Self-Regulational Skills of Turkish Foreign Language Learners During Online Education Period

Öz

This research aims to analyze self-regulational skills of Turkish foreign language learners during online education period within the context of various variables. The relation between the learners' level of online self-regulation skills and their gender, educational level, age, language level and their cumulative grade point averages have been examined. The research has been carried out with a total of 126 learners, 42 of whom is female and 84 of whom is male, joining the questionnaire voluntarily and studying in Ankara Yıldırım Beyazıt University Language Education Application and Research Center. Data collection tool includes questions of personal information and an online self-regulation (OSR) scale. Based on the results of the research, the averages of the Turkish foreign language learners’ tendencies to use the online learning strategies are mostly satisfactory (X̄= 4,96). Although the online self-regulational behavioral tendencies of female learners have been identified to be higher than that of males as a result of the research, this does not point out a significant difference. Considering the research findings obtained at the final stage of the research, some useful suggestions have been made for the instructors regarding the improvement of online self-regulational skills of the learners.

Anahtar Kelimeler

• Online learning
• online self-regulation
• Turkish language teaching for foreigners.

Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Çevrim İçi Öğrenme Sürecinde Öz Düzenleme Becerileri

Öz

Bu araştırmada Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin çevrim içi öğrenme sürecinde öz düzenleme becerilerinin çeşitli değişkenler bağlamında incelenmesi amaçlanmaktadır. Öğrenicilerin çevrim içi öz düzenleme becerisi düzeyleri ile cinsiyet, eğitim, yaş, kur düzeyi, akademik başarı puanı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Dil Eğitimi Uygulama ve Araştırma Merkezinde öğrenim gören ve çevrim içi anket formuna gönüllü olarak katılan lise, lisans ve lisansüstü öğrenim derecelerine sahip 42’si kadın 84’ü erkek toplam 126 öğrenici ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracında; kişisel bilgi soruları ve Öz-Düzenlemeli Çevrim içi Öğrenme Ölçeği yer almaktadır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrenicilerin öz düzenlemeli çevrim içi öğrenme stratejilerini kullanma eğilimleri ortalaması genel olarak iyidir (X̄= 4,96). Araştırma sonucuna göre kadın öğrenicilerin çevrim içi öz düzenleme beceri eğilimleri erkeklere oranla yüksek bulunmuşsa da bu anlamlı bir farklılık değildir. Araştırmanın sonunda elde edilen araştırma bulgularından hareketle öğrenicilerin çevrim içi öz düzenleme becerilerinin geliştirilebilmesi için öğreticilere yardımcı olabileceği düşünülen birtakım önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Çevrim içi öğrenme
• çevrim içi öz düzenleme
• yabancılara Türkçe öğretimi.

Kaynakça

1. Alberta Education (2016). Competencies Overview. Erişim adresi: https://education.alberta.ca/media/3115408/competencies-overview-may-17.pdf (23.09.2021)
2. Arslan, S., & Gelişli, Y. (2017). Üstbilişsel öğretim stratejilerinin öğrenicilerin öz düzenleme becerilerine etkisi. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 10, 49-60.
3. Barut Tuğtekin, E. (2022). Çevrim içi öğrenme ortamlarında üniversite öğrenicilerinin öz düzenleme düzeylerinin incelenmesi. The Journal of Educational Reflections, 6(1), 10-23.
4. Broadbent, J., & Poon, W. L. (2015). Self-regulated learning strategies & academic achievement in online higher education learning environments: A systematic review. The Internet and Higher Education, 27, 1-13.
5. Eroğlu, F., & Kalaycı, N. (2020). Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden yabancı dil dersinin uzaktan ve yüz yüze eğitim uygulamalarının karşılaştırılarak değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 236-265.
6. Güven, Z. Z. (2017). Yabancı dil öğreniminde öz düzenlemeli öğrenme stratejilerinin kullanımı: Üniversite öğrenicileri üzerine bir araştırma. Researcher: Social Science Studies, 5(IV), 873-888.
7. Harris, K., & Graham, S. (1999). Programmatic inter-vention research: Illustrations from the evolution of self-regulated strategy development. Learning Disability Quarterly, 22, 251-262.
8. Karabenick, S. A., & Knapp, J. R. (1991). Relationship of academic help seeking to the use of learning strategies and other instrumental achievement behavior in college students. Journal of Educational Psychology, 83(2), 221-230.

