The Role of the Committee of Union and Progress on the Balkan Aliances

Öz

When the Second Constitution Era was declared by the Committee of Union and Progress the idea of establishing a nation-state wasn’t developed yet. However, the Committee of Union and Progress had found common ground with the Balkan nations. This was to overthrow the regime of Abdul Hamid. It was thought that declaration of the Constitution would solve all the problems in the Balkans. However, contrary to expectations, atmosphere of peace and friendship lasted for a very short. Non-Muslims were concerned about the awakening of the Empire under the leadership of the Turkish majority. This would threaten the privileges of religious communities that organized under the “millet” system. Non-Turkish societies were afraid of centralization and Turkification policies of the Committee of Union and Progress. To prevent this, they were relied on the states such as England, France, Russia, Germany, Austria-Hungary and Italy. it was known that those states wouldn’t take kindly to Turkish affords that would challenge their hegomony in the region. These states were concerned that they will lose their acquired rights in the Ottoman Empire. In this study, the Committee of Union and Progress’s centralization and Turkification policies in the economy, education and foreign policy areas and the purpose of “the Unity of the Elements” (İttihad-ı Anasır) will be analyzed. And the alliances formed against the Ottoman Empire as a result of these policies will be studied. 

Anahtar Kelimeler

• The Committee of Union and Progress, Balkan Alliances, Balkan Policy, The Unity of the Elements 

İttihat ve Terakki Politikalarının Balkan İttifaklarını Hızlandırmadaki Rolü

Öz

İttihat ve Terakkinin meşrutiyeti ilan ettiklerinde henüz Osmanlıdan ayrılarak bir ulus devlet kurma fikri yoktu. Ancak İttihat ve Terakki Balkan milletleri ile ortak bir nokta bulmuştu bu da Abdülhamit rejimini devirmekti. Meşrutiyet ilan edilince Balkanlardaki bütün sorunların çözüleceği zannediliyordu. Ancak umulanın aksine meşrutiyetle gelen dostluk ve barış havası çok kısa sürdü. İmparatorluktaki Türk ve Müslüman olmayan cemiyetler yeni rejimin en büyük grubu oluşturan Türklerin önderliği altında İmparatorluğu yeniden canlandırmak güçlendirmek için bir araç olarak kullanılacağından endişeleniyorlardı. Bu durum millet sistemi içinde örgütlenmiş olan dini cemaatlerin ayrıcalıklarını tehdit edecekti. Türk olmayan halklar ittihat ve terakkimin merkezileştirme ve Türkleştirme politikalarından korkuyorlar bunun önlenmesi için İngiltere, Fransa, Rusya, Almanya, Avusturya- Macaristan ve İtalya gibi devletlere güveniyorlardı. Bu devletlerin bölgede kurdukları hegomanyaya meydan okuyacak bir Türk hamlesini hoş karşılayamayacakları biliniyordu. Bu devletler Osmanlı devleti üzerindeki kazanılmış haklarını kaybedeceklerinden endişeleniyorlardı. Bu endişelerinde pek de haksız sayılmazlardı. Bu makalede ittihat ve terakkinin İttihad-ı Anasır adına uyguladığı iktisat, eğitim, dış politika alanlarındaki merkezileştirme Türkleştirme politikaları açıklanmaya gayret edilecek ve bu politikaların azınlıklar ve dış ülkelerde yarattığı tepki sonucunda Osmanlı Devletine karşı oluşturdukları ittifaklar konu edilecektir. 

