Questioning the Great-Power Status in the Russian Federation After 2000

Öz

The system of international relations with Westphalia, which establied about 400 years ago, is essentially a dimension of the power reading that has existed for centuries. However, this partial definition corresponds to a concept that has historically existed for centuries: Great power. The aim of the definition of great power can be seen as the basic factors of international Relations which is same in the definition of hierarchical power logic. In this respect, the empires that existed throughout history have been thought to have ended in the early 20th century, but in fact they maintian their existence with great power forms. In addition, these states, which are called as great powers, are the decision-making and driving forces of the system against global and regional events. At this point, our examination example, Russian Federation is one of the examples that passed through the position of empire and great power in the historical process. So in the scope of this study, the transition of the Russian Federation briefly discuss in the international area. Our aim is questioning to Russia with the concept of great power with certain examples after the 2000 and at the end present an inference

Anahtar Kelimeler

• Great power,Russian Federation,hegemony

2000 Yılı Sonrası Rusya Federasyonu’nda Büyük Güç Statüsünün Sorgulanması

Öz

Yaklaşık 400 yıl önce Westphalia ile oluşturulan uluslararası ilişkiler sistemi, aslında yüzyıllardır var olan güç okumasının bir boyutudur. Ancak kısmen yakın döneme ilişkin bu tanımlama, tarihsel olarak yüzyıllardır var olan bir kavrama tekabül etmektedir: Büyük güç. Büyük güç tanımlaması yapmadaki amaç, esasen uluslararası ilişkilerin temel aktörü olan devletlerin tipik bir güç hiyerarşisi mantığı ile tanımlanmasındaki durumu görebilmektedir. Bu açıdan tarih boyunca var olan imparatorluklar 20. yüzyıl başlarında sona ermiş olarak düşünülse de, bugün büyük güç formu ile varlıklarını devam ettirmektedirler. Ayrıca büyük güç olarak adlandırılan bu devletler, küresel ve bölgesel olaylara karşı da sistemin karar alıcı ve itici güçleri olarak karşımıza çıkmaktadırlar. Bu noktada inceleme örneğimizi oluşturan Rusya Federasyonu da tarihsel süreç içinde imparatorluk ve büyük güç konumundan geçen örneklerden biridir. Çalışma kapsamında Rusya Federasyon’unun 2000 yılı sonrası yaşadığı değişim ve sistemdeki gücü incelenecektir. Buradaki amacımız, Rusya’nın büyük güç kavramı ile olan bağının belli örneklerle sorgulanması ve ortaya bir çıkarım sunulmasıdır

Anahtar Kelimeler

• Büyük güç,Rusya Federasyonu,hegemonya

Kaynakça

1. Allensworth, W. (2008). Derzhavnost: Aleksandr Lebed’s vision for Russia. Problems of Post-Communism, 45(2), 51-58.
2. Bieler, A. & Morton, A. D. (2004). A critical theory route to hegemony, world order and historical change: Neo-Gramscian perspectives in international relations. Capital & Class, 28(1), 85-113.
3. Binter, J. (1985). The actual and potential role of neutrality in search of peace and security. Bulettin of Peace Proposals, 16(4), 387-398.
4. Blanton, S. L., & Kegley, C. W. (2011). World politics: Trend and transformation. USA: Cengage Learning products.
5. Brzezinski, Z. (2005). Büyük satranç tahtası: Amerika’nın küresel üstünlüğü ve bunun jeostratejik gereklilikleri. (Y. Türedi, Çev.) İstanbul: İnkılap.
6. Cassese, A. (2008, 09 01). The wolf that ate Georgia. 2019 tarihinde theguardian.com: https://www.theguardian.com/commentisfree/2008/sep/01/georgia.russia1 adresinden alındı
7. D’Encausse, H. C. (2003). Tamamlanmamış Rusya. (R. Uzmen, Çev.) İstanbul: Ötüken Yayınları.
8. Demografia. (2019). 2019 tarihinde http://www.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat_main/ rosstat/ru/statistics/population/demography/# adresinden alındı