9. Korkmaz, Ö., & Kaya, S. (2012). Adapting online self-regulated learning scale into Turkish. Turkish Online Journal of Distance Education, 13(1), 52-67.
10. Newman, R. S., & Schwager, M. T. (1995). Students’ help seeking during problem solving: Effects of grade, goal, and prior achievement. American Educational Research Journal, 32(2), 352-376.
11. Oxford, R. (2001). Language learning strategies. In R. Carter, & D. Nunan (Eds.), The Cambridge guide to teaching English to speakers of other languages (pp. 166-172). Cambridge: Cambridge University Press.
12. Ömür, M., & Çubukçu, F. (2017). Yabancı dil öğrenicilerinin öz düzenleme stratejileri kullanımı ile güdülenme seviyeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi (UGEAD), 3(2), 18-33.
13. Paris, S., & Paris, A. (2001). Classroom applications of research on self-regulated learning. Educational Psy-chology, 36, 89-101.
14. Pintrich, P.R. (2000). The role of goal orientation in selfregulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner. (Eds.), Handbook of self-regulation in (s. 451-502), San Diego, CA: Academic Press.
15. Pintrich, P.R. (2004). A conceptual framework for assessing motivation and self-regulated learning in college students. Educational Psychology Review, 16(4), 385-407.
16. Sarı, A., & Akınoğlu, O. (2009). Öz-düzenlemeli öğrenme: Modeller ve uygulamalar. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 29, 139-154.
17. Schunk, D.H. (2005). Self-regulated learning: The educational legacy of Paul R. Pintrich. Educational Psychologist, 40, 85-94.
18. Thronton, K. (2010). Supporting self-directed learning: A framework for teachers. Language Education in Asia, 1(1), 158–170.
19. Tümen Akyıldız, S. (2020). Covid-19 sürecinde uygulanan çevrim içi derslerde üniversite öğrenicilerinin öz-düzenlemeli öğrenme düzeyinin incelenmesi. E. Yeşilyurt (Ed.), Eğitim Sosyal ve Beşeri Bilimlerine Multidisipliner Bakış içinde (s. 134-156). Güven Plus Group A.Ş. Yayınları.
20. Whitebread, D., & Cárdenas, G. V. (2012). Self-regulated learning and conceptual development in young children: The development of biological understanding. In A.Zohar &Y. J. Dori. (Eds.) Metacognition in Science Education: Trends in Current Research. Springer.
21. Wolters, C. A., & Taylor, D. J. (2012). A self-regulated learning perspective on student engagement. In S. L. Christenson, A. L. Reschly & C. Wylie (Eds.), Handbook of Research on Student Engagement (pp. 635-651). Springer.
22. Yavuzalp, N., & Özdemir, Y. (2017, Ekim). Çevrim içi ve yüz-yüze öğrenme ortamlarındaki öz-düzenleme stratejileri ölçeklerinin karşılaştırılması. 5th International Instructional Technologies & Teacher Education Symposium, 174-181.
23. Yavuzalp, N., & Özdemir, Y. (2020). Öz-düzenlemeli çevrim içi öğrenme ölçeğini Türkçeye uyarlama çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 10(3), 269–278.
24. Yıldızlı, H., & Saban, A. (2015). Özdüzenlemeli öğrenmeye kuramsal bir bakış. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 97-118.
25. Zimmerman, B. J., Greenberg, D., & Weinstein, C. E. (1994). Self-Regulating Academic Study Time: A Strategy Approach. In D. H. Schunk & B. J. Zimmerman (Eds.), Self-Regulation of Learning and Performance: Issues and Educational Applications. (181-199). Lawrence Erlbaum Associates.
26. Zimmerman, B.J. (2000). Attaining self regulation: A social cognitive perspective. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich, & M. Zeidner (Eds.), Hanbdbook of Self-Regulation (s. 13-35). Academic Press.
27. Zimmerman, B.J., & Moylan, A. R. (2009). Self-regulation: Where metacognition and motivation intersect. In D.J. Hacker, J. Dunlosky & A.C. Graesser (Eds.), Handbook of Metacognition in Education (s. 299-315). New York: Routledge.