Liderlik tarzlarının örgüt kültürüne etkisi: Kamu kurumlarında bir araştırma

Öz

Yönetim ve liderlik becerilerine sahip olmaları ve insan kaynaklarını etkin bir biçimde kullanmaları beklenen kamu yöneticileri, örgüt kültürünün şekillenmesinde önemli bir rol oynamakta ve çalışanların performansını etkileyerek örgütsel faaliyetleri kolaylaştırabilmektedir. Bu anlamda liderliğin örgüt kültürü üzerindeki etkilerinin ortaya konulması ve anlaşılması önemlidir. Türkiye’de liderlik ve örgüt kültürü arasındaki ilişkilerin ortaya konulmasına yönelik çalışmalar bulunmakla birlikte, kamu kurum ve kuruluşlarında yapılmış çalışma sayısı oldukça azdır. Kamu çalışanları bağlamında gerçekleştirilen bu çalışmada; önceki çalışmalardan farklı olarak liderlik tarzları ile örgüt kültürü boyutları kapsamlı bir şekilde ele alınmış ve algılanan liderlik tarzlarının algılanan örgüt kültürü üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma ile kamu kurumlarında örgüt kültürün anlaşılması, örgüt kültürünün şekillenmesinde liderlerin etkisinin belirlenmesi ile elde edilen bilgilerden yola çıkılarak çalışanların motivasyonunun arttırılması, çalışanların daha etkili yönetilmesi ve örgütsel değişim süreçlerinin yönetilebilmesi için aksiyonlar geliştirilmesine katkı sunulması hedeflenmektedir. Bu bağlamda analiz edilen veriler, Osmaniye ilindeki kamu çalışanlarından kolayda örnekleme yöntemi ile toplanan 601 geçerli anketten oluşmaktadır. Çalışmada “doğrulayıcı faktör analizi (DFA)”, “güvenilirlik analizi”, “Pearson korelasyon analizi” ve “çoklu doğrusal regresyon analizleri” kullanılmıştır. Analizler sonrasında, örgüt kültürü boyutlarının yöneticilerin liderlik tarzlarına göre farklılık gösterdiği ve liderlik tarzlarının örgüt kültürü algılarını etkilediği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kültür
• Örgüt Kültürü
• Liderlik
• Kamu Çalışanları

Etik Beyan

Bu çalışma bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine uygun olarak hazırlanmıştır.

The effect of leadership styles on organizational culture: A research in the public sector

Öz

Public administrators, who are expected to have management and leadership skills and to use human resources effectively, play an important role in shaping the organizational culture and can facilitate organizational activities by affecting the performance of employees. It is important to reveal and understand the effects of leadership on organizational culture. Although there are studies on the relationship between leadership and organizational culture in Türkiye, the number of studies conducted in public institutions and organizations is quite low. In this study, conducted in the context of public employees, unlike previous studies, leadership styles and organizational culture dimensions were discussed comprehensively, and it was aimed to examine the effects of perceived leadership styles on perceived organizational culture. This research it is aimed to understand the organizational culture in public institutions, to determine the effect of leaders in shaping the organizational culture, and to contribute to the development of actions to increase the motivation of employees, to manage employees more effectively, and to manage organizational change processes based on the information obtained. The data analyzed in this context consists of 601 valid questionnaires collected from public employees in Osmaniye province by convenience sampling method. ‘Confirmatory factor analysis (CFA),’ “reliability analysis”, “Pearson correlation analysis,” and “multiple linear regression analyses” were used in the study. After the analyses, it was determined that the dimensions of organizational culture differed according to the leadership styles of the managers, and leadership styles affected the perceptions of organizational culture.

Anahtar Kelimeler

• Culture
• Organizational Culture
• Leadership
• Public Employees

Etik Beyan

This study has been prepared in accordance with the ethical principles of scientific research and publication.

Kaynakça

1. Acar, A. Z. (2013). Farklı örgüt kültürü tipleri ve liderlik tarzları ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Lojistik işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(2), 5-31.
2. Akgündüz, Y. (2013). Kâr amacı gütmeyen konaklama işletmelerinde örgüt kültürü ve liderlik ilişkisi. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Ticaret ve Turizm Fakültesi Dergisi(1), 1-20.
