UNARMED BATTEFIELD: THE IMPORTANCE OF INTELLIGENCE IN THE NEW UNDERSTANDING OF WAR

Öz

Nowadays, the trend of change and transformation observed in many areas is also manifested in the understanding of war. War in a simple way refers to the search for supremacy based on non-peaceful methods among the parties who face in the direction of their policies, objectives and interests. Traditional wars were confronted in certain areas and the methods used were predominantly predictable among certain enemies. The wars of the new era are quite different from the previous ones. Although it includes hot conflicts between states, the new understanding of war urges states to be prepared to wage wars of which most attacks of unknown origin, duration and impact. Instead of decreasing number of military encounters, states have to adapt to the wars mentioned by such names as cyber, internal, proxy, asymmetrical and economic. There is a great deal of silence and invisibility, intelligence structures and activities coming to the fore as the main application method for the new wars, where weapons are not used.

In this study, the framework of the concepts of security, war and intelligence will be drawn, then the general aspects of the new understanding of war and the place of intelligence in the new understanding of war will be discussed. The growing need for intelligence activities in new types of wars and the role of intelligence in modern battlefields will be covered in details. As a result, an assessment on future of wars will be done besides an overall evaluation.

Anahtar Kelimeler

• War,Intelligence,Security,New Understanding of War

SİLAHSIZ SAVAŞ SAHASI: YENİ SAVAŞ ANLAYIŞINDA İSTİHBARATIN YERİ

Öz

Günümüzde pek çok alanda gözlemlenen değişim ve dönüşüm eğilimi savaş anlayışında da kendini göstermektedir. Savaş basit bir şekilde; politikaları, amaçları ve çıkarları doğrultusunda karşı karşıya gelmiş taraflar arasındaki barışçıl olmayan yöntemlere dayanan üstünlük arayışını ifade etmektedir. Geleneksel savaşlar, sınırları belirli bir alanda yüzleşen ve kullanacakları yöntemler çoğunlukla tahmin edilebilir olan belirli düşmanlar arasında gerçekleşmiştir. Yeni dönemin savaşları ise öncekilerden oldukça farklıdır. Her ne kadar içerisine devletler arası sıcak çatışmaları alsa da yeni savaş anlayışı; devletleri büyük çoğunlukla kaynağı, süresi ve etkisi bilinmeyen saldırılardan oluşan savaşları yürütmeye hazırlıklı olmaya yönlendirmektedir. Devletler, sayıları giderek azalan askeri karşılaşmaların yerine siber, iç, vekâlet, asimetrik, ekonomik gibi isimlerle anılan savaşlara uyum sağlamak zorundalardır. Silahların kullanılmadığı, büyük oranda sessizliğin ve görünmezliğin var olduğu yeni savaşlarda ise istihbarat yapıları ve faaliyetleri temel başvuru yöntemi olarak gündeme gelmektedir. Yeni tür savaşların üzerindeki sis perdesinin aralanmasında istihbarat üretimi önemli bir rol oynamaktadır.

Çalışmada öncelikle güvenlik, savaş ve istihbarat kavramlarının genel çerçevesi çizilecek, ardından yeni savaş anlayışının genel hatları ve istihbaratın yeni savaş anlayışındaki yeri ele alınacaktır. Yeni tür savaşlarda istihbarat faaliyetlerine yönelik giderek artan ihtiyaç ve bu bağlamda istihbaratın modern savaş sahalarındaki rolü ifade edilecektir. Sonuçta ise genel bir değerlendirme ile beraber ilgili konuda gelecek projeksiyonu yapılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Savaş,İstihbarat,Güvenlik,Yeni Savaş Anlayışı

Kaynakça

1. Akgül Açıkmeşe, S. (2018). Güvenlik, güvenlik çalışmaları ve güvenlikleştirme. E. Balta (Ed.), Küresel siyasete giriş: uluslararası ilişkilerde kavramlar, teoriler, süreçler (ss. 239-253). İstanbul: İletişim.
2. Ayoob, M. (2011). The security problematic of the third world. World Politics, 43, 257-283.
3. Baker, T. E. (2012). Defensive measures against terrorism: military preemption and retaliation. F. Shanty (Ed.), Counterterrorism: from the Cold War to the war on terror (ss. 221-225). California: Praeger.
4. Baldwin, D. A. (1997). The concept of security. Review of International Studies. 23, 5-26.
5. Booth, K. (2007). Theory of world security. Cambridge: Cambridge University Press.
6. Buzan, B. (1991a). New patterns of global security in the twenty-first century. International Affairs, 67 (3), 431-451.
7. Buzan, B. (1991b). People, states & fear: an agenda for ınternational security studies in the post-Cold War era. Colchester: The ECPR Press.
8. Buzan, B. ve Lansen, H. (2009). The evolution of ınternational security studies. Cambridge: Cambridge University Press.

