Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi

Mert Ergül; Sadık Yöndem

doi:10.17152/gefad.1470995

TR EN

Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Gitar ile eşlikleme alanına yönelik geçerli ve güvenilir bir öz-yeterlik ölçeği geliştirme amacını taşıyan bu araştırma, nicel araştırma desenlerinden anlık tarama deseninde tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye’de bulunan müzik eğitimi anabilim dalı lisans 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Seçkisiz atama yöntemi ile küme örnekleme birimi kullanılan araştırmada 21 üniversiteden n=242 katılımcıya ulaşılmıştır. 5’li Likert tipinde tasarlanan ve başlangıçta 84 maddeden oluşan ‘Gitar ile Eşlikleme Alanında Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği’nin Kaiser-Mayer-Olkin (KMO) değeri .96 ve Barttlet Küresellik Testi sonucu (χ2=21249.64; p<.05) olarak saptanmıştır. Açımlayıcı faktör analizi (AFA) sonucunda ölçeğin 3 faktörlü yapıda olduğu ve 22 maddeden oluştuğu görülmüştür. Literatür taraması ve uzman görüşleri doğrultusunda ‘Yaratıcılık’, ‘Teknik Beceri’ ve ‘Motivasyon’ isimlerini alan alt faktörlere ait varyans oranları sırasıyla %54.59, %9.89 ve %6.37 şeklinde olup açıklanan toplam varyans oranı ise %70.85’tir. Güvenirlik testi sonucunda Cronbach’s Alpha değerleri her bir alt faktör için (αYaratıcılık=.94; αTeknik Beceri= .94; αMotivasyon=.90) ve ölçeğin bütünü için ( αÖlçeğin Bütünü=.96) olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak ‘Gitar ile Eşlikleme Alanında Öz-Yeterlik Algısı Ölçeği’ geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak ortaya konmuştur.

Anahtar Kelimeler

Gitar Eşlikleme, Öz-Yeterlik, Ölçek Geliştirme

Development of the Self-Efficacy Scale in the Field of Guitar Accompaniment

Öz

This research, which aims to develop a valid and reliable self-efficacy scale in the field of guitar accompaniment, was designed in the survey research design, one of the quantitative research designs. The population of the research consists of 4th grade undergraduate students of the department of music education in Turkey. In the research using cluster sampling unit with random sampling method, n=242 participants from 21 universities were reached. The Kaiser-Mayer-Olkin (KMO) value of the 'Self-Efficacy Scale in the Field of Guitar Accompaniment', which was designed as a 5-point Likert type and initially consisted of 84 items, was .96 and the Bartlett’s Test of Sphericity result was determined as (χ2=21249.64; p<.05). As a result of the exploratory factor analysis (EFA), it was seen that the scale had a 3-factor structure and consisted of 22 items. In line with the literature review and expert opinions, the variance rates of the sub-factors named 'Creativity', 'Technical Skill' and 'Motivation' were 54.59%, 9.89% and 6.37%, respectively, and the total variance explained was 70.85%. As a result of the reliability test, Cronbach's Alpha values were calculated for each sub-factor (αCreativity=.94; αTechnical Skill=.94; αMotivation=.90) and for the whole scale (αEntire Scale=.96). As a result, the 'Self-Efficacy Scale in the Field of Guitar Accompaniment' has been revealed as a valid and reliable scale.

Anahtar Kelimeler

guitar accompaniment, self-efficacy, scale development

Kaynakça

Akbulut, F. (2001). Gitar eşlikli okul şarkılarının müzik eğitimindeki önemi. (Yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
Akçalı, O. G. (2007). Müzik öğretmenlerinin eğitim müziğinde çoksesli eşliklemeye yaklaşımları ve eşlikte harf şifre yöntemini kullanma durumları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
Akıncı, M. Ş. (2017). Müzik öğretmenlerinin özel gereksinimli öğrencilerle müzik uygulamalarına ilişkin özyeterlik algıları. (Doktora tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
Akkoyunlu, B. ve Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 86-93. Retrieved from: http://tojet.net/articles/v2i3/2311.pdf
Ayyıldız, E. B. ve Erim, A. (2020). Gitara uyarlanan okul şarkılarının müzik derslerinde kullanılabilirliği: Bir eylem araştırması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(45), 85-104. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1068617
Bağcı, H. (2009). Eşlik desteğinin armoni ve solfej eğitimindeki başarı düzeyine etkisi. (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. ProQuest Dissertations ve Theses Global. (Yayın No. 28531046)
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215. doi: 10.1037/0033-295X.84.2.191
Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122-147. doi: 10.1037/0003-066X.37.2.122
Bandura, A. and Cervone, D. (1983). Self-evaluative and self-efficacy mechanisms governing the motivational effects of goal systems. Journal of Personality and Social Psychology, 45(5), 1017-1028. doi: 10.1037/0022-3514.45.5.1017
Biasutti, M. and Concina, E. (2017). The effective music teacher: The influence of personal, social, and cognitive dimensions on music teacher self-efficacy. Musicae Scientiae, 22(2), 264-279. doi: 10.1177/1029864916685929

