SOLİTON İLETİŞİM SİSTEMLERİNİN OPTİMİZASYONU ÜZERİNE BİR YAKLAŞIM MODELİ

Öz

Uzun mesafe fiber optik iletim sistemlerinde, optik yükselteçlerin fiber zayıflamasını uygun şekilde giderdiği düşünüldüğünde, soliton haberleşme sisteminin toplam iletim mesafesi öncelikli olarak genlik ve frekans kayması ile belirlenir. Bu çalışmada, Gordon Haus Kayma etkisinin ve soliton soliton etkileşiminin neden olduğu genlik ve frekans kayması etkilerini birbirleri ile dengeleyerek veri iletim hızının ve tekrarlayıcı mesafesinin artırılması sağlanmıştır. Bu amaçla soliton haberleşme sistemi modellenerek önce sıfır faz farklı soliton darbeler için kayma hesapları yapılmış, sonra minimum kaymaya izin veren, optimum faz farkı hesaplanmıştır. Bu şartlar altında bulunan değerler için elde edilen optimum kayma değerleri simülasyon sonuçları ile de gösterilmiştir. Uygun faz farklı soliton dizilerinin kayma etkisini minimize ederek soliton haberleşme sistemlerinin performansını artıracağı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Gordon Haus zaman kayması, soliton etkileşimi, soliton, zaman kayması.

Kaynakça

1. Hasegawa A. and Tappert F., “Transmission of stationary non-linear optical pulses in dispersive dielectric fibres”. Applied Physics Letters, 23: 142-43 1973.
2. Mollenauer L. F. Stolen R. H. and Gordon J.P., “Experimental observation of Pico second pulse narrowing and solitons in optical fibres”, Physics Rev. Letters. 45:1095-96 1980.
3. Agrawal G.P., Fibre Optic Communication Systems 2nd Edition, John Wiley Sons 1997.
4. M. Nakazawa. et. al “Optical Soliton Transmission” Electronics & Commun. In Japan, 75 (5):1 1992.
5. Kubota H. and Nakazawa M. “Long distance optical soliton transmission with lumped amplifiers” IEEE J. Quantum Electronics, 26: 692-700, 1990.
6. Bo Pordersen, Anders B Jarklev, Ole Lumholt, and Joinhedegeand Poulsen, “Detailed Design Analysis of Erbium-Doped Fibre Amplifiers” IEEE Photonics Technology Letters, 3 (6):, 1991.
7. D. Marcuse, “Simulation to demonstrate reduction of Gordon-Haus effect” Opt. Lett., 17 (1):34, 1992.
8. J. Mauro “Timing Jitter in Soliton Communications Systems” Electronics Communication Engineering Journal, 2000.

9. G.P. Agrawal, Nonlinear Fibre Optics, 2nd Edition, Academic Press, 1995.
10. M. Focao, M. Ferrenra, “Analysis of Timing Jitter for Ultra Short Soliton Communication Systems Using Perturbation Methods” J. of Non-linear Math-Phy., 8: 112-117, 2001.
11. Rodislav Driben, Boris A. Malomed, Puk Lchu, “Solitons in Regular and random split-steps Systems” JOSAB, 20 (11):2338-2348, 2003.
12. A.N.Pinto, G.P.Agrawal, and JF. da Rocha, “Effect of soliton interaction on timing jitter in communication systems,” J. Lightwave Tech. 1998.
13. J. P. Gordon, “Interaction forces among solitons in optical fibres”, Opt. Lett., 8 (11): 1983.
14. T. Georges and F. Favre, “Influence of soliton interaction on amplifier noise induced jitter; a first order analytical solution.” Opt. Lett., 16 (21):, 1991.
15. V. S. Grigoryon, C.R. Menyuk, “Calculation of timing and amplitude jitter in dispersion-managed optical fibre communications using linearisation” J. Lightwave Technol., 1999.
16. C. Desem P.L. Chu., “Soliton propagation in the presence of source chirping and mutual interaction in single mode fibre” Electronic Lett., 23 (6):, 1985.
17. Y. Kodama and K. Nozaki, “Soliton interaction in optical fibres”, Opt. Lett., 12 (12):, 1987.
18. L.F. Molenauer, et.al., “Demonstration of soliton transmission at 2,4 Gbit/s over 1200 km” Electronic. Lett., 27 (2):, 1991.
19. Keong-Po Ho “Phase Statistics of the Soliton” JOSAB, 21 (2): 266-272, 2004.