Evaluation of Sociodemographic and Clinical Characteristics of Forensic Cases Referred to a University Hospital

Amaç: Adli makamlar gerekli gördüğü durumlarda çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine adli olguları farklı değerlendirmeler için yönlendirebilmektedir. Hem suça sürüklenen çocuklar hem de suç mağduru çocuklar adli makamların istediği raporların düzenlenmesi amacı ile değerlendirilmekte ve tıbbi kanaat oluşturulmaktadır. Bu bağlamda adli makamlar tarafından 2023 yılı içinde çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine yönlendirilen adli olguların sosyodemografik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 2023 yılında çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine adli makamlarca yönlendirilmiş adli olguların dosyaları geriye dönük olarak incelenmiş ve yaş, cinsiyet, aile durumu, eğitim düzeyi, ebeveyn eğitim düzeyi gibi sosyodemografik özelliklerin yanı sıra psikiyatrik değerlendirme sonucunda tanı alıp almadıkları gibi veriler incelenmiştir. Bulgular: 2-17 yaş aralığında 96 olgunun dosyası değerlendirilmiştir. Olguların 72’si (%75) erkek, 24’ü (%25) kız olup ortalama yaş 13.60±2.04 bulunmuştur. Adli olguların en sık yönlendirilme sebepleri sırası ile “işlendiği iddia olunan suçun hukuki anlam ve önemini kavrayıp kavramadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin tespiti” (n=66, %68), “beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağının tespiti” (n=18, %18) olmuştur. Psikiyatrik bir bozukluğa sahip olguların anlamlı düzeyde daha fazla suç tekrarına sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca her iki ebeveyni ile yaşayan çocuklarda tek ebeveynle/ebeveynsiz yaşayan çocuklara kıyasla suç tekrarının anlamlı düzeyde daha az olduğu saptanmıştır. Sonuç: Kliniğimize yönlendirilen adli olgularda psikiyatrik bozukluğa sahip olmanın ve her iki ebeveynle birlikte yaşamıyor olmanın suç tekrarına ilişkin önemli veriler sağlayabileceği görülmüştür. Bu anlamda psikiyatrik bozukluğun tedavisi ve riskli gruplara yönelik sosyal hizmet müdahalelerinin koruyucu hekimlik açısından önemli olabileceği düşünülmüştür.

Background/Aims: Judicial authorities may refer forensic cases to the child and adolescent psychiatry outpatient clinic for different evaluations when deemed necessary. Both children who are dragged into crime and children who are victims of crime are evaluated and a medical opinion is formed in order to prepare the reports requested by the judicial authorities. In this context, it was aimed to evaluate the sociodemographic and clinical characteristics of forensic cases referred to the child and adolescent psychiatry outpatient clinic by judicial authorities in 2022. Methods: In 2022, the files of forensic cases referred to the child and adolescent psychiatry outpatient clinic by judicial authorities were examined retrospectively and sociodemographic characteristics such as age, gender, family status, education level, parental education level, and whether they were diagnosed as a result of psychiatric evaluation were analyzed. Results: The files of 96 cases between the ages of 2-17 years were evaluated. Seventy-two (75%) of the cases were boys and 24 (25%) were girls and the mean age was 13.60±2.04 years. The most common reasons for the referral of the forensic cases were “to determine whether they comprehend the legal meaning and importance of the crime alleged to have been committed and whether they have developed the ability to direct their behavior” (n=66, 68%) and “to determine whether they can defend themselves physically or mentally” (n=18, 18%), respectively. It was determined that cases with a psychiatric disorder had significantly more repeated offenses. In addition, it was found that repeat offenses were significantly lower in children living with both parents compared to children living with a single parent/without parents. Conclusions: It was observed that having a psychiatric disorder and not living with both parents may provide important data on recidivism in forensic cases referred to our clinic. In this sense, it was thought that treatment of psychiatric disorder and social service interventions for risky groups may be important in terms of preventive medicine.