SOSYAL SORUMLULUK KAPSAMINDA VASIFSIZ ÇALIŞAN SEÇİMİ

Öz

ÖZ

Firmalar hem rakiplerinden farklılaşmak hem de marka değerlerini artırmak amacıyla sosyal sorumluluk faaliyetlerine sıklıkla başvurmaktadırlar. Bu kapsamda yetkinlik gerektirmeyen iş pozisyonlarında toplumsal fayda odaklı istihdam politikası bir sosyal sorumluluk uygulaması olarak takip edilebilir. Bu uygulamanın firma-çalışan ve firma-müşteri ilişkileri üzerinde olumlu etkileri bulunmaktadır. Literatürdeki çalışan seçim süreci ile ilgili çalışmalar firma odaklı olarak ele alınmıştır. Bu sürecin toplumsal fayda odaklı olarak nasıl gerçekleştirileceğine yönelik bir örnek bulunmamaktadır. Çalışmada bu eksikliği gidermek amacıyla beş aşamalı bir yaklaşım önerilmiştir. Birinci aşama iş tanımının yapılması, ikinci aşama adayların belirlenmesi, üçüncü aşama asgari şartları taşımayan adayların elenmesi, dördüncü aşama değerlendirme kriterlerinin belirlenmesi ve beşinci aşama ise veri zarflama analizi ile adayların sıralanmasıdır. 25 aday için üretilmiş bir veri seti üzerinden yaklaşımın çalışma sistematiği anlatılmıştır. Yaklaşımın değerlendirme kriterleri açısından esnek olması farklı uygulamalarda da kullanılabilmesine olanak tanımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Vasıfsız Çalışan Seçimi,Veri Zarflama Analizi

UNSKILLED EMPLOYEE SELECTION WITHIN THE SCOPE OF SOCIAL RESPONSIBILITY

Öz

ABSTRACT 

Firms often apply to social responsibility activities in order to separate from their competitors and to increase their brand value. In this context, the social benefit-oriented employment policy can be followed as a social responsibility practice for the unskilled job positions. This implementation has positive effects on firm-employee and firm-customer relations. The studies related to the employee selection process in the literature are firm-oriented. There is no illustrative example of how this process will be carried out with a focus on social benefit. In the study, a five-step approach was proposed to address this shortcoming. The first step is to define the job, the second step is determination of candidates, the third step is the elimination of candidates who do not carry the minimum requirements, the fourth step is determination of evaluation criteria and the last step is the ranking candidates with data envelopment analysis. The operation of this approach has been tried to illustrate through a data set produced for 25 candidates. The approach is flexible in terms of evaluation criteria, allowing it to be used in different applications.

Anahtar Kelimeler

• Unskilled Employee Selection,Data Envelopment Analysis

Kaynakça

1. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2016). Soybis. Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğü. http://sosyalyardimlar.aile.gov.tr/uygulamalar/soybis adresinden alındı.
2. Aksakal, E., & Dağdeviren, M. (2013). ANP ve Dematel Yöntemleri ile Personel Seçimi Problemine Bütünleşik Bir Yaklaşım. Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 25(4).
3. Andersen, P., & Petersen, N. C. (1993). A Procedure for Ranking Efficient Units in Data Envelopment Analysis. Management Science, 39(10), 1261-1264.
4. Atıcı, K. B., Şimşek, A. B., Ulucan, A., & Tosun, M. U. (2016). Veri Zarflama Analizi ile Uygulama Alanı Türkiye Olan Performans Ölçümü Çalışmaları: Literatür Araştırması ve Değerlendirmeler. Verimlilik Dergisi, (1), 7-47.
5. Bali, Ö., & Gencer, C. (2005). AHP, Bulanık AHP ve Bulanık Mantık'la Kara Harp Okuluna Öğretim Elemanı Seçimi. Savunma Bilimleri Dergisi, 4(1), 24-43.
6. Charnes, A., Cooper, W. W., & Rhodes, E. (1978). Measuring the Efficiency of Decision Making Units. European Journal of Operational Research, 2(6), 429-444.
7. Cihangiroğlu, N., & Yılmaz, A. (2010). Çalışanların Örgütsel Adalet Algısının Örgütler İçin Önemi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 19, 195-213.
8. Cooper, W. W., Seiford, L. M., & Tone, K. (2006). Introduction to Data Envelopment Analysis and Its Uses. New York: Springer.

9. Çelikten, M. (2005). Neden İş Analizi Yapılmalı? Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(1), 127-135.
10. Daşlı, Y. (2015). Sosyal Yardımların Sorunlu Alanı: Muhtaçlık Tespiti. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 39(2), 136-154.
11. Demir, R., & Türkmen, E. (2014). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Örgüte Bağlılıkları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 47-59.
12. Demirkol, Ş., & Ertuğral, S. M. (2007). İşletmelerde Personel Seçiminde Kullanılan Teknikler ve Analizler. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2007(2), 23-34.
13. Eren, S. S., & Eker, S. (2012). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algısının Marka İmajı, Algılanan Değer, Müşteri Tatmini ve Marka Sadakatine Etkisi Üzerine Bir Saha Araştırması:X Markası Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 451-472.
14. Koyuncu, O., & Özcan, M. (2014). Personel Seçim Sürecinde Analitik Hiyerarşi Süreci ve TOPSIS Yöntemlerinin Karşılaştırılması: Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2), 195-218.
15. Melo, T., & Galan, J. (2011). Effects of Corporate Social Responsibility on Brand Value. Journal of Brand Management, 18(6), 423-437. doi:10.1057/bm.2010.54
16. Neşet, B., & Eren, T. (2016). AHP-PROMETHEE Yöntemleri Entegrasyonu ile Personel Seçim Problemi: Perakende Sektöründe Bir Uygulama. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 4(4), 46-58.
17. Önür, H. (2013). Gelir Düzeyinin Eğitim İmkanlarından Yararlanma Düzeyine Etkisi:Süleyman Demirel Fen Lisesi ve Atatürk Lisesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(18).
18. Özdemir, H. (2009). Kurumsal Sosyal Sorumluluğun Marka İmajına Etkisi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 57-72.
19. Scheel, H. (2016). EMS Data Envelopment Analysis Software. EMS Data Envelopment Analysis Software: http://www.holger-scheel.de/ems/index.html adresinden alındı
20. Ulucan, A., & Atıcı, K. B. (2010). Enerji ve Çevre Konularında Parametrik Olmayan Etkinlik Analizi ve Türkiye Elektrik Sanayii Uygulaması. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(1), 173-203.
21. Zengin, E., Şahin, A., & Özcan, A. (2012). Türkiye'de Sosyal Yardım Uygulamaları. Yönetim ve Ekonomi, 19(2), 133-142.
22. Zhu, J. (2009). Quantitative Models for Performance Evaluation and Benchmarking. Worcester: Springer.