Boyle, J. D. and Lucas, K. V. (1990). The effect of context on sightsinging. Bulletin of the Council for Research in Music Education, 106, 1-9. Retrieved from: https://www.jstor.org/stable/40318858
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (28. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Chapman, R. (2009). Bütün yönleriyle gitarlar (3. Baskı) (Çev. Karul, C.). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları. (Orijinal çalışmanın yayın tarihi, 1993).
Çelenk, K. ve Şen, Y. (2016). Müzik öğretmenliği programı için "geleneksel türk müziği derslerine ilişkin özyeterlik algısı ölçeği" geliştirme çalışması. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 6(28), 131-150. doi: 10.7816/idil-05-28-09
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2021). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Demirtaş, S. ve Akın Şişman, Ö. (2021). İlköğretim 7. sınıf müzik dersinde şarkıların piyano eşlikli öğretilmesinin öğrenci kazanımlarına etkileri: Denizli ili örneği. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 27(47), 309-321. doi: 10.32547/ataunigsed.880869
DeVellis, R. F. (2021). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar (3. Baskı) (Çev. Totan, T.). Ankara: Nobel Yayıncılık. (Orijinal çalışmanın yayın tarihi, 2012).
Erdoğan, C. (2007). Duyuş eğitiminde eşlik çalgısı olarak klasik gitarın kullanımı. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
George, D. and Mallery, P. (2010). SPSS for windows step by step: A simple study guide and reference, 17.0 update (10. Basım). Boston: Pearson.
Girgin, D. (2015). Çalgı performansı özyeterlik inancı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik analizi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 107-114. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/398957
Göçer Şahin, S. ve Buluş, M. (Ed.). (2022). Adım adım uygulamalı istatistik (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Guilbault, D. M. (2004). The effect of harmonic accompaniment on the tonal achievement and tonal improvisations of children in kindergarten and first grade. Journal of Research in Music Education, 52(1), 64-76. doi: 10.2307/3345525
Gün, E. (2014). Piyano performans öz yeterlik ölçeğinin geliştirilmesi ve uygulanması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
Halvaşi, B., Akgül, A. ve Özbek, Ö. (2017). Enstrüman eşlikli uygulamaların ilköğretim öğrencilerinin müzik dersine ilişkin tutumlarına ve başarılarına etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 217-233. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/391891
Kanneci, A. (2001). Gitar i̇çin beste yapmış türk bestecilerinin eğitimi ve yapıtlarının uluslararası gitar repertuarındaki yeri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemi (11. Baskı). Ankara: Nobel Yayınları.
Kardeş, B. (2018). Müzik eğitiminde kullanılan şarkıların eşliklenmesine yönelik materyal geliştirme ve kullanılabilirliği. (Doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa. ProQuest Dissertations & Theses Global. (Yayın No. 28743213)
Kardeş, B. ve Demirci, Ş. A. (2019). Müzik derslerinde eşlik kullanımının müzik öğretmenleri görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, (42), 157-172. doi: 10.32547/ataunigsed.500672
Kılıç, A. F. (2022). Açımlayıcı faktör analizinde boyut sayısına karar verme: Yöntemlere kısa bir bakış. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (51), 305-318. doi: 10.30794/pausbed.1095936
Kıvrak, Y. (2003, Ekim). Müzik Eğitimi Çalgılarımız [Öz]. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Müzik Sempozyumunda sunulan bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya. https://www.muzikegitimcileri.net/bilimsel/bildiri/Y- Kivrak_2.html adresinden erişilmiştir.
Kilmen, S. (2020). Eğitim araştırmacıları için SPSS uygulamalı istatistik (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Abingdon: Routledge.
Köz, E. (2007). İlköğretim ikinci kademe'de görev yapan, bireysel çalgı eğitimi (gitar) alanı mezunu, müzik öğretmenlerinin okul şarkılarına eşlik etmede karşılaştıkları problemler ve çözüm önerileri. (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. ProQuest Dissertations & Theses Global. (Yayın No. 28524767)
Kurtuldu, M. K. ve Bulut, D. (2017). Development of a self-efficacy scale toward piano lessons. Educational Sciences: Theory and Practice, 17(3), 835-857. Retrieved from: https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1148060.pdf
Küçükosmanoğlu, H. O. (2006). Eğitim fakültelerinde başlangıç gitar eğitiminde kullanılan metotların incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Küçükosmanoğlu, H. O. (2011). İlköğretim ikinci kademede şarkı öğretiminde kullanılan eşlik çalgılarının etkililiğinin karşılaştırılması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
Lehimler, E. (2019). Armoni dersine ilişkin özyeterlik algısı ölçeği geliştirme çalışması. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, (43), 1-8. doi: 10.32547/ataunigsed.536930
Locke, E. A., Frederick, E., Lee, C. ve Bobko, P. (1984). Effect of self-efficacy, goals, and task strategies on task performance. Journal of Applied Psychology, 69(2), 241-251. doi: 10.1037/0021-9010.69.2.241
Mager, R. F. (1992). No self-efficacy, no performance. Training, 29(4), 32-36.
Nielsen, S. G. (2004). Strategies and self-efficacy beliefs in instrumental and vocal individual practice: A study of students in higher music education. Psychology of Music, 32(4), 418-431. doi: 10.1177/0305735604046099
