Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Ülkemizdeki Aşı Reddi Hakkındaki Düşünceleri
Öz
Amaç: Aşılama bulaşıcı hastalıkları önleme, ölüm ve hastalık oranlarını azaltma, konusunda en etkili halk sağlığı araçlarından biridir. Ancak dünyada 1990’lı yıllarda, ülkemizde de 2010 yılından itibaren ‘aşı reddi’ kavramı ortaya çıkmış, aileler farklı nedenlerle çocuklarına aşı yaptırmak istememişlerdir. Bu çalışmada tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin ülkemizde yaşanan aşı reddi konusundaki bilgi düzeyleri ve düşüncelerinin incelenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda tıp fakültesi 6.sınıfta öğrenim gören 108 öğrenciye ulaşılmaya çalışılmıştır. Verilerin toplanmasında 10 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. İstatistiksel analizlerde yüzde dağılımı, ortalama ±SD Standard deviation ve ki kare testi kullanılmıştır.Bulgular: Çalışmaya katılanların %74,1'i kadın, % 95,4'ü bekardır. Yaş ortalaması 23.6±1.2 yıldır . Katılımcıların %84,3’ü ülkemizdeki aşı reddi oranlarının arttığını belirtmekte, toplumdaki rol model olarak nitelendirilebilecek insanların bu konuda olumsuz örnek olmasının, alternatif tıp sempatizanlarının ve bazı bilim insanlarının aşılar hakkındaki açıklamalarının bu durumun nedeni olduğunu düşünmektedir. Tıp fakültesi öğrencilerinin %83,3’ü aşı reddinin bireysel bir hak olmadığını düşünmekte ve aşı reddinin azaltılması için, ebeveynlere aşılama/bağışıklama ile ilgili eğitim vermenin ve devlet eliyle aşılama hizmetlerinin zorunlu hale getirilmesinin önemli olduğunu belirtmektedir.Sonuç: İntörn hekimler, ülkemizdeki aşı reddi sayısının artmakta olduğunu, bunun salgınların artmasına neden olacağını düşünmekte ve aşı reddinin bireysel bir hak olmadığını belirtmişlerdir. İntörn hekimlerin, bağışıklama ve aşı reddi konusundaki bilgi ve farkındalıklarını arttırmak gereklidir. Bu amaçla bu konuda düzenlenen kongre, sempozyum , toplantı ve eğitimlere katılımlarının sağlanması önemlidir. Böylece ulusal sağlık sorunlarına duyarlı, toplum sağlığıyla ilgili becerilere sahip hekimler yetiştirmek mümkün olacaktır
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Bozkurt HB. Aşı Reddine Genel Bir Bakış ve Literatürün Gözden Geçirilmesi , Kafkas J Med Sci 2018; 8(1):71–6.
- 2. Haverkate, M., D’Ancona F., Giambi C., Johansen K., Lopalco PL., Cozza V., Appelgren E. (2012). On behalf of the VENICE project gatekeepers and contact points. Mandatory and Recommended Vaccination in the EU, Iceland andNorway: Results of the VENICE 2010 Survey on the Ways ofImplementing National Vaccination Programmes. EuroSurveill 2018;17(22):1–3.
- 3. https://www.saglik.gov.tr/TR,11080/genisletilmis-bagisiklamaprogrami-genelgesi.html Genişletilmiş Bağışıklama Programı genelgesi. T.C. Sağlık Bakanlığı. Erişim tarihi 04.06.2018
- 4. Larsona HJ., Jarrett C., Schulz WS. , Chaudhuri M. , ZhoucY., Dube E. , Schuster M., MacDonaldf NE., Wilsona R., the SAGE Working Group on Vaccine Hesitancy. Measuring vaccine hesitancy: The development of a survey tool. Vaccine 33(2015)4165–75.
- 5. 3.Ulusal Aşı Çalıştayı Raporu. 16-18 Mart 2018 Ankara, syf:21-9.
- 6. Alpay A. Aşı Karşıtlığının Toplumsal Sonuçları Toplu ve Hekim Cilt 33, Sayı 3, Mayıs-Haziran, 2018, Sayfa 217-9, TTB.
- 7. Dube E,Vivion M, MacDonald N.E. Vaccine hesitancy, vaccine refusal and the anti-vaccine movement: influence, impact and implications. Expert Rev. Vaccines 14(1), 99–117 (2015).
- 8. Dubé E, Bettinger JA, Fisher WA, Naus M, Mahmud SM, Hilderman T. Vaccine acceptance, hesitancy and refusalin Canada: Challenges and potential approaches. CCDR • December 1, 2016 • Volume 42-12.
- 9. Özen M, Doğan N. Aşı-Hastalık İlişkisi: Söylenti mi, Gerçek mi? Klinik Gelişim. 2012; 25: 16-20.
- 10. Arıcan I. Sık Rastlanan Aşı Karşıtı İddialara Yanıtlar Cilt 33, Sayı 3, Mayıs-Haziran, 2018, Sayfa 195-206.