Ortaöğretim Öğrencilerinin Endemik Türlere Yönelik Etik Yaklaşımlarının Belirlenmesi
Öz
Dünya üzerinde dağılım gösteren endemik tür
çeşitliliği bakımından Türkiye, küçük Asya olarak nitelendirilmektedir.
Anadolu, hem kuzeyden, hem güneyden, hem de doğudan gelen türlere yaşam alanı
oluşturduğu için Avrupa, Batı Asya ve kısmen de Afrika fauna ve florasının
açıklanması açısından oldukça öneme sahiptir. Ancak son yıllarda yapılan aşırı
avlanma, ilaç kullanımı, yaşam alanlarının yerleşime açılma gibi insan
faaliyetleri endemik türlerin yok olmasına neden olmaktadır. Sahip olunan
ekolojik değerlerimizin korunması ve gelecek nesillere ekolojik mirasımızın
aktarılması için etik değerlere sahip bireylerin yetiştirilmesi oldukça
önemlidir. Bu nedenle ilkokuldan üniversiteye düzeyine kadar tüm öğrencilerin
endemik türlere yönelik etik ikilem içeren konularda karar verme sürecinde
tercih ettikleri etik yaklaşımların belirlenmesi gerekir. Bu araştırmada,
araştırmada, ortaöğretim öğrencilerinin Türkiye’de bulunan endemik türlere
yönelik uygulamalarda karar verirken ele aldıkları etik yaklaşımların belirlenmesi
amaçlanmıştır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışma, 359 ortaöğretim
öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında, Türkiye’de bulunan
endemik türlere yönelik etik ikilem içeren 5 (beş) farklı senaryo
oluşturulmuştur. Veriler içerik analizi yapılarak değerlendirilmiştir.
Araştırma sonucunda, güvenirliği 0,87 olan çoktan seçmeli etik değer envanteri
geliştirilmiştir. Ayrıca, ortaöğretim öğrencilerinin endemik türe yönelik etik
yaklaşımlarının konulara göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, N., Özkan, N.G., Aslan, S., & Koçer, N. (2014). Düzce ili bitki biyolojik çeşitliliği, endemik, nadir bitki taksonları ve koruma statüleri: Düzce’de tarih ve kültür. Gaye Yayınevi, Bursa.
- Arif, R., Küpeli, E., & Ergun, F. (2004). The biological activity of Centaurea L. species. G.U. Journal of Science 17(4), 149-164.
- Aydın, İ. (2003). Eğitim ve öğretimde etik. Pegem A Yayıncılık: Ankara.
- Bahadır, M., & Emet, K. (2013). Anadolu'da yayılış gösteren omurgalı endemik fauna elemanlarının cbs ile dağılış alanlarının haritalanması. Journal of International Social Research, 6(24), 34-50.
- Baran, İ. (1990). Türkiye’nin biyolojik zenginlikleri (kurbağalar ve sürüngenler bolümü). Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, Ankara.
- Baran, İ. (2005). Türkiye amfibi ve surungenleri. Turkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu (TUBİTAK) Populer Bilim Kitapları: 207, Başvuru Kitaplığı :21, Ankara.
- Dawson, V., & Schibeci, R. (2003). Western Australian high school students' attitudes towards biotechnology processes, Journal of Biological Education, 38(1), 7-12.
- Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., & Adıgüzel, N. (2000). Türkiye bitkileri kırmızı kitabı (eğrelti ve tohumlu bitkiler) (Red Data Book of Turkish Plants) (Pteridophyta and Spermatophyta). Türkiye Tabiatını Koruma Derneği ve Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Yayını, Ankara, 246 s.
- Elp, M., Sen, F., & Cetinkaya, O. (2008). Some biological properties of carp (Cyprinus carpio L., 1758) living in Kockopru Dam Lake, Van-Turkey. Journal of Animal and Veterinary Advances, 7(10), 1324-1328.
- Geldiay, R., & Balık S. (2009). Türkiye tatlısu balıkları. Ege Universitesi Su Urunleri Fakultesi Yayınları No: 46, İzmir.