JANDARMANIN HALKLA İLİŞKİLER UYGULAMALARINDA YENİ BİR DEVİR: JANDARMA ASAYİŞ KOORDİNASYON TİMİ

Öz

Bu araştırmada Jandarma Genel Komutanlığının uyguladığı halkla ilişkiler faaliyetleri konusunda bir olgu incelemesi yapmak, henüz deneme aşamasında olan yeni bir kadroyu kuramsal açıdan incelemek ve bu yeni kadroyu halkla ilişkiler ve kolluk araştırmaları alanyazınına kazandırmak amaçlanmaktadır. Temel olarak Toplum Odaklı Kolluk Kuramı çerçevesinde tasarlanmış olan Jandarmanın halkla ilişkiler yönetimi ve uygulamaları kapsamında sadece bu görevi yerine getirmek üzere kadrolanmış bir yapı şimdiye kadar hayata geçirilmemiştir. Bu araştırma, özgün olarak sadece toplum odaklı kolluk hizmeti sunacak ve bu hizmeti farklı bir yorumla yerine getirecek olan Jandarma Asayiş Koordinasyon Timi konseptini, dünyadaki benzer uygulamaları ile karşılaştırarak incelemektedir. Araştırmanın çıkış noktası Wilson ve Kelling (1981)’in Kırık Camlar Kuramından yola çıkılarak geliştirilen Toplum Odaklı Kolluk Kuramı ayrıntılarıyla incelenmiştir. Bu çalışma kapsamında, kolluk araştırmaları ve halkla ilişkiler disiplinlerinde alanyazın araştırması yöntemi uygulanarak ikincil kaynak verileri kullanılmıştır. Geliştirilen bu yeni yapının Jandarmanın önleyici kolluk hizmetlerine büyük bir destek sağlayarak halkla ilişkiler uygulamalarını güçlendireceği sonucuna varılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Toplum Odaklı Kolluk
• Önleyici Kolluk
• Halkla İlişkiler
• İletişim
• Asayiş Koordinasyon.

A NEW ERA IN PUBLIC RELATIONS PRACTICES OF GENDARMERIE: GENDARMERIE PUBLIC ORDER AND COORDINATION TEAM

Öz

In this research, it is aimed to conduct a case study on the public relations activities implemented by the General Command of the Gendarmerie, to examine a new staff that is still in the trial stage from a theoretical point of view, and to introduce this new staff to the field of public relations and law enforcement research. Until now, such a specialized unit for public relations was not identified in Gendarmerie system of public relations, which is mainly based on community-oriented policing theory. Originally, this research reviews this new concept, the Gendarmerie Public Order and Coordination Team, which applies community-policing with a different insight, in comparison with similar structures worldwide. Community-oriented policing theory, emerged from broken windows theory of Wilson & Kelling (1981), was clarified in detail as the corner stone of this research. Secondary resources were examined and secondary data was used, by literature review method related to public relations and criminology. It was concluded that Gendarmerie Public Order and Coordination Team will empower the public relations of Gendarmerie, by supporting preventive policing

Anahtar Kelimeler

• Community-Oriented Policing
• Preventive Policing
• Public Relations
• Communication
• Public Coordination.

Kaynakça

1. 2803 sayılı Jandarma teşkı̇lat, görev ve yetkı̇lerı̇ kanunu. (2016). Resmi Gazete.
2. Ak, T. (2021). Yapay zekâ teknolojı̇lerı̇, güvenlı̇k ve kolluk kuvvetı̇nı̇n suç önleme faalı̇yetlerı̇. SDE Akademı̇ Dergı̇sı̇, 1(1), 120-140.
3. Alaajel, A. M. (2005). A case study of police public relations in the United Arab Emirates Ministry of Interior. University of Leicester, Doktora Tezi.
4. BİLKARDES. (2021). J.Gn.K.lığı bilimsel karar destek analiz faaliyetleri - 2020. (Hizmete Özel). Ankara: J.Gn.K.lığı Basımevi.
5. Borovec, K., Balgač, I., ve Mraović, I. C. (2019). Police visibility as an influencing factor on citizens’ perception of safety. Journal of Criminal Justice and Security, (2), 135-160.
6. Bozdemir, S. ve Argun, U. (2012). Suç Önleme Sempozyumu Bildiriler Kitabı 2011. Bursa.
7. Canpolat, N., Kısaç, A. ve Byashimov, G. (2013). Kurumsal iletişimde iki stratejik alan: pazarlama ve halkla ilişkiler üzerine bir değerlendirme. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 259-274.
8. Casey, J. ve Pike, D. (2009). Fit for purpose: working with the community to strengthen policing in Victoria, Australia. D.Wisler ve I.D.Onwudiwe (Ed.) (ss.373-401), Community policing: international patterns and comperative perspectives. Boca Raton: CRC Press.

