Effect of Cutting Time and Rooting Duration on Rooting and Seedling Transformation Ratio of Black Mulberry Wood Cuttings

Öz

: In this study, the effect of time to take cuttings and duration to keep in rooting condition on the rooting and sapling performance of black mulberry cuttings were investigated. Wood cuttings taken fifteen days intervals in October and November were divided into three groups in every cutting taking period, and then dipped in 6000 ppm IBA solution for five seconds, they were applied with the active ingredient 26.7% Boscalid and 6.7% Pyraclostrabin in the WG(Water Dispersible Granule) formulation to prevent soil-borne pathogenes and then planted into the underfloor heating perlite medium with three replications. The rooting percentage, root number and root length of the cuttings kept 60-90-120 days in the rooting medium were determined. The relationship between time to take and duration to keep in rooting medium were recorded. In the study, the average rooting percentage of cuttings kept for 60 days in the rooting medium was 69.4%, the average rooting percentage of cuttings kept for 90 days in the rooting medium was 72.8% and the average rooting percentage of cuttings kept for 120 days in the rooting medium was 65.6%. was determined. The overall average rooting percentage was 69.3%. In the subsequent studies, in which the capacity of rooted cuttings to leaf out and turn into seedlings, was determined, the general leafing rate of rooted cuttings was 85.93%, while 59.30% of the leafing out cuttings turned into seedlings. The seedling rate was determined as 40.28% according to the number of cuttings used at the beginning.

Anahtar Kelimeler

• Black mulberry
• Rooting
• Cutting
• Performance
• Duration
• Time

Karadut Odun Çeliklerinde Çelik Alma zamanı ve Köklendirme Süresinin Köklenme ve Fidana Dönüşüm Oranı Üzerine Etkisi

Öz

Çalışmada, karadut odun çeliklerinin alınma zamanı ve köklenme ortamında kalış sürelerinin köklenme ve fidan performansı üzerine etkisi incelemiştir. Ekim ve Kasım aylarında 15 gün aralıklarla dört defa alınan odun çelikleri her çelik alma döneminde üç gruba ayrılarak, 6000 ppm IBA çözeltisine beş saniye batırılmış, toprak kökenli patojenlerden korunmak amacı ile WG(Suda Dağılabilen Granül) formülasyonunda %26.7 Boscalid ve %6.7 Pyraclostrobin etken maddeli ilaçla ilaçlanmış ve daha sonra alttan ısıtmalı perlit ortamına üç tekerrürlü olarak dikilmiştir. Üç farklı dönemde alınan ve köklendirme ortamında 60-90-120 gün bekletilen çeliklerde köklenme yüzdesi, kök sayısı ve kök uzunluğu ölçülerek; köklenme ortamında bekleme süreleri ile köklenme verileri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Çalışmada 60 gün köklendirme ortamında bekleyen çeliklerde ortalama köklenme yüzdesi % 69.4, 90 gün köklendirme ortamında bekleyen çeliklerde ortalama köklenme yüzdesi % 72.8 ve 120 gün köklendirme ortamında bekleyen çeliklerde ortalama köklenme yüzdesi % 65.6 olarak belirlenirken, köklendirme süreleri dikkate alınmadığında tüm çeliklerde köklenme oranı % 69.3 olarak tespit edilmiştir. Köklenen çeliklerin sürme ve fidana dönüşebilme kapasitesinin belirlendiği akabindeki çalışmalarda ise köklenen çeliklerin genel sürme oranı %85.93 olurken, süren çeliklerin %59.30’u fidana dönüşmüştür. Fidana dönüşme oranı başlangıçta kullanılan çelik sayısına göre % 40.28 olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kardut
• Çelik
• Köklenme
• Performans
• Süre
• zaman