9. Carr, E. H. (1946). The twenty year crisis 1919-1939: an introduction to the study of international relations. Londra: Macmillian&Co. Ltd.
10. Cizik, T. (2014). Asymmetric warfare and ıts ımpact on the military presence of the united in afghanistan. P. Bator ve R. Ondrejcsak (Ed.), Panorama of global security environment. Bratislava: Centre for European and North Atlantic Affairs.
11. Clark, J. R. (2007). Intelligence and national security: a reference handbook. Connecticut: Prager Security International.
12. Çıtak, E. (2017). Güvenlik ve istihbarat: yeni güvenlik politikaları bağlamında Türkiye’de istihbaratın dönüşümü. İstanbul: Yeniyüzyıl Yayınları.
13. Dedeoğlu, B. (2014). Uluslararası güvenlik ve strateji. İstanbul: Yeniyüzyıl Yayınları.
14. Fry, D. P. (Ed.) (2013), War, peace, and human nature: the convergence of evolutionary and cultural views. Oxford: Oxford University Press.
15. Gat, A. ve Maoz, Z. (2001). Global change and the transformation of war. A. Gat ve Z. Maoz (Ed.), War in a changing world (ss. 1-15). Michigan: Mishigan University Press.
16. Gerasimov, V. (2013). The Value of Science in Prediction. Military-Industrial Kurier, 8 (476).
17. Henderson, E. A. ve Singer, J. D. (2002). New Wars and Rumors of New Wars. International Interactions, 28, 165-190.
18. İlter, E. (2002). Milli İstihbarat Teşkilatı tarihçesi. Ankara: MİT Basımevi.
19. Johnson, L. K. (2007). An Introduction to the Intelligence Studies. L. K. Johnson (Ed.), Strategic intelligence: volume I (ss. 1-20), Connecticut: Praeger Security International.
20. Kaldor, M. (2012), New&old wars: organised violance in a global era. Cambridge: Polity Press.
21. Kaldor, M. (2013). In defence of new wars. Stability, 2(1), 1-16.
22. Kalyvas, S. N. (2001). “New” and “old” civil wars: a valid distinction?, World Politics, 54, 99-118.
23. Karabulut, A. N. (2016). Eski savaş, yeni strateji: Rusya’nın yirmibirinci yüzyıldaki hibrit savaş doktrini ve Ukrayna krizi’ndeki uygulaması. Uluslararası İlişkiler, 13(49), 25-42.
24. Karabulut, B. (2011). Güvenlik: Küreselleşme Sürecinde Güvenliği Yeniden Düşünmek. Ankara: Barış Kitapevi.
25. Keithly, D. M. (2010). Intelligence fundemantals. K. G. Logan (Ed.), Homeland security and ıntelligence. California: Praeger, 43-58.
26. Kekes, J. (2010). War. Philosophy, 85 (332), 201-218.
27. Kent, S. (2015). Strategic intelligence for American world policy. Princeton: Princeton University Press.
28. Krause, K. ve Williams, M. C. (Ed.) (1997). Critical security studies, concepts and cases. Londra: UCL Press.
29. Lerner, K. L. ve Lerner, B. W. (2004). Intelligence. K. L. Lerner ve B. W. Lerner (Ed.), Encylopedia of espionage, ıntelligence and security: volume II. Farmington Hills: Gale.
30. Levy, J. ve Thompson, W. R. (2010). Causes of war. West Sussex: Wiley-Blackwell.
31. LIND, W. S., NIGHTENGALE, K., SCHMITT, J. F., SUTTON, J. W. ve WILSON, G. I. (Ekim 1989). The Changing face of war: ınto the fourth generation, Marine Corps Gazette, 22-26.
32. Little, W., Fowler, H. W. ve Coulson, J. (1965). The oxford universal dictionary ıllustrated. Oxford: Oxford University Press.
33. McSweeney, B. (2004). Security, identity and interests: a sociology of international relations. Cambride: Cambride University Press.
34. Mello, P. A. (2010). In search for new wars: the debate about a transformation of war. European Journal of International Relations, 16(2), 297-309.