9. Erkan, S. (2016). Rusya-Gürcistan savaşı ve uluslararası toplum. UİİİD-İJEAS(17), 41-64.
10. Faruk Sönmezoğlu. (2005). Uluslararası politika ve dış politika analizi. İstanbul: Filiz Kitabevi.
11. Galeottı, M., & Bowen, A. S. (2014, 04 21). Putin’s empire of the mind. 04 11, 2019 tarihinde https://foreignpolicy.com/2014/04/21/putins-empire-of-the-mind/ adresinden alındı
12. GDP per capita, Russian Federation. (2019). 2019 tarihinde World Bank: https:// data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.PCAP.PP.CD?end=2016&locations= RU&start=1990&view=chart adresinden alındı
13. Giusti, S., & Penkova, T. (2008). Russia: Just a normal great power? ISPI.
14. Gould-Davies, N. (2016). Russia’s sovereign globalization rise, fall and future. Chatham House.
15. Gramsci, A. (1986). Hapishane defterleri: Tarih, politika, felsefe ve kültür sorunları üzerine seçme metinler. (K. Somer, Çev.) İstanbul: Onur Yayınları.
16. Hosking, G. (2011). Rusya ve Ruslar: Erken dönemden 21. yüzyıla. (K. Acar, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Ivanov, A., Mukomolov, A., Nyheim, D., Porteous, T., & Tatarinova, E. (2005). Strategic conflict reconstruction and development. Moskova: Kardos & Nyheim Consulting.
18. Jessua, C. (2005). Kapitalizm. (I. Ergüden, Çev.) Ankara: Dost Kitabevi.
19. Kamalov, İ. (2004). Putin’in Rusyası: KGB’den devlet başkanlığına. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
20. Kamalov, İ. (2008). Moskova’nın rövanşı: Putin dönemi rus dış politikası. İstanbul: Yedi Tepe Yayınları.
21. Kennedy, P. (2001). Büyük güçlerin yükseliş ve çöküşleri 16. yüzyıldan günümüze ekonomik değişim ve askerî çatışmalar. (B. Karanakçı, Çev.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
22. Keyman, F. (2003). Eleştirel düşünce: İletişim, hegemonya, kimlik/fark. A. Eralp içinde, Devlet, sistem ve kimlik uluslararası ilişkilerde temel yaklaşımlar. İstanbul: İletişim Yayınları.
23. Kissinger, H. (2000). Diplomasi. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
24. Kotz, D. M. (2000). Lessons from economic transition in Russia and China. H. B. Ron Baiman içinde, Political economy and contemporary capitalism: Radical perspectives on economic theory and policy. New York: M.E. Sharpe.
25. Kyzy, A. U. (2019, 04 10). Russia’s return to Africa. 2019 tarihinde https://www.aa.com.tr/ en/africa/analysis-russia-s-return-to-africa/1448246 adresinden alındı
26. Levy, J. S. (1983). War in the modern great power system. NewYork: The University Press Of Kentucky.
27. Marshall, T. (2015). Russia and the curse of geography. 2019 tarihinde The Atlantic: https://www.theatlantic.com/international/archive/2015/10/russia-geography-ukraine- syria/413248/ adresinden alındı
28. McGrath, M. (2017, 05 24). Here’s how much of Russia’s biggest banks and drillers the Kremlin owns. 2018 tarihinde forbes.com: https://www.forbes.com/sites/ maggiemcgrath/2017/05/24/heres-how-much-of-russias-biggest-banks-and-drillers- the-kremlin-owns/#143a39323fea adresinden alındı
29. Mearsheimer, J. (2004). Power and fear in great power politics. G. Mazur içinde, One hundred year commemoration to the life of hans morgenthau (1904-2004). New York: Semenenko Foundation.
30. Modelski, G. (1987). Long cycles in world politics. London: Palgrave Macmillan.
31. Modelski, G. (2003). World system evolution. J. F. Robert A. Denemark içinde, World system history the social science of long-term change. London: Routledge Publish.
