Investigating consumer attitude towards social innovations offered by public enterprises and a case study

Öz

Social innovation can be defined as promoting innovative solutions to public problems and difficulties with the aim of increasing societal welfare. As one can interpret from its definition, social innovation finds various application areas, moreover, it aids to reach out wider range of consumers if it is offered by public enterprises. In this regard, it would present valuable information for policy makers to investigate the awareness of society about the subject as they are the main consumers of social innovations. In this study, it is aimed to investigate the attitude of respondents against social innovation and social innovations executed by public enterprises. E-pulse, developed by Turkish Republic Ministry of Health, is a social innovation example that is applied in healthcare services by a public enterprise. In this study, we also aim to explore the consumer profile of e-nabız via statistical methods. In particular, relationships between the application use preference and some demographic factors, individual’s health condition, social innovation awareness and technology use are explored. As a result of the field study conducted, it has been appointed that the society does not have adequate knowledge about the phenomenon of social innovation and its use cases. However, in contrast to this finding, it has been found that recognition of e-pulse application is quite high, but with a relatively low use rate being unproportioned to its level of recognition.

Anahtar Kelimeler

• Social innovation
• social innovation in public enterprises
• social innovation user profile
• e-pulse
• descriptive analysis
• Pearson chi square test

Kamu işletmelerinde yapılan sosyal inovasyonlara karşı tüketicinin tutumunun incelenmesi ve bir vaka analizi

Öz

Sosyal inovasyon; toplumsal sorunlara ve zorluklara yenilikçi çözümler getirerek toplumsal refahı yükseltme çabası olarak tanımlanabilir. Tanımı gereği, kendine birçok uygulama alanı bulabilecek bir kavram olmakla beraber, sosyal inovasyonun kamu işletmeleri tarafından uygulanması daha geniş bir tüketici kitlesine erişimi sağlayacaktır. Bu bağlamda, sosyal inovasyonun başlıca tüketicisi olarak halkın konu hakkındaki farkındalığının ve tutumunun incelenmesi politika yapıcılara değerli bilgiler sunacaktır. Çalışmada; katılımcıların sosyal yeniliklere, kamu işletmeleri tarafından yapılan sosyal yeniliklere karşı düşünce ve tutumunu anlamak hedeflenmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı tarafından geliştirilen e-nabız uygulaması; kamu işletmeleri tarafından sağlık hizmetleri alanında yapılan bir sosyal inovasyon örneğidir. Çalışmada ayrıca e-nabızın kullanıcı profilinin istatistiksel yöntemler aracılığı ile irdelenmesi amaçlanmıştır. Uygulama kullanım tercihinin bazı demografik veriler, bireyin sağlık durumu, sosyal inovasyon farkındalığı ve bireyin teknoloji kullanımı ile ilişkisi sorgulanmıştır. Çalışmanın neticesinde elde edilen saha verisine göre halkın sosyal inovasyon kavramı ve örnekleri konusunda yeterli bilgi sahibi olmadığı, öte yandan, bu bulguyla tezat oluşturacak şekilde e-nabız bilinirliğinin yüksek olduğu ancak kullanım oranının bilinirliği ile doğru orantılı olmadığı sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal inovasyon
• kamu işletmelerinde yapılan sosyal inovasyon
• sosyal inovasyon kullanıcı profili
• e-nabız
• betimsel anali
• Pearson ki-kare testi

