The Importance of National History Education on the Development of Identity

Öz

In the process of construction of nation-state form, history education is used widely in the world. To legitimize all actions, politicians and statesmen emphasized on continuity in the past. Globalization movement brings into question history education. Under the arguments it is proposed an education creates European identity, local identity, universial identity instead of national identity which is one of the most important aims of classical history education. This suggest causes a lot of problem in Turkey comparing with other countries. It is clear that this practice intends different aims. 

Anahtar Kelimeler

• Nation-state, History Education, National History Education, Global Historiography, Identity

Ulusal Tarih Eğitiminin Kimlik Gelişimindeki Önemi

Öz

Ulus-devletlerin inşası sürecinde tüm dünyada tarih eğitiminden geniş ölçüde yararlanılmıştır. Politikacı ve devlet adamları eylemlerine meşruiyet kazandırmak için geçmişe dayanarak sürekliliklerini vurgulamaya özen göstermişlerdir. Küreselcilik akımının başlamasıyla birlikte ulusalcı tarih eğitiminin sorgulanması, değiştirilmesi ve tarih eğitiminin yeniden kurgulanması tartışılmaya başlanmıştır. Bu tartışmalar çerçevesinde klasik tarih eğitiminin en önde gelen amaçlarından birisi olan ulusal kimlik oluşturulmasının yerine küreselci yaklaşıma uygun olarak Avrupa Kimliği, Yerel Kimlik, Universal Kimlik oluşturucu bir eğitim öngörülmektedir. Bu öngörünün Türkiye bazında diğer devletler ile karşılaştırmalı biçimde ele alındığında birçok problemi beraberinde getirdiği ve farklı amaçlar taşıdığı görülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Ulus-Devlet, Tarih Eğitimi, Ulusal Tarih Eğitimi, Küreselci Tarihçilik, Kimlik

Kaynakça

1. ASLAN Erdal, “Neden Tarih Öğretiyoruz”, Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 2006.
2. Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi, Turkish Version, 21. Yüzyıl Avrupa’sında Tarih Öğretimi Üstü- ne Tavsiye Kararı, Rec 2001, 15.
3. Kadir Paksoy, a.g.e., Ankara, 2008, s.142.
4. DİLEK Dursun, “Tarih Derslerinde Öğrenme ve Düşünce Gelişimi”, Ankara, 2001.
5. KÜTÜKOĞLU Mübahat, http/www.tarihögretmeni.net/tarih/tarihvetarihbilimi.html.
6. PAKSOY Kadir, “Ulus Devlet ve Tarih Eğitimi”, Ankara, 2008.
7. SAFRAN Mustafa, DİLEK Dursun, “Türkiye’de Tarih Eğitimi ve Öğretimi”, 21. Yüzyılda Kimlik ve Vatandaşlık ve Tarih Eğitimi, İstanbul, 2008.
8. TEKELİ İlhan, “Tarih Yazımı Üzerine Düşünmek”, Ankara, 1998.

9. TUNÇAY Mete, “Tarih Öğretiminin İyileştirilmesine Yönelik Düşünceler”, Tarih Öğretimi ve Ders Kitapları, İzmir, 1998.
10. TURAN Şerafettin, “Milliyetçilik Anlayışında Tarih Yazıcılığının Önemi” Tarih ve Milliyet- çilik 1. Ulusal Tarih Kongresi Bildiriler, Mersin Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi, 1997.
11. YURDUSEV A. Nuri, “Siyasi Tarih İdeolojisi” Prof. Dr. Oral Sander Anısına, Türkiye’de Siyasi Tarihin Gelişimi ve Sorunları Sempozyumu, Ankara, 2006.
12. YÜCEL Yaşar, YEDİYILDIZ Bahaeddin, “Tarih ve Kültür”, Milli Kültür Unsurlarımız Üzerine Genel Görüşler, Ankara, 1990.
13. Kıbrıs Gazetesi “Eğitimin Merkezine Öğrenci Yerleştirildi”, 13 Mayıs 2007.
14. Kıbrıs Gazetesi “Tarih Kitaplarının Yazımı için AB’den Para Almadık”, 12 Nisan 2007.
15. Kıbrıs Gazetesi “Tarih Ders Kitaplarının Yeniden Yazılması”, 11 Aralık 2006.
16. Kıbrıs Gazetesi “Yunanistan’daki Ders Kitapları Değişti”, 20 Eylül 2006.
17. Yenidönem Gazetesi, KIZILYÜREK Niyazi, “Tarih Kitapları”, 16 Mart 2007.
18. KKTC Milli Eğitim Yasası.
19. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı, “T.C. İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük 8. Sınıf Ders Programı”, Ankara 2006.
20. T.C. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı, “Ortaöğretim Çağdaş Türk ve Dünya Tarihi Dersi Öğretim Programı”, Ankara, 2008.