Anahtar Kelimeler

• İttihat ve Terakki, Balkan İttifakları, Balkan Politikası, İttihad-ı Anasır 

Kaynakça

1. Arşiv Belgeleri: BOA, DH, SYS, Dosya No: 29-1, sıra No: 1-1. BOA, DH, SYS, Dosya No: 29-1, sıra no: 1-6. BOA, DH, SYS, Dosya No: 29-2, Sıra No: 3-31. BOA, DH, SYS, Dosya No: 44, Sıra No: 2-2. BOA, DH, SYS, Dosya No: 62, Sıra No: 2. BOA, YA, Hus Nr, 513/99, BOA Yıldız Sadaret Hususi Maruzat, Numara 513/99. BOA, YEE ( Yıldız Esas Evrakı), Dosya No: 71, Gömlek No: 68, Tarih 23 Temmuz 1908.
2. M.M.Z.C., Devre 1, İçtima Senesi 1, c. 6. Telif Eserler: AHMAD, Feroz, Modern Türkiye’nin Oluşumu, İstanbul, 2007.
3. AKŞİN, Sina Jön Türkler ve İttihat ve Terakki, Ankara 2001.
4. ARMAOĞLU, Fahir 19. Yüzyıl Siyasi Tarihi, Ankara, 1997.
5. ASLAN, Taner, II. Meşrutiyet Dönemi Genel Af Uygulamaları, Gazi Akademik Bakış, c 3, S , Ankara, 2009
6. AYDEMİR, Şevket Süreyya, Makedonya’dan Ostaasya’ya Enver Paşa, c. 1, İstanbul, 1983.
7. AYTEKİN, Halil, İttihat ve Terakki Dönemi Eğitim Yönetimi, Ankara, 1991.
8. BAYUR, Yusuf Hikmet, Türk İnkılabı Tarihi, c. 2, kıs. 1, Ankara 1983.

9. BERKES, Niyazi, Türkiye’de Çağdaşlaşma, Ankara, 1978.
10. ÇELİK, Bilgin, İttihatçılar ve Arnavutlar, İstanbul, 2004.
11. DEWOOD, David Wade, European Diplomacy in the Near Eastern Questions, 1906-1909
12. The University of Illions 1940.
13. GENCER, Mustafa, Jön Türk Modernizmi ve Alman Ruhu, İstanbul, 2003.
14. HEİNZELMANN, Tobias, Osmanlı Karikatüründe Balkan Sorunu, İstanbul, 2004.
15. KANSU, Aykut, 1908 Devrimi, Çeviri Ayda Erbal, İstanbul 2011.
16. KARACAN, Ali Naci, Ya Hürriyet Ya Ölüm, İstanbul, 1934.
17. KARAL, Enver Ziya, Osmanlı Tarihi, c. 9, Ankara 1999.
18. KAYALI, Hasan, Jön Türkler ve Araplar, Çeviri Türkan Yöney, İstanbul, 1998.
19. KURAN, Ahmet Bedevi, İnkılap Tarihimiz ve Jön Türkler, İstanbul, 1945.
20. KURAN, Ahmet Bedevi, Osmanlı İmparatorluğunda İnkılap Hareketleri ve Milli Mücadele, İstanbul, 2012.
21. KURAT, Akdes Nimet, Türkiye ve Rusya, Ankara 1970.
22. KUTAY, Cemal, Türkiye Tarihi, c. 16, 2. Baskı, İstanbul. OKYAR, Fethi, 3 Devirde Bir Adam, İstanbul, 1980.
23. Sait Paşa, Sait Paşa’nın Hatıratı, Kısm-i Sani, İstanbul, 1328.
24. SHAW, Stanford KURAL, Ezel Osmanlı İmparatorluğu ve Modern Türkiye, İstanbul, 1983.
25. Şeyhülislam Cemaleddin Efendi, Siyasi Hatıralarım, İstanbul, 1978.
26. ŞIVGIN, Hale, “Osmanlı Arşiv Belgelerine Göre Balkan İttifaklarının Önce Kiliseler ve Çeteler Arasında Başlaması”, Osmanlı, c. 2, Yeni Türkiye Yayını, İstanbul, 1999.
27. ŞIVGIN, Hale, Trablusgarp Savaşı ve 1911-12 Türk İtalyan İlişkileri, Ankara, 2006.
28. Tahsin Paşa, Abdülhamit ve Yıldız Hatıraları, İstanbul, 1931.
29. The Other Balkan Wars, A. Carnegie Endowment Book, Washington, 1993.
30. Tüccarzade İbrahim Hilmi, Balkan Harbinde Neden Münhezim Olduk, İstanbul 1329.
31. TUNAYA, Tarık Zafer, Türkiye’de Siyasi Partiler, c. 1, İstanbul, 1984.
32. TUNAYA, Tarık Zafer, Türkiye’de Siyasi Partiler, c. 2, İstanbul, 1998.
33. TUNAYA, Tarık Zafer, Türkiye’de Siyasi Partiler, c. 3, İstanbul, 2000.
34. UZER, Tahsin, Makedonya Eşkiyalık Tarihi ve Son Osmanlı Yönetimi, Ankara, 1979.