Bu çalışma, İsrail-Filistin meselesinin genellikle göz ardı edilen ekonomik boyutunu ele almakta ve özellikle Paris Protokolü çerçevesinde İsrail’in Filistin toprakları üzerindeki ekonomik tahakkümünü incelemektedir. Oslo Süreci ile birlikte devreye alınan Paris Protokolü, Filistin ekonomisinin İsrail’e yapısal bağımlılığını kurumsallaştırmış ve derinleştirmiştir. Makale, İsrail’in uyguladığı gümrük rejimi, işgücü kontrolü, gelirlerin tahsisi ve Ortak Ekonomik Komite gibi araçlar üzerinden Filistin ekonomisine yönelik çok katmanlı baskı mekanizmalarını analiz etmektedir. Ayrıca “kalkınmasızlık” kavramı üzerinden Filistin’in, sadece ekonomik olarak değil, aynı zamanda yapısal olarak çökertilmesinin bir işgal stratejisi olarak nasıl kullanıldığını göstermektedir. Makalede, Paris Protokolü’nün geçicilikten çıkıp kalıcı bir tahakküm aracına dönüşmesinin, Filistin’in ekonomik bağımsızlığını ve devletleşme sürecini nasıl imkânsız hale getirdiği vurgulanmaktadır.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Ortadoğu Çalışmaları, Uluslararası İlişkiler (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 6 Ağustos 2024 |
| Kabul Tarihi | 21 Eylül 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 8 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 19 Sayı: 37 |
Gazi Akademik Bakış Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.