COVID-19 Pandemi Döneminin Okul Öncesi Çağı Çocuklarının Oyun Oynama Eğilimlerine Etkisinin İncelenmesi

Öz

Araştırmanın amacı COVID-19 pandemi döneminde çocukların oyuna ve fiziksel aktiviteye karşı eğilimlerinin, pandemi öncesi dönem ile farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir. Araştırma grubu okul öncesi eğitim çağında 36-72 aylık 157 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve Çocuklar İçin Oynama Eğilimi Ölçeği kullanılmıştır. Formlar araştırmaya katılan çocukların ebeveynleri tarafından doldurulmuştur. Verilerin analizinde Kruskal Wallis-H ve Paired Sample T Test testleri kullanıldı. Araştırma bulgularına göre ön ve son testlerde katılımcıların fiziksel kendiliğindenlik, sosyal kendiliğindenlik, zevkin dışa vurumu alt boyutlarında ve ölçek genel ortalamaları arasında anlamlı farklılıklar saptanırken bilişsel kendiliğindenlik ve mizah anlayışında farklılıklar saptanmamıştır. Alt boyut olarak erkeklerde sosyal kendiliğindenlik ve zevkin dışa vurumu alt boyutlarında, kızlarda ise fiziksel kendiliğindenlik alt boyutunda anlamlı farklılık vardır. Yaş gruplarına göre 36-48 aylık çocuklar zevkin dışa vurumu alt boyutunda, 49-60 aylık çocuklar sosyal kendiliğindenlik alt boyutunda ve 61-72 aylık çocuklar ise sosyal kendiliğindenlik, zevkin dışa vurumu boyutlarında ve ölçek toplam skorlarında farklılıklar saptanmıştır. Sonuç olarak COVID-19 sosyal izolasyon döneminde çocukların uzun süre evde kalmaları oyun davranışlarını ve eğilimlerini etkilemiştir. Çocukların dışarıya çıkmadan uzun süre ev ortamda kalmaları oyuna ve fiziksel aktiviteye karşı eğilimlerinde azalmaya neden olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• COVID-19
• çocuk
• fiziksel aktivite
• okul öncesi
• oyun

Investigation of The Impact of COVID-19 Period On Pre-School Children’s Playing Tendencies

Abstract

The aim of this research is to investigate whether children’s tendencies towards play and physical activity during the COVID 19 pandemic period differs with the pre-pandemic period. The research group consists of 157 pre-school children aged 36-72 months. In the research, personal information form and “Playing Tendency Scale for Children” were used as data collection tools. The forms were filled in by the parents of the children. In the analysis of data, Kolmogrov-Smirnov and Paired Sample T Tests were used. According to the findings of the research, while there were significant differences in the sub-dimensions of physical spontaneity, social spontaneity, expression of pleasure and the general mean scores of the participants in the pre and post tests, there were no statistically significant differences in terms of cognitive spontaneity and sense of humour. As a subdimension, while there were significant differences in the sub-dimensions of social spontaneity and manifest joy in boys, there was a significant difference in the sub-dimension of physical spontaneity in girls. When children according to the month groups were examined, significant differences were found in the sub-dimension of manifest joy in 36-48 months group and in the sub-dimension of social spontaneity in 49-60 months group. There were also statistically significant differences in the dimensions of social spontaneity and manifest joy in 61-72 months group and in the grand total scores of the scale. As a result, during the COVID 19 isolation period, staying at home for a long time has affected children’s play behavior and tendencies. Staying at home for a long time without going out led to a decrease in children's tendencies towards play and physical activity.

Keywords

• COVID-19
• children
• pre-school
• physical activity
• play

Kaynakça

1. Aral, N., Baran, G. (2000). Drama. İstanbul: Ya-Pa Yayıncılık.
2. Barnett, L.A. (1990). Playfulness: Definition, Design, and Measurement. Play & Culture. 3, 319–336
3. Burrows, M. (2007). Exercise and Bone Mineral Accrual in Children and Adolescents. Journal of Sports Science and Medicine. 6, 305-312.
4. Çağlak S. (1999). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarına Devam Eden 5-6 Yaş Çocuklarına Beden Eğitimi Etkinlikleri Yoluyla Kavram: Enerji Öğretimi. Yayımlanmış Yüksek Lisans tezi, Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Okul Öncesi Eğitimi Anabilim Dalı, İstanbul.
5. Demir, G., Cicioğlu, H. (2018). Motivation Scale For Participation In Physical Activity (MSPPA). International Journal of Human Sciences. 15(4), 2479-92.
6. Donnelly, F.C., Mueller, S.S., & Gallahue, D.L. (2016). Developmental physical education for all children: theory into practice. Human Kinetics.
7. Drouin, M., McDaniel, B.T., Pater, J., Toscos, T. (2020). How Parents and Their Children Used Social Media and Technology at The Beginning of The COVID-19 Pandemic and Associations With Anxiety. Cyberpsychology Behovıor and Networking. 23(11), 727-736.
8. Eastman, W. (1997). Active Living: Physical Activities For İnfants, Toddlers, and Preschoolers. Early Childhood Education Journal. 24(3), 161-164

