The mediating role of professional self-efficacy in the relationship between organizational exclusion and psychological resilience

Öz

This study examined the mediating role of occupational self-efficacy in the relationship between organizational ostracism and psychological resilience among nurses. Although the adverse consequences of organizational ostracism have been widely documented, empirical evidence regarding the protective role of occupational self-efficacy in this relationship remains limited. By investigating this mechanism, the present study contributes to the organizational behavior literature and provides evidence to inform interventions aimed at enhancing nurses’ psychological well-being. Data were collected from 177 nurses using a convenience sampling method. The findings revealed significant negative associations between organizational ostracism and both occupational self-efficacy and psychological resilience, whereas occupational self-efficacy was positively associated with psychological resilience. Mediation analysis was conducted using Hayes’ Process Macro Model 4 for SPSS. The results indicated that organizational ostracism had a significant negative direct effect on psychological resilience (b = −0.401). Furthermore, occupational self-efficacy significantly mediated the relationship between organizational ostracism and psychological resilience (b = −0.070), indicating a weak partial mediation effect. Overall, the findings suggest that organizational ostracism undermines nurses’ psychological resilience by reducing their occupational self-efficacy, while occupational self-efficacy serves as a protective mechanism that mitigates these adverse effects. These findings extend the current understanding of the mechanisms linking organizational ostracism to psychological resilience and highlight the importance of strengthening occupational self-efficacy through organizational interventions to promote nurses’ psychological well-being..

Anahtar Kelimeler

• Workplace ostracism
• psychological resilience
• professional self efficacy
• health management

Etik Beyan

Ethical approval for this research was obtained from the Çankırı Karatekin Health Sciences Ethics Committee. Furthermore, necessary permissions for the conduct of the research were obtained from the relevant hospital administration.

Örgütsel dışlanma ve psikolojik sağlamlık ilişkisinde mesleki öz yeterliliğin aracı rolü

Öz

Bu çalışmada, hemşirelerde örgütsel dışlanma ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide mesleki öz yeterliliğin aracılık rolü incelenmiştir. Örgütsel dışlanmanın olumsuz sonuçları literatürde yaygın olarak ele alınmasına karşın, mesleki öz yeterliliğin bu ilişkide koruyucu bir mekanizma olarak işlevine ilişkin kanıtlar sınırlıdır. Bu doğrultuda çalışma, mesleki öz yeterliliğin aracılık rolünü ortaya koyarak örgütsel davranış literatürüne teorik katkı sunmayı ve sağlık kurumlarında çalışan hemşirelere yönelik uygulamalara kanıt sağlamayı amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında kolayda örnekleme yöntemiyle 177 hemşireden veri toplanmıştır. Analiz sonuçları, örgütsel dışlanma ile mesleki öz yeterlilik ve psikolojik sağlamlık arasında anlamlı ve negatif yönlü, mesleki öz yeterlilik ile psikolojik sağlamlık arasında ise anlamlı ve pozitif yönlü ilişkiler bulunduğunu göstermiştir. Aracılık analizi Hayes’in SPSS Process Macro Model 4 yaklaşımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular, örgütsel dışlanmanın psikolojik sağlamlık üzerinde anlamlı ve negatif yönlü doğrudan etkisinin bulunduğunu (b = −0,401) ve mesleki öz yeterliliğin örgütsel dışlanma ile psikolojik sağlamlık arasındaki ilişkide anlamlı bir aracılık rolü üstlendiğini (b = −0,070) göstermiştir. Sonuç olarak, örgütsel dışlanmanın hemşirelerin mesleki öz yeterlilik düzeyini azaltarak psikolojik sağlamlıklarını olumsuz etkilediği, mesleki öz yeterliliğin ise bu olumsuz etkinin azaltılmasında koruyucu bir mekanizma olarak işlev gördüğü belirlenmiştir. Bu bulgular, hemşirelerde örgütsel dışlanmanın psikolojik sonuçlarını açıklayan mekanizmalara ilişkin literatüre katkı sağlamakta ve sağlık kurumlarında mesleki öz yeterliliği güçlendirmeye yönelik uygulamaların psikolojik sağlamlığın desteklenmesinde etkili olabileceğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel dışlanma
• psikolojik sağlamlık
• mesleki özyeterlilik
• sağlık yönetimi

Etik Beyan

Bu araştırma için gerekli etik onay, Çankırı Karatekin Sağlık Bilimleri Etik Kurulu'ndan alınmıştır. Ayrıca, araştırmanın gerçekleştirilebilmesi için ilgili hastane yönetiminden gerekli izinler temin edilmiştir.

Kaynakça

1. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Worth Publishers.
2. Baron, M. ve Kenny, D. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173- 1182. Doi: https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
3. Cabrera-Aguilar, E., Zevallos-Francia, M., Morales-Garcia, M., Ramirez-Coronel, A., Morales Garcia, S., Sairitupa-Sanchez, L. ve Morales Garcia, W. (2023). Resilience and stress as predictors of work engagement: the mediating role of self-efficacy in nurses. Frontiers in Psychiatry, 15(14). Doi: https://doi.org/10.3389/fpsyt.2023.1202048.
4. Caruso, R., Pittella, F., Zaghini, F., Fida, R., ve Sili, A. (2016). Development and validation of the nursing profession self‐efficacy scale. International Nursing Review, 63(3), 455-464. Doi: https://doi.org/10.1111/inr.12291
5. Doğan, T. (2015). Kısa psikolojik sağlamlık ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93-102.
6. Dimitriou L., Drakontaides M. ve Demetris H. (2020). Psychological resilience, hope, and adaptability as protective factors in times of crisis: A study in Greek and Cypriot society during the covid-19 pandemic. Social Education Research, 2(1), 20-34. Doi: https://doi.org/10.37256/ser.212021618
7. Ebrahim, A. ve Eldeep, N. (2020). Workplace ostracism and counterproductive work behaviors among nurses. Egyptian Journal of Health Care, 11(3), 641-649. Doi: https://doi.org/10.21608/ejhc.2020.166531
8. El-Guindy, A., Mohamed Rashed, H., Ahmed, N. ve El Salam, M. (2022). Incivility and ostracism in the workplace among staff nurses and its relation to the quality of care. Egyptian Journal of Health Care, 13(1), 1406-1420. Doi: https://doi.org/10.21608/ejhc.2022.227160

