İflas Tasfiyelerinde Tahsil Edilen Paraların Nemalandırılması Gerektiğine Dair Bir Çalışma

Öz

Kanun koyucu, iflas tasfiyesinin altı ay içerisinde tamamlanmasını emredici bir hükümle düzenlemektedir. Ancak uygulamada tasfiye süresi birçok sebeple mecburi olarak uzayabilmektedir. Bir sebeple uzayan iflas tasfiyesinde alacaklıların, alacağına geç kavuşacak olması, anayasal temel bir hak olan mülkiyet hakkına ve usul ekonomisi ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. İcra ve iflas takipleri sırasında tahsil edilen paraların nemalandırılması sadece ihalenin feshine ilişkin şikayetlerde ve sıra cetveline itirazın vukuunda söz konusu olmaktadır. Tasfiye süresinin herhangi bir nedenden ötürü uzaması halinde yetkili iflas organlarının, paraların paylaştırılması aşamasına geçilecek olan süreye kadar tahsil edilen her nevi paraları nemalandırması ve elde edilen nemaların, alacaklılara ödenmek üzere masaya irat kaydedilmesi gerekmektedir. Zira tasfiye sürecinin uzamasından zarar gören, iflas masasında alacaklı olanlardır. Bu nedenle iflas masasında alacak kaydı bulunanların haklarına halel gelmemesi açısından iflas tasfiyesinde tahsil edilen paraların nemalandırılmasına ilişkin yasal düzenlemeler yapılması gerekliliği aşikardır.

Anahtar Kelimeler

• İflas
• Tasfiye
• Nema
• İcra ve İflas Kanunu
• Mülkiyet.

A Study on the Necessity of Exploitation of the Money Encashed at a Bankruptcy Liquidation

Öz

The Legistlator has forced the bankruptcy liquidation to be completed in six months by mandatory rules. However, in practical terms, the duration of the bankruptcy liquidation may extend due to many reasons desperately. In the bankruptcy liquidation being extended for some reasons, it is against the ownership rights which is the fundamentally constitutional right and the law of procedural economy principles that the Payees get their claim late. The exploitation of the Money collected during the proceed of enforcement and bankruptcy can only be a question of matter when there is a complaint about the annulment of public auction and in the event of an opposition against the order list. In case of the extension of liquidation period because of any reason, it is required that the authorised bankruptcy body exploits the whole Money obtained until the process when the money is rationed and the attained accretion should be enlisted as income to the bankrupt’s estate to be paid to the payees, inasmuch as the ones who suffer from the extension of liquidation period are the creditors at the bankrupt’s estate. Therefore, in terms of preserving the rights of the ones who are enlisted as the payess at the estate, it is apparent that legistlative regulations should be arranged for the exploitation of the Money encashed at a bankruptcy liquidation.

Anahtar Kelimeler

• Bankruptcy
• Liquidation
• Accretion
• Enforcement and Bankruptcy Code
• Ownership

Kaynakça

1. Anayasa, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (Kanun No. 2709). Resmî Gazete 17863 Mükerrer (09.11.1982). Erişim 04.01.2024. https://www5.tbmm.gov.tr/anayasa/anayasa_2018.pdf
2. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Tarihi: 04.01.2024. https://www.echr.coe.int/documents/d/echr/convention_tur
3. AYM, Anayasa Mahkemesi. K. 2017/6577 (16 Şubat 2017).
4. AYM, Anayasa Mahkemesi. K. 2023/72 (05 Nisan 2023).
5. BAM, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi, 22. Hukuk Dairesi, K.2018/2240, (23 Ekim 2018).
6. Bankacılık Kanunu (Kanun No. 5411). Resmi Gazete 25983 (Mükerrer) (01.11.2005). Erişim 02 Ocak 2024. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5411.pdf
7. Başpınar, Veysel. Mülkiyet Hakkını İhlal Eden Müdahaleler. Ankara: Yetkin Yayınları, 2009.
8. Bayrak, Yıldırım. Geniş Açıklama ve İçtihatlarla İcra ve İflas Kanunu. Ankara: Seçkin Yayınları, 2023.

9. Bilgen, Mahmut. İcra ve İflas Hukukunda Sıra Cetveli. Ankara: Adalet Yayınevi, 2016.
10. Boran Güneysu, Nilüfer. “İcra Hukukunda Aşkın Haciz”. Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 20/4, (Ekim 2016), 25-60.
11. Çiftçi, Pınar. “Menfaat Dengesi Çerçevesinde Genel İcra Hukuku İle Kamu İcra Hukukunun Karşılaştırılması”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2/Özel Sayı (Temmuz 2010), 313-379. Eroğlu, Orhan. İflas İdaresi El Kitabı. Ankara: Seçkin Yayınları, 2023.
12. İİK, İcra ve İflas Kanunu (Kanun No. 2004). Resmi Gazete 2128 (19.06.1932). Erişim 02 Ocak 2024. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.3.2004.pdf
13. Karakaş, Cemal Fazıl. “Sıra Cetveline İtiraz Aşamasında İhale Bedelinin Nemalandırılması Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün Uygulamadan Kaldırılmış Bir Mütalaasının Bıraktığı İzler Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Prof. Dr. Ramazan Arslan’a Armağan/2 (Kasım 2015), 1033-1041.
14. Kuru, Baki vd., İcra ve İflas Hukuku Ders Kitabı. Ankara: Yetkin Yayınevi, 2011.
15. Kuru, Baki. İcra ve İflas Hukuku El Kitabı. Ankara: Adalet Yayınevi, 2.Baskı, 2013.
16. Kuru, Baki. İcra ve İflâs Hukuku. 4. Cilt. İstanbul: Alfa Yayınevi, 1997.
17. Kuru, Baki. İcra ve İflas Hukuku. Ankara: Seçkin Yayınları, c.3, 1993.
18. Kuru, Baki. İflas ve Konkordato Hukuku. Ankara: Sevinç Kitabevi, 1971.
19. Kuru, Baki. İstinaf Sistemine Göre Yazılmış İcra İflas Hukuku Ders Kitabı. Ankara: Yetkin Yayıncılık, 2013.
20. Muşul, Timuçin. İcra ve İflas Hukuku. Ankara: Adalet Yayınevi, 2013, Cilt I-II.
21. Özekes, Muhammet. “İcra Takiplerinde Nemalandırma ve Mülkiyet Hakkı İhlali Sorunu”, İzmir Barosu Dergisi 88/2 (Ağustos 2023), 193-234.
22. Özsoy, Dilşen Tülay. İflâsın Dava ve Takipler Üzerindeki Etkileri. Ankara: Başkent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
23. Pekcanıtez, Hakan vd. Medeni Usul Hukuku. 15. Cilt, İstanbul: Oniki Levha Yayınları, 2017.
24. TMK, Türk Medeni Kanunu (Kanun No. 4721). Resmî Gazete 24607 (08.12.2001). Erişim 11 Ocak 2024. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.4721.pdf
25. TTK, Türk Ticaret Kanunu (Kanun No. 6102). Resmi Gazete 27846 (14.02.2011). Erişim 02 Ocak 2024. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.6102.pdf
26. Umur, Ziya. Roma Hukuku Ders Notları. İstanbul: Beta Yayıncılık, 1999.
27. Yılmaz, Ejder. “İflâslarda Devletin İşlevi ve İflâs Masasına Ait Paraların İflâs İdaresince Nemalandırılmasının Gerekliliği”, Ankara Barosu Dergisi 1996/2 (Haziran 1996), 173-187.