David Ben-Gurion’s Jewishization Policy of Palestine Before the Proclamation of Israeli State

Öz

Ben Gurion argued that legal and official status can be paved the way to the Jewish autonomy in Palestine and its area. This can be achieved by the increase of Jewish population which would improve to defend the rights and legal status of Jewish desires within the Ottoman State. He believed that the Jewish interests only be saved and protected within the Turkish institutions by skilled and knowledgeable Jews who are competent of Turkish language, culture, law and politics. Ben Gurion studied law in Istanbul University in order to materialize what he was arguing and defending for the Jewish nation.Ben Gurion encouraged and regarded absolutely necessary to optain Osmanlı passports for those foreign Jewish nationals who migrated to Palestine. He changed his support of Osmanlıs’ war effort depending on changing circumstances during the WWI. At the beginning of the War he was supporting Germany and the Ottoman State whereas Great Britain and its allies towards the end.The paper concentrated on David Ben-Gurion’s ideas and arguments on how to Jewishization of Palestine before the proclamation of the Israeli State. 

Anahtar Kelimeler

• Palestine Question, David Ben Gurion, Jews, International Migration, Jeopolitics.

İsrail Devleti’nin İlanından Önce David Ben-Gurion’un Filistin’i Yahudileştirme Politikası

Öz

Ben-Gurion’e göre Yahudiler çıkarlarını en iyi şekilde ancak Türk müesseselerinde etkin bir dil, engin bir kültür, hukukî ve siyasî bir alt yapıya sahip oldukları takdirde gerektiği gibi savunabilecek ve koruyabileceklerdir. İstanbul Üniversitesi’nde Hukuk okumasının sebebi bu amaç içindir. Filistin’de otonom bir Yahudi toplumu için Yahudi nüfus artışı sağlanmalı böylece ekonomik, idarî ve soysal alanlarda nüfuzları artırılmalıdır. Ben-Gurion göçmen Yahudilerin Osmanlı vatandaşlığına geçmelerini desteklemekte ve siyasî amaçları için gerekli görmektedir. I. Dünya savaşı süresince Osmanlının yanında ya da karşısında olma fikrinde gelişmelere göre değişiklikler yaşamıştır. Savaşın başında Almanya’yı desteklerken sonuna doğru İngiltere taraftarı olabilmiştir. İngiltere’nin mandaterliği süresince de İngiliz politikalarıyla mücadele etmiştir. Bu makale David Ben-Gurion’un İsrail Devleti’nin kurulmasından önce Filistin’in nasıl Yahudi yurdu yapılmasıyla ilgili görüş ve fikirlerini tartışmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Filistin, David Ben Gurion, Yahudiler, Uluslararası Göç, Jeopolik. 

Kaynakça

1. AHMAD Feroz, “The Late Ottoman Empire”, ss.5-30, edited by Marian Kent, the Great Powers and the End of the Ottoman Empire, George Allen & Unwin, London, Boston, Sydney 1984.
2. AHMAD Feroz, “The Special Relationship: the Committee of Union and Progress and the Ottoman- Jewish Political Elite l908-1918” ss. 212-230 & notes, 332-5. in Jews, Turks, Ottomans, Avigdor Levy (ed.), Syracuse University Press, Syracuse, New York 2002.
3. Aljazeera Intl: the Palestine Street 14 Mayıs 2008.
4. ARI Tayyar, Amerika’da Siyasal Yapı Lobiler ve Dış Politika, MKM, Bursa 2009.
5. ARI Tayyar, Geçmişten Günümüze Orta Doğu Siyaset, Savaş ve Diplomasi, MKM, Bursa 2008.
6. ARI Tayyar, Uluslararası İlişkiler ve Dış Politika, MKM, Bursa 2009.
7. ARI Tayyar, Yükselen Güç Türkiye-ABD İlişkileri ve Ortadoğu, MKM, Bursa 2010.
8. ARMAOĞLU Fahir, Filistin Meselesi ve Arap-İsrail Savaşları, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara 1989.

