Reflections of the impostor phenomenon in an organizational context: A qualitative research

Öz

To understand the impostor phenomenon, a psychologically rooted phenomenon that has attracted attention in the literature in recent years, it is necessary to identify the contextual factors underlying this phenomenon. Accordingly, the aim of this study is to determine social perceptions by revealing how individuals express their feelings, thoughts, and experiences regarding the phenomenon of impostor ism, which is attributed to a negative emotional state within themselves, and to present the discoursessurrounding impostor syndrome in digital environments over time within an organizational context. For this purpose, the study was designed as qualitative research using a case study design. Data were collected from user comments under the heading “impostor syndrome” on Ekşi Sözlük, one of Turkey’s most widely used digital platforms. On September 18, 2025, when the data were collected, there were 13 pages and 122 entries under this heading. The collected data were coded qualitatively using the MAXQDA program and subjected to thematic analysis. The coding revealed that thoughts related to impostor syndrome were concentrated in two main themes: internal and external factors. Similarly, the study found that the Ekşi Sözlük contributors heavily emphasized inadequacy and luck factors related to the impostor syndrome. The findings obtained ultimately show that the feeling of impostor ism, based on individuals' thoughts and experiences in their work and daily lives, is not only a negative psychological state but also carries characteristics shaped by external factors that reinforce this feeling.

Anahtar Kelimeler

• Imposter Syndrome
• Imposter Phenomenon
• Organizational Context
• Ekşi Sözlük

Örgütsel bağlamda imposter fenomeninin yansımaları: Nitel bir araştırma

Öz

Son yıllarda literatürde dikkat çeken psikolojik kökenli bir olgu olarak imposter (sahtekârlık) fenomeninin anlaşılabilmesi, bu olgunun altında yatan bağlamsal faktörlerin belirlenmesine bağlıdır. Bu anlamda çalışmanın amacı, bireylerin kendi içinde yaşadıkları olumsuz bir duygu durumu olarak atfedilen sahtekârlık fenomenine ilişkin duyguları, düşünceleri ve deneyimlerini nasıl ifade ettiklerini açığa çıkararak toplumsal algıyı belirlemek ve dijital ortamlarda sahtekârlık sendromuna ilişkin zaman içerisindeki söylemleri örgütsel bağlamda ortaya koymaktır. Bu amaçla çalışma nitel araştırma şeklinde tasarlanmış olup, durum çalışması deseni kullanılmıştır. Veriler Türkiye’nin en fazla kullanılan dijital temelli platformlarından biri olan Ekşi Sözlük’te açılan imposter sendromu başlığı altındaki kullanıcı yorumlarından toplanmıştır. Verilerin toplandığı 18.09.2025 tarihinde bu başlıkta 13 sayfa ve 122 girdi yer almaktadır. Toplanan veriler MAXQDA programı ile nitel olarak kodlanmış ve tematik analizi yapılmıştır. Yapılan kodlamalar sonucunda imposter (sahtekârlık) sendromuna ilişkin düşüncelerin içsel ve dışsal faktörler olmak üzere iki ana temada yoğunlaştığı ortaya çıkmıştır. Aynı şekilde çalışmada sözlük yazarlarının sahtekârlık sendromuna ilişkin yetersizlik ve şans faktörlerini yoğun olarak vurguladığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak elde edilen bulgular, bireylerin çalışma ve gündelik hayatındaki düşünce ve deneyimlerine göre sahtekârlık duygusu hissinin sadece olumsuz psikolojik bir duygu durumunu değil, aynı zamanda bu duyguyu pekiştiren dış faktörlerle de şekillenen özellikleri taşıdığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• İmposter Sendromu
• İmposter Fenomeni
• Örgütsel Bağlam
• Ekşi Sözlük

Kaynakça

1. Acar, S. (2024). Sosyal Medya’da sessiz istifa algısı: Ekşisözlük incelemesi. Beykoz Akademi Dergisi, 12(2), 147-172. https://doi.org/10.14514/beykozad.1473189
2. Ahmed, S. K., Mohammed, R. A., Nashwan, A. J., Ibrahim, R. H., Abdalla, A. Q., Ameen, B. M. M. ve Khdhir, R. M. (2025). Using thematic analysis in qualitative research. Journal of Medicine, Surgery, and Public Health, 6. https://doi.org/10.1016/j.glmedi.2025.100198
3. Ahmed, S. K. (2025). Sample size for saturation in qualitative research: Debates, definitions, and strategies. Journal of Medicine, Surgery, and Public Health, 5. https://doi.org/10.1016/j.glmedi.2024.100171
4. Al Lawati, A., Al Rawahi, N., Waladwadi, T., Almadailwi, R., Alhabsi, A., Al Lawati, H., Al-Mahrouqi, T. ve Al Sinawi, H. (2025). Impostor phenomenon: A narrative review of manifestations, diagnosis, and treatment. Middle East Current Psychiatry, 32(1). https://doi.org/10.1186/s43045-025-00512-2
5. Aydın, B.U. ve Yıldırım E. (2023), Örgütlerde imposter sendromu. C. Durmuşkaya (Ed.), Çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri seçme yazılar-VII içinde (s.67-89). Sakarya: Değişim Yayınları.
6. Ayyıldız, P., Badelzhanova, A. ve Yılmaz, A. (2024). Academic well-being, academic incompetence and imposter syndrome scale for university students. International Online Journal of Education and Teaching (IOJET),11(2), 189-202.
7. Bandura, A. ve Adams, N. E. (1977). Analysis of self-efficacy theory of behavioral change. Cognitive therapy and research, 1(4), 287-310. https://doi.org/10.1007/BF01663995
8. Bernard, N. S., Dollinger, S. J. ve Ramaniah, N. V. (2002). Applying the big five personality factors to the impostor phenomenon. Journal of Personality Assessment, 78(2), 321–333. https://doi.org/10.1207/S15327752JPA7802_07

9. Bielenberg, C., Ibrahim, F. ve Herzberg, P. Y. (2025). The impact of workplace environment on the impostor phenomenon among early career starters. Current Research in Behavioral Sciences, 8. https://doi.org/10.1016/j.crbeha.2025.100175
10. Bravata, D. M., Watts, S. A., Keefer, A. L., Madhusudhan, D. K., Taylor, K. T., Clark, D. M., Nelson, R. S., Cokley, K. O. ve Hagg, H. K. (2020). Prevalence, predictors, and treatment of impostor syndrome: a systematic review. Journal of general internal medicine, 35(4), 1252-1275. https://doi.org/10.1007/s11606-019-05364-1
11. Clance, P. R. ve Imes, S. A. (1978). The imposter phenomenon in high achieving women: Dynamics and therapeutic intervention. Psychotherapy:Theory, research & practice, 15(3), 241-247. https://doi.org/10.1037/h0086006
12. Clance, P. R., Dingman, D., Reviere, S. L. ve Stober, D. R. (1995). Impostor phenomenon in an interpersonal/social context:Origins and treatment. Women & Therapy, 16(4), 79–96. https://doi.org/10.1300/J015v16n04_07
13. Clark, P., Holden, C., Russell, M. ve Downs, H. (2022). The impostor phenomenon in mental health professionals: Relationships among compassion fatigue, burnout, and compassion satisfaction. Contemporary family therapy, 44(2), 185-197. https://doi.org/10.1007/s10591-021-09580-y
14. Creswell, J. W., Hanson, W. E., Clark Plano, V. L. ve Morales, A. (2007). Qualitative research designs: Selection and implementation. The counseling psychologist, 35(2), 236-264. https://doi.org/10.1177/0011000006287390
15. Demir, Z. ve Güleç, S. (2024). Aldatmanın nedenlerine ilişkin görüşlerin incelenmesi: Ekşi sözlük örneklemi, International Academic Social Resources Journal, 9(3), 230-244. https://doi.org/10.5281/zenodo.12598617
16. Demirbaş, H. ve Çınar Altıntaş, F. (2023). Mapping the landscape of ımpostor phenomenon research in organizational behavior: A bibliometric study between 2003 and 2022. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(4), 560-572. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1331149
17. Downing, M. S., Arthur-Mensah, N. ve Zimmerman, J. (2020). Impostor phenomenon: Considerations for leadership practice. International Journal of Organization Theory & Behavior, 23(2), 173-187. https://doi.org/10.1108/IJOTB-05-2019-0065
18. Egele, V. S., Klopp, E. ve Stark, R. (2025). How valid is Bandura’s social cognitive theory to explain physical activity behavior?. European Journal of Investigation in Health, Psychology and Education, 15(2), 20. https://doi.org/10.3390/ejihpe15020020
19. El-Ashry, A. M., Taha, S. M., Elhay, E. S. A., Hammad, H. A. H., Khedr, M. A.ve El-Sayed, M. M. (2024). Prevalence of imposter syndrome and its association with depression, stress, and anxiety among nursing students: a multi-center cross-sectional study. BMC nursing, 23, 862. https://doi.org/10.1186/s12912-024-02414-w
20. Fraenza, C. B. (2016). The role of social influence in anxiety and the imposter phenomenon. Online Learning, 20(2), 230-243. https://doi.org/10.24059/olj.v20i2.618
21. Gorsi, H., Ali, S.A. ve Tariq, S. (2024). Conceptual model of impostor phenomenon and job performance: Role of vicarious learning, impression management, and self-reflection. Journal of Professional & Applied Psychology, 4(3), 460-477. https://doi.org/10.52053/jpap.v4i3.183
22. Gullifor, D. P., Gardner, W. L., Karam, E. P., Noghani, F. ve Cogliser, C. C. (2023). The impostor phenomenon at work: A systematic evidence‐based review, conceptual development, and agenda for future research. Journal of Organizational Behavior, 45(2), 234-251. https://doi.org/10.1002/job.2733
23. Gülbahar, Y. (2023). Sahtekârlık sendromu. F. Bal & O. E. Ufacık (eds.), Yönetim & Organizasyon Alanında Seçme Yazılar içinde (s.117-128). Gaziantep: Özgür Yayınları.
24. Gürel, E. ve Yakın, M. (2007). Ekşi sözlük: Postmodern elektronik kültür. Selçuk İletişim, 4(4), 203-219. https://doi.org/10.18094/si.36509
25. Hsieh, H. F. ve Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative health research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
26. Hutchins, H. M. (2015). Outing the imposter: A study exploring imposter phenomenon among higher education faculty. New Horizons in Adult Education and Human Resource Development, 27(2), 3-12. https://doi.org/10.1002/nha3.20098
27. Hutchins, H. M. ve Rainbolt, H. (2017). What triggers imposter phenomenon among academic faculty? A critical incident study exploring antecedents, coping, and development opportunities. Human Resource Development International, 20(3), 194–214. https://doi.org/10.1080/13678868.2016.1248205
28. Işık, M. F. (2022). Örtbas edilmiş mizojini*: Imposter fenomeni, korumacı cinsiyetçilik ve cam tavan sendromu. İstanbul Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, (25), 99-110. https://doi.org/10.26650/iukad.2022.1131651
29. Jaremka, L.M., Ackerman, J.M., Gawronski, B., Rule, N.O., Sweeny, K., Tropp, L.R., Metz, M.A., Molina, L., Ryan, W.S. ve Vick, S.B., (2020). Common academic experiences no one talks about: Repeated rejection, impostor syndrome, and burnout. Perspectives on Psychological Science, 15(3), 519-543. https://doi.org/10.1177/1745691619898848
30. Kamacı Gencer, D. K. (2025). Post-truth kavramının kullanıcı temelli dijital sözlüklerdeki görünümü: Ekşi sözlük örneği. Disiplinler Arası Dil Araştırmaları Dergisi, 1(1), 249-267. https://doi.org/10.48147/dada.1730084
31. Kananifar, N., Seghatoleslam, T., Atashpour, S. H., Hoseini, M., Habil, M. H. B. ve Danaee, M. (2015). The relationships between imposter phenomenon and mental health in Isfahan Universities students. International Medical Journal, 22(3), 144-146.
32. Kanıdinç, B. ve Demirel, E. (2021). Covid-19’un beden terim ilişkiselliğinde çevirisi: Ekşisözlük örneği. Çeviribilim ve Uygulamaları Dergisi, (31), 158-178. https://doi.org/10.37599/ceviri.1010692
33. Kılınç, E. P. ve Gökalp, B. (2024). Uzaktan eğitim hakkında dijital paylaşımlar: Ekşi sözlük örneği üzerinden Türkiye’deki tartışmaların analizi. Yükseköğretim Dergisi, 14(3), 175-188. https://doi.org/10.53478/yuksekogretim.1545042
34. Koç Doğan, N. E. ve Yenel, İ. F. (2022). Sahtekârlık fenomeni üzerine nitel bir çalışma. International Social Sciences Studies Journal, 8(96), 890-901. http://doi.org/10.26449/sssj.3901
35. Köhler, T., Rumyantseva, M. ve Welch, C. (2025). Qualitative restudies:Research designs for retheorizing. Organizational Research Methods, 28(1), 32-57. https://doi.org/10.1177/10944281231216323
36. LaPalme, M., Luo, P., Cipriano, C. ve Brackett, M. (2022). Imposter syndrome among pre-service educators and the importance of emotion regulation. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.838575
37. Lim, W. M. (2025). What is qualitative research? An overview and guidelines. Australasian Marketing Journal, 33(2), 199-229. https://doi.org/10.1177/14413582241264619
38. McDowell, W. C., Grubb, W. L. ve Geho, P. R. (2015). The impact of self-efficacy and perceived organizational support on the imposter phenomenon. American Journal of Management, 15(3), 23-29.
39. Moassefi, M., Fennell, N., Yang, M., Gunter, J. B., Schmit, T. M. S. ve Cook, T. S. (2025). Empowering women in ımaging ınformatics: Confronting imposter syndrome, addressing microaggressions, and striving for work-life harmony. Journal of Imaging Informatics in Medicine, 38(3), 1291-1296. https://doi.org/10.1007/s10278-024-01285-6
40. Neufeld, A., Babenko, O., Lai, H., Svrcek, C. ve Malin, G. (2022). Why do we feel like intellectual frauds? A self-determination theory perspective on the impostor phenomenon in medical students. Teaching and Learning in Medicine, 35(2), 180-192. https://doi.org/10.1080/10401334.2022.2056741
41. Okray, Z., Öke, D. ve Köroğlu, B. (2025). Akademideki cam tavanlar, kurbana dayatılmış özşüphe ve imposter fenomeni: Kadın akademisyenlerin anlatıları. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 25(1), 53-72. https://doi.org/10.30976/susead.1567463
42. Oldham, P. ve McLoughlin, S. (2025). Character education empirical research: A thematic review and comparative content analysis. Journal of Moral Education, 1-29. https://doi.org/10.1080/03057240.2025.2480185
43. Onan, G. (2023). Çalışma hayatında sahtekârlık fenomeni. B. Hırlak (ed.), Örgütsel Davranış Kavramlar ve Araştırmalar-I içinde (s. 281–300). Gaziantep: Özgür Yayınları.
44. Öztekin, H. (2015). Yeni medyada nefret söylemi: Ekşi sözlük örneği. Journal of International Social Research, 8(38), 925-936.
45. Öztürk, H. K. (2025). Kadınlar arası rekabet: Bir sisifos sendromu mu? Dijital kültürde rekabetin inşası-ekşi sözlük kullanıcı yorumları üzerine bir analiz. Current Perspectives in Social Sciences, 29(2), 271-286. https://doi.org/10.53487/atasobed.1621905
46. Palinkas, L. A., Horwitz, S. M., Green, C. A., Wisdom, J. P., Duan, N. ve Hoagwood, K. (2015). Purposeful sampling for qualitative data collection and analysis in mixed method implementation research. Administration and policy in mental health and mental health services research, 42(5), 533-544. https://doi.org/10.1007/s10488-013-0528-y
47. Porter, L.W. ve McLaughlin, G.B. (2006). Leadership and the organizational context: Like the weather?. The Leadership Quarterly, 17(6), 559–576. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.002
48. Porsuk, A. Ö. ve Cerit, Ç. (2021). Sosyal medyada Covid-19 aşısı tartışmaları: Ekşi sözlük örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 24(2), 347-360.
49. Rohrmann, S., Bechtoldt, M. N. ve Leonhardt, M. (2016). Validation of the impostor phenomenon among managers. Frontiers in psychology, 7. http://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00821
50. Ross, S. R., ve Krukowski, R. A. (2003). The imposter phenomenon and maladaptive personality: Type and trait characteristics. Personality and individual differences, 34(3), 477-484. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(02)00067-3
51. Sawant, N. S., Kamath, Y., Bajaj, U., Ajmera, K. ve Lalwani, D. (2023). A study on impostor phenomenon, personality, and self-esteem of medical undergraduates and interns. Industrial Psychiatry Journal, 32(1), 136-141. http://doi.org/10.4103/ipj.ipj_59_22
52. Schubert, N. ve Bowker, A. (2019). Examining the impostor phenomenon in relation to self-esteem level and self-esteem instability. Current Psychology, 38(3), 749-755. https://doi.org/10.1007/S12144-017-9650-4
53. Simanjuntak, R.S., Amelia, R., Effendy, E. ve Yunanda, Y. (2025). Struggling with self-doubt: Impostor phenomenon and mental health among medical students at Universitas Sumatera Utara Medan, Indonesia. Clinical Practice & Epidemiology in Mental Health, 21. https://doi.org/10.2174/0117450179397570250706100944
54. Soyuçok, M. (2025). Katılımcı elektronik sözlük kullanıcılarının kütüphane algısı: Ekşisözlük örneği. Türk Kütüphaneciliği, 39(2), 86-106. https://doi.org/10.24146/tk.1579250
55. Subaşı, M. ve Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
56. Susar, A. F. ve Narin, B. (2011). Sosyal paylaşımın tecimselleştirilmesi bağlamında internet reklamcılığı: Ekşi sözlük örneği. İstanbul Arel Üniversitesi İletişim Çalışmaları Dergisi, 2(3), 53-66.
57. Swaidan, E. ve Jabbour Al Maalouf, N. (2025). Impostor phenomenon unveiled: Exploring its impact on well-being, performance, and satisfaction among employees. Administrative Sciences, 15(2), 67. https://doi.org/10.3390/admsci15020067
58. Şentuna, M. ve Yaşa, B. (2024). Spor kulübü yöneticilerinin impostor sendromu düzeylerinin belirlenmesi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 12-24.
59. Tılıç, L. D. ve Uz Özcan, H. (2021). An analysis on the anti-vaccination movement in Turkish digital platforms: Ekşisözlük and facebook. Estudam Public Health Journal, 6(1), 1-10. https://doi.org/10.35232/estudamhsd.778038
60. Uslu, O. (2024). The imposter experience: Examining the psychological foundations and impacts of imposter syndrome. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 6(2), 148-159. https://doi.org/10.47542/sauied.1577213
61. Vaismoradi, M., Turunen, H. ve Bondas, T. (2013). Content analysis and thematic analysis: Implications for conducting a qualitative descriptive study. Nursing & health sciences, 15(3), 398-405. https://doi.org/10.1111/nhs.12048
62. Vansteenkiste, M., Ryan, R. M. ve Soenens, B. (2020). Basic psychological need theory: Advancements, critical themes, and future directions. Motivation and emotion, 44(1), 1-31. https://doi.org/10.1007/s11031-019-09818-1
63. Vergauwe, J., Wille, B., Feys, M., De Fruyt, F. ve Anseel, F., (2015). Fear of being exposed: The trait relatedness of the impostor phenomenon and its relevance in the work context. Journal of Business and Psychology, 30(3), 565–581. https://doi.org/10.1007/s10869-014-9382-5
64. Weiner, B. (1985). An attributional theory of achievement motivation and emotion. Psychological Review, 92(4), 548–573. https://doi.org/10.1037/0033-295X.92.4.548
65. Yalçın, B. ve Çelik, R. (2024). Başarının önündeki engeller: Mükemmeliyetçi kişilik yapısının işyeri mutluluğu üzerindeki etkisinde entelektüel sahtekârlık fenomeninin aracılık rolü. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 15(42), 463-482. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1286986
66. Yalçın, B. ve Oruç, Ş. (2025). Gizli başarısızlık korkusu: Imposter fenomeninin tükenmişlik üzerindeki etkisinde öz-yeterliliğin aracı rolü. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 26(2), 51-78. https://doi.org/10.31671/doujournal.1535053
67. Yaşa, H. ve Öksüz, O. (2020). Nefret söyleminin inşasında sosyal medyanın rolü: Ekşi sözlük örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 7(2), 1383-1408. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.713467
68. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık