Ulusal Televizyon Kanallarında Yayınlanan Reklamların Spor Unsurları Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, ulusal televizyon kanallarında yayınlanan reklamların spor unsurları açısından incelenmesi amaçlanmıştır.

Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama tekniği kullanılmıştır. Verilerin elde edilmesinde Sunay ve Balcı (2003) ile Yıldız ve ark.ları (2007) tarafından hazırlanılan anket formu mevcut araştırma için yeniden yapılandırılmıştır. Veri toplama formuyla, en çok izlenen dört televizyon kanalında (TV8, CNN Türk, NTV Spor, Bloomberg HT) yirmi bir gün süreyle prime time (20:00-23:00) saatleri içerisinde yayınlanan reklamlar incelenmiştir. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır.

Spor reklamlarının hangi sektörler bazında ve ne kadar süreyle yayınlandığı araştırılmış ve analizler neticesinde haber ve eğlence içeriği sunan televizyon kanallarının toplam reklam sürelerinin diğer kanallara göre yüksek tespit edilmiştir. Bununla birlikte televizyon kanallarının tamamında reklamların sektörlere göre dağılımı incelendiğinde, teknoloji, banka, gıda ve spor sektörü olmak üzere sıralandığı görülmektedir.

Sonuç olarak, televizyon kanallarının güncel gelişmeler ve temel ihtiyaçlar doğrultusunda reklam içerikleri sunduğu söylenebilir. Bununla birlikte televizyon kanalları arasında spor unsurlarının yine önemli bir role sahip olduğu ifade edilebilir. Bu süreç toplumsal boyutuyla spor endüstrisi ile televizyon kanalları arasındaki ilişkiyle açıklanabilir.

Anahtar Kelimeler

• İletişim,reklam,spor,televizyon,spor medya

An Evaluation of The National TV Channel Advertisements in terms of Sports Content

Abstract

In this study, it’s aimed to investigate advertising on National TV channels in terms of sport elements.

In this research, survey technique was used. In order to collect the data, a questionnaire form which was invented by Sunay and Balcı (2003) and Yıldız et. al. (2007), was reconstructed to examine the sport images on the prime time (20:00-23:00) of the most watched four TV channels (TV 8, CNN TÜRK, NTV SPOR, Bloomberg HT) within a time span of twenty one days. For the evaluation of the data obtained, content analysis method was used.

With the research forms, the sport advertisements were observed in terms of sectors and time span. As a result of the analysis, it is found out that the total broadcasting time of the news and entertainment channels are longer than the other channels.  However, in all of the TV channels, when examining the distribution of adds in terms of sectors, it is seen to be lined as technology, banking, food and sports industry.

As a result, it can be said that TV channels offer advertising content in line with the up-to-date developments and the basic needs. However, it can be expressed that sports elements have important roles among TV channels. This process can be explained in its social extent via the relationship between sports industry and TV channels.

Keywords

• Communication,advertising,sports,television,sport media

Kaynakça

1. Apak, K. H., ve Kasap, F. (2014). Türk televizyonlarındaki gıda reklamlarında kadın ve erkek imgesi üzerine bir inceleme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(34): 814-832. ISSN: 1307-9581
2. Ar Akdeniz, A. (2007). Marka ve Marka Stratejileri. Ankara: Nobel. ISBN: 978-994-477-166-5.
3. Atay, S. M., ve Yücel, H. (2007). Hedef ötesi reklam politikaları ve analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(2):161-177. Babacan, M. (2012). Nedir bu reklam? (Güncellenmiş 2. Baskı). İstanbul: Beta. 22-28.
4. Bennett, G., Ferreira, M., Tsuji, Y., Siders, R., & Cianfrone, B. (2006). Analyzing the effects of advertising type and antecedents on attitude towards advertising in sport. International Journal of Sports Marketing and Sponsorship, 8(1), 62-81.
5. Boyle, R. (2014). Television sport in the age of screens and content. Television & New Media, 15(8), 746-751.
6. Charbonneau, J., & Garland, R. (2005). Celebrity or Athlete? New Zealand advertising practitioners views on their use as endorsers. International Journal of Sports Marketing &Sponsorship, 7(1), 35-41.
7. Çebi, M. S. (2003). Kitle iletişim araçlarının gerçekliğin yansıtılması ya da kurulması süreçlerindeki rolü. Kuram ve Araştırma Dergisi, 17: 111-142.
8. Dumanlı, D. (2011). Reklamlarda toplumsal cinsiyet kavramı ve kadın imgesinin kullanımı; bir içerik analizi. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 2: 138.