9. Erbay, F., Saltalı, N. (2012). Altı Yaş Çocuklarının Günlük Yaşantılarında Oyunun Yeri ve Annelerin Oyun Algısı, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD),.13(2) 249-264
10. Erdem, İ. (2020). Koronavirüse (Covid-19) Karşı Türkiye’nin Karantina ve Tedbir Politikaları. Electronic Turkish Studies. 15(4), 377-388.
11. Gallahue, D.L., Donnely, F. (2003). Developmental Physical Education for All Children. Champaign: Human Kinetics.
12. Janz, K.F, Burns, T.L., Levy, S.M., Torner, J.C., Willing, M.C., Beck, T.J. et al. (2004). Everyday Activity Predicts Bone Geometry in Children: The Iowa Bone Development Study. Medicine & Science in Sports & Exercise. 36, 1124–31.
13. Kanık, Z.H. (2020) COVID-19 Pandemisinde Ev Tabanlı Fiziksel Aktivite. Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Özel Sayı,46-51
14. Keleş, S., Yurt, Ö. (2017). An İnvestigation of Playfulness of Pre-school Children in Turkey. Early Child Development and Care. 187(8), 1372-1387.
15. Lannoy, L., Rhodes, R.E., Moore, S.A., Faulkner, G., Tremblay, M.S. (2020) Regional Differences in Access to the Outdoors and Outdoor Play of Canadian Children and Youth During the COVID-19 Outbreak. Canadian Journal of Public Health. 111, 988–994
16. Macun, B., Güvendi, Ö.F. (2019). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Oynama Eğilimlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Ekev Akademi Dergisi. 23(78), 79-98. Pellicori, P. (2020). At the Heart of COVID-19, European Heart Journal. 41, 1830–1832.
17. Piaget, J. (1962). Play, dreams, and imitation in childhood.New York: Norton.
18. Sääkslahti A, Numminen P, Varstala V, Helenius H, Tammi A, Viikri J ve diğ. (2004). Physical Activity As a Preventive Measure for Coronary Heart Disease Risk Factors in Early childhood. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports. 14 (3), 143–149.
19. Strickland E. (2004). Growing Stronger With Purposeful Play. Early Childhood Today/Scholastic; Academic Research Library.19(2), 6.
20. Strong WB, Malina RM, Blimkie CJR, Daniels SR, Dishman RK, Gutin B (2005). Evidence Based Physical Activity For School-Age Youth. The Journal of Pediatrics. 146(6), 732–737. Stork, S., & Sanders, S. W. (2008). Physical education in early childhood. The Elementary School Journal. 108(3), 197-206.
21. Tezel Şahin, F. (1993). 3-6 Yaş Grubu Çocuklarının Anne Babalarının Çocuk Oyun ve Oyuncakları Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. Yayımlanmış yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Tezer H. Demirdağ T. (2020), Novel Coronavirus Disease (COVID-19) İn Children. Tübitak Turkish Journal of Medical Sciences, Turk J Med Sci. 50, 592-603.
23. Tomporowski, P. D., McCullick, B. A., & Pesce, C. (2015). Enhancing children's cognition with physical activity games. Human Kinetics.
24. Trost SG, Sirard JR, Dowda M, Pfieffer KA, Pate RR. (2003). Physical Activity in Overweight and Nonoverweight Preschool Children. International Journal of Obesity. 27(7), 834–839.
25. Zhou, F., Yu, T., Du, R., Fan, G., Liu, Y., Liu, Z., ... & Cao, B. (2020). Clinical Course and Risk Factors For Mortality of Adult İnpatients With COVID-19 in Wuhan, China: a Retrospective Cohort Study. The Lancet. 395(10229), 1054-1062.