Arama Kurtarma Sürecinde Yaşanan Yönetsel Zorluklar ve Liderlik

Öz

Bu araştırmanın amacı, arama-kurtarma faaliyetlerinde kullanılan yönetsel süreçlerde yaşanan zorlukların ve liderlik becerilerinin incelenmesidir. Araştırmada nitel araştırma deseni olarak “fenomenoloji (olgubilim)” yaklaşımı ve veri toplama yöntemi olarak, “görüşme” yöntemi kullanılmıştır. Örneklem seçiminde “amaçlı örnekleme” yöntemlerinden “ölçüt örnekleme” yöntemi seçilmiştir. Araştırma bulguları, arama kurtarma sürecinde yönetsel boyutlar başlığı altında 5 genel tema olarak toplanmıştır. Bunlar amaç, yapı,  süreç, iklim ve liderlik temaları olarak ortaya konmuştur. Araştırma sonucunda yönetsel süreçlerde örgütsel boyutlar bir bütün olarak düşünülmelidir. Ayrıca çalışmanın sonucunda, etkili ve başarılı bir arama-kurtarma yönetiminin ayrılmaz bir boyutu olan “etkili liderlik” için,  beceri gelişiminde “problem çözme, iletişim, takım çalışması, risk alma ve güvenilir olmak” gibi boyutların önemine ve bu becerilerin geliştirilmesi gerektiğine dikkat çekilmiştir. Bu araştırmada, arama-kurtarma sürecinde yönetici lider olarak görev alan kişilerin, yaşadıkları yönetsel süreçlerdeki zorluklara ve liderlik becerilerine dikkat çekilmiş ve gelecekte, arama-kurtarma süreçlerinde, karşılaşılan yönetsel sorunların çözümünde ve etkili liderlik gelişiminde farklı bir vizyon oluşturacağı düşünülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

• Arama-Kurtarma, Yönetsel Zorluklar, Liderlik Becerileri

Kaynakça

1. Akşit B., G., Erkut M., Kadıoğlu A.N., Karancı S.M., Şener A. Tezer D., Ural A., Ünlü, (2004). Eğitim ve Sosyal Çalışmalar. İstanbul Deprem Master Planı.
2. Bentley T.A., Page S.J., Macky K.A. (2007). “Adventure Tourism and Adventure Sports İnjury: The New Zealand Experience” Applied Ergonomics (38): 791–796.
3. Bentley T. Page S., Laird I. (2001). “Accidents in The New Zeland, Adventure Tourism İndustry. Safety Science. (38): 31-48.
4. Bentley T., Page S., Laird I. (2000). “Safety in New Zeland Adventure Tourism Industry: The Client Injury Experiences of Adventure Tourism Operators”, Journal of Travel Medicine, (7): 239-246.
5. Bilim ve Teknik Dergisi Kurumsal Web Sitesi, Arama kurtarma nedir? www.biltek.tubitak.gov.tr/sandik/aramakurtarma/nedir.htm, 09.12.2014’de erisildi.
6. Can S. (2002). Resmi ve Özel Okullardaki Okul Yöneticileri ve Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Liderlik Davranışı Yönünden Karşılaştırılması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Çelebi M. (2002). Doğa etkinliklerinin liderlik becerilerinin ortaya çıkarılmasındaki rolü. Doktora Tezi. Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Dönmezer S. (1994). Toplum bilim (11. baskı), İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

9. Daughenbaugh, L.R. (2002). Field team leadership in search and rescue operations. Mountain Rescue, 2-13.
10. Emergency Management Australia (EMA) (2002). Leadership, Australian Emergency Manual Series, Skills for Emergency Services Personel. V. 32, p. 14-25.
11. Fennel D. (2008). “Ecotourism. Third Edition” Routledge Taylor&Francis Group, NewYork.
12. FEMA (2008). Incident commander system - Leadership and management. Unit 2, p.1-4
13. (http://training.fema.gov/emiweb/is/ICS200CR/ICS200Visuals/02ICS200LeaderSept05. pdf, 16.02.2015’de erişildi).
14. Gürer B. (2012). Investigating The Leadership Skills In Outdoor Sports & Search And Rescue, Abant İzzet Baysal University, Unpublished PhD thesis
15. IAMSAR (2008). International Aeronautical And Maritime Search and Rescue Manual. Search and Rescue. Organisation and Management. 1. 24-57.
16. Jones A.S.G., Chairman V. (2005). Leadership in Land Search and Rescue (First Edition). ERI International Inc.
17. Kadıoğlu M., Özdamar E. (2008). Sel, heyelan ve çığ için risk yönetimi, JICA Türkiye Ofisi Yayınları. 2, 251-276.
18. Kaiser R.B., Overfield D.V. (2010). The leadership value chain. The Psychologist-Manager Journal, Vol:13 p.164–183.
19. Leavitt H. J. (1995). Suppose We Took Groups Seriously in B. M. Staw (ed.), Psychological Dimensions of Organizational Behavior. 2nd Edition, Prentice Hall, Upper Saddle River, NJ.
20. Lois J. (2003). Heroic Efforts: The Emotional Culture of Search and Rescue Volunteers, New York: University Press.
21. Martensson O. (2005). Raddningsstyrkans inre liv: En studie av raddningskarens foretagskultur (The Inner Life of the Rescue Force: A Study of the Rescue Service’s Organisational Culture, in Swedish), Ra¨ddningsverket, Karlstad, P21-413/02.
22. Martha C., Laurendeau J. (2010). Are perceived comparative risks realistic among high‐risk sports participants? International Journal of Sport and Exercise Psychology, Vol: 8:2, pp. 129-146.
23. McKenzie M.D., (2000). How are adventure education program outcomes achieved: A review of the literatüre. Australian Journal of Outdoor Education, Vol.(5)1. pp. 19-28.
24. Şahin N. (2009). Afet yönetimi ve acil yardım planları. TMMOB İzmir Kent Sempozyumunda sunulan bildiri (8-10 Ocak, İzmir, ss. 137), İzmir.
25. Shimanski C. (2008). Search and rescue for outdoor leaders. Mountain Rescue Association, p. 18
26. Shooter W., Sibthorp J., Paisley K. (2009). Outdoor leadership skills: A program perspective. Journal of Experiential Education, V: 32(1), 1–13.
27. Sjoberg M., Wallenius C., Larsson G. (2006). Leadership in complex, stressful rescue operations: A qualitative Study. Disaster Prevention and Management: An International Journal, Vol. 15 Iss 4 pp. 576 -584.
28. Stephen W. (2010). Developing transformational leadership through outdoor and experiential learning. Horizons, 51, 24-25.
29. Templeman D. (2004). Emergency risk management applications guide. Australia: Australian Emergency Manuals Series, Manual: 5.
30. Olivier S., (2006). Moral Dilemmas of Participation in Dangerous Leisure Activities, Leisure Studies, Vol: 25:1, 95-109.
31. Wang J., Rosca D., Tepfenhart W., Milewski A. (2006). Incident command system workflow modeling and analysis: A case study. B. V. Walle and M. Turoff, eds.), Proceedings of the 3. International ISCRAM Conference (Newark, USA, ss.127-131).