9. Centre for Research on Criminal Justice (CRCJ). (1975). The Iron Fist and the Velvet Glove. ABD: Centre for Research on Criminal Justice.
10. Collin, A. (2009). Multidisciplinary, interdisciplinary, and transdisciplinary collaboration: Implications for vocational psychology. International Journal For Educational and Vocational Guidance, 9(2), 101-110.
11. Community Policing Consortium. (1994). Understanding community policing: a framework for action. Publicity Manager: ABD.
12. Darıcı, S. ve Akçay, E. (2020). İç güvenlik yönetiminde halkla ilişkiler perspektifinden genel kolluk uygulamaları ve ikna. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 6(1), 250-261.
13. Dinçer, O. (2014). Eşitlik tahayyülünün müşterek kurgusu: birleşmiş milletler kadının statüsü komisyonunun çalışma öncelikleri ve çıkan politika metinleri üzerine bir analiz. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü Uzmanlık Tezi, Ankara.
14. Doyle, M., Frogner, L., Andershed, H., ve Andershed, A. K. (2016). Feelings of safety in the presence of the police, security guards, and police volunteers. European Journal On Criminal Policy And Research, 22(1), 19-40.
15. Erciyes, E. (2019). Türkiye'de İç Güvenliğe Kültürel Bakış. Avaner T., Zengin O. (Ed.), Türkiye'de İç Güvenlik Yönetimi (ss. 365-378). Ankara: Gazi Kitabevi.
16. Erciyes, E. (2021). The Phenomenological Perception of Law Enforcement Praxis. Beytulhikme Int J Phil. 11(1),187-197.
17. Erdemoğlu, Ö. (2007). Jandarmanın halkla ilişkileri ve etkileşimli bir uygulama. Ankara Üniversitesi SBE Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
18. Fawcett, J. (2013). Thoughts about multidisciplinary, interdisciplinary, and transdisciplinary research. Nursing Science Quarterly, 26(4), 376-379.
19. Fırat, A. S. (2008). Yoksulluk, kentlerde suç artışı ve kent merkezlerinde özel güvenlik hizmetleri verilmesi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 201-228.
20. Freeman, R. E. (2015). Stakeholder theory. Wiley encyclopedia of management, 1-6.
21. Güllüpunar, H. (2015). Stratejik iletişim bağlamında Türkiye'deki halkla ilişkiler bölümlerinin ders müfredatları üzerine bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3(1), 17-35.
22. Gültekin, S. ve Gültekin, R. (2011). Toplum destekli polislik: sorun mu çözüm mü. Türk İdare Dergisi, 470, 93-112.
23. Horizon 2020 Report. (2020). Comparative analysis report of community policing policies and best practice. Grant agreement ID: 653811. EU CITYCoP.
24. Jandarma Genel Komutanlığı. (2021). 2020 yılı faaliyet raporu. http://www.sp.gov.tr/upload/xSPRapor/files/5M7Jg+20_FP_JANDARMA_GENEL_KOMUTANLIGI_2020_YILI_FAALIYET_RAPORU.pdf Erişim Tarihi: 11 Temmuz 2021.
25. Jandarma Genel Komutanlığı. (2021). JGKS 27-2 Kent tipi jandarma karakol komutanlığı konsepti. (Hizmete Özel). Ankara: Jandarma Genel Komutanlığı Basımevi.
26. Joewono, T. B. Ve Kubota, H. (2006). Safety and security improvement in public transportation based on public perception in developing countries. IATSS Research, 30(1), 86-100. KFOR XVI. (2012). Photobook 2012. NATO Müşterek Kuvvetler Komutanlığı. Napoli, İtalya.
27. Kızmaz, Z. (2019). Suç nasıl önlenebilir? bütüncül bir model gereksinimi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (46), 285-307.
28. Koca, G. Ş., ve Erigüç, G. (2017). İletişim yeterlilik ölçeğinin geçerlik ve güvenilirliği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(4), 789-799.
29. Küçükay, P. A. (2019). Suç önleme stratejileri ve güvenlik politikalarına psikolojik bir bakış. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (38), 343-392.
30. Lee, M. ve Farrall, S. (Ed.). (2008). Fear of crime: Critical voices in an age of anxiety. Routledge: ABD.
31. Lombardo, T. (2010). Multidisciplinary and interdisciplinary approaches to futures education. Journal of Future Studies, 14(4), 121-134.
32. Lynch, B. (2020). KFOR Chronicle: the magazine for KFOR people. 2020:10.
33. Mar, H. ve Sall, N. (1999). Dimensions of communication. ABD.
34. Mesleki Yeterlilik Kurumu. (2021). https://portal.myk.gov.tr/index.php?option=com_meslek_std_taslak&view=taslak_listesi_yeni&msd=2&dil=1. Erişim Tarihi: 27 Şubat 2021.
35. Motschall, M., ve Cao, L. (2002). An analysis of the public relations role of the police public information officer. Police Quarterly, 5(2), 152-180.
36. Olgiati, E., Shapiro, G., Bodlin, R. P., ve Verborgh, E. (2002). Promoting gender equality in the workplace. European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions (Ed.). Dublin. Police Foundation, (1981). Newark Foot Patrol Experiment. Newark, ABD.
37. Rosener, J. B. (1997). America's competitive secret: women managers. Oxford University Press on Demand.
38. Savage, S. P. (2007). Neighbourhood policing and the reinvention of the constable. Policing: A Journal of Policy and Practice, 1(2), 203-213.
39. Scriven, M. (1964). An essential unpredictability in human behavior. US Information Agency, Voice of America Forum, ABD.
40. Siegel, L.J. (2006). Criminology. Kanada: Thomson Learning.
41. Smith, M., ve Villa, P. (2010). The ever‐declining role of gender equality in the European Employment Strategy. Industrial Relations Journal, 41(6), 526-543.
42. Sözer, M. A. (2014). Toplum Destekli Polislik; Toplum, Suç ve Güvenlik. Ankara: Adalet yayınevi.
43. Squires, J. (2007). The new politics of gender equality. ABD: Macmillan International Higher Education.
44. Şatır, Ç. K., Sümer, F. E., ve Demir, Z. G. (2015). Stratejik halkla ilişkiler ve uygulamaları. Ankara: Nobel.
45. Taneja, S., Pryor, M. G., ve Oyler, J. (2012). Empowerment and gender equality: The retention and promotion of women in the workforce. Journal of Business Diversity, 12(3), 43-53.
46. Tarık, A. K., Avaner, T., ve Özgür, E. (2019). Günümüzün iç güvenlik ve kamu yönetimi yaklaşımı bağlamında örnek bir jandarma subay akademik eğitimi ve kariyer modeli. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 13. Uluslararası kamu yönetimi sempozyumu bildirileri özel sayısı. 24-41.
47. Telsang, M. T. (1998). Industrial engineering and production management. ABD: S. Chand Publishing.
48. Theaker, A. (Ed.). (2012). The public relations handbook. ABD: Routledge.
49. Turnaturi, G. (2007). Betrayals: The Unpredictability of Human Relations. çev. Cochrane, L.G. Chicago: University of Chicago Press.
50. Van den Besselaar, P., ve Heimeriks, G. (2001, July). Disciplinary, multidisciplinary, interdisciplinary: concepts and indicators. ISSI (ss. 705-716).
51. Wade, P. (2009). One Team ... One Goal. 69th Public Affairs Detachment. https://www.dvidshub.net/news/printable/37629. Erişim Tarihi: 31 Mart 2021.
52. Walker, S. (1984). “Broken Windows” and fractured history: The use and misuse of history in recent police patrol analysis. Justice Quarterly, 1(1), 75-90.
53. Weisburd, S. (2016). Police presence, rapid response rates, and crime prevention. Review of Economics and Statistics, 1-45.
54. Wilson, J. Q., ve Kelling, G. L. (1982). Broken windows. Atlantic monthly, 249(3), 29-38.
55. Winkel, F. W. (1986). Reducing fear of crime through police visibility: A field experiment. Criminal Justice Policy Review, 1(4), 381-398.
56. Yıldız, C. ve Türköz, G. (2022). Stratejik yönetimde bir örgütsel dönüşüm örneği: kentleşmiş bölgelerdeki jandarma karakolları. Yayına hazırlanan makale.
57. Yurdakul, N. B. (2003). İşletme yönetiminde iki stratejik görev: imaj-marka yönetimi ve müşteri ilişkileri yönetimi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, 8(1), 205-211.