9. Fırlar, B., & Dündar, P. (2011). Reklamlarda maskot kullanımının marka farkındalığına etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4 (19):330-345.
10. Geçer, E. (2015). Türk dizileri üzerine kültürel ve ideolojik bir değerlendirme. Aksaray Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi, Mütefekkir, 2(3):13-23.
11. Gültekin, G. (2012). Televizyon reklamlarında spor teması kullanımının marka tutumu üzerindeki etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
12. Harris, J. L., Bargh, J. A., & Brownell, K. D. (2009). Priming effects of television food advertising on eating behavior. Health psychology, 28(4), 404.
13. Katırcı, H. (2012). Sporda halkla ilişkiler ve medyanın rolü. N. Serdar SEVER (Ed.), Spor ve medya ilişkisi içinde (s.38-64). ISBN: 9789750613241. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
14. Khan, M. (2006). Consumer behaviour and advertsing managament. New Delhi: New Age International LTD Publishers. P. 318.
15. Kocadaş, B. (2005). Kültür ve Medya. Malatya: Bilig, 34: 1-13.
16. Moorman, A.M. (2006). False advertising and celebrity endorsements: Where’s my script? Sport Marketing Quarterly, 15, 111-113.
17. Özkan, A. (2014). Reklam Yönetimi. İstanbul: İTO. No: 2014-19. ISBN: 978-605-137-402-4.
18. Pitts, B. G., & Stotlar, D. K. (1996). Fundamentals of Sport Marketing. Fitness International Technology. Inc, Morgantown, W.Va.
19. Pyun, D. Y., & James, J. D. (2011). Attitude toward advertising through sport: A theoretical framework. Sport Management Review, 14(1), 33-41.
20. Pyun, D. Y., Kwon, H. H., Chon, T. J., & Han, J. W. (2012). How does advertising through sportwork? Evidence from college students in Singapore. European Sport Management Quarterly. 12:1. ISSN: 1618-4742.
21. Ross, S. R., Ridinger, L. L., & Cuneen, J. (2009). Drivers todivas: Advertising images of women in motorsport. International Journal of Sports&Sponsorship, 10(3), 204-214.
22. Sunay, H. ve Balcı, V. (2003). Bazı Türk televizyonlarının yayınladığı reklamlarda spor imajının kullanımı. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(2):107-110.
23. Tekin, N., ve Eskicioğlu Eroğlu, Y. (2015). Spor Sponsorluğu: Türk Hava Yolları - Türkiye Basketbol Federasyonu Örneği. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 10(1):15. ISSN: 1306-4371.
24. Vural Akıncı, B. Z., ve Bat, M. (2010). Yeni bir iletişim ortamı olarak sosyal medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine yönelik bir araştırma. Journal of Yaşar University. 20(5):3348-3382.
25. Yavaş, Ö. (2005). Sporun ekonomi içindeki yeri ve spor pazarlama: Üç büyük spor kulübünde uygulamalı bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Edirne: Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Yıldız, Y., Çetinöz, F., Kaplan, Y., ve Türkmen, M. (2007). Tv reklamlarında spor imajının kullanılması ve tüketici davranışları üzerine etkisi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 2(1). ISSN: 1306-4371.
27. Zeki, A. (1998). Reklam ve imajları. Ankara: Bilişim.