Kaynakça

1. Alkaç, O.S., Karadağ, H., Çekiç, Ç., İşbilir, M.E. 2023. Bakteri ve Oksin Uygulamalarının Karadut (Morus nigra L.) Odun Çeliklerinin Kök Gelişimi Üzerine Etkileri. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 10 (1) 8-14.
2. Ayfer, M., Uzun, A., Baş F., 1986. Türk Fındık Çeşitleri. Karadeniz Bölgesi Fındık İhracatçılar Birliği Yayınları, Ankara, 95 s.
3. Cüce, M. 2024. Şebinkarahisar’da Yetiştirilen Karadut Odun Çeliklerinin Köklenmesi Üzerine Farklı Oksin Çeşitlerinin Etkisi. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi, 14(1), 304-314.
4. Çekiç, Ç., Erdem Öztürk, S., Aydemir, M. 2013. Pacrobutrazol ve IBA Uygulamalarının Kara Dut ve Mor Dut Odun Çeliklerinin Köklenmesi Üzerine Etkisi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 6 (1), 174-177.
5. Edizer Y, Gökçek O, Saraçoğlu O. 2016. Karadut’un (Morus Nigra L) Odun Çelikleriyle Çoğaltılmasında Büyüme Düzenleyici Uygulamaların Etkileri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 33 (3), 92-96.
6. Erdoğan, V., Aygün, A. 2006. Karadut’un (Morus nigra L.) Yeşil Çelikle Çoğaltılması Üzerinde Bir Araştırma II. Ulusal Üzümsü Meyveler Sempozyumu. 14-16 Eylül 2006, Tokat.
7. Gökmen, H. 1973. Kapalı Tohumlular Şark Matbaası, Ankara.1. cilt.p.186-190
8. Karadeniz, T., Şişman, T. 2003. Beyaz ve karadutun meyve özellikleri ve çelikle çoğaltılması. Ulusal Kivi ve Üzümsü Meyveler Sempozyumu, Ordu, 428-432.

9. Koyuncu, F., Şenel E., 2003. Rooting of Black Mulberry (Morus nigra L.) Hardwood Cuttings. Journal of Fruit and Ornamental Plant Research, Vol.11, 53-57.
10. Koyuncu, F., Vural, E., Çelik, M. 2004. Karadut (Morus nigra L.) Çeliklerin Köklendirilmesi Üzerine Araştırmalar. Ulusal Kivi ve Üzümsü Meyveler Sempozyumu, 424-427, Ordu.
11. Öz, S.O., Çekiç, Ç., Yıldız, K. 2021. The effect of different IBA application methods on the rooting of black mulberry hard wood cuttings, Ordu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 11 (1), 64-72.
12. Özgen, M. 2010. Karadut Yetiştiriciliği. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, 52s, Ankara.
13. Özkan, Y., Arslan, A., 1996. Kara Dutun (Morus nigra L.) Odun ve Yeşil Çeliklerle Çoğaltılması Üzerine Araştırmalar. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 13, 15-27.
14. Saraçoğlu, O., Öztürk Erdem, S., Çekiç, Ç., Yıldız, K., 2016. Application of New Vegetative Propagation Methods for Black Mulberry. Journal of Agricultural Faculty of Uludağ University, 2016, 30, Special Issue, 624-627.
15. Ünal, A., Özçağıran, R., Hepaksoy, S. 1992. Karadut ve Mor Dut Çeşitlerinde Odun Çeliklerinin Köklenmesi Üzerinde Bir Araştırma. Türkiye I. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, Cilt 1, 267-270.
16. Yağlıoğlu, N.S. 2015. Karadut Çeliklerinde Sinnamik Asit Ve İndol Bütirik Asit Uygulamalarının Köklenme Üzerine Etkisi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
17. Yıldız, K., Koyuncu, F. 1999. Karadutun (Morus nigra L.) Odun Çelikleri ile çoğaltılması Üzerine Bir Araştırma. II.Ulusal Bahçe bitkileri Kongresi. Cilt I, 130-135, Adana.
18. Yıldız, K., Çekiç, Ç., Güneş, M., Özgen, M., Özkan, Y., Akça, Y., Gerçekçioğlu, R. 2009. Farklı Dönemlerde Alınan Karadut (Morus nigra L.) Çelik Tiplerinde Köklenme Başarısının Belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 26(1), 1-5.
19. Yurtsever, N. 1984. Deneysel İstatistik Metotları. Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları, Genel Yayın No:121, Teknik Yayın No:56, Ankara.