32. Münkler, H. (2009). İmparatorluklar: Eski Roma’dan ABD’ye dünya egemenliğinin mantığı. (Z. A. Yılmazer, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
33. Özcan, M. S. (2018). Türk dış politikasında Rusya Federasyonu: İlişkilerin dünü ve bugünü. M. Ercan içinde, 21. yüzyılda küresel ve bölgesel aktörler bağlamında Türk dış politikası. Efe Akademi Yayınları.
34. PEW. (2009). End of communism cheered but now with more reservations. 2019 tarihinde PEW: http://www.pewglobal.org/2009/11/02/chapter-7-nationalism adresinden alındı
35. PEW. (2011). Confidence in Democracy and Capitalism Wanes in Former Soviet Union. 2018 tarihinde https://www.pewglobal.org/2011/12/05/chapter-5-nationalism-in- russia/ adresinden alındı
36. Purtaş, F. (2004, Ekim 1). Hazar bölgesinde rekabetin yeni boyutu: Silahlanma yarışı. http://www.turksam.org/tr/a21.html adresinden alınmıştır
37. Putin, V. (2005, Nisan 25). Распад СССР - крупнейшая геополитическая катастрофа века. https://regnum.ru/news/444083.html adresinden alınmıştır
38. Putin, V. (2007, 2 10). Speech and the following discussion at the munich conference on security policy. 2019 tarihinde kremlin.ru: http://en.kremlin.ru/events/president/ transcripts/24034 adresinden alındı
39. Putin, V. (2014, 01 24). Meeting of the valdai international discussion club. 2019 tarihinde en.kremlin.ru: http://en.kremlin.ru/events/president/news/46860 adresinden alındı
40. Putin, V. (tarih yok). Russia at the turn of the millennium. 4 11, 2019 tarihinde http://pages. uoregon.edu/kimball/Putin.htm adresinden alındı
41. Radin, A., & Reach, C. (2017). Russian views of the international order. Santa Monica: RAND Corporation.
42. Rich, P. B. (2009). Russia as a great power. Small Wars & Insurgencies, 20 (2), 276-299.
43. Sammut, D., & Cvetkovski, N. (1996). Confıdence-building matters: The Georgia—South Ossetia conflict. London: Verıfıcatıon Technology Informatıon Centre.
44. Serena Giusti, T. P. (2008). Russia: just a normal great power? ISPI Working Paper.
45. Şto Takoe «Valdai». (2019). http://ru.valdaiclub.com/ adresinden alınmıştır
46. Tınas, M. (2018). Neo-Gramscian contribution on the concept of hegemony in international relations: A theoretical analysis. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 20(2), 177-187.
47. Trenin, D. (2012, 02 23). Putin’s national security vision. http://carnegieendowment. org/2012/02/23/putin-s-national-security-vision/9u54 adresinden alınmıştır
48. Tuminez, A. (2000). Russian nationalism since 1856: Ideology and the making of ForeignPolicy. USA: Rowman&Littlefield Publishers.
49. Viotti, P. R., & Kauppi, M. V. (2013). International relations and world politics. USA: Pearson Education Inc.
50. Wilson, J. L. (2017.). The russian pursuit of regional hegemony. Rising Powers Quarterly, 2(1).
51. Wines, M. (2000, 03 27). Putin wins Russia vote in first round, but his majority is less than expected. https://www.nytimes.com: https://www.nytimes.com/2000/03/27/world/ election-russia-overview-putin-wins-russia-vote-first-round-but-his-majority.html adresinden alınmıştır
52. Yıldız, G., & Çelik, H. (2019). Yeni bir egemenlik mücadelesi alanı olarak Arktika: ABD- Rusya rekabeti. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 21(1), 57-77.
53. Динамика реализации газа в Европу (Dimanika realizatsii gaza v Yevropi,). (2019). 2019 tarihinde Статистика поставок (Statistika Postavok): http://www.gazpromexport.ru/ statistics/ adresinden alındı