Öztürk, G. (2001). İlköğretim kurumlarında görev yapmakta olan müzik öğretmenlerinin çalgılarını kullanmadaki yeterlilik durumları. (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Pajares, F. (2003). Self-efficacy beliefs, motivation, and achievement in writing: A review of the literature. Reading & Writing Quarterly, 19(2), 139-158. doi: 10.1080/10573560308222
Piji, D. (2007). Müzik öğretmeni adaylarına yönelik piyano ile eşlik alanında yeterlik algısı ölçeği’nin geliştirilmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 26(26), 111-132. https://openaccess.marmara.edu.tr/server/api/core/bitstreams/3f4faf4c-c0b1-4358-8ae5-71e62e7d97df/content
Ritchie, L. and Williamon, A. (2010). Measuring distinct types of musical self-efficacy. Psychology of Music, 39(3), 328-344. doi: 10.1177/0305735610374895
Sakız, G. (2013). Başarıda anahtar kelime: Öz-yeterlik. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 185-209. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/153499
Sönmezöz, F. (2006). Müzik öğretmeni yetiştiren kurumlardaki eşlik öğretiminin müzik öğretmenlerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Schunk, D. H. (1990). Goal setting and self-efficacy during self-regulated learning. Educational Psychologist, 25(1), 71-86. doi: 10.1207/s15326985ep2501_6
Şeker, H. ve Gençdoğan, B. (2014). Psikolojide ve eğitimde ölçme aracı geliştirme (2. Basım). Ankara: Nobel Yayıncılık. Şeker, S. S. (2016). Çalgı performansına ilişkin öz-yeterlik ölçeğinin geliştirilmesi. Journal of Human Sciences, 13(3), 5150-5162. doi: 10.14687/jhs.v13i3.3933
Şenoğlu Önder, C. ve Yıldız, G. (2008). Klasik gitar eğitiminin boyutları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(15), 115-133. https://www.researchgate.net/publication/336879269_Klasik_Gitar_Egitiminin_Boyutlari
Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6. Basım). Boston: Pearson.
Tarman, S. (1996). Bekir Küçükay'ın klasik gitar i̇çin başlangıç metodunun hedef, hedef davranış ve konu kapsamı yönünden i̇ncelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Taylor, M. S., Locke, E. A., Lee, C. and Gist, M. E. (1984). Type A behavior and faculty research productivity: What are the mechanism? Organizational Behavior and Human Performance, 34, 402-418. doi: 10.1016/0030-5073(84)90046-1
Uluocak, S. ve Tufan, E. (2010). Öğretmen çalgısı olarak gitar kullanımının ilköğretim öğrencilerinin müzik dersi başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 597-606. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/817826
Uluocak, S. (2015). Türkiye’de Cumhuriyet’in ilk elli yılında klasik gitar eğitimi: Paleologos ve öğrencileri. Sahne ve Müzik, (1), 60-80. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/116963
Vaizman, T. and Harpaz, G. (2022). Retuning music teaching: Online music tutorials preferences as predictors of amateur musicians’ music self-efficacy in informal music learning. Research Studies in Music Education, 0(0), 1-18. doi: 10.1177/1321103X221100066
Wood, R. and Bandura, A. (1989). Impact of conceptions of ability on self-regulatory mechanisms and complex decision making. Journal of Personality and Social Psychology, 56(3), 407-415. doi: 10.1037/0022-3514.56.3.407
Uyan, M. O. (2017). Solfej eğitiminde eşlik çalgısı olarak gitar ve piyano kullanımının karşılaştırılması. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2017(8), 142-149. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/408600
Yılmaz, E. (2010). Okul şarkılarının klasik gitar ile eşliklendirilmesine yönelik öğretmen görüşleri ve okul şarkıları için eşliklendirme örnekleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Niğde Üniversitesi.
Yılmaz, H. ve Şen, Ü. S. (2016). Gitar’ın popülerlik durumunun incelenmesi. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 5(25), 1491-1521. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=692487
Yöndem, S. (1992). Eğitim fakülteleri müzik eğitimi bölümlerinde anadal gitar eğitimi nasıl olmalıdır?. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
Yöndem, S. (1998). Türkiye'deki mesleki müzik yüksek öğretim kurumlarında klasik gitara uyarlanmış türkü kaynaklı eğitim müziklerinin öğretiminde ve seslendiriminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Yungul, O. (2008). Okul şarkılarının gitar ile eşliklenmesinde örnek bir model. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Yükseköğretim Kurulu. (1998, Mart). Eğitim fakültesi öğretmen yetiştirme lisans programları. Eğitim Öğretim Dairesi Başkanlığı, Yükseköğretim Kurulu. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/egitim-fakultesi-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari-mart-1998.pdf
Yükseköğretim Kurulu. (2007, Haziran). Eğitim fakültesi öğretmen yetiştirme lisans programları. Eğitim Öğretim Dairesi Başkanlığı, Yükseköğretim Kurulu. https://www.yok.gov.tr/Documents/Yayinlar/Yayinlarimiz/egitim-fakultesi-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari.pdf
Yükseköğretim Kurulu. (2018, 30 Mayıs). Müzik öğretmenliği lisans programı. Eğitim Öğretim Dairesi Başkanlığı, Yükseköğretim Kurulu. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen-Yetistirme-Lisans-Programlari/Muzik_Ogretmenligi_Lisans_Programi.pdf
Zelenak, M. S. (2010). Development and validation of the music performance self-efficacy scale. Music Education Research International, 4(1), 31-43. Retrieved from: http://cmer.arts.usf.edu/content/articlefiles/3122-meri04pp31-43.pdf