Kaynakça

1. Adams, D., & Hess, M. (2010). Social innovation and why it has policy significance. Economic and Labour Relations Review, 21(2), 139–156. https://doi.org/10.1177/103530461002100209
2. Biasiotti, M. A., Nannucci, R., & Teoria, I. (n.d.). Learning to Become an E-citizen : The European and Italian Policies 1 Democracy in Modern Societies. Ifip International Federation For Information Processing, 269–280.
3. Bisset, S., & Potvin, L. (2007). Expanding our conceptualization of program implementation: Lessons from the genealogy of a school-based nutrition program. Health Education Research, 22(5), 737–746. https://doi.org/10.1093/her/cyl154
4. Burgelman, R. A., & Sayles, L. R. (1988). Inside corporate innovation (2nd edition). USA: Simon and Schuster.
5. Edwards-Schachter, M., & Wallace, M. L. (2017). ‘Shaken, but not stirred’: Sixty years of defining social innovation. Technological Forecasting and Social Change, 119, 64–79. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2017.03.012
6. Ersöz, F., Bayraktar, T., & Ersöz, T. (2016). Dünyada ve Türkiye’de İnovasyon Göstergelerinin Analizi - An Analysis of Innovation on World and Turkey. Yeni Türkiye Dergisi - Bilim ve Teknoloji Özel Sayısı - II, April 2017. https://www.researchgate.net/publication/315832418
7. Fernández, M. I., Bowen, G. S., Gay, C. L., Mattson, T. R., Bital, E., & Kelly, J. A. (2003). HIV, sex, and social change: Applying ESID principles to HIV prevention research. American Journal of Community Psychology, 32(3–4), 333–344. https://doi.org/10.1023/B:AJCP.0000004752.42987.a1
8. Gökçe, S. G. (2015). Kamuda İnovasyon ve Türkiye’deki Uygulamaları. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(3), 28–37.

9. İleri, Y. Y., & Uludağ, A. (2017). E-nabız uygulamasının yönetim bilişim sistemleri ve hasta mahremiyeti açısından değerlendirilmesi. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 3(3), 318–325. https://dergipark.org.tr/en/pub/usaysad/issue/33254/370192
10. İnal, Y., & Ercil Cagiltay, N. (2019). E- nabiz mobil sağlik uygulamasina yönelik kullanıcı değerlendirmesi User evaluation of e-nabiz mobile health. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 22(2), 375–388.
11. Kopmaz, B., & Arslanoğlu, A. (2018). Mobile health and smart health applications. Health Care Academician Journal, 5(4), 251. https://doi.org/10.5455/sad.13-1543239549
12. Mariann, V. S., & Krisztina, V. (2018). How Does Social Innovation Contribute to Solving Social Problems?- A process-oriented framework for measuring social innovation. European Journal of Social Sciences Education and Research, 12(1), 68. https://doi.org/10.26417/ejser.v12i1.p68-83
13. Mulgan, G., Tucker, S., Ali, R., Sanders, B., & University of Oxford. Skoll Centre for Social Entrepreneurship. (2007). Social innovation : what it is, why it matters and how it can be accelerated.
14. Norman, C. D., Charnaw-Burger, J., Yip, A. L., Saad, S., & Lombardo, C. (2010). Designing health innovation networks using complexity science and systems thinking: The CoNEKTR model. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 16(5), 1016–1023. https://doi.org/10.1111/j.1365-2753.2010.01534.x
15. Rana, N. P., Weerakkody, V., Dwivedi, Y. K., & Piercy, N. C. (2014). Profiling Existing Research on Social Innovation in the Public Sector. Information Systems Management, 31(3), 259–273. https://doi.org/10.1080/10580530.2014.923271
16. Şengül, Y. (2019). Türkiye’de sağlık bilişimi altyapısının kamusal alandaki gelişimi ve e-Sağlık hizmetleri. Sağlık ve Sosyal Refah Araştırmaları Dergisi, 1(2), 14–20. https://orcid.org/0000-0002-7608-2976
17. Soysal, A., & Yalçın, T. (2019). Bazı demografik değişkenlere göre e-nabız sisteminin kullanımı: öğrenciler üzerinde bir araştırma. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 6(3), 180–188. https://dergipark.org.tr/en/pub/sagakaderg/issue/49316/612524
18. Varga, K., Tóth, Z., & Tóth-Kiss, A. (2019). Innovation today–a complex innovation approach to social and technical innovations. Innovations, 7(1), 13-17
19. Windrum, P. & Koch, P. (2008). .Innovation in Public Sector Services: Entrepreneurship, Creativity and Management . UK: Edward Elgar Publishing
20. Yeşiltaş, A. (2018). Factors Affecting Utilization of e-Pulse Application. Health Care Academician Journal, 5(4), 290. https://doi.org/10.5455/sad.13-1525542718
21. Yorulmaz, M., & Akkan, M. (2018). Di̇ji̇tal sağlik ve e - nabiz farkindalik düzeyi̇ beli̇rleme çalişmasi 1.