9. ARSLAN Ali, Avrupa’dan Türkiye’ye İkinci Yahudi Göçü, İstanbul: Truva Yayınları, İstanbul 2006.
10. AYDEMİR Abdullah, Tefsirde İsrailiyyat, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara 1979.
11. BENBASSA Esther, Son Osmanlı Hahambaşısının Mektupları Alyans’tan Lozan’a, (çev. İrfan Yalçın), Milliyet Yayınları, İstanbul 1998.
12. BENBASSA Esther, Un Grand Rabbin Sepharade en Politique l892-l923, Paris 1990.
13. CHOURAQUI Andre, Cent Ans D’histoire L’Alliance Israélite Universelle et la Renaissance Juive Contemporaine (1860-1960), Paris: Presses Universitaires de France, Paris 1965.
14. DAVIS William Stearns, A Short History of the Near East, The Macmillan Company, New York 1923.
15. ENGİN Vahidettin, II. Abdülhamid ve Dış Politika, Yeditepe, İstanbul 2005.
16. ENGİN Vahidettin, Pazarlık, Yeditepe, İstanbul 2010.
17. ERDEMİR Halil & ERDEMİR P. Hatice, “Kudüs’te Yahudi İsyanı ve Yahudiler”, ss.117-136, History Studies, Ortadoğu Özel Sayısı / Middle East Special Issue, Samsun 2010.
18. ERDEMİR Halil, “İkinci Meşrutiyet’in İlanı ve Uygulanmasında Nesim Masliah’ın Rolü” ss.321-328, 100.Yılında II. Meşrutiyet Gelenek ve Değişim Ekseninde Türk Modernleşmesi, Yayına Hazırlayanlar: Zekeriya Kurşun ve diğerleri, Marmara Üniversitesi ve Kültür ve Turizm Bakanlığı, İstanbul 2009.
19. ERDEMİR Halil, Manisa Yahudileri ve Dünyaya Açılmalarına Giriş, Celal Bayar Üniversitesi Rektörlük Matbaası, Manisa 2009.
20. ERDEMİR Halil, Selected British Documents on Jewish Question in Palestine, Manisa Ofset Basın Yayın Matbaacılık San. ve Tic., İzmir 2007
21. ERDEMİR Halil, Türkiye-İsrail İlişkileri, Celal Bayar Üniversitesi Matbaası, Manisa 2007.
22. FULTON L. Bruce, “France and the End of the Ottoman Empire”. ss.141-171, George Allen & Unwin. edited by Marian Kent, the Great Powers and the End of the Ottoman Empire, London, Boston, Sydney 1984.
23. GALANTE Avram, Histoire Des Juifs De Turquie, Vol.4, İsis Yayımcılık, İstanbul 1940.
24. GRAVES Philip P., İngilizler ve Türkler, Osmanlıdan Günümüze Türk-İngiliz İlişkileri (1700-1939), (çev. Yılmaz Tezkan), Birinci Baskı, 21 Yüzyıl Yayınları, Ankara 1999.
25. HALE William, Turkish Foreign Policy 1774-2000, Frank Cass Publishers, London 2000.
26. http://www.cnnturk.com/video/ videogaleri/arsiv, [25 Ekim 2008].
27. http://www.mideastweb.org/palpop.htm (erişim: 23 Nisan 2011).
28. http://www.unu.edu/unupress/unupbooks/80859e/80859E05.htm (erişim: 23 Nisan 2011).
29. İNALCIK Halil, The Middle East and the Balkans under the Ottoman Empire, Indiana University Turkish Studies, Bloomington 1993.
30. İSLAMOĞLU Mustafa, Yahudileşme Temayülü, Denge Yayınları, İstanbul 1995.
31. KARAL Enver Ziya, Osmanlı Tarihi. V. Cilt, 4. Baskı, TTK Basımevi, Ankara 1983.
32. KARPAT Kemal, Ortadoğu’da Osmanlı Mirası ve Ulusçuluk, İmge Kitabevi, İstanbul & Ankara 2001.
33. KINROSS Lord, The Ottoman Centuries the Rise and Fall of the Turkish Empire, William Morrow and Company, New York 1977.
34. KÖKNEL Özcan, İnsanı Anlamak, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul 1986.
35. LANDAU Jacob M., Tekinalp Turkish Patriot 1883-1961. Leiden 1984.
36. LANDAU Jacob M., Tekinalp, Bir Türk Yurtseveri (1883-1961), İletişim Yayınları, İstanbul 1996.
37. LEVEN N., Cinquante ans D’histoire L’Alliance Israélite Universelle (1860-1910), Tome II, Paris: Librairie Félix Alcan, Paris 1920).
38. LEWIS Bernard, Ortadoğu, (Tercüme eden Selen Y. Gökay) Arkadaş Yayınevi, Ankara 2009.
39. LEWIS Bernard, The Emergence of Modern Turkey, Oxford University Press, London 1961.
40. LOWENTHAL Marvin, The Diaries of Theodor Herzl, The Dial Press, New York 1956.
41. MARDİN Şerif, Jön Türklerin Siyasî Fikirleri 1895-1908, İletişim, İstanbul 2005.
42. MAX Beloff, the Balance of Power, McGill Press, Montreal University 1967.
43. MILLER William, The Ottoman Empire and Its Successors 1801-1927, Cambridge University Press, Cambridge 1927. NA, FO 1018/1.
44. ÖKE Mim Kemal, Kutsal Topraklarda Siyonistler ve Masonlar, Çağ Yayınları, İstanbul 1991
45. Politisches Archiv des Auswärtiges Amt, R14132, Türkei 195:K177610-K177620.
46. Politisches Archiv des Auswärtiges Amt, R14134, Türkei 195:K178006-178010.
47. Politisches Archiv des Auswärtiges Amt, R14134, Türkei 195:K179874.
48. SHAW Stanford J. – SHAW Ezel Kural, History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Volume II: Reform, Revolution, and Republic: The Rise of Modern Turkey. 1808-1975, Cambridge University Press, Cambridge 1977.
49. SOYKAN Mehmet, Cevat Rıfat Atilhan’a Yahudiler Neden Saldırıyor?, FTS Yayıncılık, İstanbul 2010.
50. TANYU Hikmet, Tarih Boyunca Yahudiler ve Türkler, Yağmur Yayınevi, İstanbul 1976.
51. www.palestineremembered.com/Acre/Famous-Zionist-Quotes/Story638.html (erişim: 15 Ekim 2008).