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ölçek Geliştirme, Güzel Sanatlar Eğitimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mert Ergül ^*
0000-0002-8885-4136
Türkiye

Sadık Yöndem
0000-0001-7838-6220
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Aralık 2024

Gönderilme Tarihi

19 Nisan 2024

Kabul Tarihi

5 Ağustos 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Cilt: 44 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.17152/gefad.1470995

IZ

https://izlik.org/JA43EF69DN

APA

Ergül, M., & Yöndem, S. (2024). Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(3), 2473-2505. https://doi.org/10.17152/gefad.1470995

AMA

1.Ergül M, Yöndem S. Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. GEFAD. 2024;44(3):2473-2505. doi:10.17152/gefad.1470995

Chicago

Ergül, Mert, ve Sadık Yöndem. 2024. “Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 44 (3): 2473-2505. https://doi.org/10.17152/gefad.1470995.

EndNote

Ergül M, Yöndem S (01 Aralık 2024) Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 44 3 2473–2505.

IEEE

[1]M. Ergül ve S. Yöndem, “Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”, GEFAD, c. 44, sy 3, ss. 2473–2505, Ara. 2024, doi: 10.17152/gefad.1470995.

ISNAD

Ergül, Mert - Yöndem, Sadık. “Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi 44/3 (01 Aralık 2024): 2473-2505. https://doi.org/10.17152/gefad.1470995.

JAMA

1.Ergül M, Yöndem S. Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. GEFAD. 2024;44:2473–2505.

MLA

Ergül, Mert, ve Sadık Yöndem. “Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi”. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 44, sy 3, Aralık 2024, ss. 2473-05, doi:10.17152/gefad.1470995.

Vancouver

1.Mert Ergül, Sadık Yöndem. Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. GEFAD. 01 Aralık 2024;44(3):2473-505. doi:10.17152/gefad.1470995

Gitar ile Eşlikleme Alanına Yönelik Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Development of the Self-Efficacy Scale in the Field of Guitar Accompaniment

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster