation, 97(4), 380-384.
15. Bulut, İ. (2001). Yasadışı Göçün Toplumsal ve Kültürel Alanda Ülkemize Etkileri. Türk Koop. Ekin, 18, 44-48.
16. Çınar, Ş. Y. (2008). Uluslararası Örgütler ve İnsan Hakları: Türkiye'de İnsan Ticareti ile Mücadele Kapsamında Uluslararası Göç Örgütü (IOM) Örneği, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
17. Çiçekli, B. (2005). Yasadışı Göç, İnsan Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti ile Mücadele ve Türkiye. Polis Bilimleri Dergisi, 7(1), 43-57.
18. Değirmenci, O. (2006). Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda İnsan Ticareti Suçu. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 67, 57-96.
19. Demir, B. (2007). Avrupa'da İnsan Ticareti ile Mücadele, Marmara Üniversitesi Avrupa Birliği Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
20. Demir, T. (2018). İnsan Ticaretiyle Mücadele Politikaları: Türkiye ve AB Ülkeleri İncelemesi, Yalova Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yalova.
21. Dinler, V. (2010). Cinsel Sömürü Amaçlı İnsan Ticareti Suçunun Yöntemi ve Mağdurları (Isparta Örneği) in Ozeren, S., Sozer, M. A., Demir, O. O. (Eds.), Yerelden Küresele Sınırıaşan Suçlar (pp. 189-215). Ankara, Turkey: Polis Akademisi Yayınları.
22. Erdal, H. (2008). Organize Bir Suç Türü Olarak İnsan Ticareti ve Türkiye Örneği. Polis Bilimleri Dergisi, 10(2), 79-91.
23. Erdal, H. (2014). Terör ve Organize Suç İlişkisi: PKK Terör Örgütü ve İnsan Ticareti, Polis Akademisi Başkanlığı Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
24. Farrell, A., & Pfeffer, R. (2014). Policing Human Trafficking: Cultural Blinders and Organizational Barriers. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 653(1), 46-64.
25. Fiske, J. (2017). İletişim Çalışmalarına Giriş. Çev: Süleyman İrvan. 5. Basım. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
26. Gazi, M. A., Çakı, C., & Gülada, M. O. (2018). İspanya 2000 Partisi'nin Göçmen Karşıtı Propaganda Faaliyetleri Üzerine İnceleme. Ankara Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 11-22.
27. Gazi, M. A. & Çakı, C. (2019). Şili Ulusal İnsan Hakları Örgütü’nün Göçmen Ayrımcılığına Karşı Hazırlanan Kamu Spotu Reklamları Üzerine İnceleme. Göç Araştırmaları Dergisi, 5(1), 50-77.
28. Gİ (2019). "Göç İdaresi ve İnsan Ticareti", https:// www. goc. gov. tr/ insan -ticareti -sss, Erişim Tarihi: 22.10.2019.
29. GİGM (2019a). "Sömürü Konulu Reklam", https:// www. youtube. com/ watch?v =AxPNhK6O6NU, Erişim Tarihi: 22.10.2019.
30. GİGM (2019b). "Oyun Konulu Reklam", https:// www. youtube. com/ watch?v =cwEc9a0E6L0, Erişim Tarihi: 22.10.2019.
31. GİGM (2019c). "Çocuk Konulu Reklam", https:// www. youtube. com/ watch?v= 7bWodAyu7Ek, Erişim Tarihi: 22.10.2019.
32. Göçmen, İ. (2014). Bir Temel Hak Olarak İnsan Ticareti Yasağı: Avrupa Özelinde Bir İnceleme. MHB, S, 1, 1-29.
33. Guiraud, P. (2016). Göstergebilim. Çev., Mehmet Yalçın. 3. Baskı. Ankara: İmge Kitabevi.
34. Gülada, M. O., & Gazi, M. A. & Çakı, C. (2019). Nazi Propagandasının Ulusal Seferberlikte İdealize Ettiği Alman Genç Kızları: “Das Deutsche Mädel” Dergisi Üzerine İnceleme. Erciyes İletişim Dergisi, 6(2), 1079-1100.
35. Gülsoy, L. Ş. (2010). İnsan Ticareti ve Türk Medyasında Yer Alış Biçimleri Üzerine Bir İnceleme, Yeditepe Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
36. Güral, D. (2006). İnsan Ticareti Mağdurları. Uluslararası Göç Sempozyumu. Zeytinburnu Belediye Başkanlığı. İstanbul-Türkiye.
37. Hakeri, H. (2004). Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti Suçları (TCK 201/a ve 201/b). KHukA, S, 1, 1-18.
38. Hughes, D. M. (2000). The" Natasha" Trade: The Transnational Shadow Market of Trafficking in Women. Journal of International Affairs, 625-651.
39. IOM (2019). "IOM in Turkey", https:// turkey. iom. int/ iom- turkey, Erişim Tarihi: 23.10.2019.
40. İçişleri Bakanlığı (2019). "İnsan Ticareti ile Mücadelede Türkiye’nin Çabalarına Destek ve İnsan Ticaretine Konu Kişilerin Adalete Erişimini Teşvik Projesi (IPA)", https:// www. icisleri. gov. tr/ diab/ 1-- insan- ticareti- ile- mucadelede- turkiyenin- cabalarina- destek- ve- insan- ticaretine- konu- kisilerin- adalete- erisimini- tesvik- projesi- ipa, Erişim Tarihi: 22.10. 2019.
41. Jahic, G., & Karan, U. (2006). Türk Ceza ve Ceza Usul Hukuku ve Fuhuş Amaçlı İnsan Ticareti Suçunda Yaşanan Sorunlar. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 67, 97-110.
42. Kalfa, A. (2018). Eski Doğu Bloku Ülkeleri Kaynaklı İnsan Ticareti ve Fuhuş Sektöründe Çalışan Kadınlar, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
43. Kılınç, M. (2014). İnsan Ticareti Suçunda Mağduriyetin Delillendirilmesi, Mağdurla Yapılan Mülakatın Önemi ve Yargılama Sürecine Etkileri, Kara Harp Okulu Komutanlığı / Savunma Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
44. Kızılsümer, D. (2007). İnsan Ticareti ile Mücadele: Uluslararası Belgeler ve Türkiye'nin Çabaları. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 62 (01), 113-145.
45. Korkusuz, G. (2014). İnsan Ticareti Kavramı ve 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda İnsan Ticareti Suçu, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
46. Kuloğlu, T. (2010). Uluslararası Belgelerde ve Türk Hukukunda İnsan Ticareti, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
47. Kurt Yücekul, G. (2011). İnsan Ticareti Suçu, Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
48. Kuyucu, N. (2017). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde İnsan Ticareti: Rantsev ve Sonrası. Fe Dergi, 9(2), 30-43.
49. Mahmoud, T. O., & Trebesch, C. (2010). The Economics of Human Trafficking and Labour Migration: Micro-Evidence from Eastern Europe. Journal of Comparative Economics, 38(2), 173-188.
50. MFA (2019). "Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı Türkiye´nin İnsan Ticaretiyle Mücadelesi", http:// www. mfa. gov. tr/ turkiye_nin- insan- ticaretiyle- mucadelesi-. tr.mfa, Erişim Tarihi: 22.10.2019.
51. O'Connell Davidson, J. (2011). Moving Children? Child Trafficking, Child Migration, and Child Rights. Critical Social Policy, 31(3), 454-477.
52. Okutan, E. (2012). Teori ve Pratikte İnsan Ticareti: Türkiye Örneği, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisan Tezi, Ankara.
53. Oram, S., Stöckl, H., Busza, J., Howard, L. M., & Zimmerman, C. (2012). Prevalence and Risk of Violence and the Physical, Mental, and Sexual Health Problems Associated with Human Trafficking: Systematic Review. PLoS Medicine, 9(5), 1-13.
54. Ottisova, L., Hemmings, S., Howard, L. M., Zimmerman, C., & Oram, S. (2016). Prevalence and Risk of Violence and the Mental, Physical and Sexual Health Problems Associated with Human Trafficking: an Updated Systematic Review. Epidemiology and Psychiatric Sciences, 25(4), 317-341.
55. Özcan, M. & Arıcan, M. (2008). AB Ceza Adalet Sisteminde Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti. Uluslararası Hukuk ve Politika, 4(15), 1-37.
56. Özer, E. N. (2010). Türkiye'de İnsan Ticareti Mağdurları Üzerine Bir Araştırma, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
57. Öztürk, F., & Ardor, H. N. (2007). Suç Sanayiinin Bir Alanı İnsan Ticareti: Türkiye Açısından Bir Değerlendirme. Ekonomik Yaklaşım, 18(62), 79-102.
58. Renk, B. & Demir, O. Ö. (2012). İnsan Ticareti ve Yasal Düzenlemeler: Eski Sorunlar, Yeni Çözümler. Polis Bilimleri Dergisi, 13(1), 51-75.
59. Rifat, M. (2013). Açıklamalı Göstergebilim Sözlüğü: Kavramlar, Yöntemler, Kuramcılar, Okullar. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
60. Saussure, D. F. (2014) Genel Dilbilim Yazıları, Çev. Savaş Kılıç, İstanbul: İthaki Yayınları.
61. Sayın, H. (2010). Uluslararası Hukuk ve Türk Hukuku Bakımından Göçmen Kaçakçılığı, İnsan Ticareti, Cinsel Sömürü Suçları ve Bunlarla Mücadelede Uluslararası İşbirliği, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
62. Selin, A. (2006). Türkiye'de İnsan Ticareti: Uluslararası İşbirliği ve Müdahale, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
63. Sığırcı, İ. (2016). Göstergebilim Uygulamaları, Metinleri, Görselleri ve Olayları Okuma. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
64. Siegel, D., & De Blank, S. (2010). Women who Traffic Women: the Role of Women in Human Trafficking Networks–Dutch Cases. Global Crime, 11(4), 436-447. Şen, Y. F. (2006). Dünya ve Türkiye Perspektifinden Göçmen Kaçakçılığı İnsan Ticareti Organ-Doku Ticareti. Ankara, Kom/Tadoc Yayınları.
65. Şen, A. (2017). Yasadışı Göç, İnsan Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti ile Mücadelede Türkiye'nin Rolü, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karabük.
66. Tanyeri Mazıcı, E., & Çakı, C. (2018). Adolf Hitler’in Korku Çekiciliği Bağlamında Kamu Spotu Reklamlarında Kullanımı, Erciyes İletişim Dergisi, 5(3), 290-306.
67. Tekinalp, Ş. & Uzun, R. (2013). İletişim Araştırmaları ve Kuramları. 4. Baskı. İstanbul: Derin Yayınları.
68. Topçuoğlu, R. A. (2007). Türkiye'de İnsan Ticareti: Müracaatçı Profili, Sığınma Evi Hizmetleri ve Sosyal Hizmet Önerileri, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
69. Tyldum, G. (2013). Dependence and Human Trafficking in the Context of Transnational Marriage. International migration, 51(4), 103-115.
70. Vural, D. G. (2007). Uluslararası Göçmen Kaçakçılığı ve İnsan Ticareti, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisan Tezi, Isparta.
71. Vural, S. (2018). İnsan Ticareti Suçu, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
72. Yenidünya, A. C.(2007). İnsan Ticareti Suçu, Ankara: Turhan Kitapevi.
73. Yılmaz, Y. (2017). İnsan Ticareti Suçu ve İçtima Sorunu. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 23(3), 883-972.