Kur’ân-ı Kerim’de Haset-İnanç İlişkisi
Öz
Kur’an-ı Kerim, tevhidi merkeze alan bir kitaptır. Tevhidi inşaa etmek için Hz. Peygamber’e (s.a.v.) 23 yıl gibi bir sürede tedricî olarak yüce Allah (c.c.) tarafından indirilmiş olup toplumun ve fertlerin ihtiyaçlarını karşılamış, sorun ve problemleri çözmeyi hedeflemiştir. Bunu yaparken birçok yöntem ve teknik kullanmış; kendisine muarız olanlara meydan okumuştur. Bu yöntem ve tekniklerden en önemlisi ise, önce duyguları sonra aklı eğitmesidir. Kur’an, cahiliye edebiyatının üst düzeyde olduğu bir dönemde îcazı ile bu eğitici özelliğini ortaya koymuştur.
İşte tüm bunlara binaen Kur’an-ı Kerim, toplumun sorunlarına çözümler üretmiş, insanlara helali ve haramı göstermiştir. Bu sorunlardan bir tanesi de haset duygusudur. Hasedin psikolojik sebepleri olduğu gibi sosyolojik boyutları da vardır. İslam’ın ilk dönemimde Müslümanlar, bu konuda birçok baskı ve zulümlere maruz kalmıştır. Doğuştan fıtri olarak gelen menfi duygulardan kurtulmak imkânsız olabilir ancak bunların mecraları değiştirildiğinde insanı hem dünyada hem de ahirette saadete ulaştırabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdülbaki, Muhammed Fuad, Mü’cemü’l-Müfehres Li- Elfâzi’l Kur’âni’Kerim, Dâru’l Hadis, Kahire, 1945.
- Beyhaki, Ebu Bekir Ahmet b. el- Hüseyin, Şuâbu’l İman, Beyrut, 1990.
- el- Cürcâni, Ali b. Muhammed eş-Şerif, Kitabu’l- Ta’rifât, Beyrut, 1990.
- Cevheri, İsmail b. Hammâd, es- Sıhha, Tâcü’l- Lüğa ve Sıhâhu’l- Arabiyye, nşr, Ahmet Abdulgafür Attâr Beyrut, Dâru’l İlm, 1979.
- Çağrıcı, “Haset”, Türkiye Diyanet Vakfı Ansiklopedisi, İstanbul, 1997, 378-380.
- Çelik, Muhammed, Kur’an Kur’an’ı Tanımlıyor, İstanbul, Şule Yayınları, 1998.
- el- Ferra, Ebu Zekeriyya Yahya b. Ziyad, Meâni’l Kur’an, thk, Ahmed Yusuf Necati ve Muhammed Ali en-Neccar, Mısır, ysz, trs.
- Firüzabadi, Mecduddin Muhammed ibn Ya’kub, el-Kamusu’l Muhid, Müessesütü’r Risale, Beyrut, 1993.
- Foulguite, Paul, Pedagoji Sözlüğü, trc. Cenap Karakaya, İstanbul, 1994.
- Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî, es- Sünen, (thk., Ebi Turab Adil ibn Muhammed, Ebi Amr İmameddin İbn Abbas), Daru’t-Tasil, 2015.