35. Milli İstihbarat Teşkilatı (2019). İstihbarat çarkı. Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı Resmi Ağ Sayfası, http://www.mit.gov.tr/t-cark.html erişim: 14.06.2019.
36. Nizamülmülk. (2018). Siyasetname. (Çev. M. T. Ayar,). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
37. Özel, Y. ve İnaltekin, E. (Ed.) (2017). Shifting paradigm of war: hybrid wars. İstanbul: Turkish National Defence University Printing House.
38. Özer, Y. (2018). Savaşın değişen karakteri: teori ve uygulamada hibrit savaş. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 7(1), 29-56.
39. Quiggin, T. (2007). Seeing the invisible: national security intelligence in an uncertain age. Singapur: World Scientific Publishing.
40. Rotberg, R. I. ve Robb, T. K. (Ed.) (1989). The origins and prevention of major wars. Cambridge: Cambridge University Press.
41. Shulsky A. N. ve Schmitt, G. J. (2002). Silent warfare: understanding the world of ıntelligence. Washington: Potomac Books.
42. Simpson, J. A. ve Weiner, E. S. C. (1989). The oxford english dictionary. New York: Oxford University Press.
43. Smith, M. L. R. (2003). Guerrilas in the Mist: reassessing strategy and low ıntensity warfare. Review of International Studies, 29, 19-37.
44. Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI) (2017). Yearbook 2017: armaments, disarmaments and ınternational security summary. Oxford: Oxford University Press.
45. Sudhir, M. R. (2008). Asymmetric warfare: a conceptual understanding. CLAWS Journal, 58-66.
46. Thornton, R. (2015). “The Changing Nature of Modern Warfare”, The RUSİ Journal, 160 (4), 40-48.
47. Thukydides (2010). Pelopennessos Savaşları. (Çev. F. Akderin). İstanbul: Belge Yayınları.
48. Tickner, J. A. (1995). Re-visioning security. K. Booth ve S. Smith (Ed.), International relations theory today. Cambridge: Cambridge University Press.
49. Treverton, G. F. (2004). Reshaping national intelligence for an age of information. Cambridge: Cambridge University Press.
50. Türk Dil Kurumu. (2011). Türkçe sözlük, 11. Baskı. Ankara: TDK.
51. Tzu, S. (2008). Savaş Sanatı. (Çev. S. Özbudun ve Z. Ataman). İstanbul: Anahtar Kitaplar.
52. Ullman, R. (1983). Redefining Security. International Security, 8(1), 129-153.
53. van der Dennen, J. M. G. (1995). The origin of war. Origin Press.
54. Vasquez, J. A. (1986). Capability, types of war, peace. The Western Political Quarterly, 39 (2), 313-327.
55. Vasquez, J. A. (2009). The war puzzle revisited. Cambridge: Cambridge University Press.
56. von Clausewitz, C. (2011). Savaş üzerine. (Çev. S. Koçak). İstanbul: Doruk. Wæver, O. (1995). Securization and desecurization. R. D. Lipschutz (Ed.), On Security. New York: Columbia University Press, 46-86.
57. Walt, S. (1991). “Renaissance of security studies”, International Studies Quarterly, 35 (2), 211-239.
58. Waltz, K. N. (2001). Man, the state, and the war: a theoretical analysis. New York: Columbia University Press.
59. Waltz, K.N. (1979). Theory of international politics. New York: McGraw Hill.
60. Walzer, M. (2017), Haklı savaş haksız savaş: tarihten örneklerle sentezlenmiş ahlaki bir tez. İstanbul: ALFA.
61. Wolfers, A. (Aralık 1952). National security: as an ambigious symbol. Political Science Quarterly, 67 (4), 481-502.
62. Wright, Q. (1942). A study of war: volume I. Chicago: The University of Chicago Press.
63. Yalçınkaya, H. (2008), Savaş: Uluslararası İlişkilerde Güç Kullanımı, Ankara: İmge Yayınevi.
64. Yalçınkaya, H. (2018). “Savaş”, Ş. Kardaş ve A. Balcı (Ed.), Uluslararası ilişkilere giriş, İstanbul: BETA.