KOLONLARDAN YUVALI TEMELLERE AKTARILAN YÜKLEMENİN LİNEER OLMAYAN SONLU ELEMANLAR YÖNTEMİ İLE ANALİZİ

Öz

Yuvalı temeller prefabrik yapılarda yaygın olarak kullanılan bir temel türüdür. Prefabrik olarak imal edilendüşey taşıyıcı elemanlar inşaat sahasında yerinde dökme olarak üretilen yuvalı temeller ile birleştirilirler. Yuvalıtemeller ülke ekonomisi için çok önemli olan endüstriyel yapıların imalatında yaygın olarak kullanılmaktadır.Üst yapı yüklerinin ve meydana gelebilecek sismik hareketler ile oluşacak yatay yüklerin yuvalı temellere iletimmekanizması yapının stabilitesi için önemlidir. Ancak literatürde yuvalı temel ve kolon birleşim bölgesindekiyük aktarım mekanizması ile ilgili sınırlı sayıda çalışma mevcuttur. Ayrıca bu çalışmalarda birleşimbölgesindeki yük aktarım mekanizmasının hesaplanabilmesi için basitleştirici kabuller yapılmıştır. Bu nedenlekolon ve yuvalı temel birleşim bölgesinde oluşan yük aktarım mekanizmasının gerçeğe uygun olarak analizedilebilmesi için bir çalışma yapılmıştır. Kolon ve yuvalı temel arasındaki birleşimde üst yapıdan yuvalı temeleiletilen yüklemenin zamanla değişen temas yüzeyi ve yükleme dağılımı nedeniyle lineer olmayan sonluelemanlar ile analiz edilmesine karar verilmiştir. Çalışma için lineer olmayan analiz yapabilen ANSYS programıseçilmiştir. Analiz sonuçları literatürde yer alan çalışmalar ve ülkemizdeki yuvalı temel kolon bağlantınoktalarının tasarımında kullanılan TS 9967 yönetmeliği tasarım kuralları ile karşılaştırılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yuvalı temeller, sonlu elemanlar yöntemi, lineer olmayan analiz, ANSYS®.

Kaynakça

1. Osanai, Y., Watanabe, F., Okamoto, S., “ Stress
2. Transfer Mechanism of Socket Base Connections
3. with Precast Concrete Columns”, ACI Structural
4. Journal, Cilt. 93, No 3, 266-276, 1996.
5. Architectural Institute of Japan, Standard for
6. Calculation of Reinforced Concrete Structures,
7. pp. 602, 1988.
8. ACI Committee 318, Building Code

9. Requirements for Structural Concrete (ACI
10. -02) and Commentary (ACI 318r-02),
11. American Concrete Institute, sf. 750, 2002.
12. Deutscher Beton-Verein E.V., Examples for
13. Calculation in Accordance with DIN 1045, 204-
14. , 1981.
15. Karadoğan, H., F., Yüksel, E., İlki, A., Saruhan,
16. H., Darılmaz, K., Güzel, Ö., “Çanak Temelle
17. Yerleştirilen Önyapım Kolonların Deprem
18. Davranışı-I”, Dördüncü Ulusal Deprem
19. Mühendisliği Konferansı, Bildiriler Kitabı, 349-
20. , 17-19 Eylül 1997.
21. Karadoğan, H., F., Yüksel E., İlki, A., Darılmaz,
22. K., “Çanak Temele Yerleştirilen Önyapım
23. Kolonların İki Yönlü Yükler Etkisindeki
24. Davranışı”, TÜBİTAK İkinci Deprem
25. Sempozyumu, Bildiriler Kitabı, 97-101, 27-28
26. Kasım 1997.
27. Özmen G., Zorbozan, M., “Yuvalı Tekil
28. Temellerde Yuva Yanaklarının Hesabı”, Beton
29. Prefabrikasyon, Sayı 43, 5-11, 1997.
30. Özmen, G., Zorbozan, M., “Yuvalı Tekil
31. Temellerde Yuva Yanaklarının Hesap
32. Yöntemleri”, Türkiye Deprem Vakfı Teknik
33. Raporu, No. TDV/TR 97-008, Mayıs 1997.
34. TS9967 - Yapı Elemanları, Taşıyıcı Sistemler ve
35. Binalar - Prefabrike Betonarne ve Öngerilmeli
36. Betondan - Hesap Esasları ile İmalat ve Montaj
37. Kuralları, Mart 1992
38. Moaveni, S., Finite Element Analysis, Theory
39. and Applications with ANSYS, Bill Stenquist,
40. Prentice Hall Inc., New Jersey, 1999.
41. Lawrence, K. L., “ANSYS Tutorial Release 7.0
42. and 6.1”, SDC Publications, Canonsburg, 1.1-
43. 25, 2002.