Parvovirus B19

Cilt: 23 Sayı: 3 1 Ocak 2013
Hatice Türk Dağı
PDF İndir
TR EN

Parvovirus B19

Öz

Parvovirus B19, Parvoviridae familyasının Erytrovirus genusunda yer alan küçük bir DNA virusudur. Virusun yaklaşık olarak %13- 14 oranında farklı nükleotid sekansa sahip üç genotipi tanımlanmıştır. Genotip 3 sahra-altı Afrika ve Güney Amerika ile sınırlı iken genotip 1 ve 2, Avrupa ve ABD’de yaygındır. Parvovirus B19, solunum yolu sekresyonları başta olmak üzere kan transfüzyonu, organ nakli ve transplasental yol ile bulaşmaktadır. Çocukluk çağının döküntülü hastalıklarından eritema infeksiyozumun etkeni olan par- vovirus B19, erişkinlerde artropatilere, özellikle kronik hemolitik anemisi olan hastalarda aplastik krize neden olmaktadır. Hamile bir kadının B19 virusu ile enfekte olması sonucunda, fetüste hidrops fetalis ve konjenital anemi gelişebilmektedir. Enfeksiyonun özgül etiyolojik tanısı serolojik testlerle ve polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi kullanılarak viral nükleik asidin belirlenmesi ile yapılabilir. Klinik çalışmalarla güvenli ve etkili olduğu gösterilen aşı adayları olmasına rağmen hiçbiri kullanım için onaylanmamıştır. Virusa özgül antiviral tedavi yoktur, semptomatik tedavi uygulanmaktadır

Anahtar Kelimeler

Parvovirus B19, eritema enfeksiyozum, aplastik kriz, hidrops fetalis

Kaynakça

  1. Cossart YE, Field AM, Cant B, Widdows D. Parvovirus-like partic- les in human sera. Lancet 1975;1:72-3.
  2. Allander T, Tammi MT, Eriksson M, et al. Cloning of a human par- vovirus by molecular screening of respiratory tract samples. Proc Natl Acad Sci U S A 2005;102:12891-6.
  3. Jones MS, Kapoor A, Lukashov VV, et al. New DNA viruses iden- tified in patients with acute viral infection syndrome. J Virol 2005;79:8230-6.
  4. Anderson MJ, Jones SE, Fisher-Hoch SP, et al. Human parvovi- rus, the cause of erythema infectiosum (fifth disease)? Lancet 1983;1:1378.
  5. White DG, Woolf AD, Mortimer PP, et al. Human parvovirus arth- ropathy. Lancet 1985;1:419-21.
  6. Pattison JR, Jones SE, Hodgson J, et al. Parvovirus infections and hypoplastic crisis in sickle-cell anaemia. Lancet 1981;1:664-5.
  7. Brown T, Anand A, Ritchie LD, et al. Intrauterine parvovirus infec- tion associated with hydrops fetalis. Lancet 1984;2:1033-4.
  8. Anderson LJ. Human Parvovirus B19. In: Richman DD, Whitley RJ, Hayden FG, editors. Clinical Virology. 2th ed. Washington: ASM Press 2002;28:597-607.
  9. Sharp CP, LeBreton M, Kantola K, et al. Widespread infection with homologues of human parvoviruses B19, PARV4, and hu- man bocavirus of chimpanzees and gorillas in the wild. J Virol 2010;84:10289-96.
  10. Murray PR, Rosenthal KS, Pfaller MA. Medical Microbiology. 5th ed. Philadelphia: Elsevier Mosby:2005;56:573-7.

Kaynak Göster

APA
Dağı, H. T. (2013). Parvovirus B19. Genel Tıp Dergisi, 23(3), 96-102. https://izlik.org/JA76DJ99UU
AMA
1.Dağı HT. Parvovirus B19. Genel Tıp Derg. 2013;23(3):96-102. https://izlik.org/JA76DJ99UU
Chicago
Dağı, Hatice Türk. 2013. “Parvovirus B19”. Genel Tıp Dergisi 23 (3): 96-102. https://izlik.org/JA76DJ99UU.
EndNote
Dağı HT (01 Ocak 2013) Parvovirus B19. Genel Tıp Dergisi 23 3 96–102.
IEEE
[1]H. T. Dağı, “Parvovirus B19”, Genel Tıp Derg, c. 23, sy 3, ss. 96–102, Oca. 2013, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA76DJ99UU
ISNAD
Dağı, Hatice Türk. “Parvovirus B19”. Genel Tıp Dergisi 23/3 (01 Ocak 2013): 96-102. https://izlik.org/JA76DJ99UU.
JAMA
1.Dağı HT. Parvovirus B19. Genel Tıp Derg. 2013;23:96–102.
MLA
Dağı, Hatice Türk. “Parvovirus B19”. Genel Tıp Dergisi, c. 23, sy 3, Ocak 2013, ss. 96-102, https://izlik.org/JA76DJ99UU.
Vancouver
1.Hatice Türk Dağı. Parvovirus B19. Genel Tıp Derg [Internet]. 01 Ocak 2013;23(3):96-102. Erişim adresi: https://izlik.org/JA76DJ99UU