3. Aksoy, V. (2016). Eğitim örgütlerinde meritokrasi ihlali sonucu oluşan yeni bir liderlik: Hafi liderlik. Akademik Bakış Dergisi (54), 204-215.
4. Akyürek, M. İ. (2020). İnovasyon ve liderlik. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(1), 15-24.
5. Al Khajeh, E. H. (2018). Impact of leadership styles on organizational performance. Journal of Human Resources Management Research, 2018(2018), 1-10. Doi: https://doi.org/10.5171/2018.687849
6. Alga, E. (2017). Örgütlerde algılanan liderlik tarzlarının çalışanların tükenmişliğine etkisi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(28), 97-124. Doi: https://doi.org/10.5505/pausbed.2017.63383
7. Almutairi, B. A., Alraggad, M. A., and Khasawneh, M. (2020). The impact of servant leadership on organizational trust: The mediating role of organizational culture. European Scientific Journal ESJ, 16(16), 49-62. Doi: http://dx.doi.org/10.19044/esj.2020.v16n16p49
8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., and Yıldırım, E. (2012). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Adapazarı: Sakarya Yayıncılık.

9. Aslan, Ş., and Özata, M. (2011). Sağlık çalışanlarında hizmetkâr liderlik: Dennis-Winston ve Dennis-Bocernea hizmetkâr liderlik ölçeklerinin geçerlik ve güvenirlik araştırması. Journal of Management & Economics, 18(1).
10. Avcı, A. (2016). Okul müdürlerinin dönüşümcü ve işlemci liderlik stillerinin örgüt kültürüne etkisi. Journal of Human Sciences, 13(3), 4780-4807.
11. Bakan, İ. (2008). "Örgüt kültürü" ve "liderlik" türlerine ilişkin algılamalar ile yöneticilerin demografik özellikleri arasındaki ilişki: Bir alan araştırması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(14), 13-40.
12. Bakan, İ., and Büyükbeşe, T. (2010). Liderlik “türleri” ve “güç kaynakları”na ilişkin mevcut-gelecek durum karşılaştırması: Eğitim kurumu yöneticilerinin algılarına dayalı bir alan araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12(19), 73-84.
13. Barut, Y., and Onay, M. (2016). Örgüt kültürü ve liderlik tarzı arayışında, yeni argümanlar: Manisa Vestel fabrikasında bir çalışma. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3(1), 181-193. Doi: https://doi.org/10.21733/ibad.365064
14. Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. New York: The Free Press.
15. Bass, B. M. (1990). Bass & Stogdill’s handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications (3rd ed.). The Free Press.
16. Bass, B. M., and Avolio, B. J. (1990). The implications of transactional and transformational leadership for individual, team, and organizational development. Research in Organizational Change and Development, 4(1), 231-272.
17. Bass, B. M., and Bass, R. (2009). The Bass handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications (4th ed.). Free Press.
18. Bass, B. M., Avolio, B. J., Jung, D. I., and Berson, Y. (2003). Predicting unit performance by assessing transformational and transactional leadership. Journal of Applied Psychology, 88(2), 207-218. Doi: https://doi.org/10.1037/0021-9010.88.2.207
19. Bedi, A. (2020). A meta‐analytic review of paternalistic leadership. Applied Psychology, 69(3), 960-1008. Doi: doi: https://doi.org/10.1111/apps.12186
20. Beerbohm, E. (2015). Is democratic leadership possible? American Political Science Review, 109(4), 639-652.
21. Bekmezci, M., and Yıldız, B. (2019). Babacan liderlik psikolojik sahipliği nasıl etkilemektedir? Kolektif şükranın aracı rolü. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(35), 309-324.
22. Breevaart, K., and Zacher, H. (2019). Main and interactive effects of weekly transformational and laissez‐faire leadership on followers’ trust in the leader and leader effectiveness. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 92(2), 384-409. Doi: https://doi.org/10.1111/joop.12253
23. Cameron, Kim S., and Quinn, R. E. (2011). Diagnosing and Changing Organizational Culture: Based on the Competing Values Framework. John Wiley & Sons.
24. Carolina, Ț. (2019). Dimensions of national culture–cross-cultural theories. Studies in Business & Economics, 14(3). Doi: https://doi.org/10.2478/sbe-2019-0055
25. Cartwright, D., and Zander, A. (1968). Group dynamics (3rd ed.). Harper & Row.
26. Chaudhry, A. Q., and Javed, H. (2012). Impact of transactional and laissez faire leadership style on motivation. International Journal of Business and Social Science, 3(7), 258-264.
