Awareness of Patients Admitted to the Emergency Department About Overdiagnosis

Background/Aims: Overdiagnosis is defined as detecting a disease or abnormal condition that, if left undiagnosed, would not harm the individual. Our aim in the study is to increase the awareness of individuals about overdiagnosis in terms of social and demographic. Thus, we think that the number of unnecessary laboratory tests, computed tomography and other imaging tests in the emergency department can be reduced. Methods: For the study, a questionnaire including demographic data and 7 questions about overdiagnosis was prepared for the patients who applied to the emergency department. The questionnaire was filled by the emergency specialists and senior emergency assistants in charge of the patient in the form of questions and answers with the participants. Results: Our primary findings are: (1) There is a statistically significant relationship between patients' ideas about Overdiagnosis and variables such as gender, education level, place of residence, economic status, chronic diseases and the number of drugs used; (2) When we asked the patients if they would like to have a screening test for the diagnosis of a serious disease that does not cause complaints, 406 (76.5%) people stated that they wanted to have a screening test. However, after informing about overdiagnosis, this number decreased to 261 (49.2%) people. Conclusion: In our study, we demonstrated that patients did not want unnecessary diagnosis and treatment when informed about overdiagnosis and overtreatment before performing any screening test. Therefore, we think that if patients are adequately informed, overdiagnosis and overtreatment rates, which greatly burden the health system, can be reduced.

Amaç: Overdiagnosis, kelime anlamı aşırı teşhis olan ve teşhis edilmediği takdirde kişiye zarar vermeyecek bir hastalığın veya anormal bir durumun tespit edilmesi olarak tanımlanmaktadır. Çalışmadaki amacımız sosyal ve demografik açıdan bireylerinoverdiagnosis hakkındaki farkındalığını arttırmaktır. Böylelikle acil serviste gereksiz laboratuar tetkiklerinin, bilgisayarlı tomografi ve diğer görüntüleme testlerinin sayısının azalabileceğini düşünüyoruz. Gereç ve Yöntem: Çalışma için acil servise başvuran hastalara yönelik demografik verileri ve aşırı teşhis hakkındaki 7 soruyu içeren anket formu hazırlandı. Anket formu hastadan sorumlu acil uzmanları ve kıdemli acil asistanları tarafından katılımcılarla karşılıklı soru cevap şeklinde dolduruldu. Bulgular: Elde ettiğimiz birincil bulgular şunlardır: (1) Hastaların Overdiagnosis hakkındaki fikirleri ile cinsiyet, eğitim düzeyi, ikamet yeri, ekonomik durum, kronik hastalıklar ve kullandığı ilaç sayıları gibi değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki vardır; (2) Hastalara şikayete sebep olmayan ancak ciddi bir hastalığın teşhisi için tarama testi yaptırmak ister misiniz diye sorduğumuzda 406(%76,5) kişi tarama testi yaptırmak istediğini belirtti. Ancak aşırı teşhis hakkında bilgilendirme sonrasında bu sayının 261 (%49,2) kişiye düştüğü görüldü. Sonuç: Çalışmamızda herhangi bir tarama testi yapmadan önce hastaları aşırı teşhis ve tedavi konusunda bilgilendirdiğimiz de hastaların büyük bir oranda gereksiz teşhis ve tedavileri istemediğini görmekteyiz. Dolayısıyla eğer hastalar yeterli bir şekilde bilgilendirilirse, sağlık sistemleri üzerinde büyük bir yük oluşturan aşırı teshis ve tedavinin azalabileceğini düşünüyoruz.