Fracture Quantification and Evulation of Reservoır Rock in The Hoya Formation on Batı Raman Anticlinal

Öz

The study area is located in the 10th oil region of southeastern Turkey. The specific research location is placed approximately 3 to 5 kilometers south of Batman and contains Hoya formation that is mainly composed of limestone and dolomite, which is widely exposed in south-eastern Anatolia region. The focus of this investigation is the fractures in the Hoya formation that is rich in carbonate, which is exposed on the West Raman Anticline that is the outcome of compressional tectonics, where is on south of thrust belt in the region. The West Raman Anticline, is an oil production area, is bounded with NW-SE directional reverse and normal faults on south. Hoya formation wherever is exposed in southeastern Anatolia, is consisted of limestones that are steep cliffs in general and dolomites that are diagenetic compositions of these limestones. This formation obtains poor-good reservoir rock qualification. Limestone of this formation is characteristically tanned-beige-white-off white colored, thin-medium-thick layered, rigorous - moderately rigorous, occasionally with chert, with plenty of micro and macro benthic foraminifera and algea, low to middle porosity, and partially dolomitic. Dolomites of this formation is characteristically white-tanned-grayish white colored, rigorous - moderately rigorous, thin-medium crystalline, occasionally sucrosic texture, has visionary fossils left from the primary texture, has cherts in nodulles and interbedded, thin calcite vessels, and dissolution porosity. Hoya formation includes facieses from bounded, semi-bounded shallow epicontinental sea to unbounded shallow sea and shelf margin environments. In this research, the fractures and joints, where is active in the southeastern Anatolia that are occurred with the tectonic deformations affecting the Arabian plate, are investigated. As a consequence of this investigation, these fractures are clustered, classified, and modelled.

Anahtar Kelimeler

• South East Anatolia
• West Raman
• Hoya Formation
• Fracture Modelling

Batı Raman Antiklinalinde Hoya Formasyonunun Çatlak Sınıflandırılması Ve Hazne Kaya Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Çalışma bölgesi Güneydoğu Anadolu’da X. Petrol Bölgesi içinde yer almaktadır. İnceleme alanı; Batman ilinin yaklaşık 3-5 km güneyinde bulunmakta olup, Güneydoğu Anadolu bölgesinin büyük bir kesiminde yaygın yüzlekleri bulunan, başlıca kireçtaşı ve dolomitten oluşan Hoya formasyonu ile temsil edilmektedir Bu çalışmada GD Anadolu Bölgesindeki Bindirme kuşağının güneyinde sıkışma tektoniği sonucunda oluşan Batı Raman antiklinalinde yüzeylenen karbonatça zengin Hoya formasyonunun çatlakları çalışılmıştır. Batı Raman Antiklinali petrol üretim alanı olup, KB-GD yönelimli, güneyi ters fay-normal fay sınırlanmıştır. Hoya Formasyonu Güneydoğu Anadolu’da mostra verdiği yerlerde, genelde dik yarlar oluşturan kireçtaşları ile bunların diyajenetik değişimleri ile oluşan zayıf-iyi hazne kaya özelliği sunan yaygın dolomitlerden meydana gelmektedir. Kireçtaşları; krem, bej, beyaz, kirli beyaz renkli, ince-orta-kalın tabakalı, sert-sertçe, yer yer çörtlü, bol küçük ve iri bentik foramlı, algli, kötü-iyi gözenekli ve yer yer dolomitiktir. Dolomitler ise, beyaz, krem, grimsi beyaz renkli, sert-sertçe, ince-kalın tabakalı, ince-orta kristali, yer yer şeker dokulu, ilksel dokudan kalma fosil izli, çört nodül ve ara bantlı, ince kalsit damarlı ve erime gözeneklidir. Hoya formasyonu, sınırlı-yarı sınırlı sığ epirik bir denizden, sığ normal açık deniz ve şelf kenarı/önü ortamlarının ürünü fasiyesleri içermektedir. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde etkili olan Arap Levhasını etkileyen tektonik olayların meydana getirdiği çatlak ve eklemler incelenmiş, çatlaklar sınıflandırılmış ve modellemeye gidilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Güneydoğu Anadolu
• Batı Raman
• Hoya Formasyonu
• Çatlak Modellemesi

Destekleyen Kurum

Destekleyen Kurum bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. Akıncı, A.C., Robertson, A.H.F. & Ünlügenç, U.C., 2016. Late Cretaceous–Cenozoic subduction–collision history of the Southern Neotethys: new evidence from the Çağlayancerit area, SE Turkey. International Journal Earth Sciences (Geol Rundsch) 105, 315–337. https://doi.org/10.1007/s00531-015-1199-6.
2. Billings, M.P., 1972. Structural Geology; Prentice-Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey. Third Edition, 606 p. Baecher, B. G., 1983. Statistical analysis of rock mass fracturing: Mathematical Geology, 15(2), 329-348. Closs, H., 1936. Einführung in die Geologie: Berlin, Borntraeger, 503 p.
3. Çetinkaya, C., Türkmen S.T., 2008. Batı Raman Sahası 3D Razervuar ve Çatlak modelleme çalışması. TPAO Üretim Daire Başkanlığı. Rapor No: 1183.
4. Dirik, K., (2006), Yapısal Jeoloji Ders Notları, Hacettepe Üniv., 92 s.
5. (https://www.scribd.com/document/53669172/Yapısal-Jeoloji-Ders-Notları), Ankara.
6. Dinçer, A., İşbilir, M.,1992. Batman Çevresi (X. Bölge) Üretim Sahaları Civarındaki Jeolojik Haritaların Yeniden Değerlendirilmesi, TPAO Arama Daire Başkanlığı Arşiv No: 3164
7. Hudson, J.A. and Harrison, J.P., 1997. Engineering Rock Mechanics: An Introduction to the Principles. Pergamon Press, London. 1997., 307-325.
8. Özkaya, İ., 2012. Çatlaklı rezervuar kurs notları, TPAO.

9. Özkaya, S.İ. and Reachard, D., 2006. Fractured Reservoir Characterization Using Dynamic Data in a carbonate field, Oman, SPE Reservoir evaluation and Engineering, 9, 227-238. Doi.org/10.2118/93312-PA.
10. Öner, Z. ve Dilek, Y., 2013. Fault kinematics in supradetachment basin formation. Menderes core complex of western Turkey. Tectonophysics, Volume 608, 26, 1394-1412.
11. Perinçek, D., 1979. The geology of Hazro – Korudağ – Çüngüş – Maden – Ergani– Hazar – Elazığ – Malatya area. Geol. Soc. of Turkey, 22.
12. Perinçek, D., ve Özkaya, İ., 1981. Arabistan Levhası Kuzey Kenarı Tektonik Evrimi. Yerbilimeri, Hacettepe Üniversitesi Yerbilimeri Enstitüsü Bülteni, 8: 91-101
13. Perinçek, D., Günay, Y., ve Kozlu, H., 1987. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki Yanal Atımlı Faylar İle İlgili Yeni Gözlemler, Türkiye 7. Petrol kongresi: 89-104
14. Perinçek, D. ve Çemen, İ., 1991. Late Creataceous-Paleogene Structural Evoluation Of The Structural Highs of the Southeastern Anatolia. Ozan Sungurlu Sempozyumu bildirileri: 386-403.
15. Perinçek, D. Duran, O., Bozdoğan, N., Çoruh, T., 1992. Stratigraphy and Palaeogeographical Evolution of the Autochthonous Sedimentary Rocks in Southeast Turkey. Ozan Sungurlu Symposium, Proceedings, 274-305.
16. Robertson, A.F., Parlak, O. & Ustaömer, T., 2012. New Mesozoic-Cenozoic palaeotectonic maps used to shed light on Tethyan geological development (Eastern Mediterranean, Taurides and Arabian margin). 1256-.
17. Stampfli, M.G., 2000. Tethyan Oceans. Geological Society, London, Special Publications, 173:1
18. Sungurlu, O., 1974. VI. Bölge Kuzey Sahalarının Jeolojisi. TPAO Arama Grubu, Ankara, Rapor No. 871, 32 s.
19. Türkmen, T., Karakeçe, Y., Korucu, Ö, Can, H., Açıkbaş, İ., 2010. Batı Raman , Ağır Petrol Sahası Garzan Rezervuarının 3B Entegre jeoistatistik Modeli. TPJD Bülteni, Cilt 22, No 1.
20. Yılmaz, Y., Yiğitbaş, E. ve Genç, Ş. C., 1991. Güneydoğu Anadolu Orojenik Kuşağının Batı Kesimlerinin Jeolojik Evrimi: Ozan Sungurlu Sempozyumu Bildirileri, Ankara, s. 356-385.
21. Yoldemir, O., 1978. Suvarlı-Haydarlı-Narlı-Gaziantep Arasında Kalan Alanın Jeolojisi, Yapısal Durumu Ve Petrol Olanakları. TPAO Arama Grubu, Rapor no. 2275. 68 s.