Kişilik ve Bir Kur'an Terimi Olarak Şakile
Öz
Kişilik, insani bir olgu olup, doğrudan bireye yöneliktir. İnsanı kendi yapan ve diğerlerinden ayıran bir konumdadır. İnsanlar da kişilikleri doğrultusunda değer yargısına sahip olurlar. Kişilik terim olarak huy, karakter, yaratılış, bilişsel yapı, ahlak ve yaşam biçimi anlamlarına gelmektedir. Kişilik farklı boyutlara sahip olup, onu şekillendiren etmenler de bulunmaktadır. Bunlar arasında çevre ve özellikle eğitimin ayrı bir yeri vardır. Kurâanâda kişiliğe yönelik bütün boyutları içeren bir terim bulunmaktadır ki, o da "şakile" sözcüğüdür. İnsanların yaratılış biçimine yönelik olarak kullanılan şakile, eğitim açısından bireysel farklılıkları dikkate alan bir metot tavsiye etmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Altınköprü, Tuncel 1999). Şahsiyet Analizi, İstanbul: Hayat yayınları.
- Aydın, Selim (2005). İnsan Tabiatına Farklı Bir Yaklaşım. Sızıntı (27), 321.
- Başaran, İ. Ethem (1996). Eğitimin Psikolojik Temelleri ve Eğitim Psikolojisi, Ankara: Gül yayınları.
- Baymur, Feriha (1997). Genel psikoloji (13. Baskı). İstanbul: İnkılap Yayınları.
- Bilge, Emine (1997). Genetik (3. Baskı). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Basımevi.
- Bilgiz, Musa (2006). Kişiliğin Oluşumunda Fıtrat ve Sosyal Çevrenin Etkisi. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (25), 129-148.
- Erkuş, Adnan (1994). Psikolojik Terimler Sözlüğü. Ankara: Doruk yayınları.
- Evrim, Selmin (1979). Psikoloji Açısından Zeka Sorunu Toplum Hizmetinde Psikoloji. İstanbul.
- Garnek, E. Heyri (1969). Psikolojiye Giriş (Çev, Fevzi Ertem-Remzi Öncül). İstanbul: M.E.B. Yayınları.
- Gövsa, İ. Alaettin (1999). Çocuk-Çocukta Davranış Gelişimi. İstanbul: Hayat yayınları.