9. Ferris, D., Brown, D., Berry, J. ve Lian, H. (2008). The Development and validation of the Workplace Ostracism Scale. Journal of Applied Psychology, 93(6), 1348-1366.
10. Fletcher, D., ve Sarkar, M. (2013). Psychological Resilience: A Review And Critique Of Definitions. Concepts, And Theory, 18 (1), 12–23. Doi: https://doi.org/10.1027/1016-9040/a000124
11. Gürgan, U. (2006). Yılmazlık ölçeği (YÖ): Ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(2), 45-74.
12. Hayes, A. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. Guilford Press.
13. Huang, H., Su, Y., Liao, L., Li, R. ve Wang, L. (2024). Perceived organizational support, self-efficacy and cognitive reappraisal on resilience in emergency nurses who sustained workplace violence: A mediation analysis. Journal of Advanced Nursing, 80(6), 2379-2391. Doi: https://doi.org/10.1111/jan.16006
14. Kacaroğlu Vicdan, A. ve Taştekin, A. (2019). Hemşirelik Mesleği Öz Yeterlik Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3, 504-510. Doi: https://doi.org/10.31067/0.2019.183
15. Karadaş, A., Doğu, Ö.ve Öz, S. D. (2023). The effect of perceived organizational support of nurses on their resilience: A cross-sectional study from Turkey. Canadian Journal of Nursing Research, 55(2), 241-249. Doi: https://doi.org/10.1177/08445621221118800
16. Kavi, E. ve Karakale, B. (2018). Çalışan psikolojisi açısından psikolojik dayanıklılık. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 7(17), 55-77. Doi: https://doi.org/10.31199/hakisderg.391826
17. Keklik, B., Saygın, T. ve Kara, N. (2013). Akademik camianın çirkin ördek yavruları öyp′lilerde örgütsel dışlanma (ostracism) kavramının incelenmesi. 1.Örgütsel Davranış Kongresi. Sakarya.
18. Kılınç, M. (2025). Sağlık çalışanlarında örgütsel dışlanmanın sonuçları: Schadenfreude eğilimi, verimlilik karşıtı iş davranışları, sessiz istifa ve psikolojik dayanıklılık ilişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 28(1), 352-366. Doi: https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1599773
19. Kırımoğlu, H., Yıldırım, Y. ve Temiz, A. (2010). İlk ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin psikolojik sağlamlık düzeylerinin incelenmesi (Hatay ili örneği). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 88-97.
20. Kinman, G. ve Grant, L. (2010). Exploring stress resilience in trainee social workers: The role of emotional and social competencies. The British Journal of Social Work, 41(2), 261-275.
21. Kobasa, S., Maddi, S. ve Kahn, S. (1982). Hardiness and health: A prospective study. Journal of Personality and Social Psychology, 42(1), 168-177.
22. Köse, S., Çakan, S. ve Terzi, D. (2018). Örgütsel adaletsizliğin örgütsel dışlanmaya etkisinde psikolojik dayanıklılığın aracı rolü. İşletme Bilimi Dergisi, 6(1), 245-262. Doi: https://doi.org/10.22139/jobs.401113
23. Leung, A., Wu, L., Chen, Y. ve Young, M. (2011). The impact of workplace ostracism in service organizations. International Journal of Hospitality Management, 30(4), 836-844. Doi: https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2011.01.004
24. Luthans, F., Avolio, B. J., Avey, J. B., ve Norman, S. M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), 541-572. Doi: https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.2007.00083.x
25. Manninen, S., Koponen, S., Sinervo, T. ve Laulainen, S. (2024). Workplace ostracism in healthcare: Association with job satisfaction, stress, and perceived health. Journal of Advanced Nursing, 80(5), 1813-1825. Doi: https://doi.org/10.1111/jan.15934 Mlika, M., Khelil, M. ve Salem, N. (2017). Organizational ostracism: a potential framework in order to deal with it. Safety and Health at Work, 8, 398-401. Doi: https://doi.org/10.1016/j.shaw.2017.03.001
26. Olafsen, A. H., Halvari, H., Frølund, C. W., ve Deci, E. L. (2021). The basic psychological need satisfaction and need frustration at work scale: A validation study. Frontiers in Psychology, 12.
27. Özdemir, C. ve Kaplan, A. (2025). Factors affecting psychological resilience, self‐efficacy and job satisfaction of nurse academics: A cross‐sectional study. International Nursing Review, 72(1). Doi: https://doi.org/10.1111/inr.13007
28. Preacher, K. ve Hayes, A. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40(3), 879-891. Doi: https://doi.org/10.3758/BRM.40.3.879
29. Qi, L., Liu, B., Wei, X. ve Hu, Y. (2019). Impact of inclusive leadership on employee innovative behavior: Perceived organizational support as a mediator. Plos One, 14(2), e0212091. Doi: https://doi.org/10.1371/journal.pone.0212091
30. Rigotti, T., Schyns, B. ve Mohr, G. (2008). A short version of the occupational self-efficacy scale: Structural and construct validity across five countries. Journal of Career Assessment, 16(2), 238-255.
31. Ristevska-Dimitrovska, G., Filov, I., Rajchanovska, D., Stefanovski, P. ve Dejanova, B. (2015). Resilience and quality of life in breast cancer patients. Open Access Macedonian Journal of Medical Sciences. 3(4), 727-731. Doi: https://doi.org/10.3889/oamjms.2015.128
32. Schermer, J. A., Branković, M., Čekrlija, Đ., MacDonald, K. B., Park, J., Papazova, E., ... ve Kruger, G. (2023). Loneliness and vertical and horizontal collectivism and individualism: A multinational study. Current Research in Behavioral Sciences, 4, 100105.Doi: https://doi.org/10.1016/j.crbeha.2023.100105
33. Shafique, I., Qammar, A., Kalyar, M. N., Ahmad, B., ve Mushtaq, A. (2021). Workplace ostracism and deviant behaviour among nurses: a parallel mediation model. Journal of Asia Business Studies, 15(1), 50-71. Doi: https://doi.org/10.1108/JABS-03-2020-0096
34. Sarwar, A., Abdullah, M. I., Sarfraz, M. ve Imran, M. K. (2019). Collaborative effect of workplace ostracism and self-efficacy versus job stress. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 15(4), 107-137. Doi: https://doi.org/10.7341/20191544
35. Schyns, B. ve Von Collani, G. (2002). A new occupational self-efficacy scale and its relation to personality constructs and organizational variables. European Journal of Work and Organizational Psychology, 11(2), 219- 241.
36. Smith, B., Dalen, J., Wiggins, K., Tooley, E., Christopher, P. ve Bernard, J. (2008). The brief resilience scale: Assessing the ability to bounce back. International Journal of Behavioral Medicine, 15(3), 194-200. Doi: https://doi.org/10.1080/10705500802222972
37. Tarsuslu, S., Baş, M. ve Ersarı Taşkesen, G. (2025). The mediating role of psychological resilience in the effect of healthcare workers' perception of organisational ostracisation on their depression status. Doi: http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.5261828
38. Terzi, Ş. (2006). Kendini toparlama gücü ölçeği’nin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 77-86.
39. Vansteenkiste, M., Ryan, R. M., ve Soenens, B. (2020). Basic psychological need theory: Advancements, critical themes, and future directions. Motivation and Emotion, 44(1), 1-31. Doi: https://doi.org/10.1007/s11031-019- 09818-1
40. Vatou, A., Evangelou-Tsitiridou, M., Zachopoulou, E. ve Grammatikopoulos, V. (2025). Institutional belonging and social self-efficacy as predictors of perceived ostracism among preservice teachers. Education Sciences, 15(5), 552. Doi: https://doi.org/10.3390/educsci15050552