Açık Alan Rekreasyon Etkinliklerine Katılan Bireylerin Pozitif ve Negatif Duygu Durumlarının Karşılaştırılması
Öz
Genel olarak literatürde aktif olarak açık alanda etkinlik gerçekleştiren bireyin olumlu duygularının arttığı belirtilmektedir. Bu durum, bireylerin pozitif duygularının negatif duygulara göre kıyaslanması ile ortaya çıkmaktadır. Ancak aynı duygu durumunun etkinlik öncesi duygu durumu ile karşılaştırması yapılarak bu yargıya varılmamaktadır. Bu çalışma bu bakış açısına açıklık getirmeye yönelik yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı, açık alan rekreasyon etkinliklerine katılan bireylerin pozitif ve negatif duygu durumları, etkinlik yapılmayan dönem ile yapılan dönem olarak incelendiğinde, duygu durumlarının farklılık gösterip göstermeyeceğini araştırmaktır. Araştırmada yararlanılan ölçek; “Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği” dir. Araştırma katılımcılarını açık alanda aktif olarak kendileri için bir etkinlik gerçekleştiren bireyler oluşturmaktadır. Bireylerin etkinlik yapılmayan ve etkinlik yapılan döneme ilişkin duygu durumlarını dikkate alan ölçek ile demografik sorularında yer aldığı bir anket formu tasarlanmıştır. Veriler 2018 yılı Ocak –Nisan ayları arasında kolayda örnekleme tekniği ile toplanmıştır. Toplamda 233 veri değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma sorusuna yanıt aramak için Bağımlı İki Örnek T-Testi’nden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, pozitif duygu durumunun etkinlik yapılan dönem ve yapılmayan dönem bakımından farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Negatif duygu durumunun da etkinlik yapılan dönem ve yapılmayan dönem bakımından farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Sonraki çalışmalar için tek bir etkinlik üzerinden veya kapalı alan etkinliklerini gerçekleştiren bireyler üzerinden duygu durumları karşılaştırılmasına gidilebilir.
Anahtar Kelimeler
Açık Alan Rekreasyon,Rekreatif Etkinlik,Pozitif Duygu Durumu,Negatif Duygu Durumu
Kaynakça
- Alpar, R. (2012). Uygulamalı istatistik ve geçerlik- güvenilirlik. Ankara: Detay Yayıncılık.
- Altunışık, R., Çoşkun R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
- Akesen, A. (1984). Açıkhava rekreasyonunda bazı temel kavramlar ve özellikleri. Journal of The Faculty of Forestry Istanbul University| İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 34(1), 131-137.
- Ardahan, F. ve Lapa, T. Y. (2011). Açık alan rekreasyonu: bisiklet kullanıcıları ve yürüyüşçülerin doğa sporu yapma nedenleri ve elde ettikleri faydalar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1327-1341.
- Argan, M., Yüncü, D., Coşkun, İ. O., Sevil, T., Özel, Ç. H., Yüncü, H. R. ve Şimşek, K. Y. (2013). Rekreasyon yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
- Aslan, Z. (1993). Sanayileşme ve kentleşmenin doğada rekreasyon faaliyetlerine duyulan gereksinimi arttırıcı etkisi. Ekoloji: Çevre Dergisi, 8, 22-24.
- Blair, S. N., Cheng, Y. ve Holder, J. S. (2001). Is physical activity or physical fitness more important in defining health benefits?. Medicine & Science in Sports & Exercise, 33(6), 379-S399.
- Cropanzano, R., Weiss, H. M., Hale, J. M. ve Reb, J. (2003). The structure of affect: Reconsidering the relationship between negative and positive affectivity. Journal of Management, 29(6), 831-857.
- Brymer, E., Cuddihy, T. F. ve Sharma-Brymer, V. (2010). The role of nature-based experiences in the development and maintenance of wellness. Asia-Pacific Journal of Health, Sport and Physical Education, 1(2), 21-27.
- Diener, E. (1984). Subjective well being. Psychological Bulletin-American Psychological Association, 95(3), 542-575.