27. Chiang, J. T., Chen, X. P., Liu, H., Akutsu, S., and Wang, Z. (2021). We have emotions but can’t show them! Authoritarian leadership, emotion suppression climate, and team performance. Human Relations, 74(7), 1082-1111. Doi: https://doi.org/10.1177/0018726720908649
28. Conger, J. A. (1999). Charismatic and transformational leadership in organizations: An insider's perspective on these developing streams of research. The Leadership Quarterly, 10(2), 145-179. Doi: https://doi.org/10.1016/S1048-9843(99)00012-0
29. Conger, J. A., and Kanungo, R. N. (1998). Charismatic leadership in organizations. Sage Publications.
30. Çağlar, E. S. (2012). Work engagement, empowerment and leadership styles: Analyses from cultural perspectives in hotel management. Journal of Global Strategic Management, 6(1), 17-31. Doi: https://doi.org/10.20460/JGSM.2012615783
31. Daft, R. L., and Marcic, D. (2009). Management: The new workplace (6th ed.). USA: South-Western Cengage Learning.
32. Danışman, A., and Özgen, H. (2003). Örgüt kültürü çalışmalarında yöntem tartışması: Niteliksel-niceliksel yöntem ikileminde niceliksel ölçümler ve bir ölçek önerisi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 91-124.
33. Danışman, A., and Özgen, H. (2008). Örgütsel alt kültürler ve kaynakları: Bir sanayi firmasında görgül bir araştırma. ODTÜ Gelişme Dergisi(35), 277-304.
34. Darı, A. B., and Koç, O. (2021). Kamu kurumlarında karizmatik liderliğin örgüt kültürü üzerine etkisi: Yalova ili örneği. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 260-276.
35. Dehon, C., Weems, C. F., Stickle, T. R., Costa, N. M., and Berman, S. L. (2005). A cross-sectional evaluation of the factorial invariance of anxiety sensitivity in adolescents and young adults. Behaviour Research and Therapy, 43(6), 799-810. Doi: https://doi.org/10.1016/j.brat.2004.06.008
36. Demir, C., Yılmaz, M. K., and Çevirgen, A. (2010). Liderlik yaklaşimlari ve liderlik tarzlarina ilişkin bir araştirma. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 2(1), 129-152.
37. Denison, D. R. (1996). What is the difference between organizational culture and organizational climate? A native's point of view on a decade of paradigm wars. Academy of management review, 21(3), 619-654. Doi: https://doi.org/10.2307/258997
38. Erdem, O., and Dikici, A. M. (2009). Liderlik ve kurum kültürü etkileşimi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(29), 198-213.
39. Erdoğan, Y. E. (2010). Hizmet işletmelerinde yöneticilerin liderlik davranışları ile çalışanların iş doyumu arasındaki ilişkinin belirlenmesine yönelik bir alan araştırması: Kütahya ili örneği. Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
40. Eva, N., Robin, M., Sendjaya, S., Van Dierendonck, D., and Liden, R. C. (2019). Servant leadership: A systematic review and call for future research. The Leadership Quarterly, 30(1), 111-132. Doi: https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2018.07.004
41. Farah, A. (2010). Discourses in organizational culture: Bank managers and employees perceived relationships and performance. A. G. Woodside (Dü.) içinde, Organızatıonal culture, business-to-business relationships, and interfirm networks (p. 11-26). Emerald Group Publishing Limited.
42. Filipe, P. D. L. (2018). A liderança na administração pública: Estudos representativos de perfis de liderança na administração direta e indireta do Estado (Master's thesis). ISCTE-Instituto Universitario de Lisboa, Portugal.
43. Gastil, J. (1994). A definition and illustration of democratic leadership. Human Relations, 47(8), 953-975. Doi: https://doi.org/10.1177/001872679404700805
44. Gedik, Y. (2020). Dönüşümsel ve işlemsel liderlik. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(2), 19-34.
45. Gelfand, M. J., Erez, M., and Aycan, Z. (2007). Cross-cultural organizational behavior. Annual Review of Psychology, 58, 479-514. Doi: https://doi.org/10.1146/annurev.psych.58.110405.085559
46. George, D., and Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference, 17.0 update (10a ed.). Boston: Pearson.
47. Gerçek, M. (2018). Yöneticilerin babacan (paternalist) liderlik davranışlarının psikolojik sözleşme bağlamındaki beklentileri üzerindeki etkilerine yönelik bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 13(2), 101-118. Doi: https://doi.org/10.17153/oguiibf.390533
48. Gizir, S. (2007). Üniversitelerde örgüt kültürü ve örgüt-içi iletişim üzerine bir derleme çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 50(50), 247-268.
49. Görmen, M. (2017). Örgüt kültürünün örgütsel sinizm tutumları üzerine etkisi. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 363-388.
50. Guy, M. E. (1990). Ethical decision making in everyday work situations. Greenwood Publishing Group.
51. Güçlü, N. (2003). Örgüt kültürü. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 61-85.
52. Gül, H., and Aykanat, Z. (2012). Karizmatik liderlik ve örgüt kültürü ilişkisi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 17-36.
53. Gün, İ., and Aslan, Ö. (2018). Liderlik kuramları ve sağlık işletmelerinde liderlik. Journal of Health and Nursing Management, 5(3), 217-226.
54. Gürbüz, S., and Varoğlu, M. A. (2021). Örgüt kültürü eğilimlerinin örgütsel değişim algısı üzerindeki etkisi. SAVSAD Savunma ve Savaş Araştırmaları Dergisi, 31(1), 145-178.
55. Gürdoğan, A., and Yavuz, E. (2013). Turizm işletmelerinde örgüt kültürü ve liderlik davranışı etkileşimi: Muğla İli’nde bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 24(1), 57-69.
56. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., and Balck, W. C. (1995). Multivariate data analysis with readings (4th. ed.). New Jersey: Prentice Hall.
57. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7th ed.). Harlow, Essex: Pearson Education Limited
58. Hair, J. F., Willian, C. B., Barry, J. B., and Rolph, E. A. (2010). “Multivariate Data Analysis”. Amerika Birleşik Devletleri: Pearson.
59. Harrison, G. L., and Baird, K. M. (2015). The organizational culture of public sector organizations in Australia. Australian Journal of Management, 40(4), 613-629. Doi: https://doi.org/10.1177/0312896214529440
60. Harwiki, W. (2016). The impact of servant leadership on organization culture, organizational commitment, organizational citizenship behaviour (OCB) and employee performance in women cooperatives. Procedia-Social and Behavioral Sciences(219), 283-290. Doi: https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2016.04.032
61. Hatipoğlu, Z., Akduman, G., and Demir, B. (2019). Babacan liderlik tarzının çalışan görev performansı ve duygusal bağlılık üzerindeki etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(1), 279-292. Doi: https://doi.org/10.20491/isarder.2019.599
62. Hou, B., Hong, J., Zhu, K., and Zhou, Y. (2019). Paternalistic leadership and innovation: The moderating effect of environmental dynamism. European Journal of Innovation Management. Doi: https://doi.org/10.1108/EJIM-07-2018-0141
63. Idrus, A., Armanu, A. S., and Rohman, F. (2015). The role of bureaucratic leadership, organizational culture, and organizational commitment on organizational performance (Study on the Local Government Task Force/SKPD’s Financial Administration Officials in Jayapura City Government). European Journal of Business and Management, 7(19), 8-16.
64. Jones, D., and Rudd, R. (2008). Transactional, transformational, or laissez-faire leadership: An Assessment of College of Agriculture Academic Program Leaders'(Deans) leadership styles. Journal of Agricultural Education, 49(2), 88-97. Doi: https://doi.org/10.5032/jae.2008.02088
65. Judge, T. A., and Piccolo, R. F. (2004). Transformational and transactional leadership: A meta-analytic test of their relative validity. Journal of Applied Psychology, 89(5), 755-768. Doi: https://doi.org/10.1037/0021-9010.89.5.755
66. Kabasakal, H., and Bodur, M. (2007). Leadership and culture in Turkey: A multifaceted phenomenon. In Culture and leadership across the world (pp. 869-908). Psychology Press. Doi: https://doi.org/10.4324/9780203936665
67. Kalfaoğlu, S., Attar, M., and Tekin, E. (2021). Etik lderliğin örgüt kültürüne etkisinde örgütsel adaletin aracılık rolünün araştırılması. İşletme Araştırmaları Dergisi, 13(2), 1107-1126. Doi: https://doi.org/10.20491/isarder.2021.1187
68. Karahan, A. (2008). Çalışanların örgüt kültürünü algılamalarına yönelik ampirik bir çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(20), 457-478.
69. Karşu Cesur, D., Erkilet, A., and Taylan, H. H. (2019). Paternalist liderlik ve örgüt kültürü ilişkisi: Sakarya Üniversitesi örneği. Akademik İncelemeler Dergisi (AID), 14(1), 87-116. Doi: https://doi.org/10.17550/akademikincelemeler.432800
70. Khan, Z. A., Nawaz, A., and Khan, I. (2016). Leadership theories and styles: A literatüre review. Journal of Resources Development and Management, 16(1), 1-7.
71. Ko, C., Ma, J., Bartnik, R., Haney, M. H., and Kang, M. (2018). Ethical leadership: An integrative review and future research agenda. Ethics & Behavior, 28(2), 104-132. Doi: https://doi.org/10.1080/10508422.2017.1318069
72. Kouzes, J. M., and Posner, B. Z. (1997). O desafio da Liderança. Rio de Janeiro: Campus.
73. Köksal, O. (2011). Bir kültürel liderlik paradoksu: Paternalizm. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 101-122.
74. Kumar, S., Adhish, V. S., and Deoki, N. (2014). Making sense of theories of leadership for capacity building. Indian Journal of Community Medicine, 39(2), 82-86.
75. Küçüközkan, Y. (2015). Liderlik ve motivasyon teorileri: Kuramsal bir çerçeve. Uluslararası Akademik Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 85-116.
76. Lee, K., Kim, Y., and Cho, W. (2018). A study on the relationship between servant leadership, organizational culture, and job satisfaction in fitness clubs. Sport Mont, 16(3), 43-49. Doi: https://doi.org/10.26773/smj.181008
77. Liu, Y. (2014). Exploring the impact of organizational culture on paternalistic leadership in Chinese SMEs. World Journal of Management, 5(1), 1-19.
78. Mansaray, H. E. (2019). The role of leadership style in organisational change management: A literature review. Journal of Human Resource Management, 7-1, 18-31. Doi: https://doi.org/10.11648/j.jhrm.20190701.13
79. Mansurova, S., and Güney, S. (2018). İşletmelerde dönüşümcü liderlik davranışlarının örgüt kültürüne etkisi ve bir uygulama. ABMYO Dergisi, 13(52), 33-54.
80. Massey, A. (1993), Managing the public sector: A comparative analysis of the United Kingdom and the United States. Edward Elgar Publishing.
81. McCleskey, J. A. (2014). Situational, transformational, and transactional leadership and leadership development. Journal of Business Studies Quarterly, 5(4), 117-130.
82. Mihelic, K. K., Lipicnik, B., and Tekavcic, M. (2010). Ethical leadership. International Journal of Management & Information Systems (IJMIS), 14(5), 31-42. Doi: https://doi.org/10.19030/ijmis.v14i5.11
83. Mohammed, T. Y., and Paşaoğlu Baş, P. (2020). Dönüşümcü liderlik stilinin örgüt kültürü ve işletmenin yenilikçiliğine etkisi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 98-122.
84. Morgan, G. (1996). Images of organization. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
85. Murcahyanto, H., Asmawi, M., and Madhakomala, M. (2018). The effect of democratic leadership style, organizational culture commitment on organizatıon and self-confidence on lecturers’ performance of Stkip Hamzanwadi Selong Lombok Timur Regency. Journal of Education Research in Administration and Management, 2(1), 176-184. Doi: https://doi.org/10.29061/jeram.v2i1.86
86. Nahavandi, A. (2000). The art and science of leadership (2nd ed.). New Jersey: Prentice Hall.
87. National culture. (t.y.). Hofstede Insights web sitesi: https://hi.hofstede-insights.com/national-culture. Erişim tarihi: 09.05.2021.
88. Niu, C. P., Wang, A. C., and Cheng, B. S. (2009). Effectiveness of a moral and benevolent leader: Probing the interactions of the dimensions of paternalistic leadership. Asian Journal of Social Psychology, 12(1), 32-39. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1467-839X.2008.01267.x
89. Nwibere, B. M. (2013). The influence of corporate culture on managerial leadership style: The Niigerian experience. International Journal of Business & Public Administration, 10(2), 166-187.
90. Ojokuku, R. M., Odetayo, T. A., and Sajuyigbe, A. S. (2012). Impact of leadership style on organizational performance: A case study of Nigerian banks. American Journal of Business and Management, 1(4), 202-207. Doi: https://doi.org/10.11634/216796061706212
91. Olley, R. (2021). A focussed literature review of power and influence leadership theories. Asia Pacific Journal of Health Management, 16(2), 7-17.
92. Ötken, A. B., and Cenkci, T. (2012). The impact of paternalistic leadership on ethical climate: The moderating role of trust in leader. Journal of Business Ethics, 108(4), 525-536. Doi: https://doi.org/10.1007/s10551-011-1108-2
93. Özmen, A. (2013). Kamuda yönetim kültürü. International Journal of Social Science, 6(3), 925-946. Doi: https://doi.org/10.9761/JASSS836
94. Özmen, S., Özer, Ö., and Özkan, O. (2020). Sağlık çalışanlarında etik liderlik ve örgüt kültürünün incelenmesi: Özel bir hastanede uygulama. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 445-461. Doi: https://doi.org/10.30798/makuiibf.692062
95. Öztürk, U. C. (2015). Örgüt kültürü algısında cinsiyet faktörünün etkisi ve bir uygulama. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 6(12), 62-86.
96. Page, D., and Wong, T. P. (2000). A conceptual framework for measuring servant leadership. The Human Factor In Shaping The Course Of History And Development, 69, 110.
97. Panagiotis, M., Alexandros, S., and George, P. (2014). Organizational culture and motivation in the public sector. The case of the city of Zografou. Procedia Economics and Finance, 14, 415–424.
98. Parker, R., and Bradley, L. (2000). Organisational culture in the public sector: evidence from six organisations. International Journal of Public Sector Management, 13(2), 125-141. Doi: https://doi.org/10.1108/09513550010338773
99. Paşa, S. F., Kabasakal, H., and Bodur, M. (2001). Society, organisations, and leadership in Turkey. Applied Psychology: An International Review. Doi: https://doi.org/10.1111/1464-0597.00073
100. Pellegrini, E. K., Scandura, T. A., and Jayaraman, V. (2010). Cross-cultural generalizability of paternalistic leadership: An expansion of leader-member exchange theory. Group & Organization Management, 35(4), 391-420. Doi: https://doi.org/10.1177/1059601110378456
101. Poyraz, A., and Dayangaç Kıyat, G. B. (2021). Destinasyon imajının tüketici deneyimi üzerine etkisi: Karadeniz Bölgesi örneği. Journal of Applied Tourism Research, 2(1), 41-60.
102. Ralph, E. G. (2005). “Enhancing managers’ supervisory effectiveness: A promising model”. Journal of Management Development, 24(3), 267-284. Doi: https://doi.org/10.1108/02621710510584071
103. Ray, S., and Ray, I. A. (2012). Understanding democratic leadership: Some key issues and perception with reference to India’s freedom movement. Afro Asian Journal of Social Sciences, 3(3.1), 1-26.
104. Reynolds, P. D. (1986). Organizational culture as related to industry, position and performance: A preliminary report. Journal of Management Studies, 23(3), 333-345. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1467-6486.1986.tb00958.x
105. Rus, M., and Rusu, D. O. (2015). The organizational culture in public and private institutions. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 187, 565-569. Doi: https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.03.105
106. Sarp, P., Kumral, T., and Bozkurt, S. (2019). Babacan liderlik ve işte var olamama ilişkisinde iş güvencesinin aracı rolü. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(41), 161-168.
107. Schein, E. H. (2004). Organizational culture and leadership (2nd ed.). John Wiley & Sons
108. Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). Cambridge, MA: Jossey Bass.
109. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., and Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of psychological research online, 8(2), 23-74.
110. Schimmoeller, L. J. (2010). Leadership styles in competing organizational cultures. Leadership Review, 10(2), 125-141.
111. Schraeder, M., Tears, R. S., and Jordan, M. H. (2005). Organizational culture in public sector organizations: Promoting change through training and leading by example. Leadership & Organization Development Journal, 26(6), 492–502. Doi: https://doi.org/10.1108/01437730510617681
112. Scott, P. G., and Falcone, S. (1998). Comparing public and private organizations: An exploratory analysis of three frameworks. The American Review of Public Administration, 28(2), 126-145. Doi: https://doi.org/10.1177/027507409802800202
113. Sekaran, U. (1992). Research methods for business: A skill building approach (2nd ed.). New York: John Wiley and Sons. Inc.
114. Setyaningrum, R. P. (2017). Relationship between servant leadership in organizational culture, organizational commitment, organizational citizenship behaviour and customer satisfaction. European Research Studies Journal, XX(3A), 554-569.
115. Shackleton, V. (1995). Business leadersihip. London: Routledge Inc.
116. Sharma, L., and Singh, S. K. (2013). Characteristics of laissez-faire leadership style: A case study. CLEAR International Journal of Research in Commerce & Management, 4(3), 29-31.
117. Sığrı, Ü. (2011). Yönetimde grup dinamikleri. Ankara: Siyasal Yayınevi.
118. Sığrı, Ü., and Ercil, Y. (2007). Türk yönetim tarihi. İstanbul: IQ Yayıncılık.
119. Simon, D., Kriston, L., Loh, A., Spies, C., Scheibler, F., Wills, C., & Härter, M. (2010). Confirmatory factor analysis and recommendations for improvement of the Autonomy‐Preference‐Index (API). Health expectations, 13(3), 234-243.
120. Sinclair, A. (1991). After excellence: Models of organisational culture for the public sector. Australian Journal of Public Administration, 50(3), 321-332. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1467-8500.1991.tb02293.x
121. Stouten, J., Van Dijke, M., and De Cremer, D. (2012). Ethical leadership. Journal of Personnel Psychology, 11(1), 1-6. Doi: https://doi.org/10.1027/1866-5888/a000059
122. Sungur, O. (2010). Korelasyon analizi. Ş. Kalaycı (Dü.) içinde, SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (5. b.). Ankara: Asil Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
123. Sürücü, L., and Yeşilada, T. (2017). The impact of leadership styles on organizational culture. International Journal of Business and Management Invention, 6(8), 31-39.
124. Şahin, A., Taşpınar, Y., Eryeşil, K., and Örselli, E. (2015). Kamu yönetiminde liderlik: Yönetici ve çalışanların liderlik algısı. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 18(2), 73-96.
125. Şanal , M., and Öztürk, M. (2019). Örgüt kültürünün işletme performansına etkisi üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28(2), 257-271. Doi: https://doi.org/10.35379/cusosbil.595808
126. Şendoğdu, A. A., and Erdirençelebi, M. (2014). Paternalist liderlik ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(27), 253-274. Doi: https://doi.org/10.30976/susead.302226
127. Şentürk, F. K. (2017). Etik liderliğin belirleyicileri olarak kişilik, örgüt kültürü ve dini yönelim: Antalya’daki dört ve beş yıldızlı otellerde bir uygulama. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(3), 186-206. Doi: https://doi.org/10.24010/soid.369966
128. Tannenbaum, R., and Schmidt, W. (1958). Führungsstil: Demokratisch oder autoritär. Harvard Business Review.
129. Tanrıöğen, Z. M., Baştürk, R., and Başer, M. U. (2014). Bolman ve Deal’ın dört çerçeve kuramı: Müdürlerin liderlik tarzları ve örgüt kültürü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 192-202.
130. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
131. Teixeira, S. (2005). Gestão das Organizações. Madrid: McGrawHill.
132. Tengilimoğlu, D. (2005a). Hizmet işletmelerinde liderlik davranışları ile iş doyumu arasındaki ilişkinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 23-45.
133. Tengilimoğlu, D. (2005b). Kamu ve özel sektör örgütlerinde liderlik davranişi özelliklerinin belirlenmesine yönelik bir alan çalişmasi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), 1-16.
134. Terzi, A. R., and Derin, R. (2016). Relation between democratic leadership and organizational cynicism. Journal of Education and Learning, 5(3), 193-204. Doi: https://doi.org/10.5539/jel.v5n3p193
135. Tokmak, M. (2018). Yöneticilerin hizmetkâr liderlik davranışlarının çalışanlar tarafından algılanma düzeylerine yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 32(4), 959-978.
