Sendikal örgütlülük düzeyi ile sosyal harcamalar arasındaki ilişkinin incelenmesi: OECD ülkelerinden bulgular

Öz

Çalışmanın amacı, sendikal örgütlülük düzeyindeki değişimlerin sosyal harcamaların seviyesini etkileyip etkilemediğini incelemektir. Bu çerçevede 1990-2017 yılları arası dönem ele alınarak rassal olarak seçilmiş 16 OECD ülkesine ait sendikal örgütlülük düzeyi ile sosyal harcamalar arasındaki ilişki panel veri ekonometrisi yöntemiyle araştırılmaktadır. Ayrıca sosyal harcamalar düzeyinin diğer belirleyicisi olarak kabul edilen emek üretkenliğinin etkisinin sınanması için toplam faktör verimliliği, beşerî sermaye düzeyi ve yıllık ortama çalışma saati değişkenleri bağımsız değişken olarak modele dâhil edilmektedir. Bu bağlamda korelasyon matrisi sonuçlarına göre, sendikal örgütlenme düzeyi ve beşerî sermaye ile sosyal harcamalar arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki bulunurken, yıllık ortalama çalışma saati ile arasında negatif yönlü bir ilişki saptanmaktadır. Driscoll-Kraay Standart Hatalar tahmin sonuçları ise, beşerî sermayedeki artışın sosyal harcamaları pozitif yönde, çalışma saatlerindeki artışın ise sosyal harcamaları negatif yönde etkilediğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sendikal Örgütlülük Düzeyi
• Beşeri Sermaye
• Sosyal Harcamalar

Examining the relationship between trade union density, and social expenditures: Evidence from OECD countries

Öz

This study investigates the existence of the relationship between trade union density, and social expenditures. For this purpose, we use 16 OECD countries that were selected randomly between 1990 and 2017. First, the correlation matrix results indicate that there is a statistically significant and positive relationship between trade union density, human capital and, social expenditures, while a negative relationship is found between the annual average working hours and social expenditures. Driscoll-Kraay Standard Errors estimation results determined that the increase in human capital affects social expenditures positively, while the increase in working hours affects social expenditures negatively.

Anahtar Kelimeler

• Trade Union Density
• Human Capital
• Social Expenditures

Kaynakça

1. Alcalde A.H. ve Martín J.S.M. (2017), Demographic, Political, İnstitutional and financial determinants of Regional Social Expenditure: The Case of Spain, Regional Studies, 51:6, 920-932, DOI: 10.1080/00343404.2016.1146822
2. Bacak, B. ve Kara, C. (2009), Küresel Yoksulluğun Önlenmesinde Sendikaların Rolü. Yönetim Bilimleri Dergisi. 7 (2), 83-98.
3. Beblavý, M. (2010), Comparative analysis of determinants and effects of social protection spending in the new EU member states. In P. Saunders & R. Sainsbury (Eds.), Social security, poverty and social exclusion in rich and poor countries (pp. 113–132). Cambridge: Intersetia
4. Boreham, P., Hall, R. ve Leet, M. (1996), Labour Movements and Welfare States: A Reconsideration of How Trade Unions Influence Social Change, The Australian and New Zealand Journal of Sociology. 32(3), 1–20.
5. Breusch, T.S. ve Pagan, A.R. (1980) The Lagrange Multiplier Test and Its Applications to Model Specification Tests in Econometrics, Review of Economic Studies. 47(1): pp. 239-53.
6. Castles, F. (2005), ‘Social Spending in the 1990s: Data and Determinants’, Policy and Politics, 33(3), 411-430.
7. Çetin, İ. (2019), Sosyal Harcamaların Arz ve Talep Yönlü Belirleyicileri: OECD Ülkeleri Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (62), 79-92.
8. Florian H., Niklas P. ve Egbert J.S. (2020), Determinants of Social Expenditure in OECD Countries, KOF Working Papers Series, KOF Swiss Economic Institute, ETH Zurich,Vol.475.

9. Güler, A.M. (2017), Sosyal Politikanın ‘‘Sınıf Sorunu’’ ve Sosyal Devlet Modelleri. Emek Araştırma Dergisi, Aralık 2017/2.
10. Güler, B.A. (2006), Sosyal Devlet ve Yerelleşme. Memleket Siyaset Yönetim, 2006/2, 29-43.
11. Güngör, F. ve Özuğurlu M. (1997), İngiliz Yoksul Yasaları: Paternalizm, Piyasa ya da Sosyal Devlet, Tartışma Metinleri, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Gelişme ve Toplum Araştırma Merkezi.
12. Hobsbawm E. [1962] (2012), Devrim Çağı (Çev. Bahadır Sina Şener), Dost Kitapevi, İstanbul.
13. Hooghe M. ve Oser J. (2016), Trade Union Density and Social Expenditure: A Longitudinal Analysis of Policy Feedback Effects in OECD Countries 1980–2010, Journal of European Public Policy.
14. Kaymaz, V. (2018), OECD Ülkelerinde Sosyal Harcamaların Belirleyicileri. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 4 (2), 118-130. DOI: 10.30855/gjeb.2018.4.2.005
15. Kazak, İ. (2012). İşçi Sendikalarının Tarihi Gelişimi (İngiltere Örneği) . Journal of Social Policy Conferences , 0 (37-38) , 63-81 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/iusskd/issue/921/10405
16. Koray, M. (2012), Sosyal Politika, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
17. Mahiroğulları A. (2012), XXI. Yüzyıla Girerken Sendikacılık: Günümüzdeki Değişim, Dönüşüm ve Gelecek İçin Arayışlar, Hak-İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi. Cilt:1 Sayı:1.
18. Mayoral, M.F. ve Sastre, J.F. (2017), Determinants of social spending in Latin America during and after the Washington consensus: a dynamic panel error-correction model analysis. Latin American Economic Review, 26(1), 10.
19. Özdemir, S. (2007), Küreselleşme Sürecinde Refah Devleti, Genişletilmiş 2. Baskı, İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
20. Özkiraz, A. ve Talu, N. (2008), Sendikaların Doğuşu; Türkiye ve Batı Avrupa Ülkeleri Karsılaştırması . Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi. 2, 108-124.
21. Özaydın M.M. (2014), Değişen Refah Anlayışı ve Sendikacılık. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 49(1), 67-85.
22. Özyiğit M., ve Çelik A. (2019). Kriz Teorilerinin Krizi, Wilhelm Wolff Toplum Araştırmaları Derneği, www.wwtad.org.tr
23. Painter, G. ve Bae, K. (2001), The changing determinants of state expenditure in the united states: 1965–1992, Public Finance and Management, 1, 370–392. doi: 10.1007/s00168-010-0435-z.
24. Polanyi K. Büyük Dönüşüm [1944] (2003), Çağımızın Siyasal ve Ekonomik Kökenleri, İletişim Yayıncılık, İstanbul.
25. Sanz, I. ve Velázquez, F. (2002), Determinants of the composition of government expenditure by functions. European Economy Group Working Papers No. 9. Madrid: European Economy Group.
26. Snyder, J.M.J. ve Yackovlev, I. (2000), Politcal and Economic Determinants of Changes in Government Spending on Social Protection Programs. MIT Working Paper.
27. Tabellini, G., Constitutional Determinants of Government Spending (March 2000), IGIER Working Paper No. 162, CESifo Working Paper No. 265, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=213068
28. Talas C. (1995), Toplumsal Politika, 4.Bası, İmge Kitabevi, Ankara.
29. Thompson E.P. [1966] (2015), İngiliz İşçi Sınıfının Oluşumu (Çev. Uygur Kocabaşoğlu), İletişim Yayınları, İstanbul.
30. Topal H.M. ve Özer, U. (2018), The Relationship Between Unionization and Social Expenditures: Is It Possible to Speak of a Policy Feed-back Effect, 33rd International Public Finance Conference/Turkey, Volume 2, Pages: 132-136
31. Yazgan, T. (1982). Türkiye'de Sendikal Harekeler (Kısa Tarihçe). Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, İstanbul.
32. Zarate T.B. (2014), Social Spending Responses to Organized Labor and Mass Protests in Latin America, 1970-2007. Comparative Political Studies, 47(14), 1945–1972. https://doi.org/10.1177/0010414013519409
33. William J.M., RoberT J. N. ve Loren C.S. (1989), The Review of Economics and Statistics. Vol. 71, No. 3 (Aug., 1989). pp. 538-542