136. Tosunoglu, H., and Ekmekci, O. (2016). Laissez-Faire leaders and organizations: How does Laissez-Faire leader erode the trust in organizations? Journal of Economics Finance and Accounting, 3(1), 89-99. Doi: https://doi.org/10.17261/Pressacademia.2016116538
137. Tracey, J. B., and Hinkin, T. R. (1998). Transformational leadership or effective managerial practices? Group & Organization Management, 23(3), 220-236. Doi: https://doi.org/10.1177/1059601198233002
138. Trevino, L. K., Brown, M., and Hartman, L. P. (2003). A qualitative investigation of perceived executive ethical leadership: Perceptions from inside and outside the executive suite. Human Relations, 56(1), 5-37. Doi: https://doi.org/10.1177/0018726703056001448
139. Trice, H. M., and Beyer, J. M. (1993). The cultures of work organizations. Prentice-Hall, Inc.
140. Tutcu, A., and Çelik, M. (2020). Çalışanların duygusal sermayelerinin demografik değişkenler açısından incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(Özel Sayı), 99-116. Doi: https://doi.org/10.18026/cbayarsos.527279
141. Tütüncü, Ö., and Akgündüz, Y. (2012). Seyahat acentelerinde örgüt kültürü ve liderlik arasındaki ilişki: Kuşadası bölgesinde bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 23(1), 59-72.
142. Uğur, Ç. (2017). Çalışanların örgüt kültürü ve liderlik tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 4(4), 347-354. Doi: https://doi.org/10.5455/sad.13-1513697265
143. Uslu, O., and Ardıç, K. (2022). Babacan liderlik ve yöneticiye güven ilişkisinde güç mesafesi, bireycilik ve toplulukçuluğun düzenleyici etkilerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31(1), 279-291.Doi: https://doi.org/10.35379/cusosbil.1034101
144. Uysal, Ş. A., Keklik, B., Erdem, R., and Çelik, R. (2012). Hastane yöneticilerinin liderlik özellikleri ile çalışanların iş üretkenlik düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 15(1), 25-57.
145. Ürü Sanı, F., Çalışkan, S. C., Atan, Ö., and Yozgat, U. (2013). Öğretim üyelerinin hizmetkâr liderlik davranışları ve ardılları üzerine bir araştırma. Ege Akademik Bakış, 13(1), 63-82.
146. Van der Post, W. Z., De Coning, T. J., and Smith, E. M. (1997). An instrument to measure organizational culture. South African Journal of Business Management, 28(4), 147-168. Doi: https://doi.org/10.4102/sajbm.v28i4.800
147. Van der Voet, J. (2014). The effectiveness and specificity of change management in a public organization: Transformational leadership and a bureaucratic organizational structure. European Management Journal, 32(3), 373-382. Doi: https://doi.org/10.1016/j.emj.2013.10.001
148. Van Dierendonck, D. (2011). Servant leadership: A review and synthesis. Journal of management, 37(4), 1228-1261. Doi: https://doi.org/10.1177/0149206310380462
149. Vrančić, I. (2015). And people? Why are managers’ cars the most important asset in every organization? Technics Publications.
150. Weick, K. (1995). Sensemaking in organizations. Sage Publications.
151. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.
152. Yeşiltaş, M. D., and Türk, M. (2021). Örgütsel alt kültürlerin örgütsel ve bireysel temelleri. A. Yalçın (Ed.) içinde, Yönetim ve organizasyon çalışmaları. Akademisyen Kitabevi.
153. Yetgin, M. A. (2016). Örgütsel psikolojik sermaye ve destekleyici örgüt kültürünün otantik liderlikte rolü: Görgül bir araştırma. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 51(2), 128-156.
154. Yılmaz, H. (2011). Güçlendirici liderlik kuramsal bir inceleme. İstanbul: Beta.
155. Yukl, G. (2018). Örgütlerde liderlik (Ş. Çetin, and R. Baltacı, trans.). Nobel.
156. Zacharatos, A., Barling, J., and Kelloway, E. K. (2000). Development and effects of transformational leadership in adolescents. The Leadership Quarterly, 11(2), 211-226. Doi: https://doi.org/10.1016/S1048-9843(00)00041-2
157. Zareen, M., Razzaq, K., and Mujtaba, B. G. (2015). Impact of transactional, transformational and laissez-faire leadership styles on motivation: A quantitative study of banking employees in Pakistan. Public Organization Review, 15(4), 531-549. Doi: https://doi.org/10.1007/s11115-014-0287-6
158. Zincir, O., and Tunç, A. Ö. (2018). Yöneticim etik bir lider midir?: Beyaz yaka çalışanların algısı üzerine bir çalışma. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(1), 23-47. Doi: https://doi.org/10.11616